Mujohid ibn Jabr al-Makkiy

حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ لَيْثٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَقُولَ إِذَا أَصْبَحْتُ وَإِذَا أَمْسَيْتُ وَإِذَا أَخَذْتُ مَضْجَعِي مِنْ اللَّيْلِ اللَّهُمَّ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَنْتَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكُهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي وَشَرِّ الشَّيْطَانِ وَشِرْكِهِ وَأَنْ أَقْتَرِفَ عَلَى نَفْسِي سُوءًا أَوْ أَجُرَّهُ إِلَى مُسْلِمٍ

Abu Bakr as-Siddiq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga tongga chiqqanimda, kechga kirganimda va kechasi yotogʻimga yotganimda bu duoni aytishni buyurdilar: «Allohumma, ey osmonlar va yerni yaratguvchi, gʻayb va oshkorni bilguvchi Zot! Sen har bir narsaning Robbi va Egasisan. Yolgʻiz Oʻzingdan boshqa iloh yoʻqligiga, Sening sherigning yoʻqligiga va Muhammad Sening bandang va elching ekaniga guvohlik beraman. Nafsimning yomonligidan, shaytonning yomonligi va uning shirkidan, oʻzimga yomonlik qilib qoʻyishdan yoki uni bir musulmonga tortishdan Senga sigʻinaman».Абу Бакр ас-Сиддиқ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга тонгга чиққанимда, кечга кирганимда ва кечаси ётоғимга ётганимда бу дуони айтишни буюрдилар: «Аллоҳумма, эй осмонлар ва ерни яратгувчи, ғайб ва ошкорни билгувчи Зот! Сен ҳар бир нарсанинг Робби ва Эгасисан. Ёлғиз Ўзингдан бошқа илоҳ йўқлигига, Сенинг шеригнинг йўқлигига ва Муҳаммад Сенинг банданг ва элчинг эканига гувоҳлик бераман. Нафсимнинг ёмонлигидан, шайтоннинг ёмонлиги ва унинг ширкидан, ўзимга ёмонлик қилиб қўйишдан ёки уни бир мусулмонга тортишдан Сенга сиғинаман».

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا جَعْفَرٌ يَعْنِي الْأَحْمَرَ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ حَذَفَ رَجُلٌ ابْنًا لَهُ بِسَيْفٍ فَقَتَلَهُ فَرُفِعَ إِلَى عُمَرَ فَقَالَ لَوْلَا أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يُقَادُ الْوَالِدُ مِنْ وَلَدِهِ لَقَتَلْتُكَ قَبْلَ أَنْ تَبْرَحَ‏.‏

Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi oʻz oʻgʻlini qilich bilan urib oʻldirdi va uni Umarning oldiga olib kelishdi. U: «Agar men Rasululloh ﷺ ‹Ota oʻz farzandi uchun qasosga tortilmaydi› deganlarini eshitmaganimda edi, sen bu yerdan ketmasingdan avval seni oʻldirardim», dedi.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши ўз ўғлини қилич билан уриб ўлдирди ва уни Умарнинг олдига олиб келишди. У: «Агар мен Расулуллоҳ ﷺ ‹Ота ўз фарзанди учун қасосга тортилмайди› деганларини эшитмаганимда эди, сен бу ердан кетмасингдан аввал сени ўлдирардим», деди.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ مُوسَى الصَّغِيرِ الطَّحَّانِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ قَالَ عَلِيٌّ خَرَجْتُ فَأَتَيْتُ حَائِطًا قَالَ فَقَالَ دَلْوٌ بِتَمْرَةٍ قَالَ فَدَلَّيْتُ حَتَّى مَلَأْتُ كَفِّي ثُمَّ أَتَيْتُ الْمَاءَ فَاسْتَعْذَبْتُ يَعْنِي شَرِبْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَطْعَمْتُهُ بَعْضَهُ وَأَكَلْتُ أَنَا بَعْضَهُ‏.‏

Ali (roziyallohu anhu) aytdi: «Men chiqib bir bogʻga bordim. Bir xurmo evaziga bir chelak suv tortib berish taklif qilindi. Men kaftim toʻlguncha xurmo yigʻguncha suv tortdim. Soʻng suvga kelib undan ichdim. Keyin Nabiy ﷺ huzurlariga keldim va xurmoning bir qismini u zotga yedirdim, bir qismini oʻzim yedim».Али (розияллоҳу анҳу) айтди: «Мен чиқиб бир боғга бордим. Бир хурмо эвазига бир челак сув тортиб бериш таклиф қилинди. Мен кафтим тўлгунча хурмо йиғгунча сув тортдим. Сўнг сувга келиб ундан ичдим. Кейин Набий ﷺ ҳузурларига келдим ва хурмонинг бир қисмини у зотга едирдим, бир қисмини ўзим едим».

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَنْبَأَنَا أَيُّوبُ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ قَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ جُعْتُ مَرَّةً بِالْمَدِينَةِ جُوعًا شَدِيدًا فَخَرَجْتُ أَطْلُبُ الْعَمَلَ فِي عَوَالِي الْمَدِينَةِ فَإِذَا أَنَا بِامْرَأَةٍ قَدْ جَمَعَتْ مَدَرًا فَظَنَنْتُهَا تُرِيدُ بَلَّهُ فَأَتَيْتُهَا فَقَاطَعْتُهَا كُلَّ ذَنُوبٍ عَلَى تَمْرَةٍ فَمَدَدْتُ سِتَّةَ عَشَرَ ذَنُوبًا حَتَّى مَجَلَتْ يَدَايَ ثُمَّ أَتَيْتُ الْمَاءَ فَأَصَبْتُ مِنْهُ ثُمَّ أَتَيْتُهَا فَقُلْتُ بِكَفَّيَّ هَكَذَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَبَسَطَ إِسْمَاعِيلُ يَدَيْهِ وَجَمَعَهُمَا فَعَدَّتْ لِي سِتَّةَ عَشْرَ تَمْرَةً فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ فَأَكَلَ مَعِي مِنْهَا‏.‏

Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir marta Madinada qattiq ochlikka duchor boʻldim va ish izlab Madina yuqorisidagi joylarga chiqdim. Shunda men bir ayolni koʻrdim, u tuproq toʻplagan edi, men uni suv sepmoqchi deb oʻyladim. Unga bordim va har bir chelak suvga bittadan xurmo evaziga kelishdim. Oʻn olti chelak tortdim, hatto qoʻllarim qavarib ketdi. Soʻng suv oldiga bordim va undan ichdim. Keyin uning oldiga kelib, ikki kaftimni uning oldida shunday tutdim va u menga oʻn olti dona xurmo sanab berdi. Soʻng Nabiy ﷺning oldiga kelib, xabar berdim, u zot men bilan undan yedilar.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир марта Мадинада қаттиқ очликка дучор бўлдим ва иш излаб Мадина юқорисидаги жойларга чиқдим. Шунда мен бир аёлни кўрдим, у тупроқ тўплаган эди, мен уни сув сепмоқчи деб ўйладим. Унга бордим ва ҳар бир челак сувга биттадан хурмо эвазига келишдим. Ўн олти челак тортдим, ҳатто қўлларим қавариб кетди. Сўнг сув олдига бордим ва ундан ичдим. Кейин унинг олдига келиб, икки кафтимни унинг олдида шундай тутдим ва у менга ўн олти дона хурмо санаб берди. Сўнг Набий ﷺнинг олдига келиб, хабар бердим, у зот мен билан ундан едилар.