أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، وَيُونُسُ، وَعَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، أَنَّ ابْنَ شِهَابٍ، أَخْبَرَهُمْ عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي فِيمَا بَيْنَ أَنْ يَفْرُغَ مِنْ صَلاَةِ الْعِشَاءِ إِلَى الْفَجْرِ إِحْدَى عَشْرَةَ رَكْعَةً يُسَلِّمُ بَيْنَ كُلِّ رَكْعَتَيْنِ وَيُوتِرُ بِوَاحِدَةٍ وَيَسْجُدُ سَجْدَةً قَدْرَ مَا يَقْرَأُ أَحَدُكُمْ خَمْسِينَ آيَةً ثُمَّ يَرْفَعُ رَأْسَهُ فَإِذَا سَكَتَ الْمُؤَذِّنُ مِنْ صَلاَةِ الْفَجْرِ وَتَبَيَّنَ لَهُ الْفَجْرُ رَكَعَ رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ ثُمَّ اضْطَجَعَ عَلَى شِقِّهِ الأَيْمَنِ حَتَّى يَأْتِيَهُ الْمُؤَذِّنُ بِالإِقَامَةِ فَيَخْرُجُ مَعَهُ وَبَعْضُهُمْ يَزِيدُ عَلَى بَعْضٍ فِي الْحَدِيثِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Xufton namozini oʻqib boʻlgach, Bomdodgacha oʻn bir rakat namoz oʻqirdilar. Har ikki rakat orasida salom berardilar va bir rakat bilan Vitr oʻqirdilar. Biringiz ellik oyat oʻqiydigan miqdorda sajda qilardilar, soʻng boshlarini koʻtarardilar. Muazzin Bomdod namozining azonini tugatib, tong ravshan boʻlgach, ikki qisqa rakat oʻqirdilar, soʻng muazzin iqoma bilan kelguniga qadar oʻng yonboshlarida yotardilar, keyin u bilan birga chiqardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Хуфтон намозини ўқиб бўлгач, Бомдодгача ўн бир ракат намоз ўқирдилар. Ҳар икки ракат орасида салом берардилар ва бир ракат билан Витр ўқирдилар. Бирингиз эллик оят ўқийдиган миқдорда сажда қилардилар, сўнг бошларини кўтарардилар. Муаззин Бомдод намозининг азонини тугатиб, тонг равшан бўлгач, икки қисқа ракат ўқирдилар, сўнг муаззин иқома билан келгунига қадар ўнг ёнбошларида ётардилар, кейин у билан бирга чиқардилар.
أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ، وَأُمَّ سَلَمَةَ ذَكَرَتَا كَنِيسَةً رَأَتَاهَا بِالْحَبَشَةِ فِيهَا تَصَاوِيرُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ أُولَئِكَ إِذَا كَانَ فِيهِمُ الرَّجُلُ الصَّالِحُ فَمَاتَ بَنَوْا عَلَى قَبْرِهِ مَسْجِدًا وَصَوَّرُوا تِيكَ الصُّوَرَ أُولَئِكَ شِرَارُ الْخَلْقِ عِنْدَ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Ummu Habiba va Ummu Salama Habashada koʻrgan bir cherkovni eslashdi, unda suratlar bor edi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta ular orasida bir solih kishi boʻlib, u vafot etsa, uning qabri ustiga masjid qurar va oʻsha suratlarni chizar edilar. Ular qiyomat kunida Ollohning huzurida yaratilganlarning eng yomonidirlar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Умму Ҳабиба ва Умму Салама Ҳабашада кўрган бир черковни эслашди, унда суратлар бор эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта улар орасида бир солиҳ киши бўлиб, у вафот этса, унинг қабри устига масжид қурар ва ўша суратларни чизар эдилар. Улар қиёмат кунида Оллоҳнинг ҳузурида яратилганларнинг энг ёмонидирлар», дедилар.
أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَرَادَ أَنْ يَعْتَكِفَ صَلَّى الصُّبْحَ ثُمَّ دَخَلَ فِي الْمَكَانِ الَّذِي يُرِيدُ أَنْ يَعْتَكِفَ فِيهِ فَأَرَادَ أَنْ يَعْتَكِفَ الْعَشْرَ الأَوَاخِرَ مِنْ رَمَضَانَ فَأَمَرَ فَضُرِبَ لَهُ خِبَاءٌ وَأَمَرَتْ حَفْصَةُ فَضُرِبَ لَهَا خِبَاءٌ فَلَمَّا رَأَتْ زَيْنَبُ خِبَاءَهَا أَمَرَتْ فَضُرِبَ لَهَا خِبَاءٌ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " آلْبِرَّ تُرِدْنَ " . فَلَمْ يَعْتَكِفْ فِي رَمَضَانَ وَاعْتَكَفَ عَشْرًا مِنْ شَوَّالٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ eʼtikof qilmoqchi boʻlsalar, bomdodni oʻqib, soʻng eʼtikof qilmoqchi boʻlgan joylariga kirardilar. U zot Ramazonning oxirgi oʻn kunida eʼtikof qilmoqchi boʻldilar va buyurdilar, ular uchun chodir tikildi. Hafsa ham buyurdi, uning uchun ham chodir tikildi. Zaynab uning chodirini koʻrgach, u ham buyurdi, uning uchun ham chodir tikildi. Rasululloh ﷺ buni koʻrganlarida: «Yaxshilikni istayapsizlarmi?» dedilar. Soʻng u zot Ramazonda eʼtikof qilmadilar, Shavvolda oʻn kun eʼtikof qildilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ эътикоф қилмоқчи бўлсалар, бомдодни ўқиб, сўнг эътикоф қилмоқчи бўлган жойларига кирардилар. У зот Рамазоннинг охирги ўн кунида эътикоф қилмоқчи бўлдилар ва буюрдилар, улар учун чодир тикилди. Ҳафса ҳам буюрди, унинг учун ҳам чодир тикилди. Зайнаб унинг чодирини кўргач, у ҳам буюрди, унинг учун ҳам чодир тикилди. Расулуллоҳ ﷺ буни кўрганларида: «Яхшиликни истаяпсизларми?» дедилар. Сўнг у зот Рамазонда эътикоф қилмадилар, Шавволда ўн кун эътикоф қилдилар.
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أُصِيبَ سَعْدٌ يَوْمَ الْخَنْدَقِ رَمَاهُ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ رَمْيَةً فِي الأَكْحَلِ فَضَرَبَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَيْمَةً فِي الْمَسْجِدِ لِيَعُودَهُ مِنْ قَرِيبٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Xandaq kunida Saʼd yaralandi, Qurayshdan bir kishi uni bilagining tomiridan otib yaralagan edi. Shunda Rasululloh ﷺ uni yaqindan borib koʻrib turish uchun masjidda unga bir chodir tikdirtdilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Хандақ кунида Саъд яраланди, Қурайшдан бир киши уни билагининг томиридан отиб яралаган эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уни яқиндан бориб кўриб туриш учун масжидда унга бир чодир тикдиртдилар.
أَخْبَرَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ، عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ عَنْ سُتْرَةِ الْمُصَلِّي فَقَالَ " مِثْلُ مُؤْخِرَةِ الرَّحْلِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasulullohdan ﷺ Tabuk gʻazotida namoz oʻquvchining sutrasi haqida soʻralganda, u zot: «Egar orqasining balandligicha boʻlgan narsa», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳдан ﷺ Табук ғазотида намоз ўқувчининг сутраси ҳақида сўралганда, у зот: «Эгар орқасининг баландлигича бўлган нарса», дедилар.
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ كُنْتُ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يُصَلِّي فَإِذَا أَرَدْتُ أَنْ أَقُومَ كَرِهْتُ أَنْ أَقُومَ - فَأَمُرَّ بَيْنَ يَدَيْهِ - انْسَلَلْتُ انْسِلاَلاً .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ namoz oʻqiyotganlarida u zotning oldida edim. Turmoqchi boʻlsam, u zotning oldidan oʻtishni yoqtirmasdim, shuning uchun sekingina sirgʻalib chiqib ketardim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ намоз ўқиётганларида у зотнинг олдида эдим. Турмоқчи бўлсам, у зотнинг олдидан ўтишни ёқтирмасдим, шунинг учун секингина сирғалиб чиқиб кетардим.
