Mujohid ibn Jabr al-Makkiy

قَالَ مُجَاهِدٌ وَسُئِلَ ابْنُ عَبَّاسٍ عَنْ رَجُلٍ، يَصُومُ النَّهَارَ وَيَقُومُ اللَّيْلَ لاَ يَشْهَدُ جُمُعَةً وَلاَ جَمَاعَةً قَالَ هُوَ فِي النَّارِ ‏.‏ قَالَ حَدَّثَنَا بِذَلِكَ هَنَّادٌ حَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ عَنْ لَيْثٍ عَنْ مُجَاهِدٍ ‏.‏ قَالَ وَمَعْنَى الْحَدِيثِ أَنْ لاَ يَشْهَدَ الْجَمَاعَةَ وَالْجُمُعَةَ رَغْبَةً عَنْهَا وَاسْتِخْفَافًا بِحَقِّهَا وَتَهَاوُنًا بِهَا ‏.‏

Mujohid (rahimahulloh) aytdi: Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan kunduzi roʻza tutadigan, kechasi qiyom (namoz) qiladigan, biroq jumaga ham, jamoatga ham hozir boʻlmaydigan kishi haqida soʻraldi. U: «U doʻzaxdadir», dedi. U (Abu Iso) dedi: Buni bizga Hannod aytib berdi, (u dediki) bizga al-Muhoribiy Laysdan, u Mujohiddan (rivoyat qilib) aytib berdi. U (Abu Iso) dedi: Hadisning maʼnosi shuki, (gunohkor) kishi jamoat va jumaga ulardan yuz oʻgirgan, ularning haqqini yengil sanagan va ularga loqaydlik qilgan holda hozir boʻlmasligidir.Мужоҳид (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан кундузи рўза тутадиган, кечаси қиём (намоз) қиладиган, бироқ жумага ҳам, жамоатга ҳам ҳозир бўлмайдиган киши ҳақида сўралди. У: «У дўзахдадир», деди. У (Абу Исо) деди: Буни бизга Ҳаннод айтиб берди, (у дедики) бизга ал-Муҳорибий Лайсдан, у Мужоҳиддан (ривоят қилиб) айтиб берди. У (Абу Исо) деди: Ҳадиснинг маъноси шуки, (гуноҳкор) киши жамоат ва жумага улардан юз ўгирган, уларнинг ҳаққини енгил санаган ва уларга лоқайдлик қилган ҳолда ҳозир бўлмаслигидир.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ شَابُورَ، وَبَشِيرٍ أَبِي إِسْمَاعِيلَ، عَنْ مُجَاهِدٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو، ذُبِحَتْ لَهُ شَاةٌ فِي أَهْلِهِ فَلَمَّا جَاءَ قَالَ أَهْدَيْتُمْ لِجَارِنَا الْيَهُودِيِّ أَهْدَيْتُمْ لِجَارِنَا الْيَهُودِيِّ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ مَا زَالَ جِبْرِيلُ يُوصِينِي بِالْجَارِ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ سَيُوَرِّثُهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَأَنَسٍ وَالْمِقْدَادِ بْنِ الأَسْوَدِ وَعُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ وَأَبِي شُرَيْحٍ وَأَبِي أُمَامَةَ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ ‏.‏ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عَائِشَةَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَيْضًا ‏.‏

Mujohid (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Abdulloh ibn Amr uchun uy ahli orasida bir qoʻy soʻyildi. U (qaytib) kelgach: «Yahudiy qoʻshnimizga (goʻshtdan) hadya berdingizmi? Yahudiy qoʻshnimizga hadya berdingizmi? Men Rasululloh ﷺning: ‹Jibril menga qoʻshni haqida shu qadar uzluksiz tavsiya qilaverdiki, men uni merosxoʻr qilib qoʻyadi, deb oʻyladim›, deganlarini eshitganman», dedi. Abu Iso aytdi: Bu bobda Oisha, Ibn Abbos, Abu Hurayra, Anas, Miqdod ibn al-Asvad, Uqba ibn Omir, Abu Shurayh va Abu Umomadan ham (rivoyat) bor. Bu hadis bu yoʻldan hasan gʻaribdir. Bu hadis Mujohiddan, u Oisha va Abu Hurayradan, ular Nabiy ﷺdan ham rivoyat qilingan.Мужоҳид (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Абдуллоҳ ибн Амр учун уй аҳли орасида бир қўй сўйилди. У (қайтиб) келгач: «Яҳудий қўшнимизга (гўштдан) ҳадя бердингизми? Яҳудий қўшнимизга ҳадя бердингизми? Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Жибрил менга қўшни ҳақида шу қадар узлуксиз тавсия қилавердики, мен уни меросхўр қилиб қўяди, деб ўйладим›, деганларини эшитганман», деди. Абу Исо айтди: Бу бобда Оиша, Ибн Аббос, Абу Ҳурайра, Анас, Миқдод ибн ал-Асвад, Уқба ибн Омир, Абу Шурайҳ ва Абу Умомадан ҳам (ривоят) бор. Бу ҳадис бу йўлдан ҳасан ғарибдир. Бу ҳадис Мужоҳиддан, у Оиша ва Абу Ҳурайрадан, улар Набий ﷺдан ҳам ривоят қилинган.

