Oysha bint Abu Bakr as-Siddiq (Ummul-mu'minin)

حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، وَهَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ الَّذِي يَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَهُوَ مَاهِرٌ بِهِ مَعَ السَّفَرَةِ الْكِرَامِ الْبَرَرَةِ وَالَّذِي يَقْرَؤُهُ وَهُوَ يَشْتَدُّ عَلَيْهِ فَلَهُ أَجْرَانِ ‏"‏ ‏.‏

Muslim ibn Ibrohim bizga Hishom va Hammomdan, ular Qatodadan, u Zuroro ibn Avfodan, u Saʼd ibn Hishomdan, u Oisha (roziyallohu anho)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qildiki, u zot dedilar: «Qurʼonni oʻqiydigan va unda mohir boʻlgan kishi sharafli, taqvodor (farishta) elchilar bilan birga boʻladi. Qurʼonni oʻqiydigan, ammo unga (oʻqish) ogʻir keladigan kishiga esa ikki ajr bordir».Муслим ибн Иброҳим бизга Ҳишом ва Ҳаммомдан, улар Қатодадан, у Зуроро ибн Авфодан, у Саъд ибн Ҳишомдан, у Оиша (розияллоҳу анҳо)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилдики, у зот дедилар: «Қуръонни ўқийдиган ва унда моҳир бўлган киши шарафли, тақводор (фаришта) элчилар билан бирга бўлади. Қуръонни ўқийдиган, аммо унга (ўқиш) оғир келадиган кишига эса икки ажр бордир».

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ شَيْبَانَ، عَنْ أَبِي نَوْفَلٍ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْتَحِبُّ الْجَوَامِعَ مِنَ الدُّعَاءِ وَيَدَعُ مَا سِوَى ذَلِكَ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U: «Rasululloh ﷺ duoning jamʼ qiluvchi (jome) lozim qisqalarini yaxshi koʻrar, ulardan boshqasini esa tark etardilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У: «Расулуллоҳ ﷺ дуонинг жамъ қилувчи (жоме) лозим қисқаларини яхши кўрар, улардан бошқасини эса тарк этардилар», деди.

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سُرِقَتْ مِلْحَفَةٌ لَهَا فَجَعَلَتْ تَدْعُو عَلَى مَنْ سَرَقَهَا فَجَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ لاَ تُسَبِّخِي عَنْهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ لاَ تُسَبِّخِي أَىْ لاَ تُخَفِّفِي عَنْهُ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi, u: Uning bir choyshabi oʻgʻirlandi va u oʻgʻirlagan kishiga qargʻash (qarshi duo qilish)ga tushdi. Shunda Nabiy ﷺ: «Undan (gunohini) yengillatib yuborma», deya boshladilar, dedi. Abu Dovud aytadi: «la tusabbixiy» — yaʼni undan yengillatib yuborma, demakdir.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади, у: Унинг бир чойшаби ўғирланди ва у ўғирлаган кишига қарғаш (қарши дуо қилиш)га тушди. Шунда Набий ﷺ: «Ундан (гуноҳини) енгиллатиб юборма», дея бошладилар, деди. Абу Довуд айтади: «ла тусаббихий» — яъни ундан енгиллатиб юборма, демакдир.

حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، وَخَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا سَلَّمَ قَالَ ‏"‏ اللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلاَمُ وَمِنْكَ السَّلاَمُ تَبَارَكْتَ يَا ذَا الْجَلاَلِ وَالإِكْرَامِ ‏"‏ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ salom berganlarida: «Allohumma antas-salomu va minkas-salom, tabarokta yo zal-jalali val-ikrom (Ey Alloh, Sen Salomsan (eyibdan poksan) va salomatlik Sendandir. Sen barokotlisan, ey ulugʻlik va karam egasi)» deb aytar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ салом берганларида: «Аллоҳумма антас-салому ва минкас-салом, табарокта ё зал-жалали вал-икром (Эй Аллоҳ, Сен Саломсан (эйибдан поксан) ва саломатлик Сендандир. Сен барокотлисан, эй улуғлик ва карам эгаси)» деб айтар эдилар.

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ، أَخْبَرَنَا عِيسَى، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَدْعُو بِهَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ ‏"‏ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ النَّارِ وَعَذَابِ النَّارِ وَمِنْ شَرِّ الْغِنَى وَالْفَقْرِ ‏"‏ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ ushbu kalimalar bilan duo qilar edilar: «Allohumma, men Sendan oʻt fitnasidan va oʻt azobidan, hamda boylik va faqirlik yomonligidan panoh soʻrayman».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ ушбу калималар билан дуо қилар эдилар: «Аллоҳумма, мен Сендан ўт фитнасидан ва ўт азобидан, ҳамда бойлик ва фақирлик ёмонлигидан паноҳ сўрайман».

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَعِينٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أُخْبِرْتُ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - أَنَّهَا قَالَتْ وَهِيَ تَذْكُرُ شَأْنَ خَيْبَرَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَبْعَثُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ رَوَاحَةَ إِلَى يَهُودِ خَيْبَرَ فَيَخْرِصُ النَّخْلَ حِينَ يَطِيبُ قَبْلَ أَنْ يُؤْكَلَ مِنْهُ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u Xaybar voqeasini eslab turib shunday dedi: Nabiy ﷺ Abdulloh ibn Ravohani Xaybar yahudiylariga yuborar edilar, u esa xurmo pishib yetilgan paytda, undan hali yeyilmasdan oldin (hosilni) chamalab oʻlchardi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у Хайбар воқеасини эслаб туриб шундай деди: Набий ﷺ Абдуллоҳ ибн Равоҳани Хайбар яҳудийларига юборар эдилар, у эса хурмо пишиб етилган пайтда, ундан ҳали ейилмасдан олдин (ҳосилни) чамалаб ўлчарди.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِذَا أَنْفَقَتِ الْمَرْأَةُ مِنْ بَيْتِ زَوْجِهَا غَيْرَ مُفْسِدَةٍ كَانَ لَهَا أَجْرُ مَا أَنْفَقَتْ وَلِزَوْجِهَا أَجْرُ مَا اكْتَسَبَ وَلِخَازِنِهِ مِثْلُ ذَلِكَ لاَ يَنْقُصُ بَعْضُهُمْ أَجْرَ بَعْضٍ ‏"‏ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ shunday dedilar: «Ayol erining uyidan (molidan) buzgʻunchilik qilmagan holda (sadaqa qilib) infoq qilsa, infoq qilgani uchun unga ajr boʻladi, eriga esa topib kelgani uchun ajr boʻladi, (molni saqlagan) xazinaboniga ham shunga oʻxshash ajr boʻladi. Ularning biri ikkinchisining ajridan hech narsa kamaytirmaydi».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ шундай дедилар: «Аёл эрининг уйидан (молидан) бузғунчилик қилмаган ҳолда (садақа қилиб) инфоқ қилса, инфоқ қилгани учун унга ажр бўлади, эрига эса топиб келгани учун ажр бўлади, (молни сақлаган) хазинабонига ҳам шунга ўхшаш ажр бўлади. Уларнинг бири иккинчисининг ажридан ҳеч нарса камайтирмайди».