Voil ibn Hujr al-Hadramiy

وَعَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ قَالَ: اسْتُكْرِهَتِ امْرَأَةٌ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَرَأَ عَنْهَا الْحَدَّ وَأَقَامَهُ عَلَى الَّذِي أَصَابَهَا وَلَمْ يُذْكَرْ أَنَّهُ جَعَلَ لَهَا مَهْرًا. رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ

Woil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ davrida bir ayol zoʻrlandi. U zot ayoldan hadni soqit qildilar va uni oʻziga tajovuz qilgan kishiga qoʻlladilar. Roviy unga mahr belgilanganini zikr qilmadi.Wоил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ даврида бир аёл зўрланди. У зот аёлдан ҳадни соқит қилдилар ва уни ўзига тажовуз қилган кишига қўлладилар. Ровий унга маҳр белгиланганини зикр қилмади.

وَعَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ قَالَ: سَأَلَ سَلَمَةُ بْنُ يَزِيدَ الْجُعْفِيُّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ قَامَتْ عَلَيْنَا أُمَرَاءُ يَسْأَلُونَا حَقَّهُمْ وَيَمْنَعُونَا حَقَّنَا فَمَا تَأْمُرُنَا؟ قَالَ: «اسْمَعُوا وَأَطِيعُوا فَإِنَّمَا عَلَيْهِمْ مَا حُمِّلُوا وَعَلَيْكُمْ مَا حُمِّلْتُمْ» . رَوَاهُ مُسلم

Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Salama ibn Yazid al-Juʼfiy Rasulullohdan ﷺ soʻrab: «Yo Nabiyalloh! Aytingchi, agar bizning ustimizga shunday amirlar tursaki, ular bizdan oʻz haqlarini soʻrasalar-u, bizning haqimizni bermasalar, bizga nima buyurasiz?» — dedi. U zot undan yuz oʻgirdilar. Soʻng yana soʻradi, yana yuz oʻgirdilar. Soʻng ikkinchi yoki uchinchi marta soʻraganida, Ashʼas ibn Qays uni tortdi (silkitdi). U zot: «Eshitinglar va itoat qilinglar! Albatta ularning zimmasida oʻzlariga yuklangan (vazifa), sizlarning zimmangizda esa oʻzingizga yuklangan (vazifa) bor», — dedilar.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Салама ибн Язид ал-Жуъфий Расулуллоҳдан ﷺ сўраб: «Ё Набияллоҳ! Айтингчи, агар бизнинг устимизга шундай амирлар турсаки, улар биздан ўз ҳақларини сўрасалар-у, бизнинг ҳақимизни бермасалар, бизга нима буюрасиз?» — деди. У зот ундан юз ўгирдилар. Сўнг яна сўради, яна юз ўгирдилар. Сўнг иккинчи ёки учинчи марта сўраганида, Ашъас ибн Қайс уни тортди (силкитди). У зот: «Эшитинглар ва итоат қилинглар! Албатта уларнинг зиммасида ўзларига юкланган (вазифа), сизларнинг зиммангизда эса ўзингизга юкланган (вазифа) бор», — дедилар.

وَعَن وَائِل بن حجرأنه رأى النَّبِي صلى الله عَلَيْهِ وَسلم رفع يَدَيْهِ حِينَ دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ كَبَّرَ ثُمَّ الْتَحَفَ بِثَوْبِهِ ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى الْيُسْرَى فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ أَخْرَجَ يَدَيْهِ من الثَّوْب ثمَّ رفعهما ثمَّ كبر فَرَكَعَ فَلَمَّا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَفَعَ يَدَيْهِ فَلَمَّا سَجَدَ سَجَدَ بَيْنَ كَفَّيْهِ. رَوَاهُ مُسلم

Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Nabiy ﷺ ni koʻrgan: u zot namozga kirib takbir aytganlarida ikki qoʻllarini koʻtardilar — Hammom (buni) «ikki qulogʻi roʻparasiga» deb taʼrifladi — soʻng (u zot) kiyimlariga (ridolariga) oʻraldilar, soʻng oʻng qoʻllarini chap qoʻllari ustiga qoʻydilar. Ruku qilmoqchi boʻlganlarida ikki qoʻllarini kiyimdan chiqardilar, soʻng ularni koʻtardilar, soʻng takbir aytib ruku qildilar. «Samiallohu liman hamidah» deganlarida ikki qoʻllarini koʻtardilar. Sajda qilganlarida ikki kaftlari orasiga sajda qildilar.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Набий ﷺ ни кўрган: у зот намозга кириб такбир айтганларида икки қўлларини кўтардилар — Ҳаммом (буни) «икки қулоғи рўпарасига» деб таърифлади — сўнг (у зот) кийимларига (ридоларига) ўралдилар, сўнг ўнг қўлларини чап қўллари устига қўйдилар. Руку қилмоқчи бўлганларида икки қўлларини кийимдан чиқардилар, сўнг уларни кўтардилар, сўнг такбир айтиб руку қилдилар. «Самиаллоҳу лиман ҳамидаҳ» деганларида икки қўлларини кўтардилар. Сажда қилганларида икки кафтлари орасига сажда қилдилар.

