Kab ibn Ujra al-Ansoriy

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ مِسْعَرٍ، وَالأَجْلَحِ، وَمَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ، عَنِ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا السَّلاَمُ عَلَيْكَ قَدْ عَلِمْنَا فَكَيْفَ الصَّلاَةُ عَلَيْكَ قَالَ ‏"‏ قُولُوا اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ وَبَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيِدٌ مَجِيدٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ مَحْمُودٌ قَالَ أَبُو أُسَامَةَ وَزَادَنِي زَائِدَةُ عَنِ الأَعْمَشِ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى قَالَ وَنَحْنُ نَقُولُ وَعَلَيْنَا مَعَهُمْ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَأَبِي حُمَيْدٍ وَأَبِي مَسْعُودٍ وَطَلْحَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ وَبُرَيْدَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَارِجَةَ وَيُقَالُ ابْنُ جَارِيَةَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى كُنْيَتُهُ أَبُو عِيسَى وَأَبُو لَيْلَى اسْمُهُ يَسَارٌ ‏.‏

Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz: «Ey Allohning Rasuli, sizga salom aytishni bilib oldik, ammo sizga qanday salavot aytamiz?» dedik. U zot: «Aytinglar: ‹Allohumma solli ala Muhammadin va ala oli Muhammadin kama sollayta ala Ibrohima innaka hamidun majid, va barik ala Muhammadin va ala oli Muhammadin kama barakta ala Ibrohima innaka hamidun majid› — Ey Alloh, Ibrohimga salavot aytganing kabi Muhammadga va Muhammadning oilasiga salavot ayt, albatta Sen maqtovga loyiq, ulugʻsan; Ibrohimga barakot berganing kabi Muhammadga va Muhammadning oilasiga barakot ber, albatta Sen maqtovga loyiq, ulugʻsan», dedilar. Abu Iso aytdi: Kaʼb ibn Ujraning hadisi hasan sahih hadisdir. Abdurrahmon ibn Abu Layloning kunyasi Abu Iso, Abu Layloning ismi esa Yasordir.Каъб ибн Ужра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз: «Эй Аллоҳнинг Расули, сизга салом айтишни билиб олдик, аммо сизга қандай салавот айтамиз?» дедик. У зот: «Айтинглар: ‹Аллоҳумма солли ала Муҳаммадин ва ала оли Муҳаммадин кама соллайта ала Иброҳима иннака ҳамидун мажид, ва барик ала Муҳаммадин ва ала оли Муҳаммадин кама баракта ала Иброҳима иннака ҳамидун мажид› — Эй Аллоҳ, Иброҳимга салавот айтганинг каби Муҳаммадга ва Муҳаммаднинг оиласига салавот айт, албатта Сен мақтовга лойиқ, улуғсан; Иброҳимга баракот берганинг каби Муҳаммадга ва Муҳаммаднинг оиласига баракот бер, албатта Сен мақтовга лойиқ, улуғсан», дедилар. Абу Исо айтди: Каъб ибн Ужранинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Абдурраҳмон ибн Абу Лайлонинг куняси Абу Исо, Абу Лайлонинг исми эса Ясордир.

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيُّ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، عَنْ مِسْعَرٍ، عَنْ أَبِي حُصَيْنٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَاصِمٍ الْعَدَوِيِّ، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، قَالَ خَرَجَ إِلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ تِسْعَةٌ خَمْسَةٌ وَأَرْبَعَةٌ أَحَدُ الْعَدَدَيْنِ مِنَ الْعَرَبِ وَالآخَرُ مِنَ الْعَجَمِ فَقَالَ ‏"‏ اسْمَعُوا هَلْ سَمِعْتُمْ أَنَّهُ سَيَكُونُ بَعْدِي أُمَرَاءُ فَمَنْ دَخَلَ عَلَيْهِمْ فَصَدَّقَهُمْ بِكَذِبِهِمْ وَأَعَانَهُمْ عَلَى ظُلْمِهِمْ فَلَيْسَ مِنِّي وَلَسْتُ مِنْهُ وَلَيْسَ بِوَارِدٍ عَلَىَّ الْحَوْضَ وَمَنْ لَمْ يَدْخُلْ عَلَيْهِمْ وَلَمْ يُعِنْهُمْ عَلَى ظُلْمِهِمْ وَلَمْ يُصَدِّقْهُمْ بِكَذِبِهِمْ فَهُوَ مِنِّي وَأَنَا مِنْهُ وَهُوَ وَارِدٌ عَلَىَّ الْحَوْضَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ مِسْعَرٍ إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ ‏.‏ قَالَ هَارُونُ فَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي حَصِينٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَاصِمٍ الْعَدَوِيِّ، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ ‏.‏ قَالَ هَارُونُ وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ زُبَيْدٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، وَلَيْسَ، بِالنَّخَعِيِّ عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَ حَدِيثِ مِسْعَرٍ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ حُذَيْفَةَ ‏.‏

Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ huzurimizga chiqdilar, biz toʻqqiz kishi edik — beshtamiz va toʻrttamiz, bir toifa arablardan, boshqasi ajamlardan edi. U zot: «Eshitinglar! Mendan keyin amirlar boʻlishini eshitganmidingiz? Kim ularning oldiga kirib, yolgʻonlarida tasdiqlasa va zulmlarida ularga yordam bersa, u mendan emas, men ham undan emasman, u Havz boʻyida menga kelmaydi. Kim ularning oldiga kirmasa, zulmlarida yordam bermasa va yolgʻonlarida tasdiqlamasa, u mendan, men ham undanman, u Havz boʻyida menga keladi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis sahih gʻaribdir, biz uni Misʼarning hadisidan faqat shu yoʻl bilangina bilamiz. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Huzayfadan ham (rivoyat) bor.Каъб ибн Ужра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳузуримизга чиқдилар, биз тўққиз киши эдик — бештамиз ва тўрттамиз, бир тоифа араблардан, бошқаси ажамлардан эди. У зот: «Эшитинглар! Мендан кейин амирлар бўлишини эшитганмидингиз? Ким уларнинг олдига кириб, ёлғонларида тасдиқласа ва зулмларида уларга ёрдам берса, у мендан эмас, мен ҳам ундан эмасман, у Ҳавз бўйида менга келмайди. Ким уларнинг олдига кирмаса, зулмларида ёрдам бермаса ва ёлғонларида тасдиқламаса, у мендан, мен ҳам унданман, у Ҳавз бўйида менга келади», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис саҳиҳ ғарибдир, биз уни Мисъарнинг ҳадисидан фақат шу йўл билангина биламиз. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Ҳузайфадан ҳам (ривоят) бор.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ سَمُرَةَ الأَحْمَسِيُّ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ قَيْسٍ الْمُلاَئِيُّ، عَنِ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مُعَقِّبَاتٌ لاَ يَخِيبُ قَائِلُهُنَّ يُسَبِّحُ اللَّهَ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلاَةٍ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ وَيَحْمَدُهُ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ وَيُكَبِّرُهُ أَرْبَعًا وَثَلاَثِينَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ ‏.‏ وَعَمْرُو بْنُ قَيْسٍ الْمُلاَئِيُّ ثِقَةٌ حَافِظٌ ‏.‏ وَرَوَى شُعْبَةُ هَذَا الْحَدِيثَ عَنِ الْحَكَمِ وَلَمْ يَرْفَعْهُ ‏.‏ وَرَوَاهُ مَنْصُورُ بْنُ الْمُعْتَمِرِ عَنِ الْحَكَمِ وَرَفَعَهُ ‏.‏

Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Baʼzi takror aytiladigan (zikr)lar borki, ularni aytuvchi noumid boʻlmaydi: har namozning ortidan Allohga oʻttiz uch marta tasbih aytadi (Subhanalloh), oʻttiz uch marta hamd aytadi (Alhamdulilloh) va oʻttiz toʻrt marta takbir aytadi (Allohu akbar)», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir. Amr ibn Qays al-Mulaiy ishonchli, hofiz (rovin)dir. Shuʼba bu hadisni Hakamdan rivoyat qilgan, lekin uni marfuʼ qilmagan. Mansur ibn al-Muʼtamir esa uni Hakamdan rivoyat qilib, marfuʼ qilgan.Каъб ибн Ужра (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Баъзи такрор айтиладиган (зикр)лар борки, уларни айтувчи ноумид бўлмайди: ҳар намознинг ортидан Аллоҳга ўттиз уч марта тасбиҳ айтади (Субҳаналлоҳ), ўттиз уч марта ҳамд айтади (Алҳамдулиллоҳ) ва ўттиз тўрт марта такбир айтади (Аллоҳу акбар)», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир. Амр ибн Қайс ал-Мулаий ишончли, ҳофиз (ровин)дир. Шуъба бу ҳадисни Ҳакамдан ривоят қилган, лекин уни марфуъ қилмаган. Мансур ибн ал-Муътамир эса уни Ҳакамдан ривоят қилиб, марфуъ қилган.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي زِيَادٍ الْقَطَوَانِيُّ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا غَالِبٌ أَبُو بِشْرٍ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ عَائِذٍ الطَّائِيِّ، عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أُعِيذُكَ بِاللَّهِ يَا كَعْبُ بْنَ عُجْرَةَ مِنْ أُمَرَاءَ يَكُونُونَ مِنْ بَعْدِي فَمَنْ غَشِيَ أَبْوَابَهُمْ فَصَدَّقَهُمْ فِي كَذِبِهِمْ وَأَعَانَهُمْ عَلَى ظُلْمِهِمْ فَلَيْسَ مِنِّي وَلَسْتُ مِنْهُ وَلاَ يَرِدُ عَلَىَّ الْحَوْضَ وَمَنْ غَشِيَ أَبْوَابَهُمْ أَوْ لَمْ يَغْشَ فَلَمْ يُصَدِّقْهُمْ فِي كَذِبِهِمْ وَلَمْ يُعِنْهُمْ عَلَى ظُلْمِهِمْ فَهُوَ مِنِّي وَأَنَا مِنْهُ وَسَيَرِدُ عَلَىَّ الْحَوْضَ يَا كَعْبُ بْنَ عُجْرَةَ الصَّلاَةُ بُرْهَانٌ وَالصَّوْمُ جُنَّةٌ حَصِينَةٌ وَالصَّدَقَةُ تُطْفِئُ الْخَطِيئَةَ كَمَا يُطْفِئُ الْمَاءُ النَّارَ ‏.‏ يَا كَعْبُ بْنَ عُجْرَةَ إِنَّهُ لاَ يَرْبُو لَحْمٌ نَبَتَ مِنْ سُحْتٍ إِلاَّ كَانَتِ النَّارُ أَوْلَى بِهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مُوسَى ‏.‏ وَأَيُّوبُ بْنُ عَائِذٍ الطَّائِيُّ يُضَعَّفُ وَيُقَالُ كَانَ يَرَى رَأْىَ الإِرْجَاءِ ‏.‏ وَسَأَلْتُ مُحَمَّدًا عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَلَمْ يَعْرِفْهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مُوسَى وَاسْتَغْرَبَهُ جِدًّا ‏.‏

Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga: «Ey Kaʼb ibn Ujra, mendan keyin keladigan amirlardan seni Allohga topshiraman (panohiga beraman). Kim ularning eshiklariga borib, yolgʻonlarini tasdiqlasa va zulmlarida ularga yordam bersa, u mendan emas, men ham undan emasman, u Havz boshida menga yetib kelmaydi. Kim ularning eshiklariga borsa-yu yoki bormasa-yu, yolgʻonlarini tasdiqlamasa va zulmlarida ularga yordam bermasa, u mendan, men ham undanman, u Havz boshida menga yetib keladi. Ey Kaʼb ibn Ujra, namoz — burhon (dalil)dir, roʻza — mustahkam qalqondir, sadaqa esa suv olovni oʻchirgani kabi xatoni oʻchiradi. Ey Kaʼb ibn Ujra, harom (mol)dan oʻsgan goʻsht (ravnaq topib) oʻsmaydi, balki oʻsha (goʻsht)ga olov haqliroqdir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis bu yoʻldan (kelishi jihatidan) hasan gʻaribdir, biz uni faqat Ubaydulloh ibn Musoning hadisidan bilamiz. Ayyub ibn Oiz at-Toiy zaif sanaladi, u irjo (murjiʼa) qarashida boʻlgan, deyiladi. Men bu hadis haqida Muhammaddan soʻradim, u esa buni faqat Ubaydulloh ibn Musoning hadisidan bilar edi va uni juda gʻarib (deb) topdi.Каъб ибн Ужра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга: «Эй Каъб ибн Ужра, мендан кейин келадиган амирлардан сени Аллоҳга топшираман (паноҳига бераман). Ким уларнинг эшикларига бориб, ёлғонларини тасдиқласа ва зулмларида уларга ёрдам берса, у мендан эмас, мен ҳам ундан эмасман, у Ҳавз бошида менга етиб келмайди. Ким уларнинг эшикларига борса-ю ёки бормаса-ю, ёлғонларини тасдиқламаса ва зулмларида уларга ёрдам бермаса, у мендан, мен ҳам унданман, у Ҳавз бошида менга етиб келади. Эй Каъб ибн Ужра, намоз — бурҳон (далил)дир, рўза — мустаҳкам қалқондир, садақа эса сув оловни ўчиргани каби хатони ўчиради. Эй Каъб ибн Ужра, ҳаром (мол)дан ўсган гўшт (равнақ топиб) ўсмайди, балки ўша (гўшт)га олов ҳақлироқдир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис бу йўлдан (келиши жиҳатидан) ҳасан ғарибдир, биз уни фақат Убайдуллоҳ ибн Мусонинг ҳадисидан биламиз. Айюб ибн Оиз ат-Тоий заиф саналади, у иржо (муржиъа) қарашида бўлган, дейилади. Мен бу ҳадис ҳақида Муҳаммаддан сўрадим, у эса буни фақат Убайдуллоҳ ибн Мусонинг ҳадисидан билар эди ва уни жуда ғариб (деб) топди.