Kab ibn Ujra al-Ansoriy

حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، ح وَحَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، - وَهَذَا لَفْظُ ابْنِ الْمُثَنَّى - عَنْ دَاوُدَ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِهِ زَمَنَ الْحُدَيْبِيَةِ فَذَكَرَ الْقِصَّةَ فَقَالَ ‏"‏ أَمَعَكَ دَمٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ لاَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَصُمْ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ أَوْ تَصَدَّقْ بِثَلاَثَةِ آصُعٍ مِنْ تَمْرٍ عَلَى سِتَّةِ مَسَاكِينَ بَيْنَ كُلِّ مِسْكِينَيْنِ صَاعٌ ‏"‏ ‏.‏

Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Hudaybiya paytida uning yonidan oʻtdilar. Soʻng u (roviy) qissani zikr qilib (aytdi): U zot: «Yoningda qurbonlik (hayvoni) bormi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Unda uch kun roʻza tut yoki olti miskinga uch soʼ xurmo sadaqa qil, har ikki miskinga bir soʼdan boʻlsin», dedilar.Каъб ибн Ужра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Ҳудайбия пайтида унинг ёнидан ўтдилар. Сўнг у (ровий) қиссани зикр қилиб (айтди): У зот: «Ёнингда қурбонлик (ҳайвони) борми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Унда уч кун рўза тут ёки олти мискинга уч сў хурмо садақа қил, ҳар икки мискинга бир сўдан бўлсин», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنِي أَبَانُ، - يَعْنِي ابْنَ صَالِحٍ - عَنِ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، قَالَ أَصَابَنِي هَوَامُّ فِي رَأْسِي وَأَنَا مَعَ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ حَتَّى تَخَوَّفْتُ عَلَى بَصَرِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى ‏{‏ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِنْ رَأْسِهِ ‏}‏ الآيَةَ فَدَعَانِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لِي ‏"‏ احْلِقْ رَأْسَكَ وَصُمْ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ أَوْ أَطْعِمْ سِتَّةَ مَسَاكِينَ فَرَقًا مِنْ زَبِيبٍ أَوِ انْسُكْ شَاةً ‏"‏ ‏.‏ فَحَلَقْتُ رَأْسِي ثُمَّ نَسَكْتُ ‏.‏

Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ bilan Hudaybiya yilida birga ekanligimda, boshimga bitlar tushib, hatto koʻzimdan (ayrilishdan) qoʻrqdim. Shunda Alloh subhanahu va taolo men haqimda: {Bas, sizlardan kim kasal boʻlsa yoki boshida ozor (kasallik) boʻlsa…} oyatini nozil qildi. Soʻng Rasululloh ﷺ meni chaqirib: «Boshingni qirib tashla va uch kun roʻza tut yoki olti miskinga bir faraq mayiz yedir yoxud bitta qoʻy soʻy», dedilar. Shunda men boshimni qirib, qurbonlik soʻydim.Каъб ибн Ужра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан Ҳудайбия йилида бирга эканлигимда, бошимга битлар тушиб, ҳатто кўзимдан (айрилишдан) қўрқдим. Шунда Аллоҳ субҳанаҳу ва таоло мен ҳақимда: {Бас, сизлардан ким касал бўлса ёки бошида озор (касаллик) бўлса…} оятини нозил қилди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ мени чақириб: «Бошингни қириб ташла ва уч кун рўза тут ёки олти мискинга бир фарақ майиз едир ёхуд битта қўй сўй», дедилар. Шунда мен бошимни қириб, қурбонлик сўйдим.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، أَنَّ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ عَمْرٍو، حَدَّثَهُمْ عَنْ دَاوُدَ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعْدُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، حَدَّثَنِي أَبُو ثُمَامَةَ الْحَنَّاطُ، أَنَّ كَعْبَ بْنَ عُجْرَةَ، أَدْرَكَهُ وَهُوَ يُرِيدُ الْمَسْجِدَ أَدْرَكَ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ قَالَ فَوَجَدَنِي وَأَنَا مُشَبِّكٌ بِيَدَىَّ فَنَهَانِي عَنْ ذَلِكَ وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ ثُمَّ خَرَجَ عَامِدًا إِلَى الْمَسْجِدِ فَلاَ يُشَبِّكَنَّ يَدَيْهِ فَإِنَّهُ فِي صَلاَةٍ ‏"‏ ‏.‏

Abu Sumoma al-Hannot (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu) u masjidga ketayotganida unga yoʻliqdi — ikkisidan biri sherigiga yoʻliqdi. (Abu Sumoma) aytdi: U meni qoʻllarimning barmoqlarini bir-biriga kiritib (chalishtirib) turgan holda topdi-da, meni bundan qaytardi va dedi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Biringiz taharat qilib, taharatini chiroyli qilib bajarib, soʻng masjidni koʻzlab chiqsa, qoʻllarining barmoqlarini bir-biriga kiritib (chalishtirib) olmasin, chunki u namozdadir.»Абу Сумома ал-Ҳаннот (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Каъб ибн Ужра (розияллоҳу анҳу) у масжидга кетаётганида унга йўлиқди — иккисидан бири шеригига йўлиқди. (Абу Сумома) айтди: У мени қўлларимнинг бармоқларини бир-бирига киритиб (чалиштириб) турган ҳолда топди-да, мени бундан қайтарди ва деди: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Бирингиз таҳарат қилиб, таҳаратини чиройли қилиб бажариб, сўнг масжидни кўзлаб чиқса, қўлларининг бармоқларини бир-бирига киритиб (чалиштириб) олмасин, чунки у намоздадир.»

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، قَالَ قُلْنَا أَوْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمَرْتَنَا أَنْ نُصَلِّيَ عَلَيْكَ وَأَنْ نُسَلِّمَ عَلَيْكَ فَأَمَّا السَّلاَمُ فَقَدْ عَرَفْنَاهُ فَكَيْفَ نُصَلِّي عَلَيْكَ قَالَ ‏"‏ قُولُوا اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَبَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ ‏"‏ ‏.‏

Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: «Biz aytdik — yoki ular aytdi: ‹Ey Allohning Rasuli, siz bizni sizga salovot aytishga va salom berishga buyurdingiz. Salomni bilib oldik, sizga qanday salovot aytamiz?› Shunda u zot ﷺ dedilar: ‹Allohumma solli alaa Muhammadin va aali Muhammadin kamaa sollayta alaa Ibroohiym, va baarik alaa Muhammadin va aali Muhammadin kamaa baarokta alaa aali Ibroohiym, innaka hamiydun majiyd (Ey Alloh, Muhammadga va Muhammadning oilasiga, Ibrohimga rahmat ato etganing kabi rahmat ato et. Muhammadga va Muhammadning oilasiga, Ibrohimning oilasiga baraka berganing kabi baraka ber. Albatta, Sen maqtovga sazovor, ulugʻsan)›, denglar».Каъб ибн Ужра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: «Биз айтдик — ёки улар айтди: ‹Эй Аллоҳнинг Расули, сиз бизни сизга саловот айтишга ва салом беришга буюрдингиз. Саломни билиб олдик, сизга қандай саловот айтамиз?› Шунда у зот ﷺ дедилар: ‹Аллоҳумма солли алаа Муҳаммадин ва аали Муҳаммадин камаа соллайта алаа Иброоҳийм, ва баарик алаа Муҳаммадин ва аали Муҳаммадин камаа баарокта алаа аали Иброоҳийм, иннака ҳамийдун мажийд (Эй Аллоҳ, Муҳаммадга ва Муҳаммаднинг оиласига, Иброҳимга раҳмат ато этганинг каби раҳмат ато эт. Муҳаммадга ва Муҳаммаднинг оиласига, Иброҳимнинг оиласига барака берганинг каби барака бер. Албатта, Сен мақтовга сазовор, улуғсан)›, денглар».

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي الأَسْوَدِ، حَدَّثَنِي أَبُو مُطَرِّفٍ، مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي الْوَزِيرِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى الْفِطْرِيُّ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِسْحَاقَ بْنِ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَتَى مَسْجِدَ بَنِي عَبْدِ الأَشْهَلِ فَصَلَّى فِيهِ الْمَغْرِبَ فَلَمَّا قَضَوْا صَلاَتَهُمْ رَآهُمْ يُسَبِّحُونَ بَعْدَهَا فَقَالَ ‏"‏ هَذِهِ صَلاَةُ الْبُيُوتِ ‏"‏ ‏.‏

Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ Banu Abdul-Ashhal masjidiga keldilar va unda shom namozini oʻqidilar. Odamlar namozlarini tugatgach, u zot ularning namozdan keyin (nafl) namoz oʻqiyotganini koʻrdilar-da: «Bu — uylarda (oʻqiladigan) namozdir», dedilar.Каъб ибн Ужра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ Бану Абдул-Ашҳал масжидига келдилар ва унда шом намозини ўқидилар. Одамлар намозларини тугатгач, у зот уларнинг намоздан кейин (нафл) намоз ўқиётганини кўрдилар-да: «Бу — уйларда (ўқиладиган) намоздир», дедилар.