- وعن أبي ذر رضي الله عنه قال: قال لي رسول الله صلى الله عليه وسلم : "لا تحقرن من المعروف شيئاً، ولو أن تلقى أخاك بوجه طلق" ((رواه مسلم)).
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Menga Nabiy ﷺ: «Yaxshilikdan hech narsani kichik (arzimas) deb sanama, hatto u birodaringni ochiq yuz bilan kutib olishing boʻlsa ham», dedilar.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Менга Набий ﷺ: «Яхшиликдан ҳеч нарсани кичик (арзимас) деб санама, ҳатто у биродарингни очиқ юз билан кутиб олишинг бўлса ҳам», дедилар.
- وعن أبي ذر رضي الله عنه قال: قلت يا رسول الله أي العمل أفضل؟ قال: "الإيمان بالله والجهاد في سبيله" ((متفق عليه))
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men: «Yo Rasululloh! Qaysi masjid birinchi boʻlib qurilgan?» — dedim. U zot: «Masjidul Harom», — deb javob berdi. Men: «Undan keyin qaysi (masjid) qurilgan?» — dedim. U zot: «Masjidul Aqso (yaʼni Quddusda)», — deb javob berdi. Men: «Ikkisining orasidagi davr qancha edi?» — dedim. U zot: «Qirq (yil)», — deb javob berdi. Soʻng u zot qoʻshdi: «Qaerda namoz vaqti kirsa, oʻsha yerda namoz oʻqi — chunki butun yer — sen uchun ibodat (sajda) joyidir», — dedi.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен: «Ё Расулуллоҳ! Қайси масжид биринчи бўлиб қурилган?» — дедим. У зот: «Масжидул Ҳаром», — деб жавоб берди. Мен: «Ундан кейин қайси (масжид) қурилган?» — дедим. У зот: «Масжидул Ақсо (яъни Қуддусда)», — деб жавоб берди. Мен: «Иккисининг орасидаги давр қанча эди?» — дедим. У зот: «Қирқ (йил)», — деб жавоб берди. Сўнг у зот қўшди: «Қаэрда намоз вақти кирса, ўша ерда намоз ўқи — чунки бутун ер — сен учун ибодат (сажда) жойидир», — деди.
- وعن أبي ذر رضي الله عنه قال: قلت يا رسول الله أي الأعمال أفضل؟ قال: "الإيمان بالله، والجهاد في سبيل الله" قلت: أي الرقاب أفضل؟ قال: "أنفسها عند أهلها وأكثرها ثمنًا” ((متفق عليه))
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men: «Ey Allohning Rasuli, amallarning qaysi biri afzal?» dedim. (Paygʻambar): «Allohga iymon keltirish va Uning yoʻlida jihod qilish», dedilar. (Abu Zarr) dedi: Men: «Qaysi qulni (ozod qilish) afzal?» dedim. (Paygʻambar): «Egalari nazdida eng qadrlisi va bahosi eng qimmati», dedilar. (Abu Zarr) dedi: Men: «Agar (buni) qila olmasam-chi?» dedim. (Paygʻambar): «Bir hunarmandga yordam berasan yoki bir uquvsiz (noshud)ga (biror narsa) ishlab berasan», dedilar. (Abu Zarr) dedi: Men: «Ey Allohning Rasuli, ayting-chi, agar baʼzi amallarni (qilishga) ojizlik qilsam-chi?» dedim. (Paygʻambar): «Yomonligingni odamlardan toʻxtatasan (ularga zarar bermaysan); chunki bu sening oʻzing uchun, oʻz nafsingga bergan sadaqangdir», dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, амалларнинг қайси бири афзал?» дедим. (Пайғамбар): «Аллоҳга иймон келтириш ва Унинг йўлида жиҳод қилиш», дедилар. (Абу Зарр) деди: Мен: «Қайси қулни (озод қилиш) афзал?» дедим. (Пайғамбар): «Эгалари наздида энг қадрлиси ва баҳоси энг қиммати», дедилар. (Абу Зарр) деди: Мен: «Агар (буни) қила олмасам-чи?» дедим. (Пайғамбар): «Бир ҳунармандга ёрдам берасан ёки бир уқувсиз (ношуд)га (бирор нарса) ишлаб берасан», дедилар. (Абу Зарр) деди: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, айтинг-чи, агар баъзи амалларни (қилишга) ожизлик қилсам-чи?» дедим. (Пайғамбар): «Ёмонлигингни одамлардан тўхтатасан (уларга зарар бермайсан); чунки бу сенинг ўзинг учун, ўз нафсингга берган садақангдир», дедилар.
- وعن أبي ذر رضي الله عنه قال: قال لي رسول صلى الله عليه وسلم: "ألا أخبرك بأحب الكلام إلى الله؟ إن أحب الكلام إلى الله: سبحان الله وبحمده" ((رواه مسلم)).
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh uchun eng suyukli soʻzni senga xabar bermaymi?» — dedilar. Men: «Yo Rasululloh! Alloh uchun eng suyukli soʻzni menga xabar bering», dedim. Shunda u zot: «Alloh uchun eng suyukli soʻz — ‹Subhanallohi va bihamdihi (Allohni poklab yod etaman va Unga hamd aytaman)›dir», — dedilar.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ учун энг суюкли сўзни сенга хабар бермайми?» — дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ! Аллоҳ учун энг суюкли сўзни менга хабар беринг», дедим. Шунда у зот: «Аллоҳ учун энг суюкли сўз — ‹Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи (Аллоҳни поклаб ёд этаман ва Унга ҳамд айтаман)›дир», — дедилар.
- وعن أبي ذر رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: “يصبح على كل سلامى من أحدكم صدقة: فكل تسبيحة صدقة، وكل تحميدة صدقة، وكل تهليلة صدقة، وكل تكبيرة صدقة، وأمر بالمعروف صدقة، ونهي عن المنكر صدقة، ويجزي من ذلك ركعتان يركعهما من الضحى" ((رواه مسلم)).
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Har biringizning har bir boʻgʻiningiz uchun har kuni ertalab sadaqa (lozim) boʻladi. Bas, har bir tasbeh sadaqadir, har bir tahmid sadaqadir, har bir tahlil sadaqadir, har bir takbir sadaqadir, yaxshilikka buyurish sadaqadir, yomonlikdan qaytarish sadaqadir. Bularning oʻrnini esa zuhoda (chosht vaqtida) oʻqiladigan ikki rakat (namoz) kifoya qiladi».Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дедилар: «Ҳар бирингизнинг ҳар бир бўғинингиз учун ҳар куни эрталаб садақа (лозим) бўлади. Бас, ҳар бир тасбеҳ садақадир, ҳар бир таҳмид садақадир, ҳар бир таҳлил садақадир, ҳар бир такбир садақадир, яхшиликка буюриш садақадир, ёмонликдан қайтариш садақадир. Буларнинг ўрнини эса зуҳода (чошт вақтида) ўқиладиган икки ракат (намоз) кифоя қилади».
- وعن أبي ذر رضي الله عنه أنه سمع رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: "لا يرمي رجل رجلا بالفسق أو الكفر، إلا ارتدت عليه، إن لم يكن صاحبه كذلك" ((رواه البخاري)).
