حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ فَلَمَّا رَجَعَ عَمْرٌو جَاءَ بَنُو مَعْمَرِ بْنِ حَبِيبٍ يُخَاصِمُونَهُ فِي وَلَاءِ أُخْتِهِمْ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ أَقْضِي بَيْنَكُمْ بِمَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا أَحْرَزَ الْوَلَدُ أَوْ الْوَالِدُ فَهُوَ لِعَصَبَتِهِ مَنْ كَانَ فَقَضَى لَنَا بِهِ.
Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Maʼmar ibn Habib oʻgʻillari opalarining valosi (voris huquqi) borasida u bilan tortishib, ishni Umar ibn al-Xattobga olib kelishdi. Umar: «Oralaringizda men Rasululloh ﷺdan eshitgan narsa bilan hukm qilaman. U zot: ‹Farzand yoki ota nimani mulk qilib olsa, u kim boʻlishidan qatʼi nazar, uning asabalariga (erkak tarafdan qarindoshlariga) tegishlidir›, deganlar», dedi. Soʻng u foydamizga hukm qildi.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Маъмар ибн Ҳабиб ўғиллари опаларининг валоси (ворис ҳуқуқи) борасида у билан тортишиб, ишни Умар ибн ал-Хаттобга олиб келишди. Умар: «Ораларингизда мен Расулуллоҳ ﷺдан эшитган нарса билан ҳукм қиламан. У зот: ‹Фарзанд ёки ота нимани мулк қилиб олса, у ким бўлишидан қатъи назар, унинг асабаларига (эркак тарафдан қариндошларига) тегишлидир›, деганлар», деди. Сўнг у фойдамизга ҳукм қилди.
حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، وَيَزِيدُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، قَالَ قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لَوْلَا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَيْسَ لِقَاتِلٍ شَيْءٌ لَوَرَّثْتُكَ قَالَ وَدَعَا خَالَ الْمَقْتُولِ فَأَعْطَاهُ الْإِبِلَ
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي نَجِيحٍ وَعَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ كِلَاهُمَا عَنْ مُجَاهِدِ بْنِ جَبْرٍ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَقَالَ أَخَذَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ الْإِبِلِ ثَلَاثِينَ حِقَّةً وَثَلَاثِينَ جَذَعَةً وَأَرْبَعِينَ ثَنِيَّةً إِلَى بَازِلِ عَامِهَا كُلُّهَا خَلِفَةٌ قَالَ ثُمَّ دَعَا أَخَا الْمَقْتُولِ فَأَعْطَاهَا إِيَّاهُ دُونَ أَبِيهِ وَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَيْسَ لِقَاتِلٍ شَيْءٌ.
Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Agar men Rasululloh ﷺdan ‹Qotilga hech narsa yoʻq› deganlarini eshitmaganimda edi, seni meros oluvchi qilardim», dedilar. Soʻng u oʻldirilganning togʻasini chaqirib, unga tuyalarni berdi. Yana bir rivoyatda: Umar (roziyallohu anhu) tuyalardan oʻttizta uch yashar, oʻttizta toʻrt yashar va qirqta besh yoshdan sakkiz yoshgacha boʻlgan, hammasi boʻgʻoz urgʻochi tuyalarni oldi. Soʻng oʻldirilganning ukasini chaqirib, ularni otasidan boshqa unga berdi va: «Men Rasululloh ﷺning ‹Qotilga hech narsa yoʻq› deganlarini eshitganman», dedi.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Агар мен Расулуллоҳ ﷺдан ‹Қотилга ҳеч нарса йўқ› деганларини эшитмаганимда эди, сени мерос олувчи қилардим», дедилар. Сўнг у ўлдирилганнинг тоғасини чақириб, унга туяларни берди. Яна бир ривоятда: Умар (розияллоҳу анҳу) туялардан ўттизта уч яшар, ўттизта тўрт яшар ва қирқта беш ёшдан саккиз ёшгача бўлган, ҳаммаси бўғоз урғочи туяларни олди. Сўнг ўлдирилганнинг укасини чақириб, уларни отасидан бошқа унга берди ва: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ‹Қотилга ҳеч нарса йўқ› деганларини эшитганман», деди.