Humayd ibn Abdurrahmon ibn Avf

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ سَمِعَ مُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ ـ رضى الله عنهما ـ يَوْمَ عَاشُورَاءَ عَامَ حَجَّ عَلَى الْمِنْبَرِ يَقُولُ يَا أَهْلَ الْمَدِينَةِ، أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ هَذَا يَوْمُ عَاشُورَاءَ، وَلَمْ يُكْتَبْ عَلَيْكُمْ صِيَامُهُ، وَأَنَا صَائِمٌ، فَمَنْ شَاءَ فَلْيَصُمْ وَمَنْ شَاءَ فَلْيُفْطِرْ ‏"‏‏.‏

Humayd ibn Abdurrahmon (Muoviyadan) rivoyat qiladi: U Muoviya ibn Abu Sufyonning — haj qilgan yilida, Ashuro kuni, minbar ustida — shunday deganini eshitdi: «Ey Madina ahli! Ulamolaringiz qayerda? Men Allohning Rasuli ﷺ ning shunday deganini eshitdim: ‹Bu — Ashuro kuni. Alloh uning roʻzasini sizlarga farz qilmagan, lekin men uni roʻza tutyapman. Kim xohlasa, (bu kunda) roʻza tutsin; kim xohlamasa, roʻza tutmasin›».Ҳумайд ибн Абдурраҳмон (Муовиядан) ривоят қилади: У Муовия ибн Абу Суфённинг — ҳаж қилган йилида, Ашуро куни, минбар устида — шундай деганини эшитди: «Эй Мадина аҳли! Уламоларингиз қаерда? Мен Аллоҳнинг Расули ﷺ нинг шундай деганини эшитдим: ‹Бу — Ашуро куни. Аллоҳ унинг рўзасини сизларга фарз қилмаган, лекин мен уни рўза тутяпман. Ким хоҳласа, (бу кунда) рўза туцин; ким хоҳламаса, рўза тутмасин›».

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ سَمِعَ مُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ،، عَامَ حَجَّ عَلَى الْمِنْبَرِ، فَتَنَاوَلَ قُصَّةً مِنْ شَعَرٍ وَكَانَتْ فِي يَدَىْ حَرَسِيٍّ فَقَالَ يَا أَهْلَ الْمَدِينَةِ، أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنْ مِثْلِ هَذِهِ، وَيَقُولُ ‏"‏ إِنَّمَا هَلَكَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ حِينَ اتَّخَذَهَا نِسَاؤُهُمْ ‏"‏‏.‏

Humayd ibn Abdurrahmon (Muoviyadan) rivoyat qiladi: U — Muoviya ibn Abu Sufyonning, oʻzi haj qilgan yili, minbarda (gapirayotganini) eshitdi. U bir mulozim qoʻlidagi bir tutam (yasama) sochni olib: «Ey Madina ahli! Sizning olimlaringiz qani? Men Paygʻambar ﷺ ning — mana shunday narsani (yaʼni yasama soch ishlatishni) man qilayotganini — eshitdim; va u zot: ‹Bani Isroil — ularning ayollari mana shu odatni (yaʼni sochni uzaytirish uchun yasama soch ishlatishni) qilganda — halok boʻldi›, — derdi», — dedi.Ҳумайд ибн Абдурраҳмон (Муовиядан) ривоят қилади: У — Муовия ибн Абу Суфённинг, ўзи ҳаж қилган йили, минбарда (гапираётганини) эшитди. У бир мулозим қўлидаги бир тутам (ясама) сочни олиб: «Эй Мадина аҳли! Сизнинг олимларингиз қани? Мен Пайғамбар ﷺ нинг — мана шундай нарсани (яъни ясама соч ишлатишни) ман қилаётганини — эшитдим; ва у зот: ‹Бани Исроил — уларнинг аёллари мана шу одатни (яъни сочни узайтириш учун ясама соч ишлатишни) қилганда — ҳалок бўлди›, — дерди», — деди.

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، وَأَخْبَرَنِي حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَعَثَنِي أَبُو بَكْرٍ فِي تِلْكَ الْحَجَّةِ فِي مُؤَذِّنِينَ، بَعَثَهُمْ يَوْمَ النَّحْرِ يُؤَذِّنُونَ بِمِنًى أَنْ لاَ يَحُجَّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ، وَلاَ يَطُوفَ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ‏.‏ قَالَ حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ثُمَّ أَرْدَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، وَأَمَرَهُ أَنْ يُؤَذِّنَ بِبَرَاءَةَ‏.‏ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَأَذَّنَ مَعَنَا عَلِيٌّ يَوْمَ النَّحْرِ فِي أَهْلِ مِنًى بِبَرَاءَةَ، وَأَنْ لاَ يَحُجَّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ، وَلاَ يَطُوفَ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ‏.‏

(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Abu Bakr meni — oʻ sha hajda — muazzinlar (jarchilar) qatorida yubordi; ularni nahr (qurbonlik) kuni Minoda: «Bu yildan keyin mushrik haj qilmasin va Baytni yalangʻ och tavof qilmasin» (deb) nido qilishga yuborgan edi. Humayd ibn Abdurrahmon aytdi: Soʻng Rasululloh ﷺ Ali ibn Abu Tolibni (Abu Bakrning) ortidan (yuborib), unga Baroa(ni) eʼlon qilishni buyurdilar. Abu Hurayra aytdi: Shunda Ali nahr kuni biz bilan Mino ahlida Baroa(ni) va: «Bu yildan keyin mushrik haj qilmasin, Baytni yalangʻ och tavof qilmasin» (degan)ni eʼlon qildi.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Абу Бакр мени — ў ша ҳажда — муаззинлар (жарчилар) қаторида юборди; уларни наҳр (қурбонлик) куни Минода: «Бу йилдан кейин мушрик ҳаж қилмасин ва Байтни яланғ оч тавоф қилмасин» (деб) нидо қилишга юборган эди. Ҳумайд ибн Абдурраҳмон айтди: Сўнг Расулуллоҳ ﷺ Али ибн Абу Толибни (Абу Бакрнинг) ортидан (юбориб), унга Бароа(ни) эълон қилишни буюрдилар. Абу Ҳурайра айтди: Шунда Али наҳр куни биз билан Мино аҳлида Бароа(ни) ва: «Бу йилдан кейин мушрик ҳаж қилмасин, Байтни яланғ оч тавоф қилмасин» (деган)ни эълон қилди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَأَخْبَرَنِي حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ بَعَثَنِي أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ فِي تِلْكَ الْحَجَّةِ فِي الْمُؤَذِّنِينَ، بَعَثَهُمْ يَوْمَ النَّحْرِ يُؤَذِّنُونَ بِمِنًى أَنْ لاَ يَحُجَّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ، وَلاَ يَطُوفَ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ‏.‏ قَالَ حُمَيْدٌ ثُمَّ أَرْدَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، فَأَمَرَهُ أَنْ يُؤَذِّنَ بِبَرَاءَةَ‏.‏ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَأَذَّنَ مَعَنَا عَلِيٌّ فِي أَهْلِ مِنًى يَوْمَ النَّحْرِ بِبَرَاءَةَ، وَأَنْ لاَ يَحُجَّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ، وَلاَ يَطُوفَ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ‏.‏

(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Abu Bakr (roziyallohu anhu) meni — oʻ sha hajda — muazzinlar qatorida yubordi; ularni nahr kuni Minoda: «Bu yildan keyin mushrik haj qilmasin va Baytni yalangʻ och tavof qilmasin» (deb) nido qilishga yuborgan edi. Humayd aytdi: Soʻng Paygʻambar ﷺ Ali ibn Abu Tolibni (Abu Bakrning) ortidan (yuborib), unga Baroa(ni) eʼlon qilishni buyurdilar. Abu Hurayra aytdi: Shunda Ali Mino ahlida nahr kuni biz bilan Baroa(ni) va: «Bu yildan keyin mushrik haj qilmasin, Baytni yalangʻ och tavof qilmasin» (degan)ni eʼlon qildi.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) мени — ў ша ҳажда — муаззинлар қаторида юборди; уларни наҳр куни Минода: «Бу йилдан кейин мушрик ҳаж қилмасин ва Байтни яланғ оч тавоф қилмасин» (деб) нидо қилишга юборган эди. Ҳумайд айтди: Сўнг Пайғамбар ﷺ Али ибн Абу Толибни (Абу Бакрнинг) ортидан (юбориб), унга Бароа(ни) эълон қилишни буюрдилар. Абу Ҳурайра айтди: Шунда Али Мино аҳлида наҳр куни биз билан Бароа(ни) ва: «Бу йилдан кейин мушрик ҳаж қилмасин, Байтни яланғ оч тавоф қилмасин» (деган)ни эълон қилди.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ حُمَيْدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ بَعَثَهُ فِي الْحَجَّةِ الَّتِي أَمَّرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَيْهَا قَبْلَ حَجَّةِ الْوَدَاعِ فِي رَهْطٍ يُؤَذِّنُ فِي النَّاسِ أَنْ لاَ يَحُجَّنَّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ وَلاَ يَطُوفَ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ‏.‏ فَكَانَ حُمَيْدٌ يَقُولُ يَوْمُ النَّحْرِ يَوْمُ الْحَجِّ الأَكْبَرِ‏.‏ مِنْ أَجْلِ حَدِيثِ أَبِي هُرَيْرَةَ‏.‏

(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) xabar berdi)ki, Abu Bakr (roziyallohu anhu) — Rasululloh ﷺ Vidoʼ hajidan oldin oʻ zini (amir qilgan) oʻ sha hajda — uni bir guruh (kishi) bilan odamlar ichida: «Bu yildan keyin mushrik aslo haj qilmasin va Baytni hech bir yalangʻ och tavof qilmasin» (deb) nido qilishga yubordi. Humayd: «Abu Hurayraning hadisi sababli — nahr (qurbonlik) kuni hajji akbar (eng katta haj) kunidir», derdi.(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) хабар берди)ки, Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) — Расулуллоҳ ﷺ Видў ҳажидан олдин ў зини (амир қилган) ў ша ҳажда — уни бир гуруҳ (киши) билан одамлар ичида: «Бу йилдан кейин мушрик асло ҳаж қилмасин ва Байтни ҳеч бир яланғ оч тавоф қилмасин» (деб) нидо қилишга юборди. Ҳумайд: «Абу Ҳурайранинг ҳадиси сабабли — наҳр (қурбонлик) куни ҳажжи акбар (энг катта ҳаж) кунидир», дерди.