Kab ibn Ujra al-Ansoriy

وَعَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِهِ وَهُوَ بِالْحُدَيْبِيَةَ قَبْلَ أَنْ يَدْخُلَ مَكَّةَ وَهُوَ مُحْرِمٌ وَهُوَ يُوقِدُ تَحْتَ قِدْرٍ وَالْقَمْلُ تهافت عَلَى وَجْهِهِ فَقَالَ: «أَتُؤْذِيكَ هَوَامُّكَ؟» . قَالَ: نَعَمْ. قَالَ: «فَاحْلِقْ رَأْسَكَ وَأَطْعِمْ فَرَقًا بَيْنَ سِتَّةِ مَسَاكِينَ» . وَالْفَرَقُ: ثَلَاثَةُ آصُعٍ: «أَوْ صُمْ ثَلَاثَةَ أَيَّام أوانسك نسيكة»

Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Hudaybiyada, Makkaga kirishlaridan oldin uning yonidan oʻtdilar, u (Kaʼb) esa ihromda boʻlib, qozon ostida olov yoqayotgan, bitlar uning yuziga toʻkilayotgan edi. Shunda (u zot): «Mana shu hasharotlaring seni bezovta qilyaptimi?» dedilar. (Kaʼb): «Ha», dedi. (U zot): «Boshingni qirib tashla-da, olti miskinga bir faraq (don) taomlantir — faraq uch soʼdir — yoki uch kun roʻza tut, yoki bir jonliq qurbonlik qil», dedilar. Ibn Abu Najih: «Yoki bir qoʻy soʻy», dedi.Каъб ибн Ужра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Ҳудайбияда, Маккага киришларидан олдин унинг ёнидан ўтдилар, у (Каъб) эса иҳромда бўлиб, қозон остида олов ёқаётган, битлар унинг юзига тўкилаётган эди. Шунда (у зот): «Мана шу ҳашаротларинг сени безовта қиляптими?» дедилар. (Каъб): «Ҳа», деди. (У зот): «Бошингни қириб ташла-да, олти мискинга бир фарақ (дон) таомлантир — фарақ уч сўдир — ёки уч кун рўза тут, ёки бир жонлиқ қурбонлик қил», дедилар. Ибн Абу Нажиҳ: «Ёки бир қўй сўй», деди.

وَعَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أُعِيذُكَ بِاللَّهِ مِنْ إِمَارَةِ السُّفَهَاءِ» . قَالَ: وَمَا ذَاكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: «أُمَرَاءُ سَيَكُونُونَ مِنْ بَعْدِي مَنْ دَخَلَ عَلَيْهِمْ فَصَدَّقَهُمْ بِكَذِبِهِمْ وَأَعَانَهُمْ عَلَى ظُلْمِهِمْ فَلَيْسُوا مِنِّي وَلَسْتُ مِنْهُمْ وَلَنْ يَرِدُوا عليَّ الحوضَ وَمَنْ لَمْ يَدْخُلْ عَلَيْهِمْ وَلَمْ يُصَدِّقْهُمْ بِكَذِبِهِمْ وَلَمْ يُعِنْهُمْ عَلَى ظُلْمِهِمْ فَأُولَئِكَ مِنِّي وَأَنَا مِنْهُمْ وَأُولَئِكَ يَرِدُونَ عَلَيَّ الْحَوْضَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيّ

Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ yonimizga chiqdilar, biz toʻqqiz kishi edik — beshtamiz va toʻrttamiz, bir guruhimiz arablardan, boshqasi arab boʻlmaganlardan edi. U zot: «Eshitinglar! Mendan keyin amirlar boʻlishini eshitganmisizlar? Kim ularning oldiga kirib, yolgʻonini tasdiqlab, zulmlarida ularga yordam bersa, u mendan emas, men ham undan emasman va u Havz boʻyida mening oldimga kelmaydi. Kim ularning oldiga kirmasa, yolgʻonini tasdiqlamasa va zulmlarida ularga yordam bermasa, u mendandir, men ham undanman va u Havz boʻyida mening oldimga keladi», dedilar.Каъб ибн Ужра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ёнимизга чиқдилар, биз тўққиз киши эдик — бештамиз ва тўрттамиз, бир гуруҳимиз араблардан, бошқаси араб бўлмаганлардан эди. У зот: «Эшитинглар! Мендан кейин амирлар бўлишини эшитганмисизлар? Ким уларнинг олдига кириб, ёлғонини тасдиқлаб, зулмларида уларга ёрдам берса, у мендан эмас, мен ҳам ундан эмасман ва у Ҳавз бўйида менинг олдимга келмайди. Ким уларнинг олдига кирмаса, ёлғонини тасдиқламаса ва зулмларида уларга ёрдам бермаса, у мендандир, мен ҳам унданман ва у Ҳавз бўйида менинг олдимга келади», дедилар.

وَعَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " مُعَقِّبَاتٌ لَا يَخِيبُ قَائِلُهُنَّ أَوْ فَاعِلُهُنَّ دُبُرَ كُلِّ صَلَاةٍ مَكْتُوبَة: ثَلَاث وَثَلَاثُونَ تَسْبِيحَة ثَلَاث وَثَلَاثُونَ تَحْمِيدَةً وَأَرْبَعٌ وَثَلَاثُونَ تَكْبِيرَةً ". رَوَاهُ مُسْلِمٌ

Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Shunday muaqqibotlar borki, ularni aytuvchi noumid boʻlmaydi: har namozdan soʻng Allohga oʻttiz uch marta tasbeh, oʻttiz uch marta tahmid va oʻttiz toʻrt marta takbir aytadi», dedilar.Каъб ибн Ужра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Шундай муаққиботлар борки, уларни айтувчи ноумид бўлмайди: ҳар намоздан сўнг Аллоҳга ўттиз уч марта тасбеҳ, ўттиз уч марта таҳмид ва ўттиз тўрт марта такбир айтади», дедилар.

وَعَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ ثُمَّ خَرَجَ عَامِدًا إِلَى الْمَسْجِدِ فَلَا يُشَبِّكَنَّ بَيْنَ أَصَابِعِهِ فَإِنَّهُ فِي الصَّلَاة» . رَوَاهُ أَحْمد وَأَبُو دَاوُد وَالتِّرْمِذِيّ وَالنَّسَائِيّ والدارمي

Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Biringiz tahorat qilib, tahoratini chiroyli ado etsa, soʻng masjidga qasd qilib (yoʻl olib) chiqsa, barmoqlarini bir-biriga kiritmasin (chalishtirmasin), chunki u namozdadir», dedilar. Abu Iso aytdi: Kaʼb ibn Ujraning hadisini bir necha (roviy) Ibn Ajlondan Laysning hadisiga oʻxshash rivoyat qilgan. Sharik esa Muhammad ibn Ajlondan, u otasidan, u Abu Hurayradan, u Paygʻambar ﷺdan bu hadisga oʻxshashini rivoyat qilgan, ammo Sharikning hadisi mahfuz (saqlangan, ishonchli) emas.Каъб ибн Ужра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз таҳорат қилиб, таҳоратини чиройли адо этса, сўнг масжидга қасд қилиб (йўл олиб) чиқса, бармоқларини бир-бирига киритмасин (чалиштирмасин), чунки у намоздадир», дедилар. Абу Исо айтди: Каъб ибн Ужранинг ҳадисини бир неча (ровий) Ибн Ажлондан Лайснинг ҳадисига ўхшаш ривоят қилган. Шарик эса Муҳаммад ибн Ажлондан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан, у Пайғамбар ﷺдан бу ҳадисга ўхшашини ривоят қилган, аммо Шарикнинг ҳадиси маҳфуз (сақланган, ишончли) эмас.

وَعَن كَعْب بن عجْرَة قَالَ: إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى مَسْجِدَ بَنِي عَبْدِ الْأَشْهَلِ فَصَلَّى فِيهِ الْمَغْرِبَ فَلَمَّا قَضَوْا صَلَاتَهُمْ رَآهُمْ يُسَبِّحُونَ بَعْدَهَا فَقَالَ: «هَذِهِ صَلَاةُ الْبُيُوتِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَفِي رِوَايَةِ التِّرْمِذِيِّ وَالنَّسَائِيِّ قَامَ نَاسٌ يَتَنَفَّلُونَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «عَلَيْكُمْ بِهَذِهِ الصَّلَاة فِي الْبيُوت»

Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ Banu Abdul-Ashhal masjidiga keldilar va unda shom namozini oʻqidilar. Odamlar namozlarini tugatgach, u zot ularning namozdan keyin (nafl) namoz oʻqiyotganini koʻrdilar-da: «Bu — uylarda (oʻqiladigan) namozdir», dedilar.Каъб ибн Ужра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ Бану Абдул-Ашҳал масжидига келдилар ва унда шом намозини ўқидилар. Одамлар намозларини тугатгач, у зот уларнинг намоздан кейин (нафл) намоз ўқиётганини кўрдилар-да: «Бу — уйларда (ўқиладиган) намоздир», дедилар.

وَعَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ: أَنَّهُ دَخَلَ الْمَسْجِدَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أُمِّ الْحَكَمِ يَخْطُبُ قَاعِدًا فَقَالَ: انْظُرُوا إِلَى هَذَا الْخَبِيثِ يَخْطُبُ قَاعِدًا وَقد قَالَ الله تَعَالَى: (وَإِذَا رَأَوْا تِجَارَةً أَوْ لَهْوًا انْفَضُّوا إِلَيْهَا وَتَرَكُوك قَائِما) رَوَاهُ مُسلم

Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U (Kaʼb) masjidga kirdi, Abdurahmon ibn Ummul-Hakam oʻtirgan holda xutba qilayotgan edi. Shunda (Kaʼb): «Mana bu xabisga qaranglar, oʻtirgan holda xutba qilyapti, holbuki Alloh taolo: {Ular biror savdoni yoki oʻyin-kulgini koʻrishganida, sen tik turgan holingda seni tashlab, oʻsha tomonga tarqalib ketdilar} (Juma 11) — degan», dedi.Каъб ибн Ужра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У (Каъб) масжидга кирди, Абдураҳмон ибн Уммул-Ҳакам ўтирган ҳолда хутба қилаётган эди. Шунда (Каъб): «Мана бу хабисга қаранглар, ўтирган ҳолда хутба қиляпти, ҳолбуки Аллоҳ таоло: {Улар бирор савдони ёки ўйин-кулгини кўришганида, сен тик турган ҳолингда сени ташлаб, ўша томонга тарқалиб кетдилар} (Жума 11) — деган», деди.