Toriq ibn Shihob

حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَوَّلُ مَنْ قَدَّمَ الْخُطْبَةَ قَبْلَ الصَّلاَةِ مَرْوَانُ فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ لِمَرْوَانَ خَالَفْتَ السُّنَّةَ ‏.‏ فَقَالَ يَا فُلاَنُ تُرِكَ مَا هُنَالِكَ ‏.‏ فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ أَمَّا هَذَا فَقَدْ قَضَى مَا عَلَيْهِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ مَنْ رَأَى مُنْكَرًا فَلْيُنْكِرْهُ بِيَدِهِ وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبِلِسَانِهِ وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبِقَلْبِهِ وَذَلِكَ أَضْعَفُ الإِيمَانِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Namozdan oldin xutbani birinchi boʻlib oldinga oʻtkazgan kishi Marvon edi. Shunda bir kishi oʻrnidan turib Marvonga: «Sunnatga xilof ish qilding», dedi. U: «Ey falon, u yerdagi narsa tark etildi», dedi. Shunda Abu Said: «Bu kishiga kelsak, u oʻziga lozim boʻlgan narsani ado etdi. Men Rasululloh ﷺdan: ‹Sizlardan kim bir munkarni koʻrsa, uni qoʻli bilan oʻzgartirsin; agar (bunga) qodir boʻlmasa, tili bilan; agar (bunga ham) qodir boʻlmasa, qalbi bilan (inkor qilsin) va bu imonning eng kuchsizidir›, deyayotganlarini eshitganman», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Намоздан олдин хутбани биринчи бўлиб олдинга ўтказган киши Марвон эди. Шунда бир киши ўрнидан туриб Марвонга: «Суннатга хилоф иш қилдинг», деди. У: «Эй фалон, у ердаги нарса тарк этилди», деди. Шунда Абу Саид: «Бу кишига келсак, у ўзига лозим бўлган нарсани адо этди. Мен Расулуллоҳ ﷺдан: ‹Сизлардан ким бир мункарни кўрса, уни қўли билан ўзгартирсин; агар (бунга) қодир бўлмаса, тили билан; агар (бунга ҳам) қодир бўлмаса, қалби билан (инкор қилсин) ва бу имоннинг энг кучсизидир›, деяётганларини эшитганман», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مِسْعَرٍ، وَغَيْرِهِ، عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، قَالَ قَالَ رَجُلٌ مِنَ الْيَهُودِ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ لَوْ عَلَيْنَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ ‏:‏ ‏(‏ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا ‏)‏ لاَتَّخَذْنَا ذَلِكَ الْيَوْمَ عِيدًا ‏.‏ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ إِنِّي أَعْلَمُ أَىَّ يَوْمٍ أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ أُنْزِلَتْ يَوْمَ عَرَفَةَ فِي يَوْمِ جُمُعَةٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏

Tariq ibn Shihob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Yahudiylardan bir kishi Umar ibn al-Xattobga: «Ey moʼminlarin amiri, agar bu oyat bizga nozil qilinganida edi: {Bugun sizlarga diningizni kamolga yetkazdim, sizlarga neʼmatimni toʻla-toʻkis qildim va sizlarga din boʻlib islomni rozi boʻldim} (Moida 3) — biz oʻsha kunni bayram qilib olar edik», dedi. Shunda Umar ibn al-Xattob unga: «Men bu oyat qaysi kun nozil boʻlganini bilaman: u Arafa kuni, juma kuni nozil boʻlgan», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Тариқ ибн Шиҳоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Яҳудийлардан бир киши Умар ибн ал-Хаттобга: «Эй мўминларин амири, агар бу оят бизга нозил қилинганида эди: {Бугун сизларга динингизни камолга етказдим, сизларга неъматимни тўла-тўкис қилдим ва сизларга дин бўлиб исломни рози бўлдим} (Моида 3) — биз ўша кунни байрам қилиб олар эдик», деди. Шунда Умар ибн ал-Хаттоб унга: «Мен бу оят қайси кун нозил бўлганини биламан: у Арафа куни, жума куни нозил бўлган», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.