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir kishi boshqa bir kishini fosiqlikda yoki kufrda ayblasa, agar u kishi unday boʻlmasa, bu (ayb) ayblovchining oʻziga qaytadi», deganlarini eshitdim.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир киши бошқа бир кишини фосиқликда ёки куфрда айбласа, агар у киши ундай бўлмаса, бу (айб) айбловчининг ўзига қайтади», деганларини эшитдим.
- وعن أبي ذر رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: " ثلاثة لا يكلمهم الله يوم القيامة ولا ينظر إليهم، ولا يزكيهم ولهم عذاب أليم" قال: فقرأها رسول الله صلى الله عليه وسلم ثلاث مرار. قال أبو ذر: خابوا وخسروا من هم يا رسول الله؟ قال: المسبل، والمنان، والمنفق سلعته بالحلف الكاذب" ((رواه مسلم)).
وفي رواية له : " المسبل إزاره" يعني: المسبل إزاره وثوبه أسفل من الكعبين للخُيلاء.
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Uch toifa borki, qiyomat kuni Alloh ular bilan soʻzlashmaydi, ularga (rahmat nazari bilan) qaramaydi va ularni (gunohlaridan) poklamaydi; ular uchun alamli azob bordir», dedilar. Rasululloh ﷺ buni uch marta takrorladilar. Abu Zarr: «Ular ziyon koʻrib, halok boʻlibdilar. Ular kimlar, ey Rasululloh?» dedi. U zot: «Izorini (kekkayib) tovonidan pastga tushirib yuruvchi, qilgan yaxshiligini minnat qiluvchi va molini yolgʻon qasam bilan sotuvchi», dedilar. U zotning boshqa bir rivoyatida: «izorini (kekkayib tovonidan pastga tushiruvchi)», deyilgan.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Уч тоифа борки, қиёмат куни Аллоҳ улар билан сўзлашмайди, уларга (раҳмат назари билан) қарамайди ва уларни (гуноҳларидан) покламайди; улар учун аламли азоб бордир», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ буни уч марта такрорладилар. Абу Зарр: «Улар зиён кўриб, ҳалок бўлибдилар. Улар кимлар, эй Расулуллоҳ?» деди. У зот: «Изорини (кеккайиб) товонидан пастга тушириб юрувчи, қилган яхшилигини миннат қилувчи ва молини ёлғон қасам билан сотувчи», дедилар. У зотнинг бошқа бир ривоятида: «изорини (кеккайиб товонидан пастга туширувчи)», дейилган.
- وعن أبي ذر رضي الله عنه قال: قيل لرسول الله صلى الله عليه وسلم : أرأيت الرجل يعمل العمل من الخير، ويحمده الناس عليه؟ قال: " تلك عاجل بشرى المؤمن" ((رواه مسلم)).
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ga: «Yaxshilikdan (biror) amal qiladigan, odamlar esa uni shu amali uchun maqtaydigan kishi haqida nima deysiz?» — deyildi. U zot: «Bu — moʻminga (bu dunyoda) muyassar boʻlgan xushxabardir», — dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ га: «Яхшиликдан (бирор) амал қиладиган, одамлар эса уни шу амали учун мақтайдиган киши ҳақида нима дейсиз?» — дейилди. У зот: «Бу — мўминга (бу дунёда) муяссар бўлган хушхабардир», — дедилар.
- وعن أبي ذر رضي الله عنه أنه سمع رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: "من دعا رجلا بالكفر، أو قال: عدو الله، وليس كذلك إلا حار عليه" ((متفق عليه)).
حار رجع.
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u Rasululloh ﷺ ning shunday deyayotganlarini eshitdi: «Bila turib oʻz otasidan boshqasini (otam deb) daʼvo qilgan har bir kishi, albatta kufr qildi; kim oʻziniki boʻlmagan narsani daʼvo qilsa, u bizdan emas — u oʻrnini doʻzaxdan tayyorlasin; va kim bir kishini kufr bilan (kofir deb) chaqirsa yoki ‹Allohning dushmani› desa-yu, u (kishi) unday boʻlmasa, u (soʻz) oʻziga qaytadi».Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деяётганларини эшитди: «Била туриб ўз отасидан бошқасини (отам деб) даъво қилган ҳар бир киши, албатта куфр қилди; ким ўзиники бўлмаган нарсани даъво қилса, у биздан эмас — у ўрнини дўзахдан тайёрласин; ва ким бир кишини куфр билан (кофир деб) чақирса ёки ‹Аллоҳнинг душмани› деса-ю, у (киши) ундай бўлмаса, у (сўз) ўзига қайтади».
- وعن أبي ذر رضي الله عنه أنه سمع رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: “ليس من رجل ادعى لغير أبيه وهو يعلمه إلا كفر، ومن ادعى ما ليس له، فليس منا، وليتبوأ مقعده من النار، ومن دعا رجلاً بالكفر، أو قال: عدو الله، وليس كذلك إلا حار عليه” ((متفق عليه وهذا لفظ رواية مسلم)).
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u Rasululloh ﷺ ning shunday deyayotganlarini eshitdi: «Bila turib oʻz otasidan boshqasini (otam deb) daʼvo qilgan har bir kishi, albatta kufr qildi; kim oʻziniki boʻlmagan narsani daʼvo qilsa, u bizdan emas — u oʻrnini doʻzaxdan tayyorlasin; va kim bir kishini kufr bilan (kofir deb) chaqirsa yoki ‹Allohning dushmani› desa-yu, u (kishi) unday boʻlmasa, u (soʻz) oʻziga qaytadi».Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деяётганларини эшитди: «Била туриб ўз отасидан бошқасини (отам деб) даъво қилган ҳар бир киши, албатта куфр қилди; ким ўзиники бўлмаган нарсани даъво қилса, у биздан эмас — у ўрнини дўзахдан тайёрласин; ва ким бир кишини куфр билан (кофир деб) чақирса ёки ‹Аллоҳнинг душмани› деса-ю, у (киши) ундай бўлмаса, у (сўз) ўзига қайтади».
وعن أبى ذر رضى الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: "ثلاثة لا يكلمهم الله يوم القيامة، ولا ينظر إليهم ، ولا يزكيهم، ولهم عذاب أليم" قال: فقرأها رسول الله صلى الله عليه وسلم ثلاث مرار. قال أبو ذر : خابوا وخسروا من هم يا رسول الله ؟ قال: "المسبل، والمنان، والمنفق سلعته بالحلف الكاذب". وفى رواية له: "المسبل إزاره".((رواه مسلم))
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Uch (toifa) borki, Alloh qiyomat kuni ularga (rahmat bilan) soʻzlamaydi, ularga boqmaydi, ularni (gunohlardan) poklamaydi va ular uchun alamli azob bordir», dedilar. Rasululloh ﷺ buni uch marta takrorladilar. Abu Zar: «Ular ziyon koʻrib, halok boʻlibdilar! Ular kim, ey Rasululloh?» dedi. U zot: «Kiyimini (kibr bilan) sudrab yuruvchi, (bergan narsasini) minnat qiluvchi va molini yolgʻon qasam bilan sotuvchi», dedilar. Yana bir rivoyatda: «Izorini sudrab yuruvchi», deb kelgan.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Уч (тоифа) борки, Аллоҳ қиёмат куни уларга (раҳмат билан) сўзламайди, уларга боқмайди, уларни (гуноҳлардан) покламайди ва улар учун аламли азоб бордир», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ буни уч марта такрорладилар. Абу Зар: «Улар зиён кўриб, ҳалок бўлибдилар! Улар ким, эй Расулуллоҳ?» деди. У зот: «Кийимини (кибр билан) судраб юрувчи, (берган нарсасини) миннат қилувчи ва молини ёлғон қасам билан сотувчи», дедилар. Яна бир ривоятда: «Изорини судраб юрувчи», деб келган.
- وعن أبي ذر رضي الله عنه قال: خرجت ليلة من الليالي، فإذا رسول الله صلى الله عليه وسلم يمشي وحده، فجعلت أمشي في ظل القمر، فالتفت فرآني فقال: "من هذا؟" فقلت: أبو ذر، ((متفق عليه)).
(Abu Zarr (roziyallohu anhu) aytdi:) Bir kechasi (uydan) chiqsam, Rasululloh ﷺ yolgʻiz, yonlarida hech kim boʻlmagan holda yurib ketayotgan edilar. Men: ‹Ehtimol, u zot yonlarida birovning yurishini xohlamaslar›, deb oʻyladim va oy soyasida (koʻrinmasdan) yura boshladim. Shunda u zot oʻgirilib, meni koʻrib: «Bu kim?» dedilar. Men: «Abu Zarr — Alloh meni sizga fido qilsin», dedim. U zot: «Ey Abu Zarr, beri kel!» dedilar. Men u zot bilan bir oz yurdim. Soʻng u zot: «Mol-dunyosi koʻplar — Qiyomat kunida (savobi) ozlardir; magar Alloh (kimga) bir yaxshilik (mol) berib, u uni oʻngu soʻliga, oldi va ortiga (sarflab) sochsa va u bilan yaxshilik qilsa, (u bundan mustasno)», dedilar. Men u zot bilan yana bir oz yurdim. Soʻng u zot menga: «Mana shu yerda oʻtir», dedilar va meni atrofi toshlar bilan oʻralgan bir tekislikka oʻtqazib: «Men sening oldingga qaytguncha mana shu yerda oʻtirib tur», dedilar. Soʻng u zot Harra (toshli yer) tomon ketdilar — hatto men u zotni koʻrolmay qoldim. U zot uzoq vaqt (qaytmay) turdilar; soʻng men u zotning (qaytib) kelar ekanlar: «Garchi u oʻgʻrilik qilgan boʻlsa ham, garchi zino qilgan boʻlsa ham» deyayotganlarini eshitdim. U zot kelganlarida, men sabr qilolmay: «Yo Allohning Paygʻambari — Alloh meni sizga fido qilsin — Harra tomonida kim bilan gaplashdingiz? Men hech kimning sizga (javoban) bir narsa qaytarganini eshitmadim-ku», dedim. U zot: «U — Jibril (alayhissalom) edi; u menga Harra tomonida koʻrindi va: ‹Ummatingga xushxabar ber: kim Allohga hech narsani sherik qilmagan holda oʻlsa, jannatga kiradi›, dedi. Men: ‹Ey Jibril, garchi u oʻgʻrilik qilgan, garchi zino qilgan boʻlsa ham(mi)?›, dedim. U: ‹Ha›, dedi. Men: ‹Garchi u oʻgʻrilik qilgan, garchi zino qilgan boʻlsa ham(mi)?›, dedim. U: ‹Ha, garchi (mast qiluvchi) ichkilik ichgan boʻlsa ham›, dedi», dedilar. (Abu Abdulloh (al-Buxoriy): ‹Abu Solihning Abud-Dardodan (rivoyati) mursaldir, sahih emas; biz uni faqat tanish uchun keltirdik. Sahihi — Abu Zarrning hadisidir› dedi.)(Абу Зарр (розияллоҳу анҳу) айтди:) Бир кечаси (уйдан) чиқсам, Расулуллоҳ ﷺ ёлғиз, ёнларида ҳеч ким бўлмаган ҳолда юриб кетаётган эдилар. Мен: ‹Эҳтимол, у зот ёнларида бировнинг юришини хоҳламаслар›, деб ўйладим ва ой соясида (кўринмасдан) юра бошладим. Шунда у зот ўгирилиб, мени кўриб: «Бу ким?» дедилар. Мен: «Абу Зарр — Аллоҳ мени сизга фидо қилсин», дедим. У зот: «Эй Абу Зарр, бери кел!» дедилар. Мен у зот билан бир оз юрдим. Сўнг у зот: «Мол-дунёси кўплар — Қиёмат кунида (савоби) озлардир; магар Аллоҳ (кимга) бир яхшилик (мол) бериб, у уни ўнгу сўлига, олди ва ортига (сарфлаб) сочса ва у билан яхшилик қилса, (у бундан мустасно)», дедилар. Мен у зот билан яна бир оз юрдим. Сўнг у зот менга: «Мана шу ерда ўтир», дедилар ва мени атрофи тошлар билан ўралган бир текисликка ўтқазиб: «Мен сенинг олдингга қайтгунча мана шу ерда ўтириб тур», дедилар. Сўнг у зот Ҳарра (тошли ер) томон кетдилар — ҳатто мен у зотни кўролмай қолдим. У зот узоқ вақт (қайтмай) турдилар; сўнг мен у зотнинг (қайтиб) келар эканлар: «Гарчи у ўғрилик қилган бўлса ҳам, гарчи зино қилган бўлса ҳам» деяётганларини эшитдим. У зот келганларида, мен сабр қилолмай: «Ё Аллоҳнинг Пайғамбари — Аллоҳ мени сизга фидо қилсин — Ҳарра томонида ким билан гаплашдингиз? Мен ҳеч кимнинг сизга (жавобан) бир нарса қайтарганини эшитмадим-ку», дедим. У зот: «У — Жибрил (алайҳиссалом) эди; у менга Ҳарра томонида кўринди ва: ‹Умматингга хушхабар бер: ким Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмаган ҳолда ўлса, жаннатга киради›, деди. Мен: ‹Эй Жибрил, гарчи у ўғрилик қилган, гарчи зино қилган бўлса ҳам(ми)?›, дедим. У: ‹Ҳа›, деди. Мен: ‹Гарчи у ўғрилик қилган, гарчи зино қилган бўлса ҳам(ми)?›, дедим. У: ‹Ҳа, гарчи (маст қилувчи) ичкилик ичган бўлса ҳам›, деди», дедилар. (Абу Абдуллоҳ (ал-Бухорий): ‹Абу Солиҳнинг Абуд-Дардодан (ривояти) мурсалдир, саҳиҳ эмас; биз уни фақат таниш учун келтирдик. Саҳиҳи — Абу Заррнинг ҳадисидир› деди.)
- وعن أبي ذر، رضي الله عنه، قال: قال لي رسول الله صلى الله عليه وسلم : "لا تحقرن من المعروف شيئاً، ولو أن تلقي أخاك بوجه طلق" ((رواه مسلم)).
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Menga Nabiy ﷺ: «Yaxshilikdan hech narsani kichik (arzimas) deb sanama, hatto u birodaringni ochiq yuz bilan kutib olishing boʻlsa ham», dedilar.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Менга Набий ﷺ: «Яхшиликдан ҳеч нарсани кичик (арзимас) деб санама, ҳатто у биродарингни очиқ юз билан кутиб олишинг бўлса ҳам», дедилар.
- وعن أبي ذر رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: "يصبح على كل سلامى من أحدكم صدقة: فكل تسبيحة صدقة، وكل تهليلة صدقة، وكل تكبيرة صدقة، وأمر بالمعروف صدقة، ونهي عن المنكر صدقة، ويجزئ من ذلك ركعتان يركعهما من الضحى". ((رواه مسلم)).
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Har biringizning har bir boʻgʻiningiz uchun har kuni ertalab sadaqa (lozim) boʻladi. Bas, har bir tasbeh sadaqadir, har bir tahmid sadaqadir, har bir tahlil sadaqadir, har bir takbir sadaqadir, yaxshilikka buyurish sadaqadir, yomonlikdan qaytarish sadaqadir. Bularning oʻrnini esa zuhoda (chosht vaqtida) oʻqiladigan ikki rakat (namoz) kifoya qiladi».Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дедилар: «Ҳар бирингизнинг ҳар бир бўғинингиз учун ҳар куни эрталаб садақа (лозим) бўлади. Бас, ҳар бир тасбеҳ садақадир, ҳар бир таҳмид садақадир, ҳар бир таҳлил садақадир, ҳар бир такбир садақадир, яхшиликка буюриш садақадир, ёмонликдан қайтариш садақадир. Буларнинг ўрнини эса зуҳода (чошт вақтида) ўқиладиган икки ракат (намоз) кифоя қилади».
- وعن أبي ذر رضي الله عنه، قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: "إذا صمت من الشهر ثلاثًا، فصم ثلاث عشرة، وأربع عشرة وخمس عشرة" رواه الترمذي وقال: حديث حسن.
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Robbim tomonidan menga kimdir kelib, (shu) xabarni (yoki xushxabarni) berdiki, mening ummatimdan kim — Allohga (biror tarzda) hech narsani sherik qilmagan holda — vafot etsa, jannatga kiradi», — dedilar. Men: «(U) zino qilib, oʻgʻirlik qilgan boʻlsa ham(mi)?» — dedim. U zot: «(U) zino qilib, oʻgʻirlik qilgan boʻlsa ham», — dedilar.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Роббим томонидан менга кимдир келиб, (шу) хабарни (ёки хушхабарни) бердики, менинг умматимдан ким — Аллоҳга (бирор тарзда) ҳеч нарсани шерик қилмаган ҳолда — вафот эца, жаннатга киради», — дедилар. Мен: «(У) зино қилиб, ўғирлик қилган бўлса ҳам(ми)?» — дедим. У зот: «(У) зино қилиб, ўғирлик қилган бўлса ҳам», — дедилар.
- السابع عشر: عن سعيد بن عبد العزيز، عن ربيعة بن يزيد، عن أبي إدريس الخولاني، عن أبي ذر جندب بن جنادة، رضي الله عنه، عن النبي صلى الله عليه وسلم فيما يروى عن الله تبارك وتعالى أنه قال: " ياعبادي إني حرمت الظلم على نفسي وجعلته بينكم محرماً فلا تظالموا، يا عبادي كلكم ضال إلا من هديته؛ فاستهدوني أهدكم، يا عبادي كلكم جائع إلا من أطعمته؛ فاستطعموني أطعمكم،يا عبادي كلكم عارٍ إلا من كسوته، فاستكسوني أكسكم، يا عبادي إنكم تخطئون بالليل والنهار وأنا أغفر الذنوب جميعا، فاستغفروني أغفرلكم، ياعبادي إنكم لن تبلغوا ضري فتضروني، ولن تبلغوا نفعي فتنفعوني، يَا عِبَادي ، لَوْ أنَّ أوَّلَكُمْ وَآخِرَكُمْ وَإِنْسَكُمْ وَجنَّكُمْ كَانُوا عَلَى أتْقَى قَلْبِ رَجُلٍ وَاحِدٍ مِنْكُمْ مَا زَادَ ذلِكَ في مُلكي شيئاً . يَا عِبَادي ، لَوْ أنَّ أوَّلَكُمْ وَآخِرَكُمْ وَإِنْسَكُمْ وَجنَّكُمْ كَانُوا عَلَى أفْجَرِ قَلْبِ رَجُلٍ وَاحِدٍ مَا نَقَصَ ذلِكَ من مُلكي شيئاً، يا عبادي لو أن أولكم وآخركم، وإنسكم وجنكم قاموا في صعيد واحد، فسألوني فأعطيت كل إنسان مسألته، ما نقص ذلك مما عندي إلا كما ينقص المخيط إذا أدخل البحر، يا عبادي إنما هي أعمالكم أحصيها لكم، ثم أوفيكم إياها، فمن وجد خيراً فليحمد الله، ومن وجد غير ذلك فلا يلومن إلا نفسه". قال سعيد: كان أبو إدريس إذا حدث بهذا الحديث جثا على ركبتيه. رواه مسلم. (20).
