Muoviya ibn Abu Sufyon

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنِي رَبِيعَةُ بْنُ يَزِيدَ الدِّمَشْقِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرٍ الْيَحْصَبِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ، يَقُولُ إِيَّاكُمْ وَأَحَادِيثَ إِلاَّ حَدِيثًا كَانَ فِي عَهْدِ عُمَرَ فَإِنَّ عُمَرَ كَانَ يُخِيفُ النَّاسَ فِي اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَقُولُ ‏"‏ مَنْ يُرِدِ اللَّهُ بِهِ خَيْرًا يُفَقِّهْهُ فِي الدِّينِ ‏"‏ ‏.‏ وَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ إِنَّمَا أَنَا خَازِنٌ فَمَنْ أَعْطَيْتُهُ عَنْ طِيبِ نَفْسٍ فَيُبَارَكُ لَهُ فِيهِ وَمَنْ أَعْطَيْتُهُ عَنْ مَسْأَلَةٍ وَشَرَهٍ كَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلاَ يَشْبَعُ ‏"‏ ‏.‏

Muoviya ibn Abu Sufyon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: «(Rasulullohdan rivoyat qilinadigan) hadislardan ehtiyot boʻlinglar, faqat Umar zamonida (mashhur) boʻlgan hadisdan boshqa; chunki Umar odamlarni aziz va jalil Alloh (yoʻli)da (Uning haqqida xato qilishdan) qoʻrqitar edi. Men Rasululloh ﷺ ning: ‹Allohni kimga yaxshilikni iroda qilsa, uni dinda faqih (fahmli) qilib qoʻyadi›, deganlarini eshitganman. Yana Rasululloh ﷺ ning shunday deganlarini eshitganman: ‹Men faqat xazinabonman, xolos. Bas, kimga koʻngil xushligi bilan bersam, unga (mol)da baraka boʻladi; kimga tilashi va ochkoʻzligi sababli bersam, u yeb-yeb toʻymaydigan kishidek boʻladi›».Муовия ибн Абу Суфён (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: «(Расулуллоҳдан ривоят қилинадиган) ҳадислардан эҳтиёт бўлинглар, фақат Умар замонида (машҳур) бўлган ҳадисдан бошқа; чунки Умар одамларни азиз ва жалил Аллоҳ (йўли)да (Унинг ҳаққида хато қилишдан) қўрқитар эди. Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Аллоҳни кимга яхшиликни ирода қилса, уни динда фақиҳ (фаҳмли) қилиб қўяди›, деганларини эшитганман. Яна Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деганларини эшитганман: ‹Мен фақат хазинабонман, холос. Бас, кимга кўнгил хушлиги билан берсам, унга (мол)да барака бўлади; кимга тилаши ва очкўзлиги сабабли берсам, у еб-еб тўймайдиган кишидек бўлади›».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ وَهْبِ بْنِ مُنَبِّهٍ، عَنْ أَخِيهِ، هَمَّامٍ عَنْ مُعَاوِيَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ تُلْحِفُوا فِي الْمَسْأَلَةِ فَوَاللَّهِ لاَ يَسْأَلُنِي أَحَدٌ مِنْكُمْ شَيْئًا فَتُخْرِجَ لَهُ مَسْأَلَتُهُ مِنِّي شَيْئًا وَأَنَا لَهُ كَارِهٌ فَيُبَارَكَ لَهُ فِيمَا أَعْطَيْتُهُ ‏"‏ ‏.‏

Muoviya ibn Abu Sufyon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Soʻrashda qistab-yalinmanglar. Ollohga qasamki, sizlardan biror kishi mendan biror narsa soʻrasa-yu, men yoqtirmagan holimda uning soʻrovi mendan biror narsa chiqartirsa, men bergan narsada unga baraka boʻlmaydi», — dedilar.Муовия ибн Абу Суфён (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сўрашда қистаб-ялинманглар. Оллоҳга қасамки, сизлардан бирор киши мендан бирор нарса сўраса-ю, мен ёқтирмаган ҳолимда унинг сўрови мендан бирор нарса чиқартирса, мен берган нарсада унга барака бўлмайди», — дедилар.

وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدَّارِمِيُّ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى، - يَعْنِي ابْنَ حَسَّانَ - حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ ‏.‏ مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ ‏"‏ وَكَأَنَّهُمَا ‏"‏ ‏.‏ فِي كِلَيْهِمَا وَلَمْ يَذْكُرْ قَوْلَ مُعَاوِيَةَ بَلَغَنِي ‏.‏

Abu Umoma al-Bohiliy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: (avvalgi hadis) kabi; faqat (rivoyatchi) har ikkala oʻrinda ham «va goʻyo ular ikkovi» dedi va Muoviyaning «menga shu yetib keldi» degan soʻzini zikr qilmadi.Абу Умома ал-Боҳилий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: (аввалги ҳадис) каби; фақат (ривоятчи) ҳар иккала ўринда ҳам «ва гўё улар иккови» деди ва Муовиянинг «менга шу етиб келди» деган сўзини зикр қилмади.