Simok ibn Harb

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكٍ، قَالَ سَمِعْتُ عِيَاضًا الْأَشْعَرِيَّ، قَالَ شَهِدْتُ الْيَرْمُوكَ وَعَلَيْنَا خَمْسَةُ أُمَرَاءَ أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ وَيَزِيدُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ وَابْنُ حَسَنَةَ وَخَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَعِيَاضٌ وَلَيْسَ عِيَاضٌ هَذَا بِالَّذِي حَدَّثَ سِمَاكًا قَالَ وَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِذَا كَانَ قِتَالٌ فَعَلَيْكُمْ أَبُو عُبَيْدَةَ قَالَ فَكَتَبْنَا إِلَيْهِ إِنَّهُ قَدْ جَاشَ إِلَيْنَا الْمَوْتُ وَاسْتَمْدَدْنَاهُ فَكَتَبَ إِلَيْنَا إِنَّهُ قَدْ جَاءَنِي كِتَابُكُمْ تَسْتَمِدُّونِي وَإِنِّي أَدُلُّكُمْ عَلَى مَنْ هُوَ أَعَزُّ نَصْرًا وَأَحْضَرُ جُنْدًا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَاسْتَنْصِرُوهُ فَإِنَّ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ نُصِرَ يَوْمَ بَدْرٍ فِي أَقَلَّ مِنْ عِدَّتِكُمْ فَإِذَا أَتَاكُمْ كِتَابِي هَذَا فَقَاتِلُوهُمْ وَلَا تُرَاجِعُونِي قَالَ فَقَاتَلْنَاهُمْ فَهَزَمْنَاهُمْ وَقَتَلْنَاهُمْ أَرْبَعَ فَرَاسِخَ قَالَ وَأَصَبْنَا أَمْوَالًا فَتَشَاوَرُوا فَأَشَارَ عَلَيْنَا عِيَاضٌ أَنْ نُعْطِيَ عَنْ كُلِّ رَأْسٍ عَشْرَةً قَالَ وَقَالَ أَبُو عُبَيْدَةَ مَنْ يُرَاهِنِّي فَقَالَ شَابٌّ أَنَا إِنْ لَمْ تَغْضَبْ قَالَ فَسَبَقَهُ فَرَأَيْتُ عَقِيصَتَيْ أَبِي عُبَيْدَةَ تَنْقُزَانِ وَهُوَ خَلْفَهُ عَلَى فَرَسٍ عَرَبِيٍّ‏.‏

Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Agar jang boʻlsa, amiringiz Abu Ubayda boʻlsin», dedi. Yarmukda boʻlganlarida ular Abu Ubaydaga: «Bizga oʻlim jush urib keldi», deb yozib, undan madad soʻrashdi. U ularga: «Menga madad soʻrab yozgan xatingiz keldi. Men sizlarga yordami eng zoʻrroq, qoʻshini eng hozirroq zotni — Alloh azza va jallani koʻrsataman, Undan nusrat soʻranglar, chunki Muhammad ﷺ Badr kuni sizlarnikidan kamroq son bilan nusrat berilganlar. Bu xatim sizlarga yetgach, ular bilan jang qilinglar va menga qaytmanglar», deb yozdi. Bas, ular bilan jang qildik, ularni magʻlub etdik va toʻrt farsax ularni quvib oʻldirdik. Molu davlatga ega boʻldik. Soʻng Abu Ubayda: «Kim men bilan poyga qiladi?» dedi. Bir yigit: «Agar gʻazablanmasangiz, men», dedi. Soʻng u undan oʻzib ketdi. Men Abu Ubaydaning ikki kokili silkinib turganini koʻrdim, u arab otida uning ortidan quvardi.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Агар жанг бўлса, амирингиз Абу Убайда бўлсин», деди. Ярмукда бўлганларида улар Абу Убайдага: «Бизга ўлим жуш уриб келди», деб ёзиб, ундан мадад сўрашди. У уларга: «Менга мадад сўраб ёзган хатингиз келди. Мен сизларга ёрдами энг зўрроқ, қўшини энг ҳозирроқ зотни — Аллоҳ азза ва жаллани кўрсатаман, Ундан нусрат сўранглар, чунки Муҳаммад ﷺ Бадр куни сизларникидан камроқ сон билан нусрат берилганлар. Бу хатим сизларга етгач, улар билан жанг қилинглар ва менга қайтманглар», деб ёзди. Бас, улар билан жанг қилдик, уларни мағлуб этдик ва тўрт фарсах уларни қувиб ўлдирдик. Молу давлатга эга бўлдик. Сўнг Абу Убайда: «Ким мен билан пойга қилади?» деди. Бир йигит: «Агар ғазабланмасангиз, мен», деди. Сўнг у ундан ўзиб кетди. Мен Абу Убайданинг икки кокили силкиниб турганини кўрдим, у араб отида унинг ортидан қуварди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، وَحَجَّاجٌ، قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ النُّعْمَانَ يَعْنِي ابْنَ بَشِيرٍ، يَخْطُبُ قَالَ ذَكَرَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مَا أَصَابَ النَّاسُ مِنْ الدُّنْيَا فَقَالَ لَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَظَلُّ الْيَوْمَ يَلْتَوِي مَا يَجِدُ دَقَلًا يَمْلَأُ بِهِ بَطْنَهُ‏.‏

Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U odamlarga yetgan dunyo boyliklarini eslab, shunday dedi: «Men Rasululloh ﷺni kun boʻyi qorinlarini toʻydiradigan eng past sifatli xurmoni ham topolmay, ochlikdan bujmayib turganlarini koʻrganman».Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У одамларга етган дунё бойликларини эслаб, шундай деди: «Мен Расулуллоҳ ﷺни кун бўйи қоринларини тўйдирадиган энг паст сифатли хурмони ҳам тополмай, очликдан бужмайиб турганларини кўрганман».

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَنْبَأَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ سِمَاكٍ، أَنَّهُ سَمِعَ مُوسَى بْنَ طَلْحَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، قَالَ مَرَرْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي نَخْلِ الْمَدِينَةِ فَرَأَى أَقْوَامًا فِي رُءُوسِ النَّخْلِ يُلَقِّحُونَ النَّخْلَ فَقَالَ مَا يَصْنَعُ هَؤُلَاءِ قَالَ يَأْخُذُونَ مِنْ الذَّكَرِ فَيَحُطُّونَ فِي الْأُنْثَى يُلَقِّحُونَ بِهِ فَقَالَ مَا أَظُنُّ ذَلِكَ يُغْنِي شَيْئًا فَبَلَغَهُمْ فَتَرَكُوهُ وَنَزَلُوا عَنْهَا فَلَمْ تَحْمِلْ تِلْكَ السَّنَةَ شَيْئًا فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّمَا هُوَ ظَنٌّ ظَنَنْتُهُ إِنْ كَانَ يُغْنِي شَيْئًا فَاصْنَعُوا فَإِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ وَالظَّنُّ يُخْطِئُ وَيُصِيبُ وَلَكِنْ مَا قُلْتُ لَكُمْ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فَلَنْ أَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ حَدَّثَنَا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ فَذَكَرَهُ‏.‏

Talha ibn Ubaydulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bilan Madina xurmozorlaridan oʻtayotgan edim. U zot xurmo boshlarida xurmoni changlantirayotgan bir qavmni koʻrib: «Bular nima qilishyapti?» dedilar. «Erkak xurmodan olib, urgʻochisiga solib changlantirishyapti», deyildi. U zot: «Bu biror foyda beradi deb oʻylamayman», dedilar. Bu (soʻz) ularga yetdi, shunda ular buni tark etib, xurmolardan tushib qolishdi. Oqibat oʻsha yili xurmo hosil bermadi. Bu Nabiy ﷺga yetganda, u zot: «Bu men gumon qilgan bir gumon edi, xolos. Agar u foyda bersa, buni qilaveringlar. Zero men ham sizlar kabi bir insonman, gumon esa xato ham, toʻgʻri ham boʻladi. Lekin men sizlarga: ‹Alloh azza va jalla shunday dedi›, deb aytsam, hech qachon Alloh haqida yolgʻon aytmayman», dedilar.Талҳа ибн Убайдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ билан Мадина хурмозорларидан ўтаётган эдим. У зот хурмо бошларида хурмони чанглантираётган бир қавмни кўриб: «Булар нима қилишяпти?» дедилар. «Эркак хурмодан олиб, урғочисига солиб чанглантиришяпти», дейилди. У зот: «Бу бирор фойда беради деб ўйламайман», дедилар. Бу (сўз) уларга етди, шунда улар буни тарк этиб, хурмолардан тушиб қолишди. Оқибат ўша йили хурмо ҳосил бермади. Бу Набий ﷺга етганда, у зот: «Бу мен гумон қилган бир гумон эди, холос. Агар у фойда берса, буни қилаверинглар. Зеро мен ҳам сизлар каби бир инсонман, гумон эса хато ҳам, тўғри ҳам бўлади. Лекин мен сизларга: ‹Аллоҳ азза ва жалла шундай деди›, деб айтсам, ҳеч қачон Аллоҳ ҳақида ёлғон айтмайман», дедилар.