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ لَيْثٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمِنْكَبِي فَقَالَ ‏"‏ كُنْ فِي الدُّنْيَا كَأَنَّكَ غَرِيبٌ أَوْ عَابِرُ سَبِيلٍ وَعُدَّ نَفْسَكَ فِي أَهْلِ الْقُبُورِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ لِي ابْنُ عُمَرَ إِذَا أَصْبَحْتَ فَلاَ تُحَدِّثْ نَفْسَكَ بِالْمَسَاءِ وَإِذَا أَمْسَيْتَ فَلاَ تُحَدِّثْ نَفْسَكَ بِالصَّبَاحِ وَخُذْ مِنْ صِحَّتِكَ قَبْلَ سَقَمِكَ وَمِنْ حَيَاتِكَ قَبْلَ مَوْتِكَ فَإِنَّكَ لاَ تَدْرِي يَا عَبْدَ اللَّهِ مَا اسْمُكَ غَدًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ الأَعْمَشُ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ نَحْوَهُ ‏.‏ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ الْبَصْرِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ لَيْثٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ yelkamdan ushlab: «Dunyoda goʻyo bir gʻarib yo yoʻlovchidek boʻlgin va oʻzingni qabr ahlidan deb hisoblagin», dedilar. Ibn Umar menga: «Tongga chiqsang, oʻzingni kech bilan ovutma, kechga yetsang, oʻzingni tong bilan ovutma. Kasal boʻlishingdan oldin sogʻligʻingdan, oʻlishingdan oldin hayotingdan (foydalanib) olib qolgin. Zero, ey Abdulloh, ertaga isming nima boʻlishini bilmaysan», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadisni Aʼmash ham Mujohiddan, u Ibn Umardan shunga oʻxshash rivoyat qilgan.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ елкамдан ушлаб: «Дунёда гўё бир ғариб ё йўловчидек бўлгин ва ўзингни қабр аҳлидан деб ҳисоблагин», дедилар. Ибн Умар менга: «Тонгга чиқсанг, ўзингни кеч билан овутма, кечга етсанг, ўзингни тонг билан овутма. Касал бўлишингдан олдин соғлиғингдан, ўлишингдан олдин ҳаётингдан (фойдаланиб) олиб қолгин. Зеро, эй Абдуллоҳ, эртага исминг нима бўлишини билмайсан», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадисни Аъмаш ҳам Мужоҳиддан, у Ибн Умардан шунга ўхшаш ривоят қилган.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا مُغِيرَةُ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ قَالَ كَعْبُ بْنُ عُجْرَةَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَفِيَّ أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ وَإِيَّاىَ عَنَى بِهَا ‏:‏ ‏(‏فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِنْ رَأْسِهِ فَفِدْيَةٌ مِنْ صِيَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ ‏)‏ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالْحُدَيْبِيَةِ وَنَحْنُ مُحْرِمُونَ وَقَدْ حَصَرَنَا الْمُشْرِكُونَ وَكَانَتْ لِي وَفْرَةٌ فَجَعَلَتِ الْهَوَامُّ تَسَاقَطُ عَلَى وَجْهِي فَمَرَّ بِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ كَأَنَّ هَوَامَّ رَأْسِكَ تُؤْذِيكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَاحْلِقْ ‏"‏ ‏.‏ وَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ ‏.‏ قَالَ مُجَاهِدٌ الصِّيَامُ ثَلاَثَةُ أَيَّامٍ وَالطَّعَامُ سِتَّةُ مَسَاكِينَ وَالنُّسُكُ شَاةٌ فَصَاعِدًا ‏.‏ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِنَحْوِ ذَلِكَ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ سَوَّارٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْقِلٍ، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِنَحْوِ ذَلِكَ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رَوَاهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الأَصْبَهَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْقِلٍ أَيْضًا ‏.‏