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan, Nabiy ﷺ Alloh taborak va taolodan rivoyat qilib, u zot (shunday) dedilar: Alloh: «Ey bandalarim! Men zulmni Oʻzimga harom qildim va uni sizlar oʻrtangizda ham harom qildim, bas, bir-biringizga zulm qilmanglar. Ey bandalarim! Men hidoyat qilganimdan boshqa hammangiz adashgansiz, bas, Mendan hidoyat soʻranglar, sizlarni hidoyat qilaman. Ey bandalarim! Men taomlantirganimdan boshqa hammangiz ochsiz, bas, Mendan taom soʻranglar, sizlarni taomlantiraman. Ey bandalarim! Men kiydirganimdan boshqa hammangiz yalangʻochsiz, bas, Mendan kiyim soʻranglar, sizlarni kiydiraman. Ey bandalarim! Sizlar kechayu kunduz xato qilasizlar, Men esa barcha gunohlarni kechiraman, bas, Mendan magʻfirat soʻranglar, sizlarni kechiraman. Ey bandalarim! Sizlar Menga zarar yetkaza olmaysizlar, hech qachon Menga ziyon yetkaza olmaysizlar; Menga foyda ham yetkaza olmaysizlar, hech qachon Menga manfaat keltira olmaysizlar. Ey bandalarim! Agar sizlarning avvalingiz ham, oxiringiz ham, insingiz ham, jiningiz ham eng taqvodor bir kishining qalbidek boʻlsangiz, bu Mening mulkimga hech narsa ziyoda qilmaydi. Ey bandalarim! Agar sizlarning avvalingiz ham, oxiringiz ham, insingiz ham, jiningiz ham eng fojir bir kishining qalbidek boʻlsangiz, bu Mening mulkimdan hech narsani kamaytirmaydi. Ey bandalarim! Agar sizlarning avvalingiz ham, oxiringiz ham, insingiz ham, jiningiz ham bir maydonga turib Mendan soʻrasangiz, Men har bir insonga soʻraganini bersam, bu Mening huzurimdagi narsadan hech narsani kamaytirmaydi, faqat ignani dengizga botirib olganda (suvdan) kamaygani kabigina (kamayadi). Ey bandalarim! Bularning hammasi sizlarning amallaringizdir, Men ularni sizlar uchun hisoblab boraman, soʻng sizlarga toʻla-toʻkis qaytaraman. Bas, kim yaxshilik topsa, Allohga hamd aytsin; kim bundan boshqasini topsa, oʻzidan boshqani ayblamasin», dedi. Said dedi: Abu Idris al-Xavloniy bu hadisni rivoyat qilganda tiz choʻkib olar edi.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан, Набий ﷺ Аллоҳ таборак ва таолодан ривоят қилиб, у зот (шундай) дедилар: Аллоҳ: «Эй бандаларим! Мен зулмни Ўзимга ҳаром қилдим ва уни сизлар ўртангизда ҳам ҳаром қилдим, бас, бир-бирингизга зулм қилманглар. Эй бандаларим! Мен ҳидоят қилганимдан бошқа ҳаммангиз адашгансиз, бас, Мендан ҳидоят сўранглар, сизларни ҳидоят қиламан. Эй бандаларим! Мен таомлантирганимдан бошқа ҳаммангиз очсиз, бас, Мендан таом сўранглар, сизларни таомлантираман. Эй бандаларим! Мен кийдирганимдан бошқа ҳаммангиз яланғочсиз, бас, Мендан кийим сўранглар, сизларни кийдираман. Эй бандаларим! Сизлар кечаю кундуз хато қиласизлар, Мен эса барча гуноҳларни кечираман, бас, Мендан мағфират сўранглар, сизларни кечираман. Эй бандаларим! Сизлар Менга зарар етказа олмайсизлар, ҳеч қачон Менга зиён етказа олмайсизлар; Менга фойда ҳам етказа олмайсизлар, ҳеч қачон Менга манфаат келтира олмайсизлар. Эй бандаларим! Агар сизларнинг аввалингиз ҳам, охирингиз ҳам, инсингиз ҳам, жинингиз ҳам энг тақводор бир кишининг қалбидек бўлсангиз, бу Менинг мулкимга ҳеч нарса зиёда қилмайди. Эй бандаларим! Агар сизларнинг аввалингиз ҳам, охирингиз ҳам, инсингиз ҳам, жинингиз ҳам энг фожир бир кишининг қалбидек бўлсангиз, бу Менинг мулкимдан ҳеч нарсани камайтирмайди. Эй бандаларим! Агар сизларнинг аввалингиз ҳам, охирингиз ҳам, инсингиз ҳам, жинингиз ҳам бир майдонга туриб Мендан сўрасангиз, Мен ҳар бир инсонга сўраганини берсам, бу Менинг ҳузуримдаги нарсадан ҳеч нарсани камайтирмайди, фақат игнани денгизга ботириб олганда (сувдан) камайгани кабигина (камаяди). Эй бандаларим! Буларнинг ҳаммаси сизларнинг амалларингиздир, Мен уларни сизлар учун ҳисоблаб бораман, сўнг сизларга тўла-тўкис қайтараман. Бас, ким яхшилик топса, Аллоҳга ҳамд айтсин; ким бундан бошқасини топса, ўзидан бошқани айбламасин», деди. Саид деди: Абу Идрис ал-Хавлоний бу ҳадисни ривоят қилганда тиз чўкиб олар эди.
- الأول: عن أبي ذر جندب بن جنادة رضي الله عنها قال: قلت يا رسول الله، أي الأعمال أفضل؟ قال: "الإيمان بالله، والجهاد في سبيله". قلت: أي الرقاب أفضل؟ قال: "أنفسها عند أهلها، وأكثرها ثمناً" قلت: فإن لم أفعل؟ قال: "تعين صانعاً أو تصنع لأخرق" قلت: يا رسول الله أرأيت إن ضعفت عن بعض العمل؟ قال: تكف شرك عن الناس فإنها صدقة منك على نفسك". ((متفق عليه)).
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men: «Ey Allohning Rasuli, amallarning qaysi biri afzal?» dedim. (Paygʻambar): «Allohga iymon keltirish va Uning yoʻlida jihod qilish», dedilar. (Abu Zarr) dedi: Men: «Qaysi qulni (ozod qilish) afzal?» dedim. (Paygʻambar): «Egalari nazdida eng qadrlisi va bahosi eng qimmati», dedilar. (Abu Zarr) dedi: Men: «Agar (buni) qila olmasam-chi?» dedim. (Paygʻambar): «Bir hunarmandga yordam berasan yoki bir uquvsiz (noshud)ga (biror narsa) ishlab berasan», dedilar. (Abu Zarr) dedi: Men: «Ey Allohning Rasuli, ayting-chi, agar baʼzi amallarni (qilishga) ojizlik qilsam-chi?» dedim. (Paygʻambar): «Yomonligingni odamlardan toʻxtatasan (ularga zarar bermaysan); chunki bu sening oʻzing uchun, oʻz nafsingga bergan sadaqangdir», dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, амалларнинг қайси бири афзал?» дедим. (Пайғамбар): «Аллоҳга иймон келтириш ва Унинг йўлида жиҳод қилиш», дедилар. (Абу Зарр) деди: Мен: «Қайси қулни (озод қилиш) афзал?» дедим. (Пайғамбар): «Эгалари наздида энг қадрлиси ва баҳоси энг қиммати», дедилар. (Абу Зарр) деди: Мен: «Агар (буни) қила олмасам-чи?» дедим. (Пайғамбар): «Бир ҳунармандга ёрдам берасан ёки бир уқувсиз (ношуд)га (бирор нарса) ишлаб берасан», дедилар. (Абу Зарр) деди: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, айтинг-чи, агар баъзи амалларни (қилишга) ожизлик қилсам-чи?» дедим. (Пайғамбар): «Ёмонлигингни одамлардан тўхтатасан (уларга зарар бермайсан); чунки бу сенинг ўзинг учун, ўз нафсингга берган садақангдир», дедилар.
- الثاني: عن أبي ذر أيضاً رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: " يصبح على كل سلامى من أحدكم صدقة، فكل تسبيحة صدقة، وكل تحميدة صدقة، وكل تهليلة صدقة، وكل تكبيرة صدقة، وأمر بالمعروف صدقة، ونهى عن المنكر صدقة، ويجزيء من ذلك ركعتان يركعهما من الضحى" ((رواه مسلم))
السلامى بضم السين المهملة وتخفيف اللام وفتح الميم: المفصل.
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Har biringizning har bir boʻgʻiningiz uchun har kuni ertalab sadaqa (lozim) boʻladi. Bas, har bir tasbeh sadaqadir, har bir tahmid sadaqadir, har bir tahlil sadaqadir, har bir takbir sadaqadir, yaxshilikka buyurish sadaqadir, yomonlikdan qaytarish sadaqadir. Bularning oʻrnini esa zuhoda (chosht vaqtida) oʻqiladigan ikki rakat (namoz) kifoya qiladi».Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дедилар: «Ҳар бирингизнинг ҳар бир бўғинингиз учун ҳар куни эрталаб садақа (лозим) бўлади. Бас, ҳар бир тасбеҳ садақадир, ҳар бир таҳмид садақадир, ҳар бир таҳлил садақадир, ҳар бир такбир садақадир, яхшиликка буюриш садақадир, ёмонликдан қайтариш садақадир. Буларнинг ўрнини эса зуҳода (чошт вақтида) ўқиладиган икки ракат (намоз) кифоя қилади».
- الثالث عنه قال: قال النبي صلى الله عليه وسلم : " عرضت علي أعمال أمتي حسنها وسيئها، فوجدت في محاسن أعمالها الأذى يماط عن الطريق، ووجدت في مساوىء أعمالها النخاعة تكون في المسجد لا تدفن" ((رواه مسلم)).
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U zot: «Menga ummatimning amallari — yaxshisi-yu yomoni (barisi) koʻrsatildi. Shunda ularning yaxshi amallari ichida yoʻldan oziyat (beradigan narsa)ni olib tashlashni topdim, yomon amallari ichida esa masjidda koʻmilmay qolgan balgʻamni topdim», — dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У зот: «Менга умматимнинг амаллари — яхшиси-ю ёмони (бариси) кўрсатилди. Шунда уларнинг яхши амаллари ичида йўлдан озият (берадиган нарса)ни олиб ташлашни топдим, ёмон амаллари ичида эса масжидда кўмилмай қолган балғамни топдим», — дедилар.
- الرابع عنه: أن ناساً قالوا: يارسول الله، ذهب أهل الدثور بالأجور، يصلون كما نصلي، ويصومون كما نصوم، ويتصدقون بفضول أموالهم قال: " أو ليس قد جعل الله لكم ما تصدقون به: إن بكل تسبيحة صدقة، وكل تكبيرة صدقة، وكل تحميدة صدقة، وكل تهليلة صدقة، وأمر بالمعروف صدقة، ونهي عن المنكر صدقة وفي بضع أحدكم صدقة قالوا: يارسول الله أيأتى أحدنا شهوته، ويكون له فيها أجر؟! قال: " أرأيتم لو وضعها في حرام أكان عليه وزر؟ فكذلك إذا وضعها في الحلال كان له أجر" ((رواه مسلم)).
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ning sahobalaridan baʼzi kishilar Nabiy ﷺ ga: «Yo Rasululloh! Boy-badavlatlar ajrlarni olib ketdilar: biz namoz oʻqiganimizday namoz oʻqiydilar, biz roʻza tutganimizday roʻza tutadilar, mol-mulklarining ortiqchasidan sadaqa qiladilar», dedilar. U zot ﷺ: «Alloh sizlarga ham sadaqa qiladigan narsa ato etmadimi? Albatta har bir tasbeh (subhonalloh deyish) sadaqadir, har bir takbir (Allohu akbar deyish) sadaqadir, har bir tahmid (alhamdulilloh deyish) sadaqadir, har bir tahlil (lo iloha illalloh deyish) sadaqadir, maʼrufga buyurish sadaqadir, munkardan qaytarish sadaqadir va birortangizning (ahli bilan) jimosida ham sadaqa bordir», — dedilar. Ular: «Yo Rasululloh! Birimiz oʻz shahvatini qondiradi-yu, unga buning uchun ajr boʻladimi?» dedilar. U zot ﷺ: «Aytinglar-chi, agar uni harom yoʻlga sarflasa, unga gunoh boʻlmasmidi? Xuddi shuningdek, uni halol yoʻlga sarflasa, unga ajr boʻladi», — dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ нинг саҳобаларидан баъзи кишилар Набий ﷺ га: «Ё Расулуллоҳ! Бой-бадавлатлар ажрларни олиб кетдилар: биз намоз ўқиганимиздай намоз ўқийдилар, биз рўза тутганимиздай рўза тутадилар, мол-мулкларининг ортиқчасидан садақа қиладилар», дедилар. У зот ﷺ: «Аллоҳ сизларга ҳам садақа қиладиган нарса ато этмадими? Албатта ҳар бир тасбеҳ (субҳоналлоҳ дейиш) садақадир, ҳар бир такбир (Аллоҳу акбар дейиш) садақадир, ҳар бир таҳмид (алҳамдулиллоҳ дейиш) садақадир, ҳар бир таҳлил (ло илоҳа иллаллоҳ дейиш) садақадир, маъруфга буюриш садақадир, мункардан қайтариш садақадир ва бирортангизнинг (аҳли билан) жимосида ҳам садақа бордир», — дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ! Биримиз ўз шаҳватини қондиради-ю, унга бунинг учун ажр бўладими?» дедилар. У зот ﷺ: «Айтинглар-чи, агар уни ҳаром йўлга сарфласа, унга гуноҳ бўлмасмиди? Худди шунингдек, уни ҳалол йўлга сарфласа, унга ажр бўлади», — дедилар.
-الخامس: عنه قال لي النبي صلى الله عليه وسلم: " لا تحقرن من المعروف شيئاً ولو أن تلقى أخاك بوجهٍ طليق" ((رواه مسلم)).
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Menga Nabiy ﷺ: «Yaxshilikdan hech narsani kichik (arzimas) deb sanama, hatto u birodaringni ochiq yuz bilan kutib olishing boʻlsa ham», dedilar.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Менга Набий ﷺ: «Яхшиликдан ҳеч нарсани кичик (арзимас) деб санама, ҳатто у биродарингни очиқ юз билан кутиб олишинг бўлса ҳам», дедилар.
- وعن أبي ذر رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "يا أبا ذر إذا طبخت مرقة، فأكثر ماءها، وتعاهد جيرانك" ((رواه مسلم)).
وفي رواية له عن أبي ذر قال: إن خليلي صلى الله عليه وسلم أوصاني: " إذا طبخت مرقًا فأكثر ماءها، ثم انظر أهل بيت من جيرانك، فأصبهم منها بمعروف".
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Doʻstim ﷺ menga shunday tavsiya qildilar: «Sho pishirsang, suvini koʻproq qil, soʻng qoʻshnilaringdan biror oilaga qarab, ulardan undan yaxshilik bilan ulush yetkaz».Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Дўстим ﷺ менга шундай тавсия қилдилар: «Шо пиширсанг, сувини кўпроқ қил, сўнг қўшниларингдан бирор оилага қараб, улардан ундан яхшилик билан улуш етказ».
- وعن أبي ذر رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: "إنكم ستفتحون أرضًا يذكر فيها القيراط".
وفي رواية: "ستفتحون مصر وهي أرض يسمى فيها القيراط، فاستوصوا بأهلها خيرًا، فإن لهم ذمة ورحمًا".
وفي رواية: "فإذا افتتحتموها، فأحسنوا إلى أهلها، فإن لهم ذمة ورحمًا" أو قال: "ذمة وصهرًا" ((رواه مسلم)).
