Simok ibn Harb

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قال حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سِمَاكٍ، أَنَّهُ سَمِعَ عَلْقَمَةَ بْنَ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ شَهِدَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَسَأَلَهُ سُوَيْدُ بْنُ طَارِقٍ أَوْ طَارِقُ بْنُ سُوَيْدٍ عَنِ الْخَمْرِ فَنَهَاهُ عَنْهُ فَقَالَ إِنَّنَا نَتَدَاوَى بِهَا ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّهَا لَيْسَتْ بِدَوَاءٍ وَلَكِنَّهَا دَاءٌ ‏"‏ ‏.‏ حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ، قال حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، وَشَبَابَةُ، عَنْ شُعْبَةَ، بِمِثْلِهِ ‏.‏ قَالَ مَحْمُودٌ قَالَ النَّضْرُ طَارِقُ بْنُ سُوَيْدٍ وَقَالَ شَبَابَةُ سُوَيْدُ بْنُ طَارِقٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

Voil (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Nabiy ﷺ huzurida hozir boʻlgan edi. Suvayd ibn Toriq — yoki Toriq ibn Suvayd — u zotdan xamr (sharob) haqida soʻradi, u zot undan qaytardilar. Shunda u: «Biz u bilan davolanamiz», dedi. Rasululloh ﷺ: «Albatta u davo emas, balki u darddir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Воил (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Набий ﷺ ҳузурида ҳозир бўлган эди. Сувайд ибн Ториқ — ёки Ториқ ибн Сувайд — у зотдан хамр (шароб) ҳақида сўради, у зот ундан қайтардилар. Шунда у: «Биз у билан даволанамиз», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта у даво эмас, балки у дарддир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.

حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّنَافِسِيُّ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ يَكُونُ مِنْ بَعْدِي اثْنَا عَشَرَ أَمِيرًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ثُمَّ تَكَلَّمَ بِشَيْءٍ لَمْ أَفْهَمْهُ فَسَأَلْتُ الَّذِي يَلِينِي فَقَالَ قَالَ ‏"‏ كُلُّهُمْ مِنْ قُرَيْشٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ عُبَيْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي مُوسَى، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَ هَذَا الْحَدِيثِ وقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ يُسْتَغْرَبُ مِنْ حَدِيثِ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي مُوسَى عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ ‏.‏ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو ‏.‏

Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mendan keyin oʻn ikki amir boʻladi», dedilar. (Jobir) aytdi: Soʻng u zot men tushunmagan bir narsani aytdilar. Shunda men yonimdagi kishidan soʻradim, u: «U zot: ‹Ularning barchasi Qurayshdandir›, dedilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. (Boshqa sanad bilan) Jobir ibn Samuradan, u Nabiy ﷺdan shu hadisning oʻxshashi rivoyat qilingan, bu Jobir ibn Samuradan bir necha yoʻl bilan ham rivoyat qilingan. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir, Abu Bakr ibn Abu Musoning Jobir ibn Samuradan (qilgan) rivoyati gʻarib sanaladi. Bu bobda Ibn Masʼud va Abdulloh ibn Amrdan ham (rivoyatlar bor).Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мендан кейин ўн икки амир бўлади», дедилар. (Жобир) айтди: Сўнг у зот мен тушунмаган бир нарсани айтдилар. Шунда мен ёнимдаги кишидан сўрадим, у: «У зот: ‹Уларнинг барчаси Қурайшдандир›, дедилар», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. (Бошқа санад билан) Жобир ибн Самурадан, у Набий ﷺдан шу ҳадиснинг ўхшаши ривоят қилинган, бу Жобир ибн Самурадан бир неча йўл билан ҳам ривоят қилинган. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир, Абу Бакр ибн Абу Мусонинг Жобир ибн Самурадан (қилган) ривояти ғариб саналади. Бу бобда Ибн Масъуд ва Абдуллоҳ ибн Амрдан ҳам (ривоятлар бор).

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ النُّعْمَانَ بْنَ بَشِيرٍ، يَقُولُ أَلَسْتُمْ فِي طَعَامٍ وَشَرَابٍ مَا شِئْتُمْ لَقَدْ رَأَيْتُ نَبِيَّكُمْ صلى الله عليه وسلم وَمَا يَجِدُ مِنَ الدَّقَلِ مَا يَمْلأُ بَطْنَهُ ‏.‏ قَالَ وَهَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى وَرَوَى أَبُو عَوَانَةَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ نَحْوَ حَدِيثِ أَبِي الأَحْوَصِ ‏.‏ وَرَوَى شُعْبَةُ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ سِمَاكٍ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ عَنْ عُمَرَ ‏.‏

Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u: «Sizlar oʻzingiz istagan taom va ichimlik ichida emasmisiz? Men sizlarning Nabiyingiz ﷺni koʻrdim, qornini toʻyibgazadigan past navli quruq xurmoni ham topa olmas edilar», derdi. (Abu Iso) aytdi: Bu hadis sahihdir. Abu Iso aytdi: Abu Avona va boshqa bir nechalari Simok ibn Harbdan Abul-Ahvasning hadisiga oʻxshash rivoyat qilganlar. Shuʼba bu hadisni Simokdan, u Nuʼmon ibn Bashirdan, u Umardan rivoyat qilgan.Нуъмон ибн Башир (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у: «Сизлар ўзингиз истаган таом ва ичимлик ичида эмасмисиз? Мен сизларнинг Набийингиз ﷺни кўрдим, қорнини тўйибгазадиган паст навли қуруқ хурмони ҳам топа олмас эдилар», дерди. (Абу Исо) айтди: Бу ҳадис саҳиҳдир. Абу Исо айтди: Абу Авона ва бошқа бир нечалари Симок ибн Ҳарбдан Абул-Аҳваснинг ҳадисига ўхшаш ривоят қилганлар. Шуъба бу ҳадисни Симокдан, у Нуъмон ибн Баширдан, у Умардан ривоят қилган.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالاَ أَنْبَأَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ مُعَاذٍ الضَّبِّيُّ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّ بِمَكَّةَ حَجَرًا كَانَ يُسَلِّمُ عَلَىَّ لَيَالِيَ بُعِثْتُ إِنِّي لأَعْرِفُهُ الآنَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ ‏.‏

