أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَخْلَدٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ بُجْدَانَ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الصَّعِيدُ الطَّيِّبُ وَضُوءُ الْمُسْلِمِ وَإِنْ لَمْ يَجِدِ الْمَاءَ عَشْرَ سِنِينَ " .
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Pok tuproq musulmonning taharatidir, garchi u oʻn yil suv topmasa ham», dedilar.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Пок тупроқ мусулмоннинг таҳаратидир, гарчи у ўн йил сув топмаса ҳам», дедилар.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَالْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا قَامَ أَحَدُكُمْ فِي الصَّلاَةِ فَلاَ يَمْسَحِ الْحَصَى فَإِنَّ الرَّحْمَةَ تُوَاجِهُهُ " .
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz namozga turganida shagʻal toshlarni tekislamasin, chunki rahmat unga roʻbaroʻ boʻlib turadi», dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз намозга турганида шағал тошларни текисламасин, чунки раҳмат унга рўбарў бўлиб туради», дедилар.
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - وَهُوَ ابْنُ الْمُفَضَّلِ - قَالَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ صُمْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَمَضَانَ فَلَمْ يَقُمْ بِنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى بَقِيَ سَبْعٌ مِنَ الشَّهْرِ فَقَامَ بِنَا حَتَّى ذَهَبَ نَحْوٌ مِنْ ثُلُثِ اللَّيْلِ ثُمَّ كَانَتْ سَادِسَةٌ فَلَمْ يَقُمْ بِنَا فَلَمَّا كَانَتِ الْخَامِسَةُ قَامَ بِنَا حَتَّى ذَهَبَ نَحْوٌ مِنْ شَطْرِ اللَّيْلِ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ نَفَلْتَنَا قِيَامَ هَذِهِ اللَّيْلَةَ . قَالَ " إِنَّ الرَّجُلَ إِذَا صَلَّى مَعَ الإِمَامِ حَتَّى يَنْصَرِفَ حُسِبَ لَهُ قِيَامُ لَيْلَةٍ " . قَالَ ثُمَّ كَانَتِ الرَّابِعَةُ فَلَمْ يَقُمْ بِنَا فَلَمَّا بَقِيَ ثُلُثٌ مِنَ الشَّهْرِ أَرْسَلَ إِلَى بَنَاتِهِ وَنِسَائِهِ وَحَشَدَ النَّاسَ فَقَامَ بِنَا حَتَّى خَشِينَا أَنْ يَفُوتَنَا الْفَلاَحُ ثُمَّ لَمْ يَقُمْ بِنَا شَيْئًا مِنَ الشَّهْرِ . قَالَ دَاوُدُ قُلْتُ مَا الْفَلاَحُ قَالَ السُّحُورُ .
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ bilan Ramazon roʻzasini tutdik. Nabiy ﷺ oyning yetti kuni qolgunicha bizga qiyom (tarovih) oʻqib bermadilar, soʻng bizga imom boʻlib, kechaning taxminan uchdan biri oʻtgunicha oʻqidilar. Soʻng oltinchi kun boʻldi, bizga oʻqib bermadilar. Beshinchi kun boʻlganda, bizga imom boʻlib, kechaning taxminan yarmi oʻtgunicha oʻqidilar. Biz: ‹Ey Rasululloh, bu kechada bizga koʻproq nafl qildirsangiz edi›, dedik. U zot: ‹Kishi imom bilan u chiqib ketguncha namoz oʻqisa, unga bir kechalik qiyom (savobi) yoziladi›, dedilar. Soʻng toʻrtinchi kun boʻldi, bizga oʻqib bermadilar. Oydan uchdan biri qolganda, qizlari va ayollariga odam yubordilar, odamlarni ham toʻpladilar va bizga imom boʻlib, falohdan quruq qolishdan qoʻrqquncha oʻqidilar», dedi. Soʻng oyning qolgan kunlarida bizga hech narsa oʻqib bermadilar. Dovud: «Faloh nima?», deb soʻradim. U: «Saharlik», dedi.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ билан Рамазон рўзасини тутдик. Набий ﷺ ойнинг етти куни қолгунича бизга қиём (таровиҳ) ўқиб бермадилар, сўнг бизга имом бўлиб, кечанинг тахминан учдан бири ўтгунича ўқидилар. Сўнг олтинчи кун бўлди, бизга ўқиб бермадилар. Бешинчи кун бўлганда, бизга имом бўлиб, кечанинг тахминан ярми ўтгунича ўқидилар. Биз: ‹Эй Расулуллоҳ, бу кечада бизга кўпроқ нафл қилдирсангиз эди›, дедик. У зот: ‹Киши имом билан у чиқиб кетгунча намоз ўқиса, унга бир кечалик қиём (савоби) ёзилади›, дедилар. Сўнг тўртинчи кун бўлди, бизга ўқиб бермадилар. Ойдан учдан бири қолганда, қизлари ва аёлларига одам юбордилар, одамларни ҳам тўпладилар ва бизга имом бўлиб, фалоҳдан қуруқ қолишдан қўрққунча ўқидилар», деди. Сўнг ойнинг қолган кунларида бизга ҳеч нарса ўқиб бермадилар. Довуд: «Фалоҳ нима?», деб сўрадим. У: «Саҳарлик», деди.
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْفُضَيْلِ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ صُمْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَمَضَانَ فَلَمْ يَقُمْ بِنَا حَتَّى بَقِيَ سَبْعٌ مِنَ الشَّهْرِ فَقَامَ بِنَا حَتَّى ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ ثُمَّ لَمْ يَقُمْ بِنَا فِي السَّادِسَةِ فَقَامَ بِنَا فِي الْخَامِسَةِ حَتَّى ذَهَبَ شَطْرُ اللَّيْلِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ نَفَّلْتَنَا بَقِيَّةَ لَيْلَتِنَا هَذِهِ . قَالَ " إِنَّهُ مَنْ قَامَ مَعَ الإِمَامِ حَتَّى يَنْصَرِفَ كَتَبَ اللَّهُ لَهُ قِيَامَ لَيْلَةٍ " . ثُمَّ لَمْ يُصَلِّ بِنَا وَلَمْ يَقُمْ حَتَّى بَقِيَ ثَلاَثٌ مِنَ الشَّهْرِ فَقَامَ بِنَا فِي الثَّالِثَةِ وَجَمَعَ أَهْلَهُ وَنِسَاءَهُ حَتَّى تَخَوَّفْنَا أَنْ يَفُوتَنَا الْفَلاَحُ . قُلْتُ وَمَا الْفَلاَحُ قَالَ السُّحُورُ .
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bilan Ramazonda roʻza tutdik. U zot oyning yetti kuni qolgunga qadar bizga qiyom qildirmadilar. Soʻng kechaning uchdan biri oʻtgunga qadar bizga qiyom qildirdilar. Soʻng oltinchi kechasi bizga qiyom qildirmadilar. Beshinchi kechasi esa kechaning yarmi oʻtgunga qadar bizga qiyom qildirdilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, koshki bizga shu kechamizning qolganida ham nafl qildirsangiz», dedim. U zot: «Kim imom bilan u namozdan qaytgunga qadar qiyom qilsa, Alloh unga bir kechalik qiyomni yozadi», dedilar. Soʻng oyning uch kuni qolgunga qadar bizga namoz oʻqitmadilar va qiyom qildirmadilar. Uchinchi kechasi bizga qiyom qildirdilar va ahli oilasini va ayollarini toʻpladilar. Nihoyat, biz falohni oʻtkazib yuborishimizdan qoʻrqdik. Men: «Faloh nima?» dedim. U: «Saharlik», dedi.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ билан Рамазонда рўза тутдик. У зот ойнинг етти куни қолгунга қадар бизга қиём қилдирмадилар. Сўнг кечанинг учдан бири ўтгунга қадар бизга қиём қилдирдилар. Сўнг олтинчи кечаси бизга қиём қилдирмадилар. Бешинчи кечаси эса кечанинг ярми ўтгунга қадар бизга қиём қилдирдилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, кошки бизга шу кечамизнинг қолганида ҳам нафл қилдирсангиз», дедим. У зот: «Ким имом билан у намоздан қайтгунга қадар қиём қилса, Аллоҳ унга бир кечалик қиёмни ёзади», дедилар. Сўнг ойнинг уч куни қолгунга қадар бизга намоз ўқитмадилар ва қиём қилдирмадилар. Учинчи кечаси бизга қиём қилдирдилар ва аҳли оиласини ва аёлларини тўпладилар. Ниҳоят, биз фалоҳни ўтказиб юборишимиздан қўрқдик. Мен: «Фалоҳ нима?» дедим. У: «Саҳарлик», деди.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ جُمَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الطُّفَيْلِ، عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ أَسِيدٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ إِنَّ الصَّادِقَ الْمَصْدُوقَ صلى الله عليه وسلم حَدَّثَنِي " أَنَّ النَّاسَ يُحْشَرُونَ ثَلاَثَةَ أَفْوَاجٍ فَوْجٌ رَاكِبِينَ طَاعِمِينَ كَاسِينَ وَفَوْجٌ تَسْحَبُهُمُ الْمَلاَئِكَةُ عَلَى وُجُوهِهِمْ وَتَحْشُرُهُمُ النَّارُ وَفَوْجٌ يَمْشُونَ وَيَسْعَوْنَ يُلْقِي اللَّهُ الآفَةَ عَلَى الظَّهْرِ فَلاَ يَبْقَى حَتَّى إِنَّ الرَّجُلَ لَتَكُونُ لَهُ الْحَدِيقَةُ يُعْطِيهَا بِذَاتِ الْقَتَبِ لاَ يَقْدِرُ عَلَيْهَا " .
