Avf ibn Molik al-Ashja'iy

أَخْبَرَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ عُبَيْدٍ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، قَالَ شَهِدْتُ عَوْفَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي عَلَى مَيِّتٍ فَسَمِعْتُ مِنْ دُعَائِهِ وَهُوَ يَقُولُ ‏"‏ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ وَارْحَمْهُ وَعَافِهِ وَاعْفُ عَنْهُ وَأَكْرِمْ نُزُلَهُ وَأَوْسِعْ مُدْخَلَهُ وَاغْسِلْهُ بِالْمَاءِ وَالثَّلْجِ وَالْبَرَدِ وَنَقِّهِ مِنَ الْخَطَايَا كَمَا يُنَقَّى الثَّوْبُ الأَبْيَضُ مِنَ الدَّنَسِ ‏"‏ ‏.‏

Avf ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning bir mayyitga janoza namozi oʻqiyotganlarini eshitdim va duolaridan shu soʻzlarni eshitdim, u zot shunday der edilar: «Allohumma, uni magʻfirat qilgin, unga rahm qilgin, uni ofiyatda saqlagin va uni avf etgin, uning tushar joyini ulugʻ qilgin, kirar joyini keng qilgin, uni suv, qor va doʻl bilan yuvgin va oq kiyim kirdan tozalangani kabi uni xatolardan poklagin».Авф ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг бир маййитга жаноза намози ўқиётганларини эшитдим ва дуоларидан шу сўзларни эшитдим, у зот шундай дер эдилар: «Аллоҳумма, уни мағфират қилгин, унга раҳм қилгин, уни офиятда сақлагин ва уни авф этгин, унинг тушар жойини улуғ қилгин, кирар жойини кенг қилгин, уни сув, қор ва дўл билан ювгин ва оқ кийим кирдан тозалангани каби уни хатолардан поклагин».

أَخْبَرَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ سَوَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ الْكِنْدِيِّ، أَنَّهُ سَمِعَ عَاصِمَ بْنَ حُمَيْدٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَوْفَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ قُمْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَبَدَأَ فَاسْتَاكَ وَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى فَبَدَأَ فَاسْتَفْتَحَ مِنَ الْبَقَرَةِ لاَ يَمُرُّ بِآيَةِ رَحْمَةٍ إِلاَّ وَقَفَ وَسَأَلَ وَلاَ يَمُرُّ بِآيَةِ عَذَابٍ إِلاَّ وَقَفَ يَتَعَوَّذُ ثُمَّ رَكَعَ فَمَكَثَ رَاكِعًا بِقَدْرِ قِيَامِهِ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ ‏"‏ سُبْحَانَ ذِي الْجَبَرُوتِ وَالْمَلَكُوتِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ سَجَدَ بِقَدْرِ رُكُوعِهِ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ ‏"‏ سُبْحَانَ ذِي الْجَبَرُوتِ وَالْمَلَكُوتِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَرَأَ آلَ عِمْرَانَ ثُمَّ سُورَةً ثُمَّ سُورَةً فَعَلَ مِثْلَ ذَلِكَ ‏.‏

Avf ibn Molik (roziyallohu anhu) aytadilar: «Nabiy ﷺ bilan namozga turdim. U zot avval misvok ishlatib, taharat oldilar, soʻng turib namoz oʻqidilar. Baqara surasidan boshladilar va rahmat oyatiga uchrasalar, toʻxtab, rahmat soʻrar, azob oyatiga uchrasalar, toʻxtab, panoh soʻrar edilar. Soʻng rukuga bordilar va qiyomlari qadar ruku qildilar, rukularida: ‹Jabarut, malakut, ulugʻvorlik va azamat egasi boʻlgan Zot pokdir›, deb aytdilar. Soʻng rukulari qadar sajda qildilar va sajdalarida: ‹Jabarut, malakut, ulugʻvorlik va azamat egasi boʻlgan Zot pokdir›, deb aytdilar. Soʻng Oli Imronni, keyin yana bir surani, keyin yana bir surani oʻqib, shunday qildilar».Авф ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтадилар: «Набий ﷺ билан намозга турдим. У зот аввал мисвок ишлатиб, таҳарат олдилар, сўнг туриб намоз ўқидилар. Бақара сурасидан бошладилар ва раҳмат оятига учрасалар, тўхтаб, раҳмат сўрар, азоб оятига учрасалар, тўхтаб, паноҳ сўрар эдилар. Сўнг рукуга бордилар ва қиёмлари қадар руку қилдилар, рукуларида: ‹Жабарут, малакут, улуғворлик ва азамат эгаси бўлган Зот покдир›, деб айтдилар. Сўнг рукулари қадар сажда қилдилар ва саждаларида: ‹Жабарут, малакут, улуғворлик ва азамат эгаси бўлган Зот покдир›, деб айтдилар. Сўнг Оли Имронни, кейин яна бир сурани, кейин яна бир сурани ўқиб, шундай қилдилар».

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلَّى عَلَى جَنَازَةٍ يَقُولُ ‏"‏ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ وَارْحَمْهُ وَاعْفُ عَنْهُ وَعَافِهِ وَأَكْرِمْ نُزُلَهُ وَوَسِّعْ مُدْخَلَهُ وَاغْسِلْهُ بِمَاءٍ وَثَلْجٍ وَبَرَدٍ وَنَقِّهِ مِنَ الْخَطَايَا كَمَا يُنَقَّى الثَّوْبُ الأَبْيَضُ مِنَ الدَّنَسِ وَأَبْدِلْهُ دَارًا خَيْرًا مِنْ دَارِهِ وَأَهْلاً خَيْرًا مِنْ أَهْلِهِ وَزَوْجًا خَيْرًا مِنْ زَوْجِهِ وَقِهِ عَذَابَ الْقَبْرِ وَعَذَابَ النَّارِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ عَوْفٌ فَتَمَنَّيْتُ أَنْ لَوْ كُنْتُ الْمَيِّتَ لِدُعَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِذَلِكَ الْمَيِّتِ ‏.‏

Avf ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺni bir janozaga namoz oʻqib, shunday deganlarini eshitdim: «Allohumma, uni magʻfirat qil, unga rahm qil, uni afv et, unga ofiyat ber, uning tushadigan joyini karamli qil, kiradigan joyini keng qil, uni suv, qor va doʻl bilan yuvgin, oq kiyim kirdan tozalanganidek uni xatolardan tozalagin, unga uyidan yaxshiroq uy, ahlidan yaxshiroq ahl, juftidan yaxshiroq juft ber, uni qabr azobidan va doʻzax azobidan saqla». Avf: «Men Rasululloh ﷺning oʻsha mayyitga qilgan bu duolari uchun oʻsha mayyit boʻlishni orzu qildim», dedi.Авф ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺни бир жанозага намоз ўқиб, шундай деганларини эшитдим: «Аллоҳумма, уни мағфират қил, унга раҳм қил, уни афв эт, унга офият бер, унинг тушадиган жойини карамли қил, кирадиган жойини кенг қил, уни сув, қор ва дўл билан ювгин, оқ кийим кирдан тозаланганидек уни хатолардан тозалагин, унга уйидан яхшироқ уй, аҳлидан яхшироқ аҳл, жуфтидан яхшироқ жуфт бер, уни қабр азобидан ва дўзах азобидан сақла». Авф: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ўша маййитга қилган бу дуолари учун ўша маййит бўлишни орзу қилдим», деди.

أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا يَحْيَى، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي صَالِحُ بْنُ أَبِي عَرِيبٍ، عَنْ كَثِيرِ بْنِ مُرَّةَ الْحَضْرَمِيِّ، عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبِيَدِهِ عَصًا وَقَدْ عَلَّقَ رَجُلٌ قِنْوَ حَشَفٍ فَجَعَلَ يَطْعَنُ فِي ذَلِكَ الْقِنْوِ فَقَالَ ‏"‏ لَوْ شَاءَ رَبُّ هَذِهِ الصَّدَقَةِ تَصَدَّقَ بِأَطْيَبَ مِنْ هَذَا إِنَّ رَبَّ هَذِهِ الصَّدَقَةِ يَأْكُلُ حَشَفًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏"‏ ‏.‏

Avf ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ qoʻllarida aso bilan chiqdilar, bir kishi bir shingil buzuq quruq xurmoni osib qoʻygan edi. U zot oʻsha shingilni asolari bilan turta boshladilar va: «Bu sadaqaning egasi xohlaganida bundan koʻra yaxshiroq narsani sadaqa qilardi. Bu sadaqaning egasi qiyomat kuni buzuq quruq xurmo yeydi», dedilar.Авф ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қўлларида асо билан чиқдилар, бир киши бир шингил бузуқ қуруқ хурмони осиб қўйган эди. У зот ўша шингилни асолари билан турта бошладилар ва: «Бу садақанинг эгаси хоҳлаганида бундан кўра яхшироқ нарсани садақа қиларди. Бу садақанинг эгаси қиёмат куни бузуқ қуруқ хурмо ейди», дедилар.