وَعَن وَائِل بن حجر قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم يقْرَأ: (غير المغضوب عَلَيْهِم وَلَا الضَّالّين) فَقَالَ: آمِينَ مَدَّ بِهَا صَوْتَهُ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُد والدارمي وَابْن مَاجَه

Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning {gʻayril magʻdubi alayhim va lad-dollin} (Fotiha 7) deb qiroat qilib, soʻng ovozlarini choʻzib: «Omin», deganlarini eshitdim. Termiziy, Abu Dovud, Doramiy va Ibn Moja rivoyat qilgan.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг {ғайрил мағдуби алайҳим ва лад-доллин} (Фотиҳа 7) деб қироат қилиб, сўнг овозларини чўзиб: «Омин», деганларини эшитдим. Термизий, Абу Довуд, Дорамий ва Ибн Можа ривоят қилган.

عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ قَالَ: رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَجَدَ وَضَعَ رُكْبَتَيْهِ قَبْلَ يَدَيْهِ وَإِذَا نَهَضَ رَفَعَ يَدَيْهِ قَبْلَ رُكْبَتَيْهِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ والدارمي

Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺni koʻrdim, u zot sajda qilganlarida tizzalarini qoʻllaridan oldin qoʻyardilar, oʻrinlaridan turganlarida esa qoʻllarini tizzalaridan oldin koʻtarardilar.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺни кўрдим, у зот сажда қилганларида тиззаларини қўлларидан олдин қўярдилар, ўринларидан турганларида эса қўлларини тиззаларидан олдин кўтарардилар.

وَعَن وَائِلِ بْنِ حَجَرٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: ثُمَّ جَلَسَ فَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَوَضَعَ يَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُسْرَى وَحَدَّ مِرْفَقَهُ الْيُمْنَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى وَقَبَضَ ثِنْتَيْنِ وَحَلَّقَ حَلْقَةً ثُمَّ رَفَعَ أُصْبُعَهُ فَرَأَيْتُهُ يُحَرِّكُهَا يَدْعُو بهَا. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد والدارمي

Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu) aytadilar: Men: «Albatta, Rasululloh ﷺning namozlariga, u zot qanday namoz oʻqishlariga qarayman», dedim. Bas, Rasululloh ﷺ turib qiblaga yuzlandilar, soʻng takbir aytdilar va qoʻllarini quloqlari roʻparasiga kelguncha koʻtardilar, soʻng oʻng qoʻllari bilan chap qoʻllarini ushladilar. Rukuʼ qilmoqchi boʻlganlarida ularni (qoʻllarini) shunga oʻxshash koʻtardilar. (Roviy) aytdi: Soʻng oʻtirdilar, chap oyoqlarini yozib (uning ustiga oʻtirdilar) va chap qoʻllarini chap sonlari ustiga qoʻydilar, oʻng tirsaklarini oʻng sonlari ustiga tiradilar, ikki barmoqlarini yumdilar va (boshqa barmoqlari bilan) halqa hosil qildilar. Men u zotning «mana shunday» deb (ishora qilayotganlarini) koʻrdim. Bishr (rovi) bosh barmoq bilan oʻrta barmoqni halqa qilib, koʻrsatkich barmoq bilan ishora qildi.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Мен: «Албатта, Расулуллоҳ ﷺнинг намозларига, у зот қандай намоз ўқишларига қарайман», дедим. Бас, Расулуллоҳ ﷺ туриб қиблага юзландилар, сўнг такбир айтдилар ва қўлларини қулоқлари рўпарасига келгунча кўтардилар, сўнг ўнг қўллари билан чап қўлларини ушладилар. Рукуъ қилмоқчи бўлганларида уларни (қўлларини) шунга ўхшаш кўтардилар. (Ровий) айтди: Сўнг ўтирдилар, чап оёқларини ёзиб (унинг устига ўтирдилар) ва чап қўлларини чап сонлари устига қўйдилар, ўнг тирсакларини ўнг сонлари устига тирадилар, икки бармоқларини юмдилар ва (бошқа бармоқлари билан) ҳалқа ҳосил қилдилар. Мен у зотнинг «мана шундай» деб (ишора қилаётганларини) кўрдим. Бишр (рови) бош бармоқ билан ўрта бармоқни ҳалқа қилиб, кўрсаткич бармоқ билан ишора қилди.