Jobir ibn Samura (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Darhaqiqat, Makkada bir tosh bor ediki, men (paygʻambar qilib) yuborilgan tunlarda menga salom berardi. Men uni hozir ham taniyman», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir.Жобир ибн Самура (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дарҳақиқат, Маккада бир тош бор эдики, мен (пайғамбар қилиб) юборилган тунларда менга салом берарди. Мен уни ҳозир ҳам танийман», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир.

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ كُنْتُ أَسْمَعُ سِمَاكَ بْنَ حَرْبٍ يَقُولُ أَحَدُ ابْنَىْ أُمِّ هَانِئٍ حَدَّثَنِي فَلَقِيتُ، أَنَا أَفْضَلَهُمَا، وَكَانَ، اسْمُهُ جَعْدَةَ وَكَانَتْ أُمُّ هَانِئٍ جَدَّتَهُ فَحَدَّثَنِي عَنْ جَدَّتِهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَيْهَا فَدَعَى بِشَرَابٍ فَشَرِبَ ثُمَّ نَاوَلَهَا فَشَرِبَتْ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمَا إِنِّي كُنْتُ صَائِمَةً ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ الصَّائِمُ الْمُتَطَوِّعُ أَمِينُ نَفْسِهِ إِنْ شَاءَ صَامَ وَإِنْ شَاءَ أَفْطَرَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ شُعْبَةُ فَقُلْتُ لَهُ أَأَنْتَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ أُمِّ هَانِئٍ قَالَ لاَ أَخْبَرَنِي أَبُو صَالِحٍ وَأَهْلُنَا عَنْ أُمِّ هَانِئٍ ‏.‏ وَرَوَى حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ فَقَالَ عَنْ هَارُونَ ابْنِ بِنْتِ أُمِّ هَانِئٍ عَنْ أُمِّ هَانِئٍ ‏.‏ وَرِوَايَةُ شُعْبَةَ أَحْسَنُ ‏.‏ هَكَذَا حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ عَنْ أَبِي دَاوُدَ فَقَالَ ‏"‏ أَمِينُ نَفْسِهِ ‏"‏ ‏.‏ وَحَدَّثَنَا غَيْرُ مَحْمُودٍ عَنْ أَبِي دَاوُدَ فَقَالَ ‏"‏ أَمِيرُ نَفْسِهِ أَوْ أَمِينُ نَفْسِهِ ‏"‏ ‏.‏ عَلَى الشَّكِّ وَهَكَذَا رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ شُعْبَةَ ‏"‏ أَمِينُ أَوْ أَمِيرُ نَفْسِهِ ‏"‏ عَلَى الشَّكِّ ‏.‏ قَالَ وَحَدِيثُ أُمِّ هَانِئٍ فِي إِسْنَادِهِ مَقَالٌ ‏.‏ وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ أَنَّ الصَّائِمَ الْمُتَطَوِّعَ إِذَا أَفْطَرَ فَلاَ قَضَاءَ عَلَيْهِ إِلاَّ أَنْ يُحِبَّ أَنْ يَقْضِيَهُ ‏.‏ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ وَالشَّافِعِيِّ ‏.‏

Ummu Honiy (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ uning huzuriga kirib, ichimlik soʻradilar va ichdilar. Soʻng unga uzatdilar, u ham ichdi. Soʻng u: «Ey Allohning Rasuli, men roʻzador edim», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Nafl roʻza tutuvchi oʻz nafsining egasidir: xohlasa roʻza tutadi, xohlasa iftor qiladi», dedilar. Abu Iso aytdi: Ummu Honiy hadisining isnodida soʻz (mubohasa) bor. Paygʻambar ﷺning sahobalaridan va boshqalardan boʻlgan baʼzi ahli ilm huzurida shunga amal qilinadi: nafl roʻza tutuvchi iftor qilsa, unga qazo lozim emas, faqat qazo qilishni xohlagani bundan mustasno. Bu Sufyon Savriy, Ahmad, Ishoq va Shofiʼiyning soʻzidir.Умму Ҳоний (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ унинг ҳузурига кириб, ичимлик сўрадилар ва ичдилар. Сўнг унга узатдилар, у ҳам ичди. Сўнг у: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен рўзадор эдим», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Нафл рўза тутувчи ўз нафсининг эгасидир: хоҳласа рўза тутади, хоҳласа ифтор қилади», дедилар. Абу Исо айтди: Умму Ҳоний ҳадисининг иснодида сўз (мубоҳаса) бор. Пайғамбар ﷺнинг саҳобаларидан ва бошқалардан бўлган баъзи аҳли илм ҳузурида шунга амал қилинади: нафл рўза тутувчи ифтор қилса, унга қазо лозим эмас, фақат қазо қилишни хоҳлагани бундан мустасно. Бу Суфён Саврий, Аҳмад, Ишоқ ва Шофиъийнинг сўзидир.