Jobir ibn Abdulloh al-Ansoriy

وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ تُرْسِلُوا فَوَاشِيَكُمْ وَصِبْيَانَكُمْ إِذَا غَابَتِ الشَّمْسُ حَتَّى تَذْهَبَ فَحْمَةُ الْعِشَاءِ فَإِنَّ الشَّيَاطِينَ تَنْبَعِثُ إِذَا غَابَتِ الشَّمْسُ حَتَّى تَذْهَبَ فَحْمَةُ الْعِشَاءِ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Quyosh botganidan keyin xufton qorongʻuligi tarqaguncha hayvonlaringizni va bolalaringizni (tashqariga) qoʻyib yubormanglar. Chunki quyosh botganidan keyin xufton qorongʻuligi tarqaguncha shaytonlar tarqaladi», — dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қуёш ботганидан кейин хуфтон қоронғулиги тарқагунча ҳайвонларингизни ва болаларингизни (ташқарига) қўйиб юборманглар. Чунки қуёш ботганидан кейин хуфтон қоронғулиги тарқагунча шайтонлар тарқалади», — дедилар.

وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِنَحْوِ حَدِيثِ زُهَيْرٍ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan Nabiy ﷺ dan Zuhayrning hadisiga oʻxshash (hadis) rivoyat qilinadi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан Набий ﷺ дан Зуҳайрнинг ҳадисига ўхшаш (ҳадис) ривоят қилинади.

وَحَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنِي يَزِيدُ، بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُسَامَةَ بْنِ الْهَادِ اللَّيْثِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَكَمِ، عَنِ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ غَطُّوا الإِنَاءَ وَأَوْكُوا السِّقَاءَ فَإِنَّ فِي السَّنَةِ لَيْلَةً يَنْزِلُ فِيهَا وَبَاءٌ لاَ يَمُرُّ بِإِنَاءٍ لَيْسَ عَلَيْهِ غِطَاءٌ أَوْ سِقَاءٍ لَيْسَ عَلَيْهِ وِكَاءٌ إِلاَّ نَزَلَ فِيهِ مِنْ ذَلِكَ الْوَبَاءِ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ning shunday deyayotganlarini eshitdim: «Idishni yopinglar va meshni bogʻlanglar. Chunki yilda bir kecha boʻladiki, unda vabo tushadi. (U vabo) usti yopilmagan biron idish yoki ogʻzi bogʻlanmagan biron mesh oldidan oʻtmaydiki, oʻsha vabodan unga tushmasin», — derdilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деяётганларини эшитдим: «Идишни ёпинглар ва мешни боғланглар. Чунки йилда бир кеча бўладики, унда вабо тушади. (У вабо) усти ёпилмаган бирон идиш ёки оғзи боғланмаган бирон меш олдидан ўтмайдики, ўша вабодан унга тушмасин», — дердилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ، حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ، - يَعْنِي أَبَا عَاصِمٍ - عَنِ ابْنِ، جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ إِذَا دَخَلَ الرَّجُلُ بَيْتَهُ فَذَكَرَ اللَّهَ عِنْدَ دُخُولِهِ وَعِنْدَ طَعَامِهِ قَالَ الشَّيْطَانُ لاَ مَبِيتَ لَكُمْ وَلاَ عَشَاءَ ‏.‏ وَإِذَا دَخَلَ فَلَمْ يَذْكُرِ اللَّهَ عِنْدَ دُخُولِهِ قَالَ الشَّيْطَانُ أَدْرَكْتُمُ الْمَبِيتَ ‏.‏ وَإِذَا لَمْ يَذْكُرِ اللَّهَ عِنْدَ طَعَامِهِ قَالَ أَدْرَكْتُمُ الْمَبِيتَ وَالْعَشَاءَ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: u Nabiy ﷺ ning shunday deyayotganlarini eshitgan: «Kishi oʻz uyiga kirsa va kirayotganida hamda taomi (oldida) Allohni zikr qilsa, shayton (oʻziga): ‹Sizlar uchun na tunash joyi bor, na kechki taom›, — deydi. Agar (uyga) kirib, kirayotganida Allohni zikr qilmasa, shayton: ‹Tunash joyiga yetishdingiz›, — deydi. Agar taomi (oldida) Allohni zikr qilmasa: ‹Tunash joyiga ham, kechki taomga ham yetishdingiz›, — deydi», — derdilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: у Набий ﷺ нинг шундай деяётганларини эшитган: «Киши ўз уйига кирса ва кираётганида ҳамда таоми (олдида) Аллоҳни зикр қилса, шайтон (ўзига): ‹Сизлар учун на тунаш жойи бор, на кечки таом›, — дейди. Агар (уйга) кириб, кираётганида Аллоҳни зикр қилмаса, шайтон: ‹Тунаш жойига етишдингиз›, — дейди. Агар таоми (олдида) Аллоҳни зикр қилмаса: ‹Тунаш жойига ҳам, кечки таомга ҳам етишдингиз›, — дейди», — дердилар.

وَحَدَّثَنِيهِ إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ إِنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏.‏ بِمِثْلِ حَدِيثِ أَبِي عَاصِمٍ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ ‏"‏ وَإِنْ لَمْ يَذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ عِنْدَ طَعَامِهِ وَإِنْ لَمْ يَذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ عِنْدَ دُخُولِهِ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: u Nabiy ﷺ ning shunday deyayotganlarini eshitdi... — yuqoridagi hadisga oʻxshash. Faqat bunda: «Agar taomi (oldida) Allohning nomini zikr qilmasa va agar kirayotganida Allohning nomini zikr qilmasa», deyildi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: у Набий ﷺ нинг шундай деяётганларини эшитди... — юқоридаги ҳадисга ўхшаш. Фақат бунда: «Агар таоми (олдида) Аллоҳнинг номини зикр қилмаса ва агар кираётганида Аллоҳнинг номини зикр қилмаса», дейилди.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ تَأْكُلُوا بِالشِّمَالِ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ يَأْكُلُ بِالشِّمَالِ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Chap qoʻl bilan yemanglar. Chunki shayton chap qoʻli bilan yeydi», — dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Чап қўл билан еманглар. Чунки шайтон чап қўли билан ейди», — дедилар.

وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ بِلَعْقِ الأَصَابِعِ وَالصَّحْفَةِ وَقَالَ ‏"‏ إِنَّكُمْ لاَ تَدْرُونَ فِي أَيِّهِ الْبَرَكَةُ ‏"‏ ‏.‏

Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ barmoqlarni va idishni yalashga buyurib: «Albatta, siz baraka qaysi (qism)ida ekanini bilmaysiz», — dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бармоқларни ва идишни ялашга буюриб: «Албатта, сиз барака қайси (қисм)ида эканини билмайсиз», — дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِذَا وَقَعَتْ لُقْمَةُ أَحَدِكُمْ فَلْيَأْخُذْهَا فَلْيُمِطْ مَا كَانَ بِهَا مِنْ أَذًى وَلْيَأْكُلْهَا وَلاَ يَدَعْهَا لِلشَّيْطَانِ وَلاَ يَمْسَحْ يَدَهُ بِالْمِنْدِيلِ حَتَّى يَلْعَقَ أَصَابِعَهُ فَإِنَّهُ لاَ يَدْرِي فِي أَىِّ طَعَامِهِ الْبَرَكَةُ ‏"‏ ‏.‏

Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringizning luqmasi tushib ketsa, uni olib, undagi yuqumni ketkazsin-da, uni yesin va uni shaytonga qoldirmasin. Barmoqlarini yalamaguncha qoʻlini sochiqqa artmasin, zero u taomining qaysi (qism)ida baraka borligini bilmaydi», — dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингизнинг луқмаси тушиб кетса, уни олиб, ундаги юқумни кетказсин-да, уни есин ва уни шайтонга қолдирмасин. Бармоқларини яламагунча қўлини сочиққа артмасин, зеро у таомининг қайси (қисм)ида барака борлигини билмайди», — дедилар.

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ إِنَّ الشَّيْطَانَ يَحْضُرُ أَحَدَكُمْ عِنْدَ كُلِّ شَىْءٍ مِنْ شَأْنِهِ حَتَّى يَحْضُرَهُ عِنْدَ طَعَامِهِ فَإِذَا سَقَطَتْ مِنْ أَحَدِكُمُ اللُّقْمَةُ فَلْيُمِطْ مَا كَانَ بِهَا مِنْ أَذًى ثُمَّ لْيَأْكُلْهَا وَلاَ يَدَعْهَا لِلشَّيْطَانِ فَإِذَا فَرَغَ فَلْيَلْعَقْ أَصَابِعَهُ فَإِنَّهُ لاَ يَدْرِي فِي أَىِّ طَعَامِهِ تَكُونُ الْبَرَكَةُ ‏"‏ ‏.‏

Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: men Nabiy ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim: «Albatta, shayton biringizning har bir ishida — hatto taomi oldida ham — uning yonida hozir boʻladi. Bas, biringizdan luqma tushib ketsa, undagi yuqumni ketkazsin, soʻng uni yesin va uni shaytonga qoldirmasin. Tugatgach esa barmoqlarini yalasin, zero u taomining qaysi (qism)ida baraka boʻlishini bilmaydi», — dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: мен Набий ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим: «Албатта, шайтон бирингизнинг ҳар бир ишида — ҳатто таоми олдида ҳам — унинг ёнида ҳозир бўлади. Бас, бирингиздан луқма тушиб кетса, ундаги юқумни кетказсин, сўнг уни есин ва уни шайтонга қолдирмасин. Тугатгач эса бармоқларини яласин, зеро у таомининг қайси (қисм)ида барака бўлишини билмайди», — дедилар.

وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي، صَالِحٍ وَأَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي ذِكْرِ اللَّعْقِ ‏.‏ وَعَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَذَكَرَ اللُّقْمَةَ نَحْوَ حَدِيثِهِمَا ‏.‏

Jobir (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan (barmoqlarni) yalash va luqma(ning tushishi) zikrida shunga oʻxshash rivoyat qilinadi.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан (бармоқларни) ялаш ва луқма(нинг тушиши) зикрида шунга ўхшаш ривоят қилинади.

حَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ، حَدَّثَنِي الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ، مِنْ رُقْعَةٍ عَارَضَ لِي بِهَا ثُمَّ قَرَأَهُ عَلَىَّ قَالَ أَخْبَرَنَاهُ حَنْظَلَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مِينَاءَ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ لَمَّا حُفِرَ الْخَنْدَقُ رَأَيْتُ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَمَصًا فَانْكَفَأْتُ إِلَى امْرَأَتِي فَقُلْتُ لَهَا هَلْ عِنْدَكِ شَىْءٌ فَإِنِّي رَأَيْتُ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَمَصًا شَدِيدًا ‏.‏ فَأَخْرَجَتْ لِي جِرَابًا فِيهِ صَاعٌ مِنْ شَعِيرٍ وَلَنَا بُهَيْمَةٌ دَاجِنٌ - قَالَ - فَذَبَحْتُهَا وَطَحَنَتْ فَفَرَغَتْ إِلَى فَرَاغِي فَقَطَّعْتُهَا فِي بُرْمَتِهَا ثُمَّ وَلَّيْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ لاَ تَفْضَحْنِي بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَنْ مَعَهُ - قَالَ - فَجِئْتُهُ فَسَارَرْتُهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا قَدْ ذَبَحْنَا بُهَيْمَةً لَنَا وَطَحَنَتْ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ كَانَ عِنْدَنَا فَتَعَالَ أَنْتَ فِي نَفَرٍ مَعَكَ ‏.‏ فَصَاحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ ‏"‏ يَا أَهْلَ الْخَنْدَقِ إِنَّ جَابِرًا قَدْ صَنَعَ لَكُمْ سُورًا فَحَيَّهَلاَ بِكُمْ ‏"‏ ‏.‏ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ تُنْزِلُنَّ بُرْمَتَكُمْ وَلاَ تَخْبِزُنَّ عَجِينَتَكُمْ حَتَّى أَجِيءَ ‏"‏ ‏.‏ فَجِئْتُ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْدُمُ النَّاسَ حَتَّى جِئْتُ امْرَأَتِي فَقَالَتْ بِكَ وَبِكَ ‏.‏ فَقُلْتُ قَدْ فَعَلْتُ الَّذِي قُلْتِ لِي ‏.‏ فَأَخْرَجْتُ لَهُ عَجِينَتَنَا فَبَصَقَ فِيهَا وَبَارَكَ ثُمَّ عَمَدَ إِلَى بُرْمَتِنَا فَبَصَقَ فِيهَا وَبَارَكَ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ ادْعِي خَابِزَةً فَلْتَخْبِزْ مَعَكِ وَاقْدَحِي مِنْ بُرْمَتِكُمْ وَلاَ تُنْزِلُوهَا ‏"‏ ‏.‏ وَهُمْ أَلْفٌ فَأُقْسِمُ بِاللَّهِ لأَكَلُوا حَتَّى تَرَكُوهُ وَانْحَرَفُوا وَإِنَّ بُرْمَتَنَا لَتَغِطُّ كَمَا هِيَ وَإِنَّ عَجِينَتَنَا - أَوْ كَمَا قَالَ الضَّحَّاكُ - لَتُخْبَزُ كَمَا هُوَ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Xandaq qazilayotganda Rasululloh ﷺ da ochlikni koʻrdim. Shunda ayolimning oldiga qaytib bordim va unga: «Senda biror narsa bormi? Men Rasululloh ﷺ da qattiq ochlikni koʻrdim», dedim. U menga ichida bir soʼ arpa boʻlgan bir xaltani chiqardi. Bizning boqib semirtirgan bir tortogʻimiz (qoʻzichogʻimiz) ham bor edi. (Jobir) dedi: Men uni soʻydim, u (ayolim) (arpani) yanchdi. U mendan oldin bitirdi. Men (goʻshtni) qozonga maydalab soldim, soʻng Rasululloh ﷺ tomon yoʻl oldim. (Ayolim): «Meni Rasululloh ﷺ va u zot bilan birga boʻlganlar oldida sharmanda qilma», dedi. (Jobir) dedi: Men u zotning oldilariga kelib, sekin pichirladim va: «Yo Rasululloh! Biz kichik bir tortoqni soʻydik, u (ayolim) bizdagi bir soʼ arpani yanchdi. Siz oʻzingiz bilan birga bir necha kishi (olib) keling», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ baland ovoz bilan: «Ey Xandaq ahli! Jobir sizlarga ziyofat tayyorlabdi, qani marhamat!» dedilar. Va Rasululloh ﷺ: «Men kelmagunimcha qozoningizni (oʻchoqdan) tushirmanglar va xamiringizni ham yopmanglar», dedilar. Men keldim, Rasululloh ﷺ ham odamlarning oldida boshlab kelar edilar. Nihoyat ayolimning oldiga keldim. U menga: «Senga ham, senga ham (deb taʼna qildi)», dedi. Men: «Sen menga aytgan ishni qildim», dedim. (Ayolim) bizning xamirimizni chiqardi. U zot unga tuflab, baraka tiladilar, soʻng qozonimizga yuzlanib, unga ham tuflab, baraka tiladilar. Soʻng: «Bir non yopuvchini chaqir, u sen bilan birga non yopsin va qozoningizdan (shoʻrva) suzib ol, lekin uni (oʻchoqdan) tushirmanglar», dedilar. Ular (mehmonlar) ming kishi edi. Allohga qasam ichamanki, ular yeb, uni (taomni) ortdirib qoldirib, qaytib ketdilar. Qozonimiz esa avvalgidek qaynab turar edi va xamirimizdan — yoki ad-Dahhok aytganidek — avvalgidek non yopilar edi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Хандақ қазилаётганда Расулуллоҳ ﷺ да очликни кўрдим. Шунда аёлимнинг олдига қайтиб бордим ва унга: «Сенда бирор нарса борми? Мен Расулуллоҳ ﷺ да қаттиқ очликни кўрдим», дедим. У менга ичида бир сў арпа бўлган бир халтани чиқарди. Бизнинг боқиб семиртирган бир тортоғимиз (қўзичоғимиз) ҳам бор эди. (Жобир) деди: Мен уни сўйдим, у (аёлим) (арпани) янчди. У мендан олдин битирди. Мен (гўштни) қозонга майдалаб солдим, сўнг Расулуллоҳ ﷺ томон йўл олдим. (Аёлим): «Мени Расулуллоҳ ﷺ ва у зот билан бирга бўлганлар олдида шарманда қилма», деди. (Жобир) деди: Мен у зотнинг олдиларига келиб, секин пичирладим ва: «Ё Расулуллоҳ! Биз кичик бир тортоқни сўйдик, у (аёлим) биздаги бир сў арпани янчди. Сиз ўзингиз билан бирга бир неча киши (олиб) келинг», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ баланд овоз билан: «Эй Хандақ аҳли! Жобир сизларга зиёфат тайёрлабди, қани марҳамат!» дедилар. Ва Расулуллоҳ ﷺ: «Мен келмагунимча қозонингизни (ўчоқдан) туширманглар ва хамирингизни ҳам ёпманглар», дедилар. Мен келдим, Расулуллоҳ ﷺ ҳам одамларнинг олдида бошлаб келар эдилар. Ниҳоят аёлимнинг олдига келдим. У менга: «Сенга ҳам, сенга ҳам (деб таъна қилди)», деди. Мен: «Сен менга айтган ишни қилдим», дедим. (Аёлим) бизнинг хамиримизни чиқарди. У зот унга туфлаб, барака тиладилар, сўнг қозонимизга юзланиб, унга ҳам туфлаб, барака тиладилар. Сўнг: «Бир нон ёпувчини чақир, у сен билан бирга нон ёпсин ва қозонингиздан (шўрва) сузиб ол, лекин уни (ўчоқдан) туширманглар», дедилар. Улар (меҳмонлар) минг киши эди. Аллоҳга қасам ичаманки, улар еб, уни (таомни) ортдириб қолдириб, қайтиб кетдилар. Қозонимиз эса аввалгидек қайнаб турар эди ва хамиримиздан — ёки ад-Даҳҳок айтганидек — аввалгидек нон ёпилар эди.

حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَرِّ الظَّهْرَانِ وَنَحْنُ نَجْنِي الْكَبَاثَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ عَلَيْكُمْ بِالأَسْوَدِ مِنْهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَأَنَّكَ رَعَيْتَ الْغَنَمَ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ وَهَلْ مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ وَقَدْ رَعَاهَا ‏"‏ ‏.‏ أَوْ نَحْوَ هَذَا مِنَ الْقَوْلِ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: biz Nabiy ﷺ bilan Marriz-Zahronda edik, biz kabos (arak daraxtining mevasini) terar edik. Shunda Nabiy ﷺ: «Uning qora (yetilgani)ni (terib) yenglar», — dedilar. (Jobir) dedi: biz: «Yo Rasululloh! Goʻyo Siz qoʻy boqqandeksiz?» — dedik. U zot: «Ha, qaysi bir paygʻambar boʻlsa, albatta uni (qoʻyni) boqqan», — dedilar. Yoki shunga oʻxshash soʻz (aytdilar).Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: биз Набий ﷺ билан Марриз-Заҳронда эдик, биз кабос (арак дарахтининг мевасини) терар эдик. Шунда Набий ﷺ: «Унинг қора (етилгани)ни (териб) енглар», — дедилар. (Жобир) деди: биз: «Ё Расулуллоҳ! Гўё Сиз қўй боққандексиз?» — дедик. У зот: «Ҳа, қайси бир пайғамбар бўлса, албатта уни (қўйни) боққан», — дедилар. Ёки шунга ўхшаш сўз (айтдилар).

