حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحِيمِ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ النَّخَعِيِّ، عَنْ عَبْدِ الْجَبَّارِ بْنِ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ أَبْصَرَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم حِينَ قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى كَانَتَا بِحِيَالِ مَنْكِبَيْهِ وَحَاذَى بِإِبْهَامَيْهِ أُذُنَيْهِ ثُمَّ كَبَّرَ .
Abduljabbor ibn Voil otasi Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qiladi: U Nabiy ﷺni namozga turganlarida koʻrdi, u zot qoʻllarini yelkalari barobarida boʻlguncha koʻtarib, ikkala bosh barmoqlarini ikki quloqlari barobariga keltirdilar, soʻng takbir aytdilar.Абдулжаббор ибн Воил отаси Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади: У Набий ﷺни намозга турганларида кўрди, у зот қўлларини елкалари баробарида бўлгунча кўтариб, иккала бош бармоқларини икки қулоқлари баробарига келтирдилар, сўнг такбир айтдилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ وَائِلٍ، حَدَّثَنِي أَهْلُ، بَيْتِي عَنْ أَبِي أَنَّهُ، حَدَّثَهُمْ أَنَّهُ، رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَرْفَعُ يَدَيْهِ مَعَ التَّكْبِيرَةِ .
Abduljabbor ibn Voil aytdi: Menga oila aʼzolarim otam (Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu))dan rivoyat qilib aytib berishdiki, u Rasululloh ﷺni takbir bilan birga qoʻllarini koʻtarayotganlarini koʻrgan.Абдулжаббор ибн Воил айтди: Менга оила аъзоларим отам (Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу))дан ривоят қилиб айтиб беришдики, у Расулуллоҳ ﷺни такбир билан бирга қўлларини кўтараётганларини кўрган.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ، قَالَ قُلْتُ لأَنْظُرَنَّ إِلَى صَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَيْفَ يُصَلِّي قَالَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَكَبَّرَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى حَاذَتَا أُذُنَيْهِ ثُمَّ أَخَذَ شِمَالَهُ بِيَمِينِهِ فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ رَفَعَهُمَا مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ وَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَلَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ رَفَعَهُمَا مِثْلَ ذَلِكَ فَلَمَّا سَجَدَ وَضَعَ رَأْسَهُ بِذَلِكَ الْمَنْزِلِ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ ثُمَّ جَلَسَ فَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَوَضَعَ يَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُسْرَى وَحَدَّ مِرْفَقَهُ الأَيْمَنَ عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى وَقَبَضَ ثِنْتَيْنِ وَحَلَّقَ حَلْقَةً وَرَأَيْتُهُ يَقُولُ هَكَذَا . وَحَلَّقَ بِشْرٌ الإِبْهَامَ وَالْوُسْطَى وَأَشَارَ بِالسَّبَّابَةِ .
Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u shunday dedi: «Men Rasululloh ﷺning namozlariga, qanday oʻqishlarini, diqqat bilan qarayman, dedim. (Rovaiy) aytdi: Rasululloh ﷺ turib qiblaga yuzlandilar-da, takbir aytib, qoʻllarini quloqlari barobariga yetguncha koʻtardilar, soʻng chap qoʻllarini oʻng qoʻllari bilan ushladilar. Ruku qilmoqchi boʻlganlarida ularni xuddi shunday koʻtardilar, soʻng qoʻllarini tizzalariga qoʻydilar. Rukudan boshlarini koʻtarganlarida ham ularni xuddi shunday koʻtardilar. Sajda qilganlarida boshlarini oʻsha — ikki qoʻllari orasidagi — joyga qoʻydilar. Soʻng oʻtirib, chap oyoqlarini toʻshab, chap qoʻllarini chap sonlari ustiga qoʻydilar, oʻng tirsaklarini oʻng sonlari ustiga tiradilar, ikki barmoqlarini yumib, (boshqa barmoqlardan) bir halqa tuzdilar va men u zotning shunday qilayotganlarini koʻrdim.» Bishr bosh barmoq bilan oʻrta barmoqni halqa qilib, koʻrsatkich barmoq bilan ishora qildi.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у шундай деди: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг намозларига, қандай ўқишларини, диққат билан қарайман, дедим. (Роваий) айтди: Расулуллоҳ ﷺ туриб қиблага юзландилар-да, такбир айтиб, қўлларини қулоқлари баробарига етгунча кўтардилар, сўнг чап қўлларини ўнг қўллари билан ушладилар. Руку қилмоқчи бўлганларида уларни худди шундай кўтардилар, сўнг қўлларини тиззаларига қўйдилар. Рукудан бошларини кўтарганларида ҳам уларни худди шундай кўтардилар. Сажда қилганларида бошларини ўша — икки қўллари орасидаги — жойга қўйдилар. Сўнг ўтириб, чап оёқларини тўшаб, чап қўлларини чап сонлари устига қўйдилар, ўнг тирсакларини ўнг сонлари устига тирадилар, икки бармоқларини юмиб, (бошқа бармоқлардан) бир ҳалқа туздилар ва мен у зотнинг шундай қилаётганларини кўрдим.» Бишр бош бармоқ билан ўрта бармоқни ҳалқа қилиб, кўрсаткич бармоқ билан ишора қилди.