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي مِنَ اللَّيْلِ وَأَنَا رَاقِدَةٌ مُعْتَرِضَةٌ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ عَلَى فِرَاشِهِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يُوتِرَ أَيْقَظَنِي فَأَوْتَرْتُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ kechasi namoz oʻqirdilar, men esa u zot bilan qibla orasida, u zotning toʻshaklarida koʻndalang boʻlib yotardim. U zot vitr oʻqimoqchi boʻlganlarida meni uygʻotardilar, men ham vitr oʻqirdim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ кечаси намоз ўқирдилар, мен эса у зот билан қибла орасида, у зотнинг тўшакларида кўндаланг бўлиб ётардим. У зот витр ўқимоқчи бўлганларида мени уйғотардилар, мен ҳам витр ўқирдим», деди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الصَّنْعَانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ، يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ فِي بَيْتِي ثَوْبٌ فِيهِ تَصَاوِيرُ فَجَعَلْتُهُ إِلَى سَهْوَةٍ فِي الْبَيْتِ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي إِلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " يَا عَائِشَةُ أَخِّرِيهِ عَنِّي " . فَنَزَعْتُهُ فَجَعَلْتُهُ وَسَائِدَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Uyimda ustida suratlar boʻlgan bir mato bor edi, men uni uydagi bir tokchaga osib qoʻydim. Rasululloh ﷺ oʻsha tomonga qarab namoz oʻqir edilar. Soʻng u zot: ‹Ey Oisha, uni mendan narida qil›, dedilar. Shunda men uni olib, yostiqlar qildim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Уйимда устида суратлар бўлган бир мато бор эди, мен уни уйдаги бир токчага осиб қўйдим. Расулуллоҳ ﷺ ўша томонга қараб намоз ўқир эдилар. Сўнг у зот: ‹Эй Оиша, уни мендан нарида қил›, дедилар. Шунда мен уни олиб, ёстиқлар қилдим», деди.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَصِيرَةٌ يَبْسُطُهَا بِالنَّهَارِ وَيَحْتَجِرُهَا بِاللَّيْلِ فَيُصَلِّي فِيهَا فَفَطِنَ لَهُ النَّاسُ فَصَلَّوْا بِصَلاَتِهِ وَبَيْنَهُ وَبَيْنَهُمُ الْحَصِيرَةُ فَقَالَ " اكْلَفُوا مِنَ الْعَمَلِ مَا تُطِيقُونَ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لاَ يَمَلُّ حَتَّى تَمَلُّوا وَإِنَّ أَحَبَّ الأَعْمَالِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَدْوَمُهُ وَإِنْ قَلَّ " . ثُمَّ تَرَكَ مُصَلاَّهُ ذَلِكَ فَمَا عَادَ لَهُ حَتَّى قَبَضَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَكَانَ إِذَا عَمِلَ عَمَلاً أَثْبَتَهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺning boʻyrasi bor edi, uni kunduzi yozib qoʻyar, kechasi esa (toʻsiq qilib) oʻrab, ichida namoz oʻqirdilar. Odamlar buni sezib qolib, u zotga ergashib namoz oʻqiy boshladilar, u zot bilan ular orasida boʻyra bor edi. Shunda u zot: ‹Amallardan kuchingiz yetganicha bajaringlar, chunki Alloh azza va jalla siz zerikmaguningizcha zerikmaydi. Allohga eng suyukli amal, ozgina boʻlsa-da, davomiy boʻlganidir›, dedilar. Soʻng u zot oʻsha namozgohini tark etdilar va Alloh azza va jalla u zotni (vafot ettirib) olguncha unga qaytmadilar. U zot bir amalni qilsalar, uni doimiy qilardilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺнинг бўйраси бор эди, уни кундузи ёзиб қўяр, кечаси эса (тўсиқ қилиб) ўраб, ичида намоз ўқирдилар. Одамлар буни сезиб қолиб, у зотга эргашиб намоз ўқий бошладилар, у зот билан улар орасида бўйра бор эди. Шунда у зот: ‹Амаллардан кучингиз етганича бажаринглар, чунки Аллоҳ азза ва жалла сиз зерикмагунингизча зерикмайди. Аллоҳга энг суюкли амал, озгина бўлса-да, давомий бўлганидир›, дедилар. Сўнг у зот ўша намозгоҳини тарк этдилар ва Аллоҳ азза ва жалла у зотни (вафот эттириб) олгунча унга қайтмадилар. У зот бир амални қилсалар, уни доимий қилардилар», деди.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا وَكِيعٌ، قَالَ حَدَّثَنَا طَلْحَةُ بْنُ يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي بِاللَّيْلِ وَأَنَا إِلَى جَنْبِهِ وَأَنَا حَائِضٌ وَعَلَىَّ مِرْطٌ بَعْضُهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ kechasi namoz oʻqirdilar, men esa hayzli holimda u zotning yonlarida boʻlardim. Ustimda bir chodir boʻlib, uning bir qismi Rasululloh ﷺning ustlarida edi», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ кечаси намоз ўқирдилар, мен эса ҳайзли ҳолимда у зотнинг ёнларида бўлардим. Устимда бир чодир бўлиб, унинг бир қисми Расулуллоҳ ﷺнинг устларида эди», деди.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلَّى فِي خَمِيصَةٍ لَهَا أَعْلاَمٌ ثُمَّ قَالَ " شَغَلَتْنِي أَعْلاَمُ هَذِهِ اذْهَبُوا بِهَا إِلَى أَبِي جَهْمٍ وَائْتُونِي بِأَنْبِجَانِيِّهِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ naqshli xamisada namoz oʻqidilar. Soʻng: «Bu naqshlari meni chalgʻitdi. Uni Abu Jahmga olib boringlar va menga uning naqshsiz anbijoniysini keltiringlar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ нақшли хамисада намоз ўқидилар. Сўнг: «Бу нақшлари мени чалғитди. Уни Абу Жаҳмга олиб боринглар ва менга унинг нақшсиз анбижонийсини келтиринглар», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَتَوَضَّأُ بِالْمُدِّ وَيَغْتَسِلُ بِالصَّاعِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir mudd suv bilan taharat qilar va bir soʻ suv bilan gʻusl qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир мудд сув билан таҳарат қилар ва бир сў сув билан ғусл қилар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ شَيْبَةَ، عَنْ طَلْقِ بْنِ حَبِيبٍ، عَنِ ابْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " عَشْرٌ مِنَ الْفِطْرَةِ قَصُّ الشَّارِبِ وَإِعْفَاءُ اللِّحْيَةِ وَالسِّوَاكُ وَالاِسْتِنْشَاقُ بِالْمَاءِ وَقَصُّ الأَظْفَارِ وَغَسْلُ الْبَرَاجِمِ وَنَتْفُ الإِبِطِ وَحَلْقُ الْعَانَةِ وَانْتِقَاصُ الْمَاءِ " . يَعْنِي الاِسْتِنْجَاءَ . قَالَ زَكَرِيَّا قَالَ مُصْعَبٌ وَنَسِيتُ الْعَاشِرَةَ إِلاَّ أَنْ تَكُونَ الْمَضْمَضَةَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Oʻnta narsa fitratdandir: moʻylovni qirqish, soqolni qoʻyib yuborish, misvok qilish, burunga suv tortish, tirnoqlarni olish, barmoq boʻgʻimlarini yuvish, qoʻltiq tuklarini yulish, avrat sochlarini qirish, suv bilan tozalanish», dedilar — bu istinjoni bildiradi. Roviy: «Musʼab: ‹Oʻninchisini unutdim, magar ogʻizni chayish boʻlsa kerak›, dedi», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ўнта нарса фитратдандир: мўйловни қирқиш, соқолни қўйиб юбориш, мисвок қилиш, бурунга сув тортиш, тирноқларни олиш, бармоқ бўғимларини ювиш, қўлтиқ тукларини юлиш, аврат сочларини қириш, сув билан тозаланиш», дедилар — бу истинжони билдиради. Ровий: «Мусъаб: ‹Ўнинчисини унутдим, магар оғизни чайиш бўлса керак›, деди», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَسُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ مُوسَى السُّدِّيُّ، قَالُوا حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحِ بْنِ هَانِئٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَنْ حَدَّثَكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بَالَ قَائِمًا فَلاَ تُصَدِّقْهُ أَنَا رَأَيْتُهُ يَبُولُ قَاعِدًا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Kim senga Rasululloh ﷺ tik turib bavl qildilar, deb aytsa, uni tasdiqlama. Men u zotni oʻtirgan holda bavl qilayotganlarini koʻrardim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Ким сенга Расулуллоҳ ﷺ тик туриб бавл қилдилар, деб айтса, уни тасдиқлама. Мен у зотни ўтирган ҳолда бавл қилаётганларини кўрардим», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ خَالِدِ بْنِ أَبِي الصَّلْتِ، عَنْ عِرَاكِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ ذُكِرَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَوْمٌ يَكْرَهُونَ أَنْ يَسْتَقْبِلُوا بِفُرُوجِهِمُ الْقِبْلَةَ فَقَالَ " أُرَاهُمْ قَدْ فَعَلُوهَا اسْتَقْبِلُوا بِمَقْعَدَتِي الْقِبْلَةَ " .
قَالَ أَبُو الْحَسَنِ الْقَطَّانُ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ الْمُغِيرَةِ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ خَالِدِ بْنِ أَبِي الصَّلْتِ، مِثْلَهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning huzurlarida avrat joylarini qiblaga qaratishni yoqtirmaydigan bir qavm haqida gap ochildi. Shunda u zot ﷺ: «Menimcha, ular buni qilishgan. Mening oʻrindigʻimni qiblaga qaratib qoʻyinglar», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида аврат жойларини қиблага қаратишни ёқтирмайдиган бир қавм ҳақида гап очилди. Шунда у зот ﷺ: «Менимча, улар буни қилишган. Менинг ўриндиғимни қиблага қаратиб қўйинглар», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَحْيَى التَّوْأَمِ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ أُمِّهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتِ انْطَلَقَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَبُولُ فَاتَّبَعَهُ عُمَرُ بِمَاءٍ فَقَالَ " مَا هَذَا يَا عُمَرُ " . قَالَ مَاءٌ . قَالَ " مَا أُمِرْتُ كُلَّمَا بُلْتُ أَنْ أَتَوَضَّأَ وَلَوْ فَعَلْتُ لَكَانَتْ سُنَّةً " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bavl qilgani chiqdilar, Umar u zotning ortidan suv koʻtarib bordi. Shunda u zot ﷺ: «Ey Umar, bu nima?» dedilar. U: «Suv», dedi. U zot ﷺ: «Men har bavl qilganimda tahorat olishga buyurilmaganman. Agar shunday qilganimda, u sunnat boʻlib qolar edi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бавл қилгани чиқдилар, Умар у зотнинг ортидан сув кўтариб борди. Шунда у зот ﷺ: «Эй Умар, бу нима?» дедилар. У: «Сув», деди. У зот ﷺ: «Мен ҳар бавл қилганимда таҳорат олишга буюрилмаганман. Агар шундай қилганимда, у суннат бўлиб қолар эди», дедилар.
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ خَرَجَ مِنْ غَائِطٍ قَطُّ إِلاَّ مَسَّ مَاءً .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasulullohni ﷺ hojatxonadan chiqib, suvga qoʻl tekkizmagan holda chiqqanlarini hech koʻrmadim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳни ﷺ ҳожатхонадан чиқиб, сувга қўл теккизмаган ҳолда чиққанларини ҳеч кўрмадим.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ شَرِيكٍ، عَنْ جَابِرٍ، عَنْ زَيْدٍ الْعَمِّيِّ، عَنْ أَبِي الصِّدِّيقِ النَّاجِيِّ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَغْسِلُ مَقْعَدَتَهُ ثَلاَثًا . قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَعَلْنَاهُ فَوَجَدْنَاهُ دَوَاءً وَطُهُورًا .
قَالَ أَبُو الْحَسَنِ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا أَبُو حَاتِمٍ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْوَاسِطِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، نَحْوَهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ orqa chiqaruv joyini uch marta yuvar edilar. Ibn Umar: «Biz ham shuni qildik va uni davo hamda poklik deb topdik», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ орқа чиқарув жойини уч марта ювар эдилар. Ибн Умар: «Биз ҳам шуни қилдик ва уни даво ҳамда поклик деб топдик», деди.
حَدَّثَنَا عِصْمَةُ بْنُ الْفَضْلِ، وَيَحْيَى بْنُ حَكِيمٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَرَمِيُّ بْنُ عُمَارَةَ بْنِ أَبِي حَفْصَةَ، حَدَّثَنَا حَرِيشُ بْنُ الْخِرِّيتِ، أَنْبَأَنَا ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَضَعُ لِرَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ثَلاَثَةَ آنِيَةٍ مِنَ اللَّيْلِ مُخَمَّرَةً إِنَاءً لِطَهُورِهِ وَإِنَاءً لِسِوَاكِهِ وَإِنَاءً لِشَرَابِهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ uchun kechasi uchta yopiq idish qoʻyar edim: bir idish taharatlari uchun, bir idish misvoklari uchun va bir idish ichimliklari uchun.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ учун кечаси учта ёпиқ идиш қўяр эдим: бир идиш таҳаратлари учун, бир идиш мисвоклари учун ва бир идиш ичимликлари учун.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ رَافِعٍ، وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ تَوْبَةَ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ حَارِثَةَ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَتَوَضَّأُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ، ـ صلى الله عليه وسلم ـ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ قَدْ أَصَابَتْ مِنْهُ الْهِرَّةُ قَبْلَ ذَلِكَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ bilan bitta idishdan taharat qilardik. Bundan oldin undan mushuk ham ichgan boʻlardi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан битта идишдан таҳарат қилардик. Бундан олдин ундан мушук ҳам ичган бўларди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَرَسُولُ اللَّهِ، ـ صلى الله عليه وسلم ـ مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ bilan bitta idishdan gʻusl qilar edim.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ билан битта идишдан ғусл қилар эдим.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ شَبِيبٍ، حَدَّثَنَا حَبِيبُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ هَرَمٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّهُمَا كَانَا يَتَوَضَّآنِ جَمِيعًا لِلصَّلاَةِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ va u namoz uchun birgalikda taharat olardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ ва у намоз учун биргаликда таҳарат олардилар.
حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ، ح وَحَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّنَافِسِيُّ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يُحِبُّ التَّيَمُّنَ فِي الطُّهُورِ إِذَا تَطَهَّرَ وَفِي تَرَجُّلِهِ إِذَا تَرَجَّلَ وَفِي انْتِعَالِهِ إِذَا انْتَعَلَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ tozalanganlarida taharatda oʻng tomondan boshlashni, sochlarini taraganda va oyoq kiyimini kiyganda ham oʻng tomondan boshlashni yaxshi koʻrardilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ тозаланганларида таҳаратда ўнг томондан бошлашни, сочларини тараганда ва оёқ кийимини кийганда ҳам ўнг томондан бошлашни яхши кўрардилар.
قَالَ الْقَطَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمُؤْمِنِ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ حَرْبٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " وَيْلٌ لِلأَعْقَابِ مِنَ النَّارِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Doʻzax oʻtidan tovonlarga voy boʻlsin!», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дўзах ўтидан товонларга вой бўлсин!», дедилар.
حَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَنْبَأَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ " تَوَضَّئُوا مِمَّا مَسَّتِ النَّارُ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Olov tekkan narsadan soʻng taharat oling», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Олов теккан нарсадан сўнг таҳарат олинг», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ أُتِيَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِصَبِيٍّ فَبَالَ عَلَيْهِ فَأَتْبَعَهُ الْمَاءَ وَلَمْ يَغْسِلْهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺga bir chaqaloq keltirildi, u zotning ustiga siydik chiqardi. U zot uning ustiga suv sepdilar, ammo uni yuvmadilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺга бир чақалоқ келтирилди, у зотнинг устига сийдик чиқарди. У зот унинг устига сув сепдилар, аммо уни ювмадилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفٍ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، جَمِيعًا عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ رُبَّمَا فَرَكْتُهُ مِنْ ثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ بِيَدِي .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Baʼzan men uni (manniyni) Rasululloh ﷺning kiyimlaridan qoʻlim bilan ishqalab tozalardim.»Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Баъзан мен уни (маннийни) Расулуллоҳ ﷺнинг кийимларидан қўлим билан ишқалаб тозалардим.»
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ مُغِيرَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَقَدْ رَأَيْتُنِي أَجِدُهُ فِي ثَوْبِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَأَحُتُّهُ عَنْهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men uni (manniyni) Rasululloh ﷺning kiyimlarida topib, uni qirib tozalaganimni eslayman.»Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен уни (маннийни) Расулуллоҳ ﷺнинг кийимларида топиб, уни қириб тозалаганимни эслайман.»
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا اسْتَعَارَتْ مِنْ أَسْمَاءَ قِلاَدَةً فَهَلَكَتْ فَأَرْسَلَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أُنَاسًا فِي طَلَبِهَا فَأَدْرَكَتْهُمُ الصَّلاَةُ فَصَلَّوْا بِغَيْرِ وُضُوءٍ فَلَمَّا أَتَوُا النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ شَكَوْا ذَلِكَ إِلَيْهِ فَنَزَلَتْ آيَةُ التَّيَمُّمِ فَقَالَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ جَزَاكِ اللَّهُ خَيْرًا فَوَاللَّهِ مَا نَزَلَ بِكِ أَمْرٌ قَطُّ إِلاَّ جَعَلَ اللَّهُ لَكِ مِنْهُ مَخْرَجًا وَجَعَلَ لِلْمُسْلِمِينَ فِيهِ بَرَكَةً .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U Asmodan bir marjon ariyat (qarzga) olgan edi, u yoʻqolib qoldi. Shunda Nabiy ﷺ uni qidirish uchun bir necha kishini yubordilar. Ularga namoz vaqti yetdi va ular taharatsiz namoz oʻqidilar. Nabiy ﷺning huzurlariga kelganlarida buni u zotga shikoyat qildilar. Shunda tayammum oyati nozil boʻldi. Usayd ibn Huzayr: «Alloh senga yaxshi mukofot bersin! Ollohga qasamki, senga qanday ish tushmasin, Alloh sen uchun undan chiqish yoʻlini qilib berdi va musulmonlar uchun unda baraka qildi», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У Асмодан бир маржон арият (қарзга) олган эди, у йўқолиб қолди. Шунда Набий ﷺ уни қидириш учун бир неча кишини юбордилар. Уларга намоз вақти етди ва улар таҳаратсиз намоз ўқидилар. Набий ﷺнинг ҳузурларига келганларида буни у зотга шикоят қилдилар. Шунда таяммум ояти нозил бўлди. Усайд ибн Ҳузайр: «Аллоҳ сенга яхши мукофот берсин! Оллоҳга қасамки, сенга қандай иш тушмасин, Аллоҳ сен учун ундан чиқиш йўлини қилиб берди ва мусулмонлар учун унда барака қилди», деди.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَامِرِ بْنِ زُرَارَةَ، وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ مُوسَى السُّدِّيُّ، قَالُوا حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ لاَ يَتَوَضَّأُ بَعْدَ الْغُسْلِ مِنَ الْجَنَابَةِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ junublikdan gʻusl qilganlaridan keyin taharat qilmas edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жунубликдан ғусл қилганларидан кейин таҳарат қилмас эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ حُرَيْثٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَغْتَسِلُ مِنَ الْجَنَابَةِ ثُمَّ يَسْتَدْفِئُ بِي قَبْلَ أَنْ أَغْتَسِلَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ junublikdan gʻusl qilar, soʻng men gʻusl qilishimdan oldin men bilan isinar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жунубликдан ғусл қилар, сўнг мен ғусл қилишимдан олдин мен билан исинар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُجْنِبُ ثُمَّ يَنَامُ وَلاَ يَمَسُّ مَاءً حَتَّى يَقُومَ بَعْدَ ذَلِكَ فَيَغْتَسِلَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ junub boʻlar, soʻng suvga tegmasdan uxlar, keyinroq turib gʻusl qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жунуб бўлар, сўнг сувга тегмасдан ухлар, кейинроқ туриб ғусл қилар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِنْ كَانَتْ لَهُ إِلَى أَهْلِهِ حَاجَةٌ قَضَاهَا ثُمَّ يَنَامُ كَهَيْئَتِهِ لاَ يَمَسُّ مَاءً .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning ayollariga hojatlari boʻlsa, uni ado etardilar, soʻng suvga tegmasdan oʻsha holicha uxlar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг аёлларига ҳожатлари бўлса, уни адо этардилар, сўнг сувга тегмасдан ўша ҳолича ухлар эдилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يُجْنِبُ ثُمَّ يَنَامُ كَهَيْئَتِهِ لاَ يَمَسُّ مَاءً . قَالَ سُفْيَانُ فَذَكَرْتُ الْحَدِيثَ يَوْمًا فَقَالَ لِي إِسْمَاعِيلُ يَا فَتًى يُشَدُّ هَذَا الْحَدِيثُ بِشَىْءٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ junub boʻlar, soʻng suvga tegmasdan oʻsha holicha uxlar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жунуб бўлар, сўнг сувга тегмасдан ўша ҳолича ухлар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ الْمِصْرِيُّ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَنَامَ وَهُوَ جُنُبٌ تَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ junub holatlarida uxlamoqchi boʻlsalar, namozga taharat qilgandek taharat qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жунуб ҳолатларида ухламоқчи бўлсалар, намозга таҳарат қилгандек таҳарат қилар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، وَغُنْدَرٌ، وَوَكِيعٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَأْكُلَ وَهُوَ جُنُبٌ تَوَضَّأَ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ junub holatida boʻlib, biror narsa yemoqchi boʻlsalar, taharat qilar edilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ жунуб ҳолатида бўлиб, бирор нарса емоқчи бўлсалар, таҳарат қилар эдилар».
