Said ibn Jubayr

حَدَّثَنَا ابْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ أَفَضْنَا مَعَ ابْنِ عُمَرَ فَلَمَّا بَلَغْنَا جَمْعًا صَلَّى بِنَا الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِإِقَامَةٍ وَاحِدَةٍ ثَلاَثًا وَاثْنَتَيْنِ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ لَنَا ابْنُ عُمَرَ هَكَذَا صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْمَكَانِ ‏.‏

Saʼid ibn Jubayr (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi. U: «Ibn Umar (roziyallohu anhumo) bilan birga (Arafotdan) qaytdik. Jamʼga (Muzdalifaga) yetib kelganimizda, u bizga shom va xufton namozlarini bitta iqomat bilan, uch rakaat va ikki rakaat qilib oʻqib berdi. Namozdan farigʻ boʻlgach, Ibn Umar (roziyallohu anhumo) bizga: ‹Rasululloh ﷺ ham shu joyda bizga mana shunday namoz oʻqib bergan edilar›, dedi», dedi.Саъид ибн Жубайр (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади. У: «Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) билан бирга (Арафотдан) қайтдик. Жамъга (Муздалифага) етиб келганимизда, у бизга шом ва хуфтон намозларини битта иқомат билан, уч ракаат ва икки ракаат қилиб ўқиб берди. Намоздан фариғ бўлгач, Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) бизга: ‹Расулуллоҳ ﷺ ҳам шу жойда бизга мана шундай намоз ўқиб берган эдилар›, деди», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ زِيَادٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ لاَ بَأْسَ بِالْقَرَامِلِ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ كَأَنَّهُ يَذْهَبُ إِلَى أَنَّ الْمَنْهِيَّ، عَنْهُ شُعُورُ النِّسَاءِ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ كَانَ أَحْمَدُ يَقُولُ الْقَرَامِلُ لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ ‏.‏

Said ibn Jubayr (rahimahulloh) aytadi: «Qaromil (ip yoki jundan toʻqilgan soch bogʻichlari)da zarar yoʻq». Abu Dovud aytadi: Goʻyo u qaytarilgan narsa ayollarning (oʻz) sochlari (ni ulash) degan fikrga moyil boʻladi. Abu Dovud aytadi: Ahmad (ibn Hanbal): «Qaromilda zarar yoʻq», der edi.Саид ибн Жубайр (раҳимаҳуллоҳ) айтади: «Қаромил (ип ёки жундан тўқилган соч боғичлари)да зарар йўқ». Абу Довуд айтади: Гўё у қайтарилган нарса аёлларнинг (ўз) сочлари (ни улаш) деган фикрга мойил бўлади. Абу Довуд айтади: Аҳмад (ибн Ҳанбал): «Қаромилда зарар йўқ», дер эди.

حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، أَوْ حَدَّثَنِي الْحَكَمُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ فَقَالَ لَمَّا نَزَلَتِ الَّتِي فِي الْفُرْقَانِ ‏{‏ وَالَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلاَ يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ ‏}‏ قَالَ مُشْرِكُو أَهْلِ مَكَّةَ قَدْ قَتَلْنَا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ وَدَعَوْنَا مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَأَتَيْنَا الْفَوَاحِشَ ‏.‏ فَأَنْزَلَ اللَّهُ ‏{‏ إِلاَّ مَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلاً صَالِحًا فَأُولَئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ ‏}‏ فَهَذِهِ لأُولَئِكَ قَالَ وَأَمَّا الَّتِي فِي النِّسَاءِ ‏{‏ وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ ‏}‏ الآيَةُ قَالَ الرَّجُلُ إِذَا عَرَفَ شَرَائِعَ الإِسْلاَمِ ثُمَّ قَتَلَ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ لاَ تَوْبَةَ لَهُ ‏.‏ فَذَكَرْتُ هَذَا لِمُجَاهِدٍ فَقَالَ إِلاَّ مَنْ نَدِمَ ‏.‏

Yusuf ibn Muso bizga Jarirdan, u Mansurdan, u Said ibn Jubayrdan — yoki menga Hakam Said ibn Jubayrdan rivoyat qildi. U aytdi: Men Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan soʻradim. U: «Furqon surasidagi {Ular Alloh bilan birga boshqa bir ilohga ibodat qilmaydilar va Alloh harom qilgan jonni — haq (yoʻli) bilan boʻlmasa — oʻldirmaydilar} degan oyat nozil boʻlganida, Makka mushriklari: ‹Biz Alloh harom qilgan jonni oʻldirgan edik, Alloh bilan birga boshqa ilohga ibodat qilgan edik va fohisha ishlarni qilgan edik›, dedilar. Shunda Alloh: {Magar tavba qilib, iymon keltirgan va solih amal qilgan kishilar bundan mustasno. Ana oʻshalarning yomonliklarini Alloh yaxshiliklarga aylantiradi} oyatini nozil qildi. Bas, bu oyat oʻshalar haqidadir», dedi. U aytdi: «Niso surasidagi {Kim bir moʻminni qasddan oʻldirsa, uning jazosi jahannamdir} degan oyatga kelsak, — kishi Islom shariatlarini bilgach, soʻngra bir moʻminni qasddan oʻldirsa, uning jazosi jahannamdir, unga tavba yoʻq», dedi. Men buni Mujohidga aytdim. U: «Magar nadomat chekkan kishi bundan mustasno», dedi.Юсуф ибн Мусо бизга Жарирдан, у Мансурдан, у Саид ибн Жубайрдан — ёки менга Ҳакам Саид ибн Жубайрдан ривоят қилди. У айтди: Мен Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан сўрадим. У: «Фурқон сурасидаги {Улар Аллоҳ билан бирга бошқа бир илоҳга ибодат қилмайдилар ва Аллоҳ ҳаром қилган жонни — ҳақ (йўли) билан бўлмаса — ўлдирмайдилар} деган оят нозил бўлганида, Макка мушриклари: ‹Биз Аллоҳ ҳаром қилган жонни ўлдирган эдик, Аллоҳ билан бирга бошқа илоҳга ибодат қилган эдик ва фоҳиша ишларни қилган эдик›, дедилар. Шунда Аллоҳ: {Магар тавба қилиб, иймон келтирган ва солиҳ амал қилган кишилар бундан мустасно. Ана ўшаларнинг ёмонликларини Аллоҳ яхшиликларга айлантиради} оятини нозил қилди. Бас, бу оят ўшалар ҳақидадир», деди. У айтди: «Нисо сурасидаги {Ким бир мўминни қасддан ўлдирса, унинг жазоси жаҳаннамдир} деган оятга келсак, — киши Ислом шариатларини билгач, сўнгра бир мўминни қасддан ўлдирса, унинг жазоси жаҳаннамдир, унга тавба йўқ», деди. Мен буни Мужоҳидга айтдим. У: «Магар надомат чеккан киши бундан мустасно», деди.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، وَسُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْعَتَكِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، عَنْ جَعْفَرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَاهُ مُرْسَلٌ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ حُمَيْدٍ يَقُولُ سَمِعْتُ يَعْقُوبَ يَقُولُ كُلُّ شَىْءٍ حَدَّثْتُكُمْ عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَهُوَ مُسْنَدٌ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏

Said ibn Jubayr (rahimahulloh)dan, u Paygʻambar ﷺdan shu maʼnoda mursal (sahobiy zikr qilinmagan) holda rivoyat qiladi. Abu Dovud dedi: Men Muhammad ibn Humaydning shunday deganini eshitdim: Men Yaʼqubning shunday deganini eshitdim: «Men sizlarga Jafardan, u Said ibn Jubayrdan, u Paygʻambar ﷺdan rivoyat qilgan har bir narsa, aslida Ibn Abbosdan, u Paygʻambar ﷺdan (kelgan) musnad (ulangan) hadisdir.»Саид ибн Жубайр (раҳимаҳуллоҳ)дан, у Пайғамбар ﷺдан шу маънода мурсал (саҳобий зикр қилинмаган) ҳолда ривоят қилади. Абу Довуд деди: Мен Муҳаммад ибн Ҳумайднинг шундай деганини эшитдим: Мен Яъқубнинг шундай деганини эшитдим: «Мен сизларга Жафардан, у Саид ибн Жубайрдан, у Пайғамбар ﷺдан ривоят қилган ҳар бир нарса, аслида Ибн Аббосдан, у Пайғамбар ﷺдан (келган) муснад (уланган) ҳадисдир.»

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَبْدِ الْمَجِيدِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبَّادٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ، حَدَّثَهُ فِي، هَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ ‏:‏ فَقَامَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ، حَتَّى صَلَّى ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ، ثُمَّ أَوْتَرَ بِخَمْسٍ لَمْ يَجْلِسْ بَيْنَهُنَّ ‏.‏

Said ibn Jubayr (rahimahulloh)dan rivoyat qilinishicha, Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) unga shu voqeada (hadisni) aytib berib: «U zot turib, ikki rakaatdan, ikki rakaatdan, toki sakkiz rakaat oʻqigunlaricha oʻqidilar, soʻng besh (rakaat) bilan vitr qilib, ularning orasida oʻtirmadilar», dedi.Саид ибн Жубайр (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинишича, Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) унга шу воқеада (ҳадисни) айтиб бериб: «У зот туриб, икки ракаатдан, икки ракаатдан, токи саккиз ракаат ўқигунларича ўқидилар, сўнг беш (ракаат) билан витр қилиб, уларнинг орасида ўтирмадилар», деди.