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم حِينَ افْتَتَحَ الصَّلاَةَ رَفَعَ يَدَيْهِ حِيَالَ أُذُنَيْهِ - قَالَ - ثُمَّ أَتَيْتُهُمْ فَرَأَيْتُهُمْ يَرْفَعُونَ أَيْدِيَهُمْ إِلَى صُدُورِهُمْ فِي افْتِتَاحِ الصَّلاَةِ وَعَلَيْهِمْ بَرَانِسُ وَأَكْسِيَةٌ .
Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u shunday dedi: Men Paygʻambar ﷺ namozni boshlaganlarida qoʻllarini quloqlari roʻparasiga koʻtarganlarini koʻrdim. (Voil) dedi: Soʻng men ularning oldiga keldim va ularning namozni boshlaganlarida qoʻllarini koʻkraklari sathigacha koʻtarayotganlarini koʻrdim, ularning ustida (boshli) chakmonlar va yopinchiqlar bor edi.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у шундай деди: Мен Пайғамбар ﷺ намозни бошлаганларида қўлларини қулоқлари рўпарасига кўтарганларини кўрдим. (Воил) деди: Сўнг мен уларнинг олдига келдим ва уларнинг намозни бошлаганларида қўлларини кўкраклари сатҳигача кўтараётганларини кўрдим, уларнинг устида (бошли) чакмонлар ва ёпинчиқлар бор эди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ شَرِيكٍ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ، عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي الشِّتَاءِ فَرَأَيْتُ أَصْحَابَهُ يَرْفَعُونَ أَيْدِيَهُمْ فِي ثِيَابِهِمْ فِي الصَّلاَةِ .
Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u shunday dedi: Men qish faslida Paygʻambarning ﷺ huzurlariga keldim va u zotning sahobalarini namozda qoʻllarini kiyimlari ichida koʻtarayotganlarini koʻrdim.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у шундай деди: Мен қиш фаслида Пайғамбарнинг ﷺ ҳузурларига келдим ва у зотнинг саҳобаларини намозда қўлларини кийимлари ичида кўтараётганларини кўрдим.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جُحَادَةَ، عَنْ عَبْدِ الْجَبَّارِ بْنِ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ فَلَمَّا سَجَدَ وَقَعَتَا رُكْبَتَاهُ إِلَى الأَرْضِ قَبْلَ أَنْ تَقَعَ كَفَّاهُ - قَالَ - فَلَمَّا سَجَدَ وَضَعَ جَبْهَتَهُ بَيْنَ كَفَّيْهِ وَجَافَى عَنْ إِبْطَيْهِ . قَالَ حَجَّاجٌ وَقَالَ هَمَّامٌ وَحَدَّثَنَا شَقِيقٌ حَدَّثَنِي عَاصِمُ بْنُ كُلَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِ هَذَا وَفِي حَدِيثِ أَحَدِهِمَا - وَأَكْبَرُ عِلْمِي أَنَّهُ حَدِيثُ مُحَمَّدِ بْنِ جُحَادَةَ - وَإِذَا نَهَضَ نَهَضَ عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَاعْتَمَدَ عَلَى فَخِذَيْهِ .
Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan Paygʻambar ﷺ haqida ushbu hadisda rivoyat qilinadi, u dedi: U zot sajda qilganlarida tizzalari kaftlari (yerga) tegishidan oldin yerga tegar edi. (Yana) dedi: U zot sajda qilganlarida peshonalarini ikki kaftlari orasiga qoʻyar va qoʻltiqlarini (yon tomonlaridan) uzoq tutar edilar. Hajjoj dedi: Hammom dedi: Bizga Shaqiq aytib berdi: Menga Osim ibn Kulayb otasidan, u Paygʻambar ﷺ dan shunga oʻxshash aytib berdi. Ularning birining hadisida — eng katta ishonchim shuki, u Muhammad ibn Juhodaning hadisi — (shunday keldi): U zot (sajdadan) turganlarida tizzalariga tayanib turar va sonlariga suyanar edilar.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан Пайғамбар ﷺ ҳақида ушбу ҳадисда ривоят қилинади, у деди: У зот сажда қилганларида тиззалари кафтлари (ерга) тегишидан олдин ерга тегар эди. (Яна) деди: У зот сажда қилганларида пешоналарини икки кафтлари орасига қўяр ва қўлтиқларини (ён томонларидан) узоқ тутар эдилар. Ҳажжож деди: Ҳаммом деди: Бизга Шақиқ айтиб берди: Менга Осим ибн Кулайб отасидан, у Пайғамбар ﷺ дан шунга ўхшаш айтиб берди. Уларнинг бирининг ҳадисида — энг катта ишончим шуки, у Муҳаммад ибн Жуҳоданинг ҳадиси — (шундай келди): У зот (саждадан) турганларида тиззаларига таяниб турар ва сонларига суянар эдилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ، عَنْ فِطْرٍ، عَنْ عَبْدِ الْجَبَّارِ بْنِ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَرْفَعُ إِبْهَامَيْهِ فِي الصَّلاَةِ إِلَى شَحْمَةِ أُذُنَيْهِ .
Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u shunday dedi: Men Rasululloh ﷺ ni namozda bosh barmoqlarini quloqlarining yumshogʻigacha koʻtarganlarini koʻrdim.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у шундай деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни намозда бош бармоқларини қулоқларининг юмшоғигача кўтарганларини кўрдим.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، وَحُسَيْنُ بْنُ عِيسَى، قَالاَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم إِذَا سَجَدَ وَضَعَ رُكْبَتَيْهِ قَبْلَ يَدَيْهِ وَإِذَا نَهَضَ رَفَعَ يَدَيْهِ قَبْلَ رُكْبَتَيْهِ .
Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺni sajda qilganlarida qoʻllaridan avval tizzalarini (yerga) qoʻyganlarini, (sajdadan) turganlarida esa tizzalaridan avval qoʻllarini koʻtarganlarini koʻrdim.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Пайғамбар ﷺни сажда қилганларида қўлларидан аввал тиззаларини (ерга) қўйганларини, (саждадан) турганларида эса тиззаларидан аввал қўлларини кўтарганларини кўрдим.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَلَمَةَ، عَنْ حُجْرٍ أَبِي الْعَنْبَسِ الْحَضْرَمِيِّ، عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَرَأَ { وَلاَ الضَّالِّينَ } قَالَ " آمِينَ " . وَرَفَعَ بِهَا صَوْتَهُ .
Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu) aytadilar: Rasululloh ﷺ {valaz zollin} (oyatini) oʻqiganlarida, «Omiyn», deb ovozlarini koʻtarar edilar.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Расулуллоҳ ﷺ {валаз золлин} (оятини) ўқиганларида, «Омийн», деб овозларини кўтарар эдилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ، قَالَ قُلْتُ لأَنْظُرَنَّ إِلَى صَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَيْفَ يُصَلِّي فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَكَبَّرَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى حَاذَتَا بِأُذُنَيْهِ ثُمَّ أَخَذَ شِمَالَهُ بِيَمِينِهِ فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ رَفَعَهُمَا مِثْلَ ذَلِكَ - قَالَ - ثُمَّ جَلَسَ فَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَوَضَعَ يَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُسْرَى وَحَدَّ مِرْفَقَهُ الأَيْمَنَ عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى وَقَبَضَ ثِنْتَيْنِ وَحَلَّقَ حَلَقَةً وَرَأَيْتُهُ يَقُولُ هَكَذَا وَحَلَّقَ بِشْرٌ الإِبْهَامَ وَالْوُسْطَى وَأَشَارَ بِالسَّبَّابَةِ .
Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu) aytadilar: Men: «Albatta, Rasululloh ﷺning namozlariga, u zot qanday namoz oʻqishlariga qarayman», dedim. Bas, Rasululloh ﷺ turib qiblaga yuzlandilar, soʻng takbir aytdilar va qoʻllarini quloqlari roʻparasiga kelguncha koʻtardilar, soʻng oʻng qoʻllari bilan chap qoʻllarini ushladilar. Rukuʼ qilmoqchi boʻlganlarida ularni (qoʻllarini) shunga oʻxshash koʻtardilar. (Roviy) aytdi: Soʻng oʻtirdilar, chap oyoqlarini yozib (uning ustiga oʻtirdilar) va chap qoʻllarini chap sonlari ustiga qoʻydilar, oʻng tirsaklarini oʻng sonlari ustiga tiradilar, ikki barmoqlarini yumdilar va (boshqa barmoqlari bilan) halqa hosil qildilar. Men u zotning «mana shunday» deb (ishora qilayotganlarini) koʻrdim. Bishr (rovi) bosh barmoq bilan oʻrta barmoqni halqa qilib, koʻrsatkich barmoq bilan ishora qildi.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Мен: «Албатта, Расулуллоҳ ﷺнинг намозларига, у зот қандай намоз ўқишларига қарайман», дедим. Бас, Расулуллоҳ ﷺ туриб қиблага юзландилар, сўнг такбир айтдилар ва қўлларини қулоқлари рўпарасига келгунча кўтардилар, сўнг ўнг қўллари билан чап қўлларини ушладилар. Рукуъ қилмоқчи бўлганларида уларни (қўлларини) шунга ўхшаш кўтардилар. (Ровий) айтди: Сўнг ўтирдилар, чап оёқларини ёзиб (унинг устига ўтирдилар) ва чап қўлларини чап сонлари устига қўйдилар, ўнг тирсакларини ўнг сонлари устига тирадилар, икки бармоқларини юмдилар ва (бошқа бармоқлари билан) ҳалқа ҳосил қилдилар. Мен у зотнинг «мана шундай» деб (ишора қилаётганларини) кўрдим. Бишр (рови) бош бармоқ билан ўрта бармоқни ҳалқа қилиб, кўрсаткич бармоқ билан ишора қилди.
حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ قَيْسٍ الْحَضْرَمِيُّ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَكَانَ يُسَلِّمُ عَنْ يَمِينِهِ " السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ " . وَعَنْ شِمَالِهِ " السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ " .
Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ bilan birga namoz oʻqidim. U zot oʻng tomonlariga: «Assalomu alaykum va rahmatullohi va barakotuhu», chap tomonlariga: «Assalomu alaykum va rahmatullohi», deb salom berar edilar.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ билан бирга намоз ўқидим. У зот ўнг томонларига: «Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи ва баракотуҳу», чап томонларига: «Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳи», деб салом берар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ، وَسُفْيَانُ بْنُ عُقْبَةَ السُّوَائِيُّ، - هُوَ أَخُو قَبِيصَةَ - وَحُمَيْدُ بْنُ خُوَارٍ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَلِي شَعْرٌ طَوِيلٌ فَلَمَّا رَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " ذُبَابٌ ذُبَابٌ " . قَالَ فَرَجَعْتُ فَجَزَزْتُهُ ثُمَّ أَتَيْتُهُ مِنَ الْغَدِ فَقَالَ " إِنِّي لَمْ أَعْنِكَ وَهَذَا أَحْسَنُ " .
Muhammad ibn Aloʼ bizga Muoviya ibn Hishom, Sufyon ibn Uqba as-Suvoiy — u Qabisaning akasidir — va Humayd ibn Xuvordan, ular Sufyon as-Savriydan, u Osim ibn Kulaybdan, u otasidan, u Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilib aytdi: Men Paygʻambar ﷺning huzurlariga uzun sochim bilan keldim. Rasululloh ﷺ meni koʻrganlarida: «Yomon (soch), yomon (soch)!» dedilar. (Voil) dedi: Shunda men qaytib borib, uni qirqib tashladim. Soʻngra ertasi kuni yana huzurlariga keldim. Shunda u zot ﷺ: «Men senga (yomonlikni) qasd qilmagan edim, mana bu ancha goʻzaldir», dedilar.Муҳаммад ибн Алў бизга Муовия ибн Ҳишом, Суфён ибн Уқба ас-Сувоий — у Қабисанинг акасидир — ва Ҳумайд ибн Хувордан, улар Суфён ас-Саврийдан, у Осим ибн Кулайбдан, у отасидан, у Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилиб айтди