al-Miqdom ibn Ma'dikarib

وَعَن الْمِقْدَام بن معدي كرب عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنه قَالَ: «أَلا إِنِّي أُوتيت الْكتاب وَمِثْلَهُ مَعَهُ أَلَا يُوشِكُ رَجُلٌ شَبْعَانٌ عَلَى أَرِيكَتِهِ يَقُولُ عَلَيْكُمْ بِهَذَا الْقُرْآنِ فَمَا وَجَدْتُمْ فِيهِ مِنْ حَلَالٍ فَأَحِلُّوهُ وَمَا وَجَدْتُمْ فِيهِ مِنْ حَرَامٍ فَحَرِّمُوهُ وَإِنَّ مَا حَرَّمَ رَسُولُ الله كَمَا حَرَّمَ اللَّهُ أَلَا لَا يَحِلُّ لَكُمُ لحم الْحِمَارُ الْأَهْلِيُّ وَلَا كُلُّ ذِي نَابٍ مِنَ السَّبع وَلَا لُقَطَةُ مُعَاهَدٍ إِلَّا أَنْ يَسْتَغْنِيَ عَنْهَا صَاحِبُهَا وَمَنْ نَزَلَ بِقَوْمٍ فَعَلَيْهِمْ أَنْ يُقْرُوهُ فَإِنْ لَمْ يَقْرُوهُ فَلَهُ أَنْ يُعْقِبَهُمْ بِمِثْلِ قِرَاهُ» رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَى الدَّارِمِيُّ نَحْوَهُ وَكَذَا ابْنُ مَاجَهْ إِلَى قَوْلِهِ: «كَمَا حَرَّمَ الله»

Miqdom ibn Maʼdiykarib (roziyallohu anhu)dan, u Rasululloh ﷺ dan rivoyat qiladiki, (u zot) shunday dedilar: «Ogʻoh boʻlinglar! Darhaqiqat, menga Kitob va u bilan birga uning misli (sunnat) ham berildi. Ogʻoh boʻlinglar! Yaqinda shunday boʻladiki, qorni toʻq bir kishi oʻz oʻrindigʻiga yastanib turib: ‹Mana shu Qurʼonga (yopishinglar); unda nimani halol deb topsangiz, oʻshani halol qilinglar, unda nimani harom deb topsangiz, oʻshani harom qilinglar›, deydi. Ogʻoh boʻlinglar! Sizlarga uy (xonaki) eshagining goʻshti, har qanday oʻtkir tishli yirtqich (hayvon) hamda ahd-zimmiyning topib olingan narsasi — egasi undan beparvo boʻlmasa — halol emasdir. Kim biror qavmga (mehmon boʻlib) tushsa, ularning zimmasida uni mehmon qilish (vojib)dir. Agar ular uni mehmon qilmasalar, u (oʻz mehmondorchiligi) miqdoricha ulardan (haqini) olishga haqlidir», dedilar.Миқдом ибн Маъдийкариб (розияллоҳу анҳу)дан, у Расулуллоҳ ﷺ дан ривоят қиладики, (у зот) шундай дедилар: «Оғоҳ бўлинглар! Дарҳақиқат, менга Китоб ва у билан бирга унинг мисли (суннат) ҳам берилди. Оғоҳ бўлинглар! Яқинда шундай бўладики, қорни тўқ бир киши ўз ўриндиғига ястаниб туриб: ‹Мана шу Қуръонга (ёпишинглар); унда нимани ҳалол деб топсангиз, ўшани ҳалол қилинглар, унда нимани ҳаром деб топсангиз, ўшани ҳаром қилинглар›, дейди. Оғоҳ бўлинглар! Сизларга уй (хонаки) эшагининг гўшти, ҳар қандай ўткир тишли йиртқич (ҳайвон) ҳамда аҳд-зиммийнинг топиб олинган нарсаси — эгаси ундан бепарво бўлмаса — ҳалол эмасдир. Ким бирор қавмга (меҳмон бўлиб) тушса, уларнинг зиммасида уни меҳмон қилиш (вожиб)дир. Агар улар уни меҳмон қилмасалар, у (ўз меҳмондорчилиги) миқдорича улардан (ҳақини) олишга ҳақлидир», дедилар.

عَن الْمِقْدَاد بْنِ مَعْدِي كَرِبَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا أَكَلَ أَحَدٌ طَعَامًا قَطُّ خَيْرًا مِنْ أَنْ يَأْكُلَ مِنْ عَمَلِ يَدَيْهِ وَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ دَاوُدَ عَلَيْهِ السَّلَامُ كَانَ يَأْكُلُ مِنْ عمل يَدَيْهِ» . رَوَاهُ البُخَارِيّ

Miqdom ibn Maʼdiyakrib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Hech kim — oʻz qoʻli (mehnati) bilan topgan (taom)dan koʻra — yaxshiroq taomni (hech qachon) yemagan. Allohning paygʻambari Dovud (alayhissalom) oʻz qoʻl mehnati (bilan topgan)dan yer edi», — dedilar.Миқдом ибн Маъдиякриб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Ҳеч ким — ўз қўли (меҳнати) билан топган (таом)дан кўра — яхшироқ таомни (ҳеч қачон) емаган. Аллоҳнинг пайғамбари Довуд (алайҳиссалом) ўз қўл меҳнати (билан топган)дан ер эди», — дедилар.

وَعَن المقدامِ بن معْدي كِربَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَرَبَ عَلَى مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ قَالَ: «أَفْلَحْتَ يَا قُدَيْمُ إِنْ مُتَّ وَلَمْ تَكُنْ أَمِيرًا وَلَا كَاتبا وَلَا عريفا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد

Miqdom ibn Maʼdiykarib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ uning yelkasiga urib, soʻng unga: «Ey Qudaym, agar sen amir ham, kotib ham, oqsoqol (orif) ham boʻlmagan holda oʻlsang, najot topibsan», dedilar.Миқдом ибн Маъдийкариб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ унинг елкасига уриб, сўнг унга: «Эй Қудайм, агар сен амир ҳам, котиб ҳам, оқсоқол (ориф) ҳам бўлмаган ҳолда ўлсанг, нажот топибсан», дедилар.

وَعَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِي كَرِبَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " لِلشَّهِيدِ عِنْدَ اللَّهِ سِتُّ خِصَالٍ: يُغْفَرُ لَهُ فِي أوَّلِ دفعةٍ وَيَرَى مَقْعَدَهُ مِنَ الْجَنَّةِ وَيُجَارُ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَيَأْمَنُ مِنَ الْفَزَعِ الْأَكْبَرِ وَيُوضَعُ عَلَى رَأْسِهِ تَاجُ الْوَقَارِ الْيَاقُوتَةُ مِنْهَا خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا ويزوَّجُ ثنتينِ وَسَبْعِينَ زَوْجَةً مِنَ الْحُورِ الْعِينِ وَيُشَفَّعُ فِي سَبْعِينَ مِنْ أَقْرِبَائِهِ ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ

Miqdom ibn Maʼdiykarib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Shahid uchun Alloh huzurida olti xislat bor: birinchi qoni toʻkilishidayoq u kechiriladi, jannatdagi oʻrnini koʻradi, qabr azobidan asraladi, eng katta dahshatdan omonda boʻladi, boshiga viqor toji kiydiriladi — uning bir yoquti dunyo va undagi narsalardan yaxshiroqdir, hurul-ayndan yetmish ikki juftga uylantiriladi va yaqinlaridan yetmish kishiga shafoat qila oladi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis sahih gʻaribdir.Миқдом ибн Маъдийкариб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Шаҳид учун Аллоҳ ҳузурида олти хислат бор: биринчи қони тўкилишидаёқ у кечирилади, жаннатдаги ўрнини кўради, қабр азобидан асралади, энг катта даҳшатдан омонда бўлади, бошига виқор тожи кийдирилади — унинг бир ёқути дунё ва ундаги нарсалардан яхшироқдир, ҳурул-айндан етмиш икки жуфтга уйлантирилади ва яқинларидан етмиш кишига шафоат қила олади», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис саҳиҳ ғарибдир.

وَعَن المِقدامِ بن معدي كرب عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «كيلوا طَعَامك يُبَارك لكم فِيهِ» . رَوَاهُ البُخَارِيّ

Miqdom ibn Maʼdikarib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Taomingizni oʻlchab (saqlang), unda sizga baraka boʻladi», dedilar. Buxoriy rivoyat qilgan.Миқдом ибн Маъдикариб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Таомингизни ўлчаб (сақланг), унда сизга барака бўлади», дедилар. Бухорий ривоят қилган.

وَعَن الْمِقْدَام بن معدي كرب قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ لُبْسِ جُلُودِ السِّبَاعِ وَالرُّكُوبِ عَلَيْهَا. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ

Miqdom ibn Maʼdikarib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ yirtqich hayvonlar terisini kiyishdan va ularning ustiga minishdan qaytardilar. Abu Dovud va Nasoiy rivoyat qilgan.Миқдом ибн Маъдикариб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ йиртқич ҳайвонлар терисини кийишдан ва уларнинг устига минишдан қайтардилар. Абу Довуд ва Насоий ривоят қилган.