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlar shubhasiz bir yerni fath etasizlarki, unda qiyrot (deb ataladigan oʻlchov) zikr qilinadi. Bas, uning ahliga yaxshilik qilishni (bir-biringizga) tavsiya qilinglar, chunki ularning (sizlar zimmangizda) zimmasi (himoya haqqi) va qarindoshligi bor. Qachon ikki kishi bir gʻisht oʻrni (kichik joy) uchun urishayotganini koʻrsangiz, undan (oʻsha yerdan) chiqib keting», — dedilar. (Abdurahmon) dedi: Soʻng u (Abu Zar) Shurahbil ibn Hasananing ikki oʻgʻli — Rabiʼa va Abdurahmonning bir gʻisht oʻrni (kichik joy) uchun talashayotganlari yonidan oʻtib qoldi-da, oʻsha yerdan chiqib ketdi.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлар шубҳасиз бир ерни фатҳ этасизларки, унда қийрот (деб аталадиган ўлчов) зикр қилинади. Бас, унинг аҳлига яхшилик қилишни (бир-бирингизга) тавсия қилинглар, чунки уларнинг (сизлар зиммангизда) зиммаси (ҳимоя ҳаққи) ва қариндошлиги бор. Қачон икки киши бир ғишт ўрни (кичик жой) учун уришаётганини кўрсангиз, ундан (ўша ердан) чиқиб кетинг», — дедилар. (Абдураҳмон) деди: Сўнг у (Абу Зар) Шураҳбил ибн Ҳасананинг икки ўғли — Рабиъа ва Абдураҳмоннинг бир ғишт ўрни (кичик жой) учун талашаётганлари ёнидан ўтиб қолди-да, ўша ердан чиқиб кетди.
- وعن أبي ذر رضي الله عنه ، قال: قال رسول الله ،صلى الله عليه وسلم "إنى أرى ما لا ترون؛ أطت السماء وحق لها أن تئط، ما فيها موضع أربع أصابع إلا وملك واضع جبهته ساجداً لله تعالى، والله لو تعلمون ما أعلم، لضحكتم قليلاً، ولبكيتم كثيراً، وما تلذذتم بالنساء على الفرش، ولخرجتم إلى الصعدات تجأورن إلى الله تعالى" ((رواه الترمذي وقال: حديث حسن)).
و أطت بفتح الهمزة وتشديد الطاء
و تئط بفتح التاء وبعدها همزة مكسورة، والأطيط: صوت الرحل والقتب وشبههما، ومعناه: أن كثرة من في السماء من الملائكة العابدين قد أثقلتها حتى أطت.
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men sizlar koʻrmagan narsani koʻraman va sizlar eshitmagan narsani eshitaman. Osmon gʻiyqilladi — uning gʻiyqillashga haqqi bor. Unda toʻrt barmoq (koʻ)gina ham boʻsh joy yoʻqki, oʻsha yerda bir farishta peshonasini qoʻyib, Allohga sajda qilayotgan boʻlmasin. Agar men bilgan narsani bilganingizda edi, oz kulardingiz, koʻp yigʻlardingiz va toʻshaklarda ayollardan lazzat olmas edingiz, balki Allohga (yor) tilab, ovoz chiqarib boʻsh-keng joylarga chiqib ketardingiz», dedilar. (Abu Zarr aytdi:) «Men kesib tashlanadigan bir daraxt boʻlishni qanchalar istardim». Abu Iso aytdi: Bu bobda Abu Hurayra, Oisha, Ibn Abbos va Anasdan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir. Bundan boshqa yoʻl bilan ham Abu Zarrning: «Men kesib tashlanadigan bir daraxt boʻlishni istardim», degani rivoyat qilinadi.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен сизлар кўрмаган нарсани кўраман ва сизлар эшитмаган нарсани эшитаман. Осмон ғийқиллади — унинг ғийқиллашга ҳаққи бор. Унда тўрт бармоқ (кў)гина ҳам бўш жой йўқки, ўша ерда бир фаришта пешонасини қўйиб, Аллоҳга сажда қилаётган бўлмасин. Агар мен билган нарсани билганингизда эди, оз кулардингиз, кўп йиғлардингиз ва тўшакларда аёллардан лаззат олмас эдингиз, балки Аллоҳга (ёр) тилаб, овоз чиқариб бўш-кенг жойларга чиқиб кетардингиз», дедилар. (Абу Зарр айтди:) «Мен кесиб ташланадиган бир дарахт бўлишни қанчалар истардим». Абу Исо айтди: Бу бобда Абу Ҳурайра, Оиша, Ибн Аббос ва Анасдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Бундан бошқа йўл билан ҳам Абу Заррнинг: «Мен кесиб ташланадиган бир дарахт бўлишни истардим», дегани ривоят қилинади.
- وعن أبي ذر، رضي الله عنه ، قال: قال النبي صلى الله عليه وسلم : "يقول الله عز وجل: من جاء بالحسنة، فله عشر أمثالها أو أزيد، ومن جاء بالسيئة، فجزاء سيئة سيئة مثلها أوغفر. ومن تقرب مني شبراً ، تقربت منها ذراعا، ومن تقرب منى ذراعاً ، تقربت منه باعاً، ومن أتاني يمشي ، أتيته هرولة، ومن لقينى بقراب الأرض خطيئة لايشرك به شيئاً ، لقيته بمثلها مغفرة" ((رواه مسلم)).
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh azza va jalla shunday deydi: ‹Kim bir yaxshilik bilan kelsa, unga oʻshanga oʻxshash oʻn (savob) bor, hatto men yana ziyoda qilaman. Kim bir yomonlik bilan kelsa, uning jazosi oʻshanga oʻxshash bitta yomonlik (gunoh)dir, yoki men kechiraman. Kim menga bir qarich yaqinlashsa, men unga bir tirsak yaqinlashaman; kim menga bir tirsak yaqinlashsa, men unga bir quloch yaqinlashaman; kim menga yurib kelsa, men unga shoshilib (yugurib) boraman; kim menga yer yuzini toʻldiradigan miqdorda xato (gunoh) bilan, lekin menga hech narsani sherik qilmagan holda yoʻliqsa, men unga oʻshancha magʻfirat bilan yoʻliqaman›», — dedilar.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ азза ва жалла шундай дейди: ‹Ким бир яхшилик билан келса, унга ўшанга ўхшаш ўн (савоб) бор, ҳатто мен яна зиёда қиламан. Ким бир ёмонлик билан келса, унинг жазоси ўшанга ўхшаш битта ёмонлик (гуноҳ)дир, ёки мен кечираман. Ким менга бир қарич яқинлашса, мен унга бир тирсак яқинлашаман; ким менга бир тирсак яқинлашса, мен унга бир қулоч яқинлашаман; ким менга юриб келса, мен унга шошилиб (югуриб) бораман; ким менга ер юзини тўлдирадиган миқдорда хато (гуноҳ) билан, лекин менга ҳеч нарсани шерик қилмаган ҳолда йўлиқса, мен унга ўшанча мағфират билан йўлиқаман›», — дедилар.
- وعن أبي ذر رضي الله عنه ، قال كنت أمشى مع النبي صلى الله عليه وسلم في حرة بالمدينة ، فاستقبلنا أحد فقال: "يا أبا ذر" قلت: لبيك يا رسول الله. فقال: "ما يسرني أن عندي مثل أحد هذا ذهبا تمضى علي ثلاثة أيام وعندي منه دينار، إلا شئ أرصده لدين، إلا أن أقول له به في عباد الله هكذا، وهكذا وهكذا" عن يمينه وعن شماله ومن خلفه، ثم سار فقال: "إن الأكثرين هم الأقلون يوم القيامة إلا من قال بالمال هكذا وهكذا وهكذا" عن يمينه وعن شماله ومن خلفه" وقليل ما هم" ثم قال لى "مكانك لا تبرح حتى آتيك" ثم انطلق في سواد الليل حتى توارى، فسمعت صوتا قد ارتفع ، فتخوفت أن يكون أحد عرض للنبى، صلى الله عليه وسلم، فأردت أن آتيه فذكرت قوله: "لا تبرح حتى آتيك" فلم أبرح حتى أتانى، فقلت : لقد سمعت صوتاً تخوفت منه، فذكرت له، فقال: "وهل سمعته؟" قلت: نعم، قال: "ذاك جبريل أتانى فقال: من مات من أمتك لا يشرك بالله شيئاً دخل الجنة، قلت: وإن زنى وإن سرق؟ قال: وإن زنى وإن سرق" ((متفق عليه وهذا لفظ البخاري)).
(Abu Zarr (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Paygʻambar ﷺ bilan Madinaning Harrasida (toshli yerida) yurardim; oldimizdan Uhud koʻrindi. U zot: «Ey Abu Zarr!» dedilar. Men: «Labbay, yo Rasululloh», dedim. U zot: «Menda mana shu Uhuddek oltin boʻlib, uning bir dinori — qarz uchun ajratib qoʻyadiganimdan boshqasi — mening oldimda uch (kun) oʻtgancha qolishi meni xursand qilmaydi; magar men uni Allohning bandalari (orasida) mana bunday, bunday va bunday — (qoʻllari bilan) oʻng, soʻl va orqa tomonlariga (ishora qilib) — taqsimlasam (xursand boʻlardim)», dedilar. Soʻng u zot yurib: «Mol-dunyosi koʻplar — Qiyomat kunida (savobi) ozlardir; magar mana bunday, bunday va bunday — oʻng, soʻl va orqasiga (sarflab) — deganlar bundan mustasno; ammo ular ozdir», dedilar. Soʻng u zot menga: «Joyingda (turaver), men kelguncha jilmagin», dedilar va tun qorongʻusida ketib, koʻzdan gʻoyib boʻldilar. Shunda men koʻtarilgan bir ovozni eshitdim va Paygʻambar ﷺga biror narsa boʻlmadimikan deb qoʻrqdim; u zotning oldilariga bormoqchi boʻldim, lekin u zotning menga: ‹Men kelguncha jilmagin› deganlari yodimga tushib, jilmadim — toki u zot oldimga keldilar. Men: «Yo Rasululloh, men bir ovoz eshitib, qoʻrqib ketdim», deb (boʻlganini) aytib berdim. U zot: «Sen uni eshitdingmi?» dedilar. Men: «Ha», dedim. U zot: «U — Jibril edi; u menga kelib: ‹Ummatingdan kim Allohga hech narsani sherik qilmagan holda oʻlsa, jannatga kiradi› dedi», dedilar. Men: «Garchi u zino qilgan, garchi oʻgʻrilik qilgan boʻlsa ham(mi)?» dedim. U zot: «Garchi u zino qilgan, garchi oʻgʻrilik qilgan boʻlsa ham», dedilar.(Абу Зарр (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мен Пайғамбар ﷺ билан Мадинанинг Ҳаррасида (тошли ерида) юрардим; олдимиздан Уҳуд кўринди. У зот: «Эй Абу Зарр!» дедилар. Мен: «Лаббай, ё Расулуллоҳ», дедим. У зот: «Менда мана шу Уҳуддек олтин бўлиб, унинг бир динори — қарз учун ажратиб қўядиганимдан бошқаси — менинг олдимда уч (кун) ўтганча қолиши мени хурсанд қилмайди; магар мен уни Аллоҳнинг бандалари (орасида) мана бундай, бундай ва бундай — (қўллари билан) ўнг, сўл ва орқа томонларига (ишора қилиб) — тақсимласам (хурсанд бўлардим)», дедилар. Сўнг у зот юриб: «Мол-дунёси кўплар — Қиёмат кунида (савоби) озлардир; магар мана бундай, бундай ва бундай — ўнг, сўл ва орқасига (сарфлаб) — деганлар бундан мустасно; аммо улар оздир», дедилар. Сўнг у зот менга: «Жойингда (туравер), мен келгунча жилмагин», дедилар ва тун қоронғусида кетиб, кўздан ғойиб бўлдилар. Шунда мен кўтарилган бир овозни эшитдим ва Пайғамбар ﷺга бирор нарса бўлмадимикан деб қўрқдим; у зотнинг олдиларига бормоқчи бўлдим, лекин у зотнинг менга: ‹Мен келгунча жилмагин› деганлари ёдимга тушиб, жилмадим — токи у зот олдимга келдилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, мен бир овоз эшитиб, қўрқиб кетдим», деб (бўлганини) айтиб бердим. У зот: «Сен уни эшитдингми?» дедилар. Мен: «Ҳа», дедим. У зот: «У — Жибрил эди; у менга келиб: ‹Умматингдан ким Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмаган ҳолда ўлса, жаннатга киради› деди», дедилар. Мен: «Гарчи у зино қилган, гарчи ўғрилик қилган бўлса ҳам(ми)?» дедим. У зот: «Гарчи у зино қилган, гарчи ўғрилик қилган бўлса ҳам», дедилар.
- وعن أبى ذر رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: “ يا أبا ذر إني أراك ضعيفاً، وإنى أحبُّ لك ما أحب لنفسي، لا تأمرن على اثنين ولا تولين مال يتيم” ((رواه مسلم)).
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga: «Ey Abu Zarr, men seni zaif koʻryapman, oʻzim uchun yaxshi koʻrgan narsani sen uchun ham yaxshi koʻraman. Sen ikki kishiga ham amir boʻlma va yetimning molini boshqarma», dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Эй Абу Зарр, мен сени заиф кўряпман, ўзим учун яхши кўрган нарсани сен учун ҳам яхши кўраман. Сен икки кишига ҳам амир бўлма ва етимнинг молини бошқарма», дедилар.
- وعنه قال: قلت يا رسول الله ألا تستعملني؟ فضرب بيده على منكبي ثم قال: “يا أبا ذر إنك ضعيف، وإنها أمانة، وإنها يوم القيامة خزي وندامة، إلا من أخذها بحقها، وأدى الذى عليه فيها” ((رواه مسلم)).
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Ey Allohning Rasuli, meni (biror mansabga) tayinlamaysizmi?» dedim. Shunda u zot qoʻllari bilan yelkamga urib: «Ey Abu Zarr, sen zaifsan, bu esa omonatdir. U qiyomat kuni xorlik va nadomatdir. Faqat uni haqqi bilan olib, undagi (masʼuliyat)ni ado etgan kishigina bundan mustasno», dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Эй Аллоҳнинг Расули, мени (бирор мансабга) тайинламайсизми?» дедим. Шунда у зот қўллари билан елкамга уриб: «Эй Абу Зарр, сен заифсан, бу эса омонатдир. У қиёмат куни хорлик ва надоматдир. Фақат уни ҳаққи билан олиб, ундаги (масъулият)ни адо этган кишигина бундан мустасно», дедилар.