Fadala ibn Ubayd al-Ansoriy

وَعَنْ فَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ قَالَ: أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بسارقٍ فقُطِعَتْ يَدَهُ ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَعُلِّقَتْ فِي عُنُقِهِ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ

Abdurahmon ibn Muhayriz (rahimahulloh) aytadi: «Biz Fazola ibn Ubayddan oʻgʻrining (kesilgan) qoʻlini boʻyniga osib qoʻyish haqida — bu sunnatdanmi, deb soʻradik. U: ‹Rasululloh ﷺning huzurlariga bir oʻgʻri keltirildi va uning qoʻli kesildi. Soʻng u zot (qoʻl haqida) buyurdilar va u boʻyniga osib qoʻyildi›, dedi.»Абдураҳмон ибн Муҳайриз (раҳимаҳуллоҳ) айтади: «Биз Фазола ибн Убайддан ўғрининг (кесилган) қўлини бўйнига осиб қўйиш ҳақида — бу суннатданми, деб сўрадик. У: ‹Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига бир ўғри келтирилди ва унинг қўли кесилди. Сўнг у зот (қўл ҳақида) буюрдилар ва у бўйнига осиб қўйилди›, деди.»

وَعَن فَضالَةَ بنِ عُبيدٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «كُلُّ مَيِّتٍ يُخْتَمُ عَلَى عَمَلِهِ إِلَّا الَّذِي مَاتَ مُرَابِطًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَإِنَّهُ يُنَمَّى لَهُ عَمَلُهُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَيَأْمَنُ فتْنَة الْقَبْر» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ الدَّارمِيّ عَن عقبَة بن عَامر

Fazola ibn Ubayd (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Har bir oʻlganning ameli (oʻlimi bilan) muhrlanadi, faqat Alloh yoʻlida sarhadni qoʻriqlab (murobit holida) oʻlgan kishidan boshqa; chunki uning ameli qiyomat kunigacha koʻpaytirilib boriladi va u qabr fitnasidan omon boʻladi», dedilar. Yana men Rasululloh ﷺni: «(Asl) mujohid — oʻz nafsiga qarshi jihod qilgan kishidir», deganlarini eshitdim. Abu Iso aytdi: Bu bobda Uqba ibn Omir va Jobirdan ham (rivoyatlar) bor. Fazola ibn Ubaydning hadisi hasan sahih hadisdir.Фазола ибн Убайд (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Ҳар бир ўлганнинг амели (ўлими билан) муҳрланади, фақат Аллоҳ йўлида сарҳадни қўриқлаб (муробит ҳолида) ўлган кишидан бошқа; чунки унинг амели қиёмат кунигача кўпайтирилиб борилади ва у қабр фитнасидан омон бўлади», дедилар. Яна мен Расулуллоҳ ﷺни: «(Асл) мужоҳид — ўз нафсига қарши жиҳод қилган кишидир», деганларини эшитдим. Абу Исо айтди: Бу бобда Уқба ибн Омир ва Жобирдан ҳам (ривоятлар) бор. Фазола ибн Убайднинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.

وَعَن فَضالةَ بنِ عُبيد قَالَ: سمِعْتُ عمَرَ بن الْخطاب يَقُولُ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: " الشُّهَدَاءُ أَرْبَعَةٌ: رَجُلٌ مُؤْمِنٌ جَيِّدُ الْإِيمَانِ لَقِيَ الْعَدُوَّ فَصَدَقَ اللَّهَ حَتَّى قُتِلَ فَذَلِكَ الَّذِي يَرْفَعُ النَّاسُ إِلَيْهِ أَعْيُنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ هَكَذَا " وَرَفَعَ رَأْسَهُ حَتَّى سَقَطَتْ قَلَنْسُوَتُهُ فَمَا أَدْرِي أَقَلَنْسُوَةَ عُمَرَ أَرَادَ أَمْ قَلَنْسُوَةَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ قَالَ: «وَرَجُلٌ مُؤْمِنٌ جَيِّدُ الْإِيمَانِ لَقِيَ الْعَدُوَّ كَأَنَّمَا ضَرَبَ جِلْدَهُ بِشَوْكٍ طَلْحٍ مِنَ الْجُبْنِ أَتَاهُ سَهْمٌ غَرْبٌ فَقَتَلَهُ فَهُوَ فِي الدَّرَجَةِ الثَّانِيَةِ وَرَجُلٌ مُؤْمِنٌ خَلَطَ عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا لَقِيَ الْعَدُوَّ فَصَدَقَ اللَّهَ حَتَّى قُتِلَ فَذَلِكَ فِي الدَّرَجَةِ الثَّالِثَةِ وَرَجُلٌ مُؤْمِنٌ أَسْرَفَ عَلَى نَفْسِهِ لَقِيَ الْعَدُوَّ فَصَدَقَ اللَّهَ حَتَّى قُتِلَ فَذَاكَ فِي الدَّرَجَةِ الرَّابِعَةِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ

Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Shahidlar toʻrt (toifa)dir: Imoni yaxshi boʻlgan moʻmin kishi dushmanga roʻpara kelib, oʻldirilgunicha Allohga sodiq qoladi. Ana shu kishiga odamlar qiyomat kuni mana shunday koʻzlarini koʻtarib (qarab) turadilar», dedilar va boshlarini koʻtardilar, hattoki qalpoqlari tushib ketdi. (Rivoyatchi) aytdi: Bilmadim, u Umarning qalpogʻini nazarda tutdimi yoki Nabiy ﷺning qalpoqlarinimi. (Soʻng) u zot: «Yana imoni yaxshi boʻlgan moʻmin kishi dushmanga roʻpara keladi, qoʻrquvdan badaniga (xuddi) tikan sanchilgandek boʻladi, shunda unga adashgan bir oʻq kelib uni oʻldiradi. Bu ikkinchi darajadadir. Yana solih amal bilan boshqa yomon amalni aralashtirgan moʻmin kishi dushmanga roʻpara kelib, oʻldirilgunicha Allohga sodiq qoladi. Bu uchinchi darajadadir. Yana oʻz joniga isrof qilgan (gunohga botgan) moʻmin kishi dushmanga roʻpara kelib, oʻldirilgunicha Allohga sodiq qoladi. Bu toʻrtinchi darajadadir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir, biz uni faqat Ato ibn Dinorning hadisi orqaligina bilamiz.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Шаҳидлар тўрт (тоифа)дир: Имони яхши бўлган мўмин киши душманга рўпара келиб, ўлдирилгунича Аллоҳга содиқ қолади. Ана шу кишига одамлар қиёмат куни мана шундай кўзларини кўтариб (қараб) турадилар», дедилар ва бошларини кўтардилар, ҳаттоки қалпоқлари тушиб кетди. (Ривоятчи) айтди: Билмадим, у Умарнинг қалпоғини назарда тутдими ёки Набий ﷺнинг қалпоқлариними. (Сўнг) у зот: «Яна имони яхши бўлган мўмин киши душманга рўпара келади, қўрқувдан баданига (худди) тикан санчилгандек бўлади, шунда унга адашган бир ўқ келиб уни ўлдиради. Бу иккинчи даражададир. Яна солиҳ амал билан бошқа ёмон амални аралаштирган мўмин киши душманга рўпара келиб, ўлдирилгунича Аллоҳга содиқ қолади. Бу учинчи даражададир. Яна ўз жонига исроф қилган (гуноҳга ботган) мўмин киши душманга рўпара келиб, ўлдирилгунича Аллоҳга содиқ қолади. Бу тўртинчи даражададир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, биз уни фақат Ато ибн Динорнинг ҳадиси орқалигина биламиз.

وَعَن فضَالة بن عُبَيْدٍ قَالَ: بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاعِدٌ إِذْ دَخَلَ رَجُلٌ فَصَلَّى فَقَالَ: اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «عَجِلْتَ أَيُّهَا الْمُصَلِّي إِذَا صَلَّيْتَ فَقَعَدْتَ فَاحْمَدِ اللَّهَ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ وَصَلِّ عَلَيَّ ثُمَّ ادْعُهُ» . قَالَ: ثُمَّ صَلَّى رَجُلٌ آخَرُ بَعْدَ ذَلِكَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَصَلَّى عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَيُّهَا الْمُصَلِّي ادْعُ تُجَبْ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَرَوَى أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيّ نَحوه

Fazola ibn Ubayd (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ oʻtirgan edilar, shu payt bir kishi kirib namoz oʻqidi-da: «Allohumma igʻfir li varhamni (Ey Alloh, meni kechir va menga rahm qil)» dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ey namozxon, shoshilding. Qachon namoz oʻqib, oʻtirsang, Allohga munosib tarzda Unga hamd ayt va menga salavot ayt, soʻng Unga duo qil», dedilar. (Fazola) aytdi: Shundan keyin boshqa bir kishi namoz oʻqidi-da, Allohga hamd aytib, Nabiy ﷺga salavot aytdi. Shunda Nabiy ﷺ unga: «Ey namozxon, duo qil, ijobat qilinasan», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir. Uni Hayva ibn Shurayh Abu Honiʼ al-Xavloniydan rivoyat qilgan. Abu Honiʼning ismi Humayd ibn Honiʼ, Abu Ali al-Janbiyning ismi esa Amr ibn Molikdir.Фазола ибн Убайд (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ўтирган эдилар, шу пайт бир киши кириб намоз ўқиди-да: «Аллоҳумма иғфир ли варҳамни (Эй Аллоҳ, мени кечир ва менга раҳм қил)» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Эй намозхон, шошилдинг. Қачон намоз ўқиб, ўтирсанг, Аллоҳга муносиб тарзда Унга ҳамд айт ва менга салавот айт, сўнг Унга дуо қил», дедилар. (Фазола) айтди: Шундан кейин бошқа бир киши намоз ўқиди-да, Аллоҳга ҳамд айтиб, Набий ﷺга салавот айтди. Шунда Набий ﷺ унга: «Эй намозхон, дуо қил, ижобат қилинасан», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир. Уни Ҳайва ибн Шурайҳ Абу Ҳониъ ал-Хавлонийдан ривоят қилган. Абу Ҳониънинг исми Ҳумайд ибн Ҳониъ, Абу Али ал-Жанбийнинг исми эса Амр ибн Моликдир.