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَأَلَ أَهْلَهُ الأُدُمَ فَقَالُوا مَا عِنْدَنَا إِلاَّ خَلٌّ ‏.‏ فَدَعَا بِهِ فَجَعَلَ يَأْكُلُ بِهِ وَيَقُولُ ‏"‏ نِعْمَ الأُدُمُ الْخَلُّ نِعْمَ الأُدُمُ الْخَلُّ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ahlidan qatiq (nonga qoʻshib yeyiladigan narsa) soʻradilar. Ular: «Bizda sirkadan boshqa hech narsa yoʻq», dedilar. Shunda u zot uni soʻrab oldirib, u bilan yeya boshladilar va: «Sirka qanday yaxshi qatiqdir, sirka qanday yaxshi qatiqdir!» — der edilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ аҳлидан қатиқ (нонга қўшиб ейиладиган нарса) сўрадилар. Улар: «Бизда сиркадан бошқа ҳеч нарса йўқ», дедилар. Шунда у зот уни сўраб олдириб, у билан ея бошладилар ва: «Сирка қандай яхши қатиқдир, сирка қандай яхши қатиқдир!» — дер эдилар.

حَدَّثَنِي يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ - عَنِ الْمُثَنَّى بْنِ سَعِيدٍ، حَدَّثَنِي طَلْحَةُ بْنُ نَافِعٍ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِي ذَاتَ يَوْمٍ إِلَى مَنْزِلِهِ فَأَخْرَجَ إِلَيْهِ فِلَقًا مِنْ خُبْزٍ فَقَالَ ‏"‏ مَا مِنْ أُدُمٍ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالُوا لاَ إِلاَّ شَىْءٌ مِنْ خَلٍّ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَإِنَّ الْخَلَّ نِعْمَ الأُدُمُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ جَابِرٌ فَمَا زِلْتُ أُحِبُّ الْخَلَّ مُنْذُ سَمِعْتُهَا مِنْ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ وَقَالَ طَلْحَةُ مَا زِلْتُ أُحِبُّ الْخَلَّ مُنْذُ سَمِعْتُهَا مِنْ جَابِرٍ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kuni Rasululloh ﷺ qoʻlimdan tutib, oʻz uylariga olib bordilar va unga (men uchun) bir necha boʻlak non chiqardilar, soʻng: «Qatiq (nonga qoʻshib yeyiladigan narsa) yoʻqmi?» dedilar. Ular: «Yoʻq, faqat ozgina sirkadan boshqa», dedilar. U zot: «Darhaqiqat, sirka qanday yaxshi qatiqdir!» dedilar. Jobir: «Buni Allohning nabiysi ﷺ dan eshitganimdan beri sirkani doimo yaxshi koʻrib kelaman», dedi. Talha esa: «Buni Jobirdan eshitganimdan beri sirkani doimo yaxshi koʻrib kelaman», dedi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир куни Расулуллоҳ ﷺ қўлимдан тутиб, ўз уйларига олиб бордилар ва унга (мен учун) бир неча бўлак нон чиқардилар, сўнг: «Қатиқ (нонга қўшиб ейиладиган нарса) йўқми?» дедилар. Улар: «Йўқ, фақат озгина сиркадан бошқа», дедилар. У зот: «Дарҳақиқат, сирка қандай яхши қатиқдир!» дедилар. Жобир: «Буни Аллоҳнинг набийси ﷺ дан эшитганимдан бери сиркани доимо яхши кўриб келаман», деди. Талҳа эса: «Буни Жобирдан эшитганимдан бери сиркани доимо яхши кўриб келаман», деди.

وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا حَجَّاجُ بْنُ أَبِي، زَيْنَبَ حَدَّثَنِي أَبُو سُفْيَانَ، طَلْحَةُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا فِي دَارِي فَمَرَّ بِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَشَارَ إِلَىَّ فَقُمْتُ إِلَيْهِ فَأَخَذَ بِيَدِي فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَى بَعْضَ حُجَرِ نِسَائِهِ فَدَخَلَ ثُمَّ أَذِنَ لِي فَدَخَلْتُ الْحِجَابَ عَلَيْهَا فَقَالَ ‏"‏ هَلْ مِنْ غَدَاءٍ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالُوا نَعَمْ ‏.‏ فَأُتِيَ بِثَلاَثَةِ أَقْرِصَةٍ فَوُضِعْنَ عَلَى نَبِيٍّ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُرْصًا فَوَضَعَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ وَأَخَذَ قُرْصًا آخَرَ فَوَضَعَهُ بَيْنَ يَدَىَّ ثُمَّ أَخَذَ الثَّالِثَ فَكَسَرَهُ بِاثْنَيْنِ فَجَعَلَ نِصْفَهُ بَيْنَ يَدَيْهِ وَنِصْفَهُ بَيْنَ يَدَىَّ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ هَلْ مِنْ أُدُمٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا لاَ ‏.‏ إِلاَّ شَىْءٌ مِنْ خَلٍّ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ هَاتُوهُ فَنِعْمَ الأُدُمُ هُوَ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Men uyimda oʻtirgan edim, oldimdan Rasululloh ﷺ oʻtib qoldilar va menga ishora qildilar. Men u zotning oldilariga turib bordim. U zot qoʻlimdan tutdilar, biz birga ketdik va nihoyat u zot ayollaridan birining hujrasiga keldilar. U zot (ichkariga) kirdilar, soʻng menga ruxsat berdilar, men ham pardadan (ichkariga, ayolning oldiga) kirdim. Soʻng u zot: ‹Tushlik (ovqat) bormi?› dedilar. Ular: ‹Ha›, dedilar. Shunda uchta yumaloq non keltirilib, bir poslada (xurmo barglaridan toʻqilgan idishda) qoʻyildi. Rasululloh ﷺ bir nonni olib oldilariga qoʻydilar, yana bir nonni olib mening oldimga qoʻydilar, soʻng uchinchisini olib, uni ikkiga boʻlib, yarmini oldilariga, yarmini mening oldimga qoʻydilar. Soʻng: ‹Qatiq (nonga qoʻshib yeyiladigan narsa) bormi?› dedilar. Ular: ‹Yoʻq, faqat ozgina sirkadan boshqa›, dedilar. U zot: ‹Uni keltiringlar, u qanday yaxshi qatiqdir!› dedilar».Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Мен уйимда ўтирган эдим, олдимдан Расулуллоҳ ﷺ ўтиб қолдилар ва менга ишора қилдилар. Мен у зотнинг олдиларига туриб бордим. У зот қўлимдан тутдилар, биз бирга кетдик ва ниҳоят у зот аёлларидан бирининг ҳужрасига келдилар. У зот (ичкарига) кирдилар, сўнг менга рухсат бердилар, мен ҳам пардадан (ичкарига, аёлнинг олдига) кирдим. Сўнг у зот: ‹Тушлик (овқат) борми?› дедилар. Улар: ‹Ҳа›, дедилар. Шунда учта юмалоқ нон келтирилиб, бир послада (хурмо баргларидан тўқилган идишда) қўйилди. Расулуллоҳ ﷺ бир нонни олиб олдиларига қўйдилар, яна бир нонни олиб менинг олдимга қўйдилар, сўнг учинчисини олиб, уни иккига бўлиб, ярмини олдиларига, ярмини менинг олдимга қўйдилар. Сўнг: ‹Қатиқ (нонга қўшиб ейиладиган нарса) борми?› дедилар. Улар: ‹Йўқ, фақат озгина сиркадан бошқа›, дедилар. У зот: ‹Уни келтиринглар, у қандай яхши қатиқдир!› дедилар».