Mujohid (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu): «Jonim qoʻlida boʻlgan zotga qasamki, mana bu oyat men haqimda nozil boʻlgan va u men bilan bogʻliq: {Sizlardan kim kasal boʻlsa yoki boshida (soch oldirishni taqozo qiluvchi) ozor boʻlsa, roʻza tutish yoki sadaqa berish yoki qurbonlik soʻyishdan iborat fidya bersin}», dedi. U: «Biz Nabiy ﷺ bilan Hudaybiyada ehromda edik, mushriklar bizni toʻsib qoʻygan edilar. Mening sochim koʻp edi, bitlar yuzimga toʻkila boshladi. Nabiy ﷺ yonimdan oʻtib: ‹Boshingdagi bitlar seni ozorlayotganga oʻxshaydi?› dedilar. Men: ‹Ha›, dedim. U zot: ‹Boshingni qirib tashla›, dedilar va mana bu oyat nozil boʻldi», dedi. Mujohid aytdi: Roʻza — uch kun, taom — olti miskinga, qurbonlik esa bir qoʻy va undan ortiqdir. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahih hadisdir.Мужоҳид (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Каъб ибн Ужра (розияллоҳу анҳу): «Жоним қўлида бўлган зотга қасамки, мана бу оят мен ҳақимда нозил бўлган ва у мен билан боғлиқ: {Сизлардан ким касал бўлса ёки бошида (соч олдиришни тақозо қилувчи) озор бўлса, рўза тутиш ёки садақа бериш ёки қурбонлик сўйишдан иборат фидя берсин}», деди. У: «Биз Набий ﷺ билан Ҳудайбияда эҳромда эдик, мушриклар бизни тўсиб қўйган эдилар. Менинг сочим кўп эди, битлар юзимга тўкила бошлади. Набий ﷺ ёнимдан ўтиб: ‹Бошингдаги битлар сени озорлаётганга ўхшайди?› дедилар. Мен: ‹Ҳа›, дедим. У зот: ‹Бошингни қириб ташла›, дедилар ва мана бу оят нозил бўлди», деди. Мужоҳид айтди: Рўза — уч кун, таом — олти мискинга, қурбонлик эса бир қўй ва ундан ортиқдир. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ يَغْزُو الرِّجَالُ وَلاَ يَغْزُو النِّسَاءُ وَإِنَّمَا لَنَا نِصْفُ الْمِيرَاثِ ‏.‏ فَأَنْزَلَ اللَّهُ ‏:‏ ‏(‏وَلاَ تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللَّهُ بِهِ بَعْضَكُمْ عَلَى بَعْضٍ ‏)‏ ‏.‏ قَالَ مُجَاهِدٌ فَأُنْزِلَ فِيهَا ‏:‏ ‏(‏ إِنَّ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُسْلِمَاتِ ‏)‏ وَكَانَتْ أُمُّ سَلَمَةَ أَوَّلَ ظَعِينَةٍ قَدِمَتِ الْمَدِينَةَ مُهَاجِرَةً ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ مُرْسَلٌ ‏.‏ وَرَوَاهُ بَعْضُهُمْ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ مُرْسَلٌ أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ قَالَتْ كَذَا وَكَذَا ‏.‏

Mujohid (rahimahulloh) Umm Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qiladi: U: «Erkaklar gʻazot qiladi, ayollar gʻazot qilmaydi, bizga esa merosning yarmi (beriladi)», dedi. Shunda Alloh: {Alloh ayrimlaringizni ayrimlaringizdan ortiq qilib qoʻygan narsani orzu qilmanglar} (Niso 32) (oyatini) nozil qildi. Mujohid aytdi: Shu (xususda): {Albatta, musulmon erkaklar va musulmon ayollar...} (Ahzob 35) (oyati) nozil qilindi. Umm Salama Madinaga hijrat qilib kelgan birinchi (kajavali) ayol edi. Abu Iso aytdi: Bu hadis mursaldir. Baʼzilar uni Ibn Abu Najihdan, u Mujohiddan mursal tarzda — Umm Salama shunday-shunday dedi, deb rivoyat qilgan.Мужоҳид (раҳимаҳуллоҳ) Умм Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилади: У: «Эркаклар ғазот қилади, аёллар ғазот қилмайди, бизга эса мероснинг ярми (берилади)», деди. Шунда Аллоҳ: {Аллоҳ айримларингизни айримларингиздан ортиқ қилиб қўйган нарсани орзу қилманглар} (Нисо 32) (оятини) нозил қилди. Мужоҳид айтди: Шу (хусусда): {Албатта, мусулмон эркаклар ва мусулмон аёллар...} (Аҳзоб 35) (ояти) нозил қилинди. Умм Салама Мадинага ҳижрат қилиб келган биринчи (кажавали) аёл эди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис мурсалдир. Баъзилар уни Ибн Абу Нажиҳдан, у Мужоҳиддан мурсал тарзда — Умм Салама шундай-шундай деди, деб ривоят қилган.

حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ عَنْبَسَةَ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَتَدْرِي مَا سَعَةُ جَهَنَّمَ قُلْتُ لاَ ‏.‏ قَالَ أَجَلْ وَاللَّهِ مَا تَدْرِي ‏.‏ حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ أَنَّهَا سَأَلَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ قَوْلِهِ ‏:‏ ‏(‏والأَرْضُ جَمِيعًا قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَالسَّمَوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ ‏)‏ قَالَتْ قُلْتُ فَأَيْنَ النَّاسُ يَوْمَئِذٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ‏"‏ عَلَى جِسْرِ جَهَنَّمَ ‏"‏ ‏.‏ وَفِي الْحَدِيثِ قِصَّةٌ ‏.‏ قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ ‏.‏

Mujohid (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Ibn Abbos: «Jahannamning kengligi qancha ekanini bilasanmi?» dedi. Men: «Yoʻq», dedim. U: «Ha, Allohga qasamki, bilmaysan. Oisha menga shunday hadis aytdi: U Rasululloh ﷺdan Allohning: {Qiyomat kunida butun yer Uning bir hovuchida boʻladi, osmonlar esa Uning oʻng qoʻlida (oʻralgan) boʻladi} (Zumar 67) degan soʻzi haqida soʻrabdi va: ‹Ey Rasululloh, u kunda odamlar qayerda boʻladi?› debdi. U zot: ‹Jahannam koʻprigi ustida›, debdilar», dedi. Hadisda (bir) qissa bor. Abu Iso aytdi: Bu — shu yoʻnalishdan hasan sahih gʻarib hadisdir.Мужоҳид (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Ибн Аббос: «Жаҳаннамнинг кенглиги қанча эканини биласанми?» деди. Мен: «Йўқ», дедим. У: «Ҳа, Аллоҳга қасамки, билмайсан. Оиша менга шундай ҳадис айтди: У Расулуллоҳ ﷺдан Аллоҳнинг: {Қиёмат кунида бутун ер Унинг бир ҳовучида бўлади, осмонлар эса Унинг ўнг қўлида (ўралган) бўлади} (Зумар 67) деган сўзи ҳақида сўрабди ва: ‹Эй Расулуллоҳ, у кунда одамлар қаерда бўлади?› дебди. У зот: ‹Жаҳаннам кўприги устида›, дебдилар», деди. Ҳадисда (бир) қисса бор. Абу Исо айтди: Бу — шу йўналишдан ҳасан саҳиҳ ғариб ҳадисдир.

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ ابْنِ عُمَرَ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ ايذَنُوا لِلنِّسَاءِ بِاللَّيْلِ إِلَى الْمَسَاجِدِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ ابْنُهُ وَاللَّهِ لاَ نَأْذَنُ لَهُنَّ يَتَّخِذْنَهُ دَغَلاً ‏.‏ فَقَالَ فَعَلَ اللَّهُ بِكَ وَفَعَلَ أَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَتَقُولُ لاَ نَأْذَنُ لَهُنَّ ‏.‏ قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْنَبَ امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U: «Rasululloh ﷺ: ‹Ayollarga kechasi masjidlarga (borishlariga) izn beringlar›, dedilar», dedi. Shunda uning oʻgʻli: «Vallohi, biz ularga izn bermaymiz, buni vasila qilib (yomonlikka) yoʻl topadilar», dedi. Shunda u (Abdulloh): «Alloh senga (jazoyingni) bersin! Men: ‹Rasululloh ﷺ shunday dedilar›, deyapman-u, sen: ‹Biz ularga izn bermaymiz›, deyapsanmi?!», dedi. (Abu Iso) dedi: Bu bobda Abu Hurayra, Abdulloh ibn Masʼudning xotini Zaynab va Zayd ibn Xolidlardan ham (hadis) bor. Abu Iso aytdi: Ibn Umarning hadisi hasan sahihdir.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Аёлларга кечаси масжидларга (боришларига) изн беринглар›, дедилар», деди. Шунда унинг ўғли: «Валлоҳи, биз уларга изн бермаймиз, буни васила қилиб (ёмонликка) йўл топадилар», деди. Шунда у (Абдуллоҳ): «Аллоҳ сенга (жазойингни) берсин! Мен: ‹Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар›, деяпман-у, сен: ‹Биз уларга изн бермаймиз›, деяпсанми?!», деди. (Абу Исо) деди: Бу бобда Абу Ҳурайра, Абдуллоҳ ибн Масъуднинг хотини Зайнаб ва Зайд ибн Холидлардан ҳам (ҳадис) бор. Абу Исо айтди: Ибн Умарнинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир.