Avf ibn Molik al-Ashja'iy

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُصَفَّى، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ، جَمِيعًا عَنْ صَفْوَانَ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا أَتَاهُ الْفَىْءُ قَسَمَهُ فِي يَوْمِهِ فَأَعْطَى الآهِلَ حَظَّيْنِ وَأَعْطَى الْعَزَبَ حَظًّا ‏.‏ زَادَ ابْنُ الْمُصَفَّى فَدُعِينَا وَكُنْتُ أُدْعَى قَبْلَ عَمَّارٍ فَدُعِيتُ فَأَعْطَانِي حَظَّيْنِ وَكَانَ لِي أَهْلٌ ثُمَّ دُعِيَ بَعْدِي عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ فَأَعْطَى لَهُ حَظًّا وَاحِدًا ‏.‏

Avf ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺga fayʼ (oʻlja) kelganida, uni oʻsha kuniyoq taqsimlar edilar: uylangan kishiga ikki ulush, boʻydoqqa esa bir ulush berar edilar. Ibnul-Musaffo (rivoyatida) shuni ziyoda qildi: Bizni chaqirishdi va men Ammordan oldin chaqirilar edim. Meni chaqirishdi va u zot menga ikki ulush berdilar, chunki menda oila bor edi. Soʻng mendan keyin Ammor ibn Yosir chaqirildi va unga bir ulush berildi.Авф ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺга файъ (ўлжа) келганида, уни ўша куниёқ тақсимлар эдилар: уйланган кишига икки улуш, бўйдоққа эса бир улуш берар эдилар. Ибнул-Мусаффо (ривоятида) шуни зиёда қилди: Бизни чақиришди ва мен Аммордан олдин чақирилар эдим. Мени чақиришди ва у зот менга икки улуш бердилар, чунки менда оила бор эди. Сўнг мендан кейин Аммор ибн Ёсир чақирилди ва унга бир улуш берилди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ نَجْدَةَ، وَمُوسَى بْنُ مَرْوَانَ الرَّقِّيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ، عَنْ بَحِيرِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ، عَنْ سَيْفٍ، عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ حَدَّثَهُمْ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَضَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ ‏.‏ فَقَالَ الْمَقْضِيُّ عَلَيْهِ لَمَّا أَدْبَرَ حَسْبِيَ اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ يَلُومُ عَلَى الْعَجْزِ وَلَكِنْ عَلَيْكَ بِالْكَيْسِ فَإِذَا غَلَبَكَ أَمْرٌ فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ ‏"‏ ‏.‏

Avf ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ ikki kishi oʻrtasida hukm chiqardilar. Hukm oʻz zarariga chiqarilgan kishi orqasiga oʻgirilib ketayotib: «Allohning Oʻzi menga yetarlidir va U eng yaxshi vakildir», dedi. Shunda Paygʻambar ﷺ: «Albatta, Alloh ojizlik (sustkashlik) uchun malomat qiladi. Lekin sen aql-zakovat (chora-tadbir) ila ish tutgin. Bordi-yu, bir ish sendan ustun kelsa (qoʻlingdan kelmasa), shunda: ‹Allohning Oʻzi menga yetarlidir va U eng yaxshi vakildir›, degin», dedilar.Авф ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ икки киши ўртасида ҳукм чиқардилар. Ҳукм ўз зарарига чиқарилган киши орқасига ўгирилиб кетаётиб: «Аллоҳнинг Ўзи менга етарлидир ва У энг яхши вакилдир», деди. Шунда Пайғамбар ﷺ: «Албатта, Аллоҳ ожизлик (сусткашлик) учун маломат қилади. Лекин сен ақл-заковат (чора-тадбир) ила иш тутгин. Борди-ю, бир иш сендан устун келса (қўлингдан келмаса), шунда: ‹Аллоҳнинг Ўзи менга етарлидир ва У энг яхши вакилдир›, дегин», дедилар.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كُنَّا نَرْقِي فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ تَرَى فِي ذَلِكَ فَقَالَ ‏"‏ اعْرِضُوا عَلَىَّ رُقَاكُمْ لاَ بَأْسَ بِالرُّقَى مَا لَمْ تَكُنْ شِرْكًا ‏"‏ ‏.‏

Avf ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u: «Biz johiliyat davrida afsun qilar edik. Shunda: ‹Yo Rasululloh, buni qanday koʻrasiz?› dedik. U zot: ‹Afsunlaringizni menga koʻrsatinglar. Tarkibida shirk boʻlmaganidan keyin, afsunlarda zarar yoʻq›, dedilar», dedi.Авф ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у: «Биз жоҳилият даврида афсун қилар эдик. Шунда: ‹Ё Расулуллоҳ, буни қандай кўрасиз?› дедик. У зот: ‹Афсунларингизни менга кўрсатинглар. Таркибида ширк бўлмаганидан кейин, афсунларда зарар йўқ›, дедилар», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ نَجْدَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، ح وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ سَوَّارٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ سُلَيْمٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ جَابِرٍ الطَّائِيِّ، - قَالَ هَارُونُ فِي حَدِيثِهِ - عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لَنْ يَجْمَعَ اللَّهُ عَلَى هَذِهِ الأُمَّةِ سَيْفَيْنِ سَيْفًا مِنْهَا وَسَيْفًا مِنْ عَدُوِّهَا ‏"‏ ‏.‏

Avf ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u aytdi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Alloh bu ummatga ikki qilichni — uning oʻzidan boʻlgan qilich va dushmanidan boʻlgan qilichni — hech qachon birga jamlamaydi».Авф ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у айтди: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Аллоҳ бу умматга икки қилични — унинг ўзидан бўлган қилич ва душманидан бўлган қилични — ҳеч қачон бирга жамламайди».

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَاصِمٍ الأَنْطَاكِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، - يَعْنِي الْقَطَّانَ - عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنِي صَالِحُ بْنُ أَبِي عَرِيبٍ، عَنْ كَثِيرِ بْنِ مُرَّةَ، عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسْجِدَ وَبِيَدِهِ عَصًا وَقَدْ عَلَّقَ رَجُلٌ مِنَّا قِنًا حَشَفًا فَطَعَنَ بِالْعَصَا فِي ذَلِكَ الْقِنْوِ وَقَالَ ‏"‏ لَوْ شَاءَ رَبُّ هَذِهِ الصَّدَقَةِ تَصَدَّقَ بِأَطْيَبَ مِنْهَا ‏"‏ ‏.‏ وَقَالَ ‏"‏ إِنَّ رَبَّ هَذِهِ الصَّدَقَةِ يَأْكُلُ الْحَشَفَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏"‏ ‏.‏

Avf ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: Rasululloh ﷺ qoʻllarida tayoq bilan masjidda bizning huzurimizga kirdilar. Bizdan bir kishi (sadaqa uchun) sifatsiz, quruq xurmo (hashaf) shingilini osib qoʻygan edi. (U zot) tayoq bilan oʻsha shingilni nuqib: «Agar bu sadaqaning egasi xohlaganida, bundan yaxshirogʻini sadaqa qilardi», dedilar. Yana: «Albatta, bu sadaqaning egasi Qiyomat kunida hashaf (sifatsiz quruq xurmo) yeydi», dedilar.Авф ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ қўлларида таёқ билан масжидда бизнинг ҳузуримизга кирдилар. Биздан бир киши (садақа учун) сифатсиз, қуруқ хурмо (ҳашаф) шингилини осиб қўйган эди. (У зот) таёқ билан ўша шингилни нуқиб: «Агар бу садақанинг эгаси хоҳлаганида, бундан яхшироғини садақа қиларди», дедилар. Яна: «Албатта, бу садақанинг эгаси Қиёмат кунида ҳашаф (сифатсиз қуруқ хурмо) ейди», дедилар.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ رَبِيعَةَ، - يَعْنِي ابْنَ يَزِيدَ - عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيِّ، عَنْ أَبِي مُسْلِمٍ الْخَوْلاَنِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي الْحَبِيبُ الأَمِينُ، أَمَّا هُوَ إِلَىَّ فَحَبِيبٌ وَأَمَّا هُوَ عِنْدِي فَأَمِينٌ عَوْفُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَبْعَةً أَوْ ثَمَانِيَةً أَوْ تِسْعَةً فَقَالَ ‏"‏ أَلاَ تُبَايِعُونَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ ‏.‏ وَكُنَّا حَدِيثَ عَهْدٍ بِبَيْعَةٍ قُلْنَا قَدْ بَايَعْنَاكَ حَتَّى قَالَهَا ثَلاَثًا فَبَسَطْنَا أَيْدِيَنَا فَبَايَعْنَاهُ فَقَالَ قَائِلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا قَدْ بَايَعْنَاكَ فَعَلاَمَ نُبَايِعُكَ قَالَ ‏"‏ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلاَ تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَتُصَلُّوا الصَّلَوَاتِ الْخَمْسَ وَتَسْمَعُوا وَتُطِيعُوا ‏"‏ ‏.‏ وَأَسَرَّ كَلِمَةً خُفْيَةً قَالَ ‏"‏ وَلاَ تَسْأَلُوا النَّاسَ شَيْئًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَلَقَدْ كَانَ بَعْضُ أُولَئِكَ النَّفَرِ يَسْقُطُ سَوْطُهُ فَمَا يَسْأَلُ أَحَدًا أَنْ يُنَاوِلَهُ إِيَّاهُ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ حَدِيثُ هِشَامٍ لَمْ يَرْوِهِ إِلاَّ سَعِيدٌ ‏.‏

Abu Muslim al-Xavloniy aytadilar: Menga sevimli va ishonchli (zot) — ammo u menga sevimli, mening nazdimda esa ishonchlidir — Avf ibn Molik (roziyallohu anhu) hadis aytib berdi. U shunday dedi: Biz Rasululloh ﷺ huzurlarida yetti yoki sakkiz yoxud toʻqqiz kishi edik. U zot: «Rasulullohga bayʼat qilmaysizlarmi?» dedilar. Holbuki, biz yaqindagina bayʼat qilgan edik. Biz: «Sizga bayʼat qilgan edik-ku», dedik. U zot buni uch marta aytdilar. Shunda biz qoʻllarimizni choʻzib, u zotga bayʼat qildik. Bir kishi: «Yo Rasululloh, biz sizga bayʼat qilgan edik-ku, endi nimaga bayʼat qilamiz?» dedi. U zot: «Allohga ibodat qilishingiz va Unga hech narsani sherik keltirmasligingiz, besh vaqt namozni oʻqishingiz, (amirlarga) quloq solishingiz va itoat qilishingizga», dedilar va bir kalimani pichirlab maxfiy aytdilar: «Va odamlardan biror narsa soʻramasligingizga». (Roviy) aytadi: Soʻngra oʻsha kishilarning baʼzisining qamchisi tushib qolsa ham, uni oʻziga olib bering, deb birovdan soʻramaydigan boʻldi.Абу Муслим ал-Хавлоний айтадилар: Менга севимли ва ишончли (зот) — аммо у менга севимли, менинг наздимда эса ишончлидир — Авф ибн Молик (розияллоҳу анҳу) ҳадис айтиб берди. У шундай деди: Биз Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларида етти ёки саккиз ёхуд тўққиз киши эдик. У зот: «Расулуллоҳга байъат қилмайсизларми?» дедилар. Ҳолбуки, биз яқиндагина байъат қилган эдик. Биз: «Сизга байъат қилган эдик-ку», дедик. У зот буни уч марта айтдилар. Шунда биз қўлларимизни чўзиб, у зотга байъат қилдик. Бир киши: «Ё Расулуллоҳ, биз сизга байъат қилган эдик-ку, энди нимага байъат қиламиз?» деди. У зот: «Аллоҳга ибодат қилишингиз ва Унга ҳеч нарсани шерик келтирмаслигингиз, беш вақт намозни ўқишингиз, (амирларга) қулоқ солишингиз ва итоат қилишингизга», дедилар ва бир калимани пичирлаб махфий айтдилар: «Ва одамлардан бирор нарса сўрамаслигингизга». (Ровий) айтади: Сўнгра ўша кишиларнинг баъзисининг қамчиси тушиб қолса ҳам, уни ўзига олиб беринг, деб бировдан сўрамайдиган бўлди.