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Sodiq va tasdiqlangan zot ﷺ menga aytdilar: «Odamlar uch guruh boʻlib toʻplanadilar: bir guruh minib, toʻyib yeb, kiyingan holda; bir guruhni farishtalar yuzlari bilan sudraydilar va ularni oʻt toʻplaydi; bir guruh esa piyoda yurib, urinib boradi. Olloh minadigan hayvonlarga ofat yuboradi, natijada birortasi qolmaydi. Hattoki bir kishining bogʻi boʻlsa, uni bir egarli tuyaga bergani bilan unga ega boʻla olmaydi», dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Содиқ ва тасдиқланган зот ﷺ менга айтдилар: «Одамлар уч гуруҳ бўлиб тўпланадилар: бир гуруҳ миниб, тўйиб еб, кийинган ҳолда; бир гуруҳни фаришталар юзлари билан судрайдилар ва уларни ўт тўплайди; бир гуруҳ эса пиёда юриб, уриниб боради. Оллоҳ минадиган ҳайвонларга офат юборади, натижада бирортаси қолмайди. Ҳаттоки бир кишининг боғи бўлса, уни бир эгарли туяга бергани билан унга эга бўла олмайди», дедилар.
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي حَرْمَلَةَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ أَوْصَانِي حَبِيبِي صلى الله عليه وسلم بِثَلاَثَةٍ لاَ أَدَعُهُنَّ إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى أَبَدًا أَوْصَانِي بِصَلاَةِ الضُّحَى وَبِالْوِتْرِ قَبْلَ النَّوْمِ وَبِصِيَامِ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ .
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: Habibim ﷺ menga uch narsani vasiyat qildilar, Alloh taolo xohlasa, ularni hech qachon tark etmayman. U zot menga chosht namozini, uyqudan oldin vitrni va har oyda uch kun roʻza tutishni vasiyat qildilar.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у шундай деди: Ҳабибим ﷺ менга уч нарсани васият қилдилар, Аллоҳ таоло хоҳласа, уларни ҳеч қачон тарк этмайман. У зот менга чошт намозини, уйқудан олдин витрни ва ҳар ойда уч кун рўза тутишни васият қилдилар.
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ اللاَّنِيُّ، بِالْكُوفَةِ عَنْ عَبْدِ الرَّحِيمِ، - وَهُوَ ابْنُ سُلَيْمَانَ - عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ صَامَ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ مِنَ الشَّهْرِ فَقَدْ صَامَ الدَّهْرَ كُلَّهُ " . ثُمَّ قَالَ " صَدَقَ اللَّهُ فِي كِتَابِهِ { مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا } " .
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim oyning uch kunini roʻza tutsa, u butun umrni roʻza tutgan boʻladi», dedilar. Soʻng: «Alloh oʻz Kitobida rost aytdi: {Kim yaxshilik keltirsa, unga oʻn barobar ajr bordir}», dedilar. (Anom 160)Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ойнинг уч кунини рўза тутса, у бутун умрни рўза тутган бўлади», дедилар. Сўнг: «Аллоҳ ўз Китобида рост айтди: {Ким яхшилик келтирса, унга ўн баробар ажр бордир}», дедилар. (Аном 160)
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، قَالَ أَنْبَأَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، عَنْ فِطْرٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَامٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نَصُومَ مِنَ الشَّهْرِ ثَلاَثَةَ أَيَّامِ الْبِيضِ ثَلاَثَ عَشْرَةَ وَأَرْبَعَ عَشْرَةَ وَخَمْسَ عَشْرَةَ .
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizni har oyda uch oq kunni — oʻn uch, oʻn toʻrt va oʻn beshinchi kunlarni roʻza tutishga buyurdilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизни ҳар ойда уч оқ кунни — ўн уч, ўн тўрт ва ўн бешинчи кунларни рўза тутишга буюрдилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَعْمَشِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَامٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نَصُومَ مِنَ الشَّهْرِ ثَلاَثَةَ أَيَّامِ الْبِيضِ ثَلاَثَ عَشْرَةَ وَأَرْبَعَ عَشْرَةَ وَخَمْسَ عَشْرَةَ .
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizni har oyda uch oq kunni — oʻn uch, oʻn toʻrt va oʻn beshinchi kunlarni roʻza tutishga buyurdilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизни ҳар ойда уч оқ кунни — ўн уч, ўн тўрт ва ўн бешинчи кунларни рўза тутишга буюрдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ بَيَانِ بْنِ بِشْرٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ، عَنِ ابْنِ الْحَوْتَكِيَّةِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لِرَجُلٍ " عَلَيْكَ بِصِيَامِ ثَلاَثَ عَشْرَةَ وَأَرْبَعَ عَشْرَةَ وَخَمْسَ عَشْرَةَ " . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا خَطَأٌ لَيْسَ مِنْ حَدِيثِ بَيَانٍ وَلَعَلَّ سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنَا اثْنَانِ فَسَقَطَ الأَلِفُ فَصَارَ بَيَانٌ .
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir kishiga: «Sen oʻn uch, oʻn toʻrt va oʻn beshinchi kunlarni roʻza tutishni lozim tut», dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир кишига: «Сен ўн уч, ўн тўрт ва ўн бешинчи кунларни рўза тутишни лозим тут», дедилар.
أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، فِي حَدِيثِهِ عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنِ الْمَعْرُورِ بْنِ سُوَيْدٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ جِئْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ جَالِسٌ فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ فَلَمَّا رَآنِي مُقْبِلاً قَالَ " هُمُ الأَخْسَرُونَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ " . فَقُلْتُ مَا لِي لَعَلِّي أُنْزِلَ فِيَّ شَىْءٌ قُلْتُ مَنْ هُمْ فَدَاكَ أَبِي وَأُمِّي قَالَ " الأَكْثَرُونَ أَمْوَالاً إِلاَّ مَنْ قَالَ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا حَتَّى بَيْنَ يَدَيْهِ وَعَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ " . ثُمَّ قَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ يَمُوتُ رَجُلٌ فَيَدَعُ إِبِلاً أَوْ بَقَرًا لَمْ يُؤَدِّ زَكَاتَهَا إِلاَّ جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْظَمَ مَا كَانَتْ وَأَسْمَنَهُ تَطَؤُهُ بِأَخْفَافِهَا وَتَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا كُلَّمَا نَفِدَتْ أُخْرَاهَا أُعِيدَتْ أُولاَهَا حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ النَّاسِ " .
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Kaʼba soyasida oʻtirgan ekanlar, men u zotning huzurlariga keldim. Meni kelayotganimni koʻrganlarida: «Kaʼbaning Robbi bilan qasamki, ular eng koʻp ziyon koʻruvchilardir», dedilar. Men: «Menga nima boʻldi? Men haqimda biror narsa nozil boʻlgan boʻlsa kerak», dedim. Soʻng: «Otam va onam sizga fido boʻlsin, ular kimlar?» dedim. U zot: «Moli koʻp boʻlganlardir — magar mana bunday, mana bunday va mana bunday qilganlar bundan mustasno», deb oldilariga, oʻng va chap tomonlariga ishora qildilar. Soʻngra: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zot bilan qasamki, tuya yoki qoramol qoldirib, zakotini bermay oʻlgan kishi qiyomat kuni ularni eng katta va eng semiz holida kelib, tuyoqlari bilan uni bosib, shoxlari bilan suzadigan holda keladi. Har safar oxirgisi tugagach, birinchisi qaytariladi — toki odamlar orasida hukm chiqarilguncha», dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Каъба соясида ўтирган эканлар, мен у зотнинг ҳузурларига келдим. Мени келаётганимни кўрганларида: «Каъбанинг Робби билан қасамки, улар энг кўп зиён кўрувчилардир», дедилар. Мен: «Менга нима бўлди? Мен ҳақимда бирор нарса нозил бўлган бўлса керак», дедим. Сўнг: «Отам ва онам сизга фидо бўлсин, улар кимлар?» дедим. У зот: «Моли кўп бўлганлардир — магар мана бундай, мана бундай ва мана бундай қилганлар бундан мустасно», деб олдиларига, ўнг ва чап томонларига ишора қилдилар. Сўнгра: «Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, туя ёки қорамол қолдириб, закотини бермай ўлган киши қиёмат куни уларни энг катта ва энг семиз ҳолида келиб, туёқлари билан уни босиб, шохлари билан сузадиган ҳолда келади. Ҳар сафар охиргиси тугагач, биринчиси қайтарилади — токи одамлар орасида ҳукм чиқарилгунча», дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، قَالَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنِ الْمَعْرُورِ بْنِ سُوَيْدٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ وَلاَ بَقَرٍ وَلاَ غَنَمٍ لاَ يُؤَدِّي زَكَاتَهَا إِلاَّ جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْظَمَ مَا كَانَتْ وَأَسْمَنَهُ تَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا وَتَطَؤُهُ بِأَخْفَافِهَا كُلَّمَا نَفَذَتْ أُخْرَاهَا أَعَادَتْ عَلَيْهِ أُولاَهَا حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ النَّاسِ " .
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Tuya, qoramol yoki qoʻyi boʻlib, ularning zakotini ado etmagan har bir kishining oldiga qiyomat kuni ular boʻlgan eng katta va eng semiz holatlarida keladi, uni shohlari bilan suzadi va tuvoqlari bilan bosib toptaydi. Har gal oxirgisi oʻtib boʻlsa, birinchisi qaytadan unga qaytariladi — toki odamlar orasida hukm chiqarilgunicha», dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Туя, қорамол ёки қўйи бўлиб, уларнинг закотини адо этмаган ҳар бир кишининг олдига қиёмат куни улар бўлган энг катта ва энг семиз ҳолатларида келади, уни шоҳлари билан сузади ва тувоқлари билан босиб топтайди. Ҳар гал охиргиси ўтиб бўлса, биринчиси қайтадан унга қайтарилади — токи одамлар орасида ҳукм чиқарилгунича», дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْمُدْرِكِ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " ثَلاَثَةٌ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ " . فَقَرَأَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَبُو ذَرٍّ خَابُوا وَخَسِرُوا خَابُوا وَخَسِرُوا . قَالَ " الْمُسْبِلُ إِزَارَهُ وَالْمُنَفِّقُ سِلْعَتَهُ بِالْحَلِفِ الْكَاذِبِ وَالْمَنَّانُ عَطَاءَهُ " .
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Uch toifa kishi bilan Alloh azza va jalla qiyomat kuni gaplashmaydi, ularga nazar solmaydi va ularni poklamaydi, ularga alamli azob boʻladi», dedilar. Rasululloh ﷺ buni takror oʻqidilar. Shunda Abu Zar: «Ular ziyon koʻrdilar va yutqazdilar, ziyon koʻrdilar va yutqazdilar», dedi. U zot: «Izorini toʻpigʻidan pastga tushirib suzuvchi kishi, molini yolgʻon qasam bilan oʻtkazuvchi sotuvchi va bergan narsasini minnat qiluvchi kishi», dedilar.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Уч тоифа киши билан Аллоҳ азза ва жалла қиёмат куни гаплашмайди, уларга назар солмайди ва уларни покламайди, уларга аламли азоб бўлади», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ буни такрор ўқидилар. Шунда Абу Зар: «Улар зиён кўрдилар ва ютқаздилар, зиён кўрдилар ва ютқаздилар», деди. У зот: «Изорини тўпиғидан пастга тушириб сузувчи киши, молини ёлғон қасам билан ўтказувчи сотувчи ва берган нарсасини миннат қилувчи киши», дедилар.
أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، عَنْ شُعْبَةَ، قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ، - وَهُوَ الأَعْمَشُ - عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُسْهِرٍ، عَنْ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ثَلاَثَةٌ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ الْمَنَّانُ بِمَا أَعْطَى وَالْمُسْبِلُ إِزَارَهُ وَالْمُنَفِّقُ سِلْعَتَهُ بِالْحَلِفِ الْكَاذِبِ " .
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Uch toifa kishi bilan Alloh azza va jalla qiyomat kuni gaplashmaydi, ularga nazar solmaydi va ularni poklamaydi, ularga alamli azob boʻladi: bergan narsasini minnat qiluvchi, izorini toʻpigʻidan pastga tushirib suzuvchi va molini yolgʻon qasam bilan oʻtkazuvchi sotuvchi», dedilar.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уч тоифа киши билан Аллоҳ азза ва жалла қиёмат куни гаплашмайди, уларга назар солмайди ва уларни покламайди, уларга аламли азоб бўлади: берган нарсасини миннат қилувчи, изорини тўпиғидан пастга тушириб сузувчи ва молини ёлғон қасам билан ўтказувчи сотувчи», дедилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ يَزِيدَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، وَعَيَّاشٍ الْعَامِرِيِّ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، فِي مُتْعَةِ الْحَجِّ قَالَ كَانَتْ لَنَا رُخْصَةً .
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U haj tamattuʼi haqida: «U bizga xos bir ruxsat edi», dedi.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У ҳаж таматтуъи ҳақида: «У бизга хос бир рухсат эди», деди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الْوَارِثِ بْنَ أَبِي حَنِيفَةَ، قَالَ سَمِعْتُ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيَّ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ فِي مُتْعَةِ الْحَجِّ لَيْسَتْ لَكُمْ وَلَسْتُمْ مِنْهَا فِي شَىْءٍ إِنَّمَا كَانَتْ رُخْصَةً لَنَا أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم .
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U haj tamattuʼi haqida: «U sizlar uchun emas, sizlarning unga hech qanday aloqangiz yoʻq. U faqat biz — Muhammad ﷺning sahobalariga xos bir ruxsat edi», dedi.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У ҳаж таматтуъи ҳақида: «У сизлар учун эмас, сизларнинг унга ҳеч қандай алоқангиз йўқ. У фақат биз — Муҳаммад ﷺнинг саҳобаларига хос бир рухсат эди», деди.
أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا غُنْدَرٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ كَانَتِ الْمُتْعَةُ رُخْصَةً لَنَا .
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Tamattuʼ faqat bizga xos bir ruxsat edi», dedi.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Таматтуъ фақат бизга хос бир рухсат эди», деди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ، عَنْ شُعَيْبٍ، عَنِ اللَّيْثِ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي جَعْفَرٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، عَنْ أَبِي مُرَاوِحٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، أَنَّهُ سَأَلَ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَىُّ الْعَمَلِ خَيْرٌ قَالَ " إِيمَانٌ بِاللَّهِ وَجِهَادٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " .
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Alloh Nabiysi ﷺdan: «Qaysi amal afzal?», deb soʻradi. U zot: «Allohga iymon keltirish va Alloh azza va jalla yoʻlida jihod qilish», dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Аллоҳ Набийси ﷺдан: «Қайси амал афзал?», деб сўради. У зот: «Аллоҳга иймон келтириш ва Аллоҳ азза ва жалла йўлида жиҳод қилиш», дедилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ أَنْبَأَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ سُوَيْدِ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ حُدَيْجٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْ فَرَسٍ عَرَبِيِّ إِلاَّ يُؤْذَنُ لَهُ عِنْدَ كُلِّ سَحَرٍ بِدَعْوَتَيْنِ اللَّهُمَّ خَوَّلْتَنِي مَنْ خَوَّلْتَنِي مِنْ بَنِي آدَمَ وَجَعَلْتَنِي لَهُ فَاجْعَلْنِي أَحَبَّ أَهْلِهِ وَمَالِهِ إِلَيْهِ أَوْ مِنْ أَحَبِّ مَالِهِ وَأَهْلِهِ إِلَيْهِ " .
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Hech bir arab oti yoʻqki, unga har saharda ikki duo qilishga izn berilmasin: ‹Ey Alloh, Sen meni odam bolalaridan xohlaganingga egalik qildirding va meni unga qarashli qilding. Bas, meni uning uchun ahli va molining eng sevimlisi qil›», dedilar.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳеч бир араб оти йўқки, унга ҳар саҳарда икки дуо қилишга изн берилмасин: ‹Эй Аллоҳ, Сен мени одам болаларидан хоҳлаганингга эгалик қилдирдинг ва мени унга қарашли қилдинг. Бас, мени унинг учун аҳли ва молининг энг севимлиси қил›», дедилар.
أَخْبَرَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي أَيُّوبَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي سَالِمٍ الْجَيْشَانِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أَبَا ذَرٍّ إِنِّي أَرَاكَ ضَعِيفًا وَإِنِّي أُحِبُّ لَكَ مَا أُحِبُّ لِنَفْسِي لاَ تَأَمَّرَنَّ عَلَى اثْنَيْنِ وَلاَ تَوَلَّيَنَّ عَلَى مَالِ يَتِيمٍ ".
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga: «Ey Abu Zar, men seni zaif deb bilaman va oʻzimga ravo koʻrgan narsani senga ham ravo koʻraman. Ikki kishining ustidan amir boʻlma va yetimning moliga vasiy boʻlma», dedilar.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Эй Абу Зар, мен сени заиф деб биламан ва ўзимга раво кўрган нарсани сенга ҳам раво кўраман. Икки кишининг устидан амир бўлма ва етимнинг молига васий бўлма», дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُدْرِكٍ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " ثَلاَثَةٌ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ " . فَقَرَأَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ أَبُو ذَرٍّ خَابُوا وَخَسِرُوا . قَالَ " الْمُسْبِلُ إِزَارَهُ وَالْمُنَفِّقُ سِلْعَتَهُ بِالْحَلِفِ الْكَاذِبِ وَالْمَنَّانُ عَطَاءَهُ " .
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Uch toifa borki, Alloh qiyomat kunida ular bilan gaplashmaydi, ularga nazar solmaydi va ularni poklamaydi, ularga alamli azob bordir», dedilar. Rasululloh ﷺ buni oʻqib berdilar. Abu Zar: «Ular noumid boʻlib, ziyon koʻrdilar», dedi. U zot: «Izorini tovonidan pastga tushirib yuruvchi, molini yolgʻon qasam bilan sotuvchi va bergan narsasini minnat qiluvchi», dedilar.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Уч тоифа борки, Аллоҳ қиёмат кунида улар билан гаплашмайди, уларга назар солмайди ва уларни покламайди, уларга аламли азоб бордир», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ буни ўқиб бердилар. Абу Зар: «Улар ноумид бўлиб, зиён кўрдилар», деди. У зот: «Изорини товонидан пастга тушириб юрувчи, молини ёлғон қасам билан сотувчи ва берган нарсасини миннат қилувчи», дедилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ الأَعْمَشُ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُسْهِرٍ، عَنْ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " ثَلاَثَةٌ لاَ يَنْظُرُ اللَّهُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ الَّذِي لاَ يُعْطِي شَيْئًا إِلاَّ مَنَّهُ وَالْمُسْبِلُ إِزَارَهُ وَالْمُنَفِّقُ سِلْعَتَهُ بِالْكَذِبِ " .
Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Uch toifa borki, Alloh qiyomat kunida ularga nazar solmaydi va ularni poklamaydi, ularga alamli azob bordir: hech narsa bermay, bergan narsasini minnat qiluvchi, izorini tovonidan pastga tushirib yuruvchi va molini yolgʻon bilan sotuvchi», dedilar.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Уч тоифа борки, Аллоҳ қиёмат кунида уларга назар солмайди ва уларни покламайди, уларга аламли азоб бордир: ҳеч нарса бермай, берган нарсасини миннат қилувчи, изорини товонидан пастга тушириб юрувчи ва молини ёлғон билан сотувчи», дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا بِهِ أَبِي، عَنْ غَيْلاَنَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَفْضَلُ مَا غَيَّرْتُمْ بِهِ الشَّمَطَ الْحِنَّاءُ وَالْكَتَمُ " .
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Oq sochni oʻzgartiradigan eng afzal narsangiz xina va katamdir», dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Оқ сочни ўзгартирадиган энг афзал нарсангиз хина ва катамдир», дедилар.
أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ الأَجْلَحِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ الدِّيلِيِّ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ أَحْسَنَ مَا غَيَّرْتُمْ بِهِ الشَّيْبَ الْحِنَّاءُ وَالْكَتَمُ " .
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, oq sochni oʻzgartiradigan eng yaxshi narsangiz xina va katamdir», dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, оқ сочни ўзгартирадиган энг яхши нарсангиз хина ва катамдир», дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَشْعَثَ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى، قَالَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الأَجْلَحِ، فَلَقِيتُ الأَجْلَحَ فَحَدَّثَنِي عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ الدِّيلِيِّ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ مِنْ أَحْسَنِ مَا غَيَّرْتُمْ بِهِ الشَّيْبَ الْحِنَّاءَ وَالْكَتَمَ " .
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺning: «Albatta, oq sochni oʻzgartiradigan eng yaxshi narsalaringizdan xina va katamdir», deyayotganlarini eshitdim.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺнинг: «Албатта, оқ сочни ўзгартирадиган энг яхши нарсаларингиздан хина ва катамдир», деяётганларини эшитдим.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْثَرٌ، عَنِ الأَجْلَحِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ الدِّيلِيِّ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ أَحْسَنَ مَا غَيَّرْتُمْ بِهِ الشَّيْبَ الْحِنَّاءُ وَالْكَتَمُ " . خَالَفَهُ الْجُرَيْرِيُّ وَكَهْمَسٌ .
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, oq sochni oʻzgartiradigan eng yaxshi narsangiz xina va katamdir», dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, оқ сочни ўзгартирадиган энг яхши нарсангиз хина ва катамдир», дедилар.
أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، عَنْ شُعْبَةَ، قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ بْنَ مِهْرَانَ الأَعْمَشَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُسْهِرٍ، عَنْ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ثَلاَثَةٌ لاَ يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ الْمَنَّانُ بِمَا أَعْطَى وَالْمُسْبِلُ إِزَارَهُ وَالْمُنَفِّقُ سِلْعَتَهُ بِالْحَلِفِ الْكَاذِبِ " .
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Uch toifa bordirki, Alloh azza va jalla qiyomat kunida ular bilan gaplashmaydi, ularni poklamaydi va ular uchun alamli azob bordir: bergan narsasini minnat qilib turadigan kishi, izorini sudrab yuradigan kishi va molini yolgʻon qasam bilan pullaydigan kishi», dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уч тоифа бордирки, Аллоҳ азза ва жалла қиёмат кунида улар билан гаплашмайди, уларни покламайди ва улар учун аламли азоб бордир: берган нарсасини миннат қилиб турадиган киши, изорини судраб юрадиган киши ва молини ёлғон қасам билан пуллайдиган киши», дедилар.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي عُمَرَ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ خَشْخَاشٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ دَخَلْتُ الْمَسْجِدَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيهِ فَجِئْتُ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ " يَا أَبَا ذَرٍّ تَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ شَيَاطِينِ الْجِنِّ وَالإِنْسِ " . قُلْتُ أَوَلِلإِنْسِ شَيَاطِينُ قَالَ " نَعَمْ " .
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Masjidga kirdim, Rasululloh ﷺ u yerda edilar. Kelib, ularning yonlariga oʻtirdim. Shunda u zot: «Ey Abu Zarr, jin va ins shaytonlarining yomonligidan Allohga panoh soʻra», dedilar. Men: «Insning ham shaytonlari boʻladimi?» deb soʻradim. U zot: «Ha», dedilar.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Масжидга кирдим, Расулуллоҳ ﷺ у ерда эдилар. Келиб, уларнинг ёнларига ўтирдим. Шунда у зот: «Эй Абу Зарр, жин ва инс шайтонларининг ёмонлигидан Аллоҳга паноҳ сўра», дедилар. Мен: «Инснинг ҳам шайтонлари бўладими?» деб сўрадим. У зот: «Ҳа», дедилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ أَنْبَأَنَا يَزِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ قَائِمًا يُصَلِّي فَإِنَّهُ يَسْتُرُهُ إِذَا كَانَ بَيْنَ يَدَيْهِ مِثْلُ آخِرَةِ الرَّحْلِ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ بَيْنَ يَدَيْهِ مِثْلُ آخِرَةِ الرَّحْلِ فَإِنَّهُ يَقْطَعُ صَلاَتَهُ الْمَرْأَةُ وَالْحِمَارُ وَالْكَلْبُ الأَسْوَدُ " . قُلْتُ مَا بَالُ الأَسْوَدِ مِنَ الأَصْفَرِ مِنَ الأَحْمَرِ فَقَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَمَا سَأَلْتَنِي فَقَالَ " الْكَلْبُ الأَسْوَدُ شَيْطَانٌ " .
Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz namoz oʻqishga tursa, agar oldida egar orqasining balandligicha narsa boʻlsa, u unga sutra boʻladi. Agar oldida egar orqasining balandligicha narsa boʻlmasa, ayol, eshak va qora it uning namozini uzib qoʻyadi», dedilar. Men: «Qoraning sariq va qizildan qanday farqi bor?» deb soʻradim. U: «Men ham Rasulullohdan ﷺ sen mendan soʻraganingdek soʻragan edim, u zot: ‹Qora it shaytondir›, dedilar», dedi.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз намоз ўқишга турса, агар олдида эгар орқасининг баландлигича нарса бўлса, у унга сутра бўлади. Агар олдида эгар орқасининг баландлигича нарса бўлмаса, аёл, эшак ва қора ит унинг намозини узиб қўяди», дедилар. Мен: «Қоранинг сариқ ва қизилдан қандай фарқи бор?» деб сўрадим. У: «Мен ҳам Расулуллоҳдан ﷺ сен мендан сўраганингдек сўраган эдим, у зот: ‹Қора ит шайтондир›, дедилар», деди.