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَأْكُلَ وَهُوَ جُنُبٌ غَسَلَ يَدَيْهِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ junub holatida boʻlib, biror narsa yemoqchi boʻlsalar, qoʻllarini yuvar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ жунуб ҳолатида бўлиб, бирор нарса емоқчи бўлсалар, қўлларини ювар эдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ خَالِدٍ، عَنِ الْعُمَرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " إِذَا اسْتَيْقَظَ أَحَدُكُمْ مِنْ نَوْمِهِ فَرَأَى بَلَلاً وَلَمْ يَرَ أَنَّهُ احْتَلَمَ اغْتَسَلَ وَإِذَا رَأَى أَنَّهُ قَدِ احْتَلَمَ وَلَمْ يَرَ بَلَلاً فَلاَ غُسْلَ عَلَيْهِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Biringiz uyqusidan uygʻonib, hoʻllik koʻrsa-yu, ehtilom boʻlganini bilmasa, gʻusl qilsin. Agar ehtilom boʻlganini koʻrsa-yu, hoʻllik koʻrmasa, unga gʻusl vojib boʻlmaydi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бирингиз уйқусидан уйғониб, ҳўллик кўрса-ю, эҳтилом бўлганини билмаса, ғусл қилсин. Агар эҳтилом бўлганини кўрса-ю, ҳўллик кўрмаса, унга ғусл вожиб бўлмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَرَّاحِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ جَاءَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ أَبِي حُبَيْشٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي امْرَأَةٌ أُسْتَحَاضُ فَلاَ أَطْهُرُ أَفَأَدَعُ الصَّلاَةَ قَالَ " لاَ إِنَّمَا ذَلِكَ عِرْقٌ وَلَيْسَ بِالْحَيْضَةِ فَإِذَا أَقْبَلَتِ الْحَيْضَةُ فَدَعِي الصَّلاَةَ وَإِذَا أَدْبَرَتْ فَاغْسِلِي عَنْكِ الدَّمَ وَصَلِّي " . هَذَا حَدِيثُ وَكِيعٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Fotima bint Abu Hubaysh Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, men istihoza koʻradigan ayolman, poklanmayman. Namozni tark etaymi?» dedi. U zot: «Yoʻq, bu faqat bir tomirdir, hayz emas. Hayz kelsa, namozni tark et, ketsa oʻzingdan qonni yuv va namoz oʻqi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Фотима бинт Абу Ҳубайш Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен истиҳоза кўрадиган аёлман, покланмайман. Намозни тарк этайми?» деди. У зот: «Йўқ, бу фақат бир томирдир, ҳайз эмас. Ҳайз келса, намозни тарк эт, кетса ўзингдан қонни юв ва намоз ўқи», дедилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ جَاءَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ أَبِي حُبَيْشٍ إِلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي امْرَأَةٌ أُسْتَحَاضُ فَلاَ أَطْهُرُ أَفَأَدَعُ الصَّلاَةَ قَالَ " لاَ إِنَّمَا ذَلِكَ عِرْقٌ وَلَيْسَ بِالْحَيْضَةِ اجْتَنِبِي الصَّلاَةَ أَيَّامَ مَحِيضِكِ ثُمَّ اغْتَسِلِي وَتَوَضَّئِي لِكُلِّ صَلاَةٍ وَإِنْ قَطَرَ الدَّمُ عَلَى الْحَصِيرِ " .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Fotima bint Abu Hubaysh Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, men istihoza koʻradigan ayolman, poklanmayman. Namozni tark etaymi?» dedi. U zot: «Yoʻq, bu faqat bir tomirdir, hayz emas. Hayz kunlaringda namozni tark et, soʻng gʻusl qil va har namoz uchun tahorat ol, garchi boʻyraga qon tomsa ham», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Фотима бинт Абу Ҳубайш Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен истиҳоза кўрадиган аёлман, покланмайман. Намозни тарк этайми?» деди. У зот: «Йўқ, бу фақат бир томирдир, ҳайз эмас. Ҳайз кунларингда намозни тарк эт, сўнг ғусл қил ва ҳар намоз учун таҳорат ол, гарчи бўйрага қон томса ҳам», дедилар.