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، ح وَحَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ، حَدَّثَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ طَعَامُ الْوَاحِدِ يَكْفِي الاِثْنَيْنِ وَطَعَامُ الاِثْنَيْنِ يَكْفِي الأَرْبَعَةَ وَطَعَامُ الأَرْبَعَةِ يَكْفِي الثَّمَانِيَةَ ‏"‏ ‏.‏ وَفِي رِوَايَةِ إِسْحَاقَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ لَمْ يَذْكُرْ سَمِعْتُ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: men Rasululloh ﷺ ni: «Bir kishining taomi ikki kishiga, ikki kishining taomi toʻrt kishiga, toʻrt kishining taomi sakkiz kishiga kifoya qiladi», deyotganlarini eshitdim.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: мен Расулуллоҳ ﷺ ни: «Бир кишининг таоми икки кишига, икки кишининг таоми тўрт кишига, тўрт кишининг таоми саккиз кишига кифоя қилади», деётганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ جُرَيْجٍ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan Nabiy ﷺ orqali Ibn Jurayjning hadisi kabi rivoyat qilinadi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан Набий ﷺ орқали Ибн Журайжнинг ҳадиси каби ривоят қилинади.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ وَأَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي، سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ طَعَامُ الْوَاحِدِ يَكْفِي الاِثْنَيْنِ وَطَعَامُ الاِثْنَيْنِ يَكْفِي الأَرْبَعَةَ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir kishining taomi ikki kishiga, ikki kishining taomi toʻrt kishiga kifoya qiladi», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир кишининг таоми икки кишига, икки кишининг таоми тўрт кишига кифоя қилади», дедилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ طَعَامُ الرَّجُلِ يَكْفِي رَجُلَيْنِ وَطَعَامُ رَجُلَيْنِ يَكْفِي أَرْبَعَةً وَطَعَامُ أَرْبَعَةٍ يَكْفِي ثَمَانِيَةً ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir kishining taomi ikki kishiga, ikki kishining taomi toʻrt kishiga, toʻrt kishining taomi sakkiz kishiga kifoya qiladi», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир кишининг таоми икки кишига, икки кишининг таоми тўрт кишига, тўрт кишининг таоми саккиз кишига кифоя қилади», дедилар.

وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ وَلَمْ يَذْكَرِ ابْنَ عُمَرَ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan Nabiy ﷺ orqali shunga oʻxshashi rivoyat qilinadi, ammo Ibn Umarni zikr qilmadi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан Набий ﷺ орқали шунга ўхшаши ривоят қилинади, аммо Ибн Умарни зикр қилмади.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، وَيَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ، وَحَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ حَبِيبٍ - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرُونَ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ لَبِسَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا قَبَاءً مِنْ دِيبَاجٍ أُهْدِيَ لَهُ ثُمَّ أَوْشَكَ أَنْ نَزَعَهُ فَأَرْسَلَ بِهِ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقِيلَ لَهُ قَدْ أَوْشَكَ مَا نَزَعْتَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ نَهَانِي عَنْهُ جِبْرِيلُ ‏"‏ ‏.‏ فَجَاءَهُ عُمَرُ يَبْكِي فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَرِهْتَ أَمْرًا وَأَعْطَيْتَنِيهِ فَمَا لِي قَالَ ‏"‏ إِنِّي لَمْ أُعْطِكَهُ لِتَلْبَسَهُ إِنَّمَا أَعْطَيْتُكَهُ تَبِيعُهُ ‏"‏ ‏.‏ فَبَاعَهُ بِأَلْفَىْ دِرْهَمٍ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir kuni oʻzlariga hadya qilingan dibodan (qalin ipakdan) toʻzilgan qaboni kiydilar, soʻng tezda uni yechib, Umar ibn al-Xattobga yubordilar. Unga: «Yo Rasululloh! Siz uni juda tez yechdingiz-ku», deyildi. Shunda u zot: «Uni menga Jibril taqiqladi», dedilar. Soʻng Umar yigʻlaganicha kelib: «Yo Rasululloh! Siz bir narsani yoqtirmadingiz-u, uni menga berdingiz, endi mening ahvolim qanday boʻladi?» dedi. U zot: «Men uni senga kiyishing uchun bermadim, balki uni senga sotishing uchun berdim», dedilar. Shunda u (Umar) uni ikki ming dirhamga sotdi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир куни ўзларига ҳадя қилинган дибодан (қалин ипакдан) тўзилган қабони кийдилар, сўнг тезда уни ечиб, Умар ибн ал-Хаттобга юбордилар. Унга: «Ё Расулуллоҳ! Сиз уни жуда тез ечдингиз-ку», дейилди. Шунда у зот: «Уни менга Жибрил тақиқлади», дедилар. Сўнг Умар йиғлаганича келиб: «Ё Расулуллоҳ! Сиз бир нарсани ёқтирмадингиз-у, уни менга бердингиз, энди менинг аҳволим қандай бўлади?» деди. У зот: «Мен уни сенга кийишинг учун бермадим, балки уни сенга сотишинг учун бердим», дедилар. Шунда у (Умар) уни икки минг дирҳамга сотди.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - وَاللَّفْظُ لِعَمْرٍو - قَالَ عَمْرٌو وَقُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا وَقَالَ، إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا تَزَوَّجْتُ ‏"‏ أَتَّخَذْتَ أَنْمَاطًا ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ وَأَنَّى لَنَا أَنْمَاطٌ قَالَ ‏"‏ أَمَا إِنَّهَا سَتَكُونُ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men uylanganimda Rasululloh ﷺ menga: «Anmot (naqshli gilamlar) tutib qoʻydingmi?», dedilar. Men: «Bizda anmot qayoqdan boʻlsin?», dedim. (U zot): «Ogoh boʻl, albatta u tez orada boʻladi», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен уйланганимда Расулуллоҳ ﷺ менга: «Анмот (нақшли гиламлар) тутиб қўйдингми?», дедилар. Мен: «Бизда анмот қаёқдан бўлсин?», дедим. (У зот): «Огоҳ бўл, албатта у тез орада бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لَمَّا تَزَوَّجْتُ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَتَّخَذْتَ أَنْمَاطًا ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ وَأَنَّى لَنَا أَنْمَاطٌ قَالَ ‏"‏ أَمَا إِنَّهَا سَتَكُونُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ جَابِرٌ وَعِنْدَ امْرَأَتِي نَمَطٌ فَأَنَا أَقُولُ نَحِّيهِ عَنِّي ‏.‏ وَتَقُولُ قَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّهَا سَتَكُونُ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Men uylanganimda Rasululloh ﷺ menga: «Anmot (naqshli gilamlar) tutib qoʻydingmi?», dedilar. Men: «Bizda anmot qayoqdan boʻlsin?», dedim. (U zot): «Ogoh boʻl, albatta u tez orada boʻladi», dedilar. Jobir dedi: Xotinimning oldida bitta naqshli gilam bor edi. Men: «Buni mendan nari qoʻy», derdim. U esa: «Rasululloh ﷺ ‹u tez orada boʻladi› deganlar-ku», derdi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Мен уйланганимда Расулуллоҳ ﷺ менга: «Анмот (нақшли гиламлар) тутиб қўйдингми?», дедилар. Мен: «Бизда анмот қаёқдан бўлсин?», дедим. (У зот): «Огоҳ бўл, албатта у тез орада бўлади», дедилар. Жобир деди: Хотинимнинг олдида битта нақшли гилам бор эди. Мен: «Буни мендан нари қўй», дердим. У эса: «Расулуллоҳ ﷺ ‹у тез орада бўлади› деганлар-ку», дерди.

حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي أَبُو هَانِئٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ، يَقُولُ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَهُ ‏"‏ فِرَاشٌ لِلرَّجُلِ وَفِرَاشٌ لاِمْرَأَتِهِ وَالثَّالِثُ لِلضَّيْفِ وَالرَّابِعُ لِلشَّيْطَانِ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ unga: «Bir toʻshak erkak uchun, bir toʻshak uning xotini uchun, uchinchisi mehmon uchun, toʻrtinchisi esa shayton uchundir», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ унга: «Бир тўшак эркак учун, бир тўшак унинг хотини учун, учинчиси меҳмон учун, тўртинчиси эса шайтон учундир», дедилар.

حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ، حَدَّثَنَا مَعْقِلٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ فِي غَزْوَةٍ غَزَوْنَاهَا ‏"‏ اسْتَكْثِرُوا مِنَ النِّعَالِ فَإِنَّ الرَّجُلَ لاَ يَزَالُ رَاكِبًا مَا انْتَعَلَ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: u dedi: men oʻzimiz qatnashgan bir gʻazotda Nabiy ﷺ ning: «Oyoq kiyim (kovush)ni koʻproq taqib yuringlar, chunki odam oyogʻiga kovush kiyib turgan ekan, goʻyo (ulovga) minib turgandek boʻladi», — deganlarini eshitdim.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: у деди: мен ўзимиз қатнашган бир ғазотда Набий ﷺ нинг: «Оёқ кийим (ковуш)ни кўпроқ тақиб юринглар, чунки одам оёғига ковуш кийиб турган экан, гўё (уловга) миниб тургандек бўлади», — деганларини эшитдим.

وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، - فِيمَا قُرِئَ عَلَيْهِ - عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى أَنْ يَأْكُلَ الرَّجُلَ بِشِمَالِهِ أَوْ يَمْشِيَ فِي نَعْلٍ وَاحِدَةٍ وَأَنْ يَشْتَمِلَ الصَّمَّاءَ وَأَنْ يَحْتَبِيَ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ كَاشِفًا عَنْ فَرْجِهِ ‏.‏

Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kishi chap qoʻli bilan yeyishini yoki yakka oyoq kiyimda yurishini, sammoʻ tarzida (qoʻllar chiqadigan teshik qoldirmay butunlay) oʻralishini va bir kiyimda avratini ochib qoʻyadigan tarzda tizzasini quchoqlab (ihtiboʼ qilib) oʻtirishini qaytardilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ киши чап қўли билан ейишини ёки якка оёқ кийимда юришини, саммў тарзида (қўллар чиқадиган тешик қолдирмай бутунлай) ўралишини ва бир кийимда авратини очиб қўядиган тарзда тиззасини қучоқлаб (иҳтибў қилиб) ўтиришини қайтардилар.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَوْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ إِذَا انْقَطَعَ شِسْعُ أَحَدِكُمْ - أَوْ مَنِ انْقَطَعَ شِسْعُ نَعْلِهِ - فَلاَ يَمْشِ فِي نَعْلٍ وَاحِدَةٍ حَتَّى يُصْلِحَ شِسْعَهُ وَلاَ يَمْشِ فِي خُفٍّ وَاحِدٍ وَلاَ يَأْكُلْ بِشِمَالِهِ وَلاَ يَحْتَبِي بِالثَّوْبِ الْوَاحِدِ وَلاَ يَلْتَحِفِ الصَّمَّاءَ ‏"‏ ‏.‏

Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar — yoki men Rasululloh ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim: «Birortangizning oyoq kiyimingiz tasmasi uzilib qolsa — yoki kimning oyoq kiyimi tasmasi uzilsa — tasmasini tuzatmaguncha yakka oyoq kiyimda yurmasin, yakka maxsida ham yurmasin, chap qoʻli bilan yemasin, bir kiyimda tizzasini quchoqlab oʻtirmasin va sammoʻ tarzida oʻralmasin».Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар — ёки мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим: «Бирортангизнинг оёқ кийимингиз тасмаси узилиб қолса — ёки кимнинг оёқ кийими тасмаси узилса — тасмасини тузатмагунча якка оёқ кийимда юрмасин, якка махсида ҳам юрмасин, чап қўли билан емасин, бир кийимда тиззасини қучоқлаб ўтирмасин ва саммў тарзида ўралмасин».

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ اشْتِمَالِ الصَّمَّاءِ وَالاِحْتِبَاءِ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ وَأَنْ يَرْفَعَ الرَّجُلُ إِحْدَى رِجْلَيْهِ عَلَى الأُخْرَى وَهُوَ مُسْتَلْقٍ عَلَى ظَهْرِهِ ‏.‏

Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ sammoʻ tarzida oʻralishni, bir kiyimda tizzani quchoqlab oʻtirishni va kishi chalqancha yotgan holida bir oyogʻini ikkinchisining ustiga qoʻyishini qaytardilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ саммў тарзида ўралишни, бир кийимда тиззани қучоқлаб ўтиришни ва киши чалқанча ётган ҳолида бир оёғини иккинчисининг устига қўйишини қайтардилар.

وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ ابْنُ، حَاتِمٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ، اللَّهِ يُحَدِّثُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لاَ تَمْشِ فِي نَعْلٍ وَاحِدٍ وَلاَ تَحْتَبِ فِي إِزَارٍ وَاحِدٍ وَلاَ تَأْكُلْ بِشِمَالِكَ وَلاَ تَشْتَمِلِ الصَّمَّاءَ وَلاَ تَضَعْ إِحْدَى رِجْلَيْكَ عَلَى الأُخْرَى إِذَا اسْتَلْقَيْتَ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Yakka oyoq kiyimda yurma, bir izorda tizzangni quchoqlab oʻtirma, chap qoʻling bilan yema, sammoʻ tarzida oʻralma va chalqancha yotganingda bir oyogʻingni ikkinchisining ustiga qoʻyma», — dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Якка оёқ кийимда юрма, бир изорда тиззангни қучоқлаб ўтирма, чап қўлинг билан ема, саммў тарзида ўралма ва чалқанча ётганингда бир оёғингни иккинчисининг устига қўйма», — дедилар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ أُتِيَ بِأَبِي قُحَافَةَ أَوْ جَاءَ عَامَ الْفَتْحِ أَوْ يَوْمَ الْفَتْحِ وَرَأْسُهُ وَلِحْيَتُهُ مِثْلُ الثَّغَامِ أَوِ الثَّغَامَةِ فَأَمَرَ أَوْ فَأُمِرَ بِهِ إِلَى نِسَائِهِ قَالَ ‏"‏ غَيِّرُوا هَذَا بِشَىْءٍ ‏"‏ ‏.‏

Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Fath yili — yoki Fath kuni — Abu Quhofa olib kelindi — yoki keldi —, uning boshi va soqoli sagʻam (oq oʻsimlik) yoki sagʻama kabi (oppoq) edi. Shunda (Nabiy ﷺ) buyurdilar — yoki uni ayollariga (eltishga) buyurildi —: «Buni biror narsa bilan oʻzgartiringlar», — dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Фатҳ йили — ёки Фатҳ куни — Абу Қуҳофа олиб келинди — ёки келди —, унинг боши ва соқоли сағам (оқ ўсимлик) ёки сағама каби (оппоқ) эди. Шунда (Набий ﷺ) буюрдилар — ёки уни аёлларига (элтишга) буюрилди —: «Буни бирор нарса билан ўзгартиринглар», — дедилар.

وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ أُتِيَ بِأَبِي قُحَافَةَ يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ وَرَأْسُهُ وَلِحْيَتُهُ كَالثَّغَامَةِ بَيَاضًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ غَيِّرُوا هَذَا بِشَىْءٍ وَاجْتَنِبُوا السَّوَادَ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Makka fathi kuni Abu Quhofa olib kelindi, uning boshi va soqoli sagʻama kabi oppoq edi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Buni biror narsa bilan oʻzgartiringlar, lekin qora rangdan saqlaninglar», — dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Макка фатҳи куни Абу Қуҳофа олиб келинди, унинг боши ва соқоли сағама каби оппоқ эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Буни бирор нарса билан ўзгартиринглар, лекин қора рангдан сақланинглар», — дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الضَّرْبِ فِي الْوَجْهِ وَعَنِ الْوَسْمِ فِي الْوَجْهِ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ yuzga urishdan va yuzga togʻ (belgisi) bosishdan qaytardilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ юзга уришдан ва юзга тоғ (белгиси) босишдан қайтардилар.

وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، ‏.‏ كِلاَهُمَا عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ، بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ qaytardilar, deb xuddi shunga oʻxshashini (aytdi).Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қайтардилар, деб худди шунга ўхшашини (айтди).

وَحَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَعْيَنَ، حَدَّثَنَا مَعْقِلٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَرَّ عَلَيْهِ حِمَارٌ قَدْ وُسِمَ فِي وَجْهِهِ فَقَالَ ‏"‏ لَعَنَ اللَّهُ الَّذِي وَسَمَهُ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ning yonidan yuziga togʻ bosilgan bir eshak oʻtib qoldi. Shunda u zot: «Buni (togʻ bosib) belgilagan kimsani Alloh laʼnatladi», — dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ нинг ёнидан юзига тоғ босилган бир эшак ўтиб қолди. Шунда у зот: «Буни (тоғ босиб) белгилаган кимсани Аллоҳ лаънатлади», — дедилар.

وَحَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ زَجَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ تَصِلَ الْمَرْأَةُ بِرَأْسِهَا شَيْئًا ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ayol kishi boshiga (sochiga) biror narsa ulashidan qaytardilar (taqiqladilar).Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ аёл киши бошига (сочига) бирор нарса улашидан қайтардилар (тақиқладилар).

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ عُثْمَانُ حَدَّثَنَا وَقَالَ، إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ وُلِدَ لِرَجُلٍ مِنَّا غُلاَمٌ فَسَمَّاهُ مُحَمَّدًا فَقَالَ لَهُ قَوْمُهُ لاَ نَدَعُكَ تُسَمِّي بِاسْمِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فَانْطَلَقَ بِابْنِهِ حَامِلَهُ عَلَى ظَهْرِهِ فَأَتَى بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وُلِدَ لِي غُلاَمٌ فَسَمَّيْتُهُ مُحَمَّدًا فَقَالَ لِي قَوْمِي لاَ نَدَعُكَ تُسَمِّي بِاسْمِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ تَسَمَّوْا بِاسْمِي وَلاَ تَكْتَنُوا بِكُنْيَتِي فَإِنَّمَا أَنَا قَاسِمٌ أَقْسِمُ بَيْنَكُمْ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bizdan bir kishining oʻgʻil farzandi tugʻildi va u unga Muhammad deb ot qoʻydi. Shunda qavmi unga: «Rasululloh ﷺ ning ismi bilan ot qoʻyishingga yoʻl qoʻymaymiz», dedi. U oʻgʻlini orqasiga koʻtarib olib yoʻlga tushdi va uni Nabiy ﷺ huzuriga olib keldi, soʻng: «Yo Rasululloh! Mening oʻgʻil farzandim tugʻildi va men unga Muhammad deb ot qoʻydim. Qavmim esa menga: ‹Rasululloh ﷺ ning ismi bilan ot qoʻyishingga yoʻl qoʻymaymiz›, dedi», dedi. Rasululloh ﷺ: «Mening ismim bilan ot qoʻyinglar, lekin mening kunyam bilan kunya olmanglar. Chunki men Qosimman, oranglarda (oʻljani) taqsimlayman», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биздан бир кишининг ўғил фарзанди туғилди ва у унга Муҳаммад деб от қўйди. Шунда қавми унга: «Расулуллоҳ ﷺ нинг исми билан от қўйишингга йўл қўймаймиз», деди. У ўғлини орқасига кўтариб олиб йўлга тушди ва уни Набий ﷺ ҳузурига олиб келди, сўнг: «Ё Расулуллоҳ! Менинг ўғил фарзандим туғилди ва мен унга Муҳаммад деб от қўйдим. Қавмим эса менга: ‹Расулуллоҳ ﷺ нинг исми билан от қўйишингга йўл қўймаймиз›, деди», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Менинг исмим билан от қўйинглар, лекин менинг куням билан куня олманглар. Чунки мен Қосимман, орангларда (ўлжани) тақсимлайман», дедилар.

حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا عَبْثَرٌ، عَنْ حُصَيْنٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ وُلِدَ لِرَجُلٍ مِنَّا غُلاَمٌ فَسَمَّاهُ مُحَمَّدًا فَقُلْنَا لاَ نَكْنِيكَ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى تَسْتَأْمِرَهُ ‏.‏ قَالَ فَأَتَاهُ فَقَالَ إِنَّهُ وُلِدَ لِي غُلاَمٌ فَسَمَّيْتُهُ بِرَسُولِ اللَّهِ وَإِنَّ قَوْمِي أَبَوْا أَنْ يَكْنُونِي بِهِ حَتَّى تَسْتَأْذِنَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ سَمُّوا بِاسْمِي وَلاَ تَكَنَّوْا بِكُنْيَتِي فَإِنَّمَا بُعِثْتُ قَاسِمًا أَقْسِمُ بَيْنَكُمْ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bizdan bir kishining oʻgʻil farzandi tugʻildi va u unga Muhammad deb ot qoʻydi. Shunda biz: «U zotdan ruxsat soʻramaguningcha, seni Rasululloh ﷺ (ning ismi) bilan kunyalamaymiz», dedik. U zot huzuriga keldi va: «Mening oʻgʻil farzandim tugʻildi va men unga Rasululloh (ning ismi) bilan ot qoʻydim. Qavmim esa, sen Nabiy ﷺ dan ruxsat soʻramaguningcha, meni u (ism) bilan kunyalashdan bosh tortishdi», dedi. U zot: «Mening ismim bilan ot qoʻyinglar, lekin mening kunyam bilan kunya olmanglar. Chunki men Qosim qilib yuborilganman, oranglarda (oʻljani) taqsimlayman», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биздан бир кишининг ўғил фарзанди туғилди ва у унга Муҳаммад деб от қўйди. Шунда биз: «У зотдан рухсат сўрамагунингча, сени Расулуллоҳ ﷺ (нинг исми) билан куняламаймиз», дедик. У зот ҳузурига келди ва: «Менинг ўғил фарзандим туғилди ва мен унга Расулуллоҳ (нинг исми) билан от қўйдим. Қавмим эса, сен Набий ﷺ дан рухсат сўрамагунингча, мени у (исм) билан кунялашдан бош тортишди», деди. У зот: «Менинг исмим билан от қўйинглар, лекин менинг куням билан куня олманглар. Чунки мен Қосим қилиб юборилганман, орангларда (ўлжани) тақсимлайман», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، ح وَحَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ، الأَشَجُّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ تَسَمَّوْا بِاسْمِي وَلاَ تَكَنَّوْا بِكُنْيَتِي فَإِنِّي أَنَا أَبُو الْقَاسِمِ أَقْسِمُ بَيْنَكُمْ ‏"‏ ‏.‏ وَفِي رِوَايَةِ أَبِي بَكْرٍ ‏"‏ وَلاَ تَكْتَنُوا ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mening ismim bilan ot qoʻyinglar, lekin mening kunyam bilan kunya olmanglar. Chunki men Abul-Qosimman, oranglarda (oʻljani) taqsimlayman», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Менинг исмим билан от қўйинглар, лекин менинг куням билан куня олманглар. Чунки мен Абул-Қосимман, орангларда (ўлжани) тақсимлайман», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، سَمِعْتُ قَتَادَةَ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ وُلِدَ لَهُ غُلاَمٌ فَأَرَادَ أَنْ يُسَمِّيَهُ مُحَمَّدًا فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ فَقَالَ ‏"‏ أَحْسَنَتِ الأَنْصَارُ سَمُّوا بِاسْمِي وَلاَ تَكْتَنُوا بِكُنْيَتِي ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ansorlardan bir kishining oʻgʻil farzandi tugʻildi va u unga Muhammad deb ot qoʻymoqchi boʻldi. Shunda Nabiy ﷺ huzuriga kelib, u zotdan (bu haqda) soʻradi. U zot: «Ansorlar yaxshi ish qildilar. Mening ismim bilan ot qoʻyinglar, lekin mening kunyam bilan kunya olmanglar», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ансорлардан бир кишининг ўғил фарзанди туғилди ва у унга Муҳаммад деб от қўймоқчи бўлди. Шунда Набий ﷺ ҳузурига келиб, у зотдан (бу ҳақда) сўради. У зот: «Ансорлар яхши иш қилдилар. Менинг исмим билан от қўйинглар, лекин менинг куням билан куня олманглар», дедилар.

حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، جَمِيعًا عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ عَمْرٌو حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُنْكَدِرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ وُلِدَ لِرَجُلٍ مِنَّا غُلاَمٌ فَسَمَّاهُ الْقَاسِمَ فَقُلْنَا لاَ نَكْنِيكَ أَبَا الْقَاسِمِ وَلاَ نُنْعِمُكَ عَيْنًا ‏.‏ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ ‏"‏ أَسْمِ ابْنَكَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ ‏"‏ ‏.‏

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bizdan bir kishining oʻgʻil farzandi tugʻildi va u unga al-Qosim deb ot qoʻydi. Shunda biz: «Seni Abul-Qosim deb kunyalamaymiz va koʻzingni quvontirmaymiz», dedik. U Nabiy ﷺ huzuriga kelib, bu haqda u zotga aytib berdi. U zot: «Oʻgʻlingga Abdurahmon deb ot qoʻy», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биздан бир кишининг ўғил фарзанди туғилди ва у унга ал-Қосим деб от қўйди. Шунда биз: «Сени Абул-Қосим деб куняламаймиз ва кўзингни қувонтирмаймиз», дедик. У Набий ﷺ ҳузурига келиб, бу ҳақда у зотга айтиб берди. У зот: «Ўғлингга Абдураҳмон деб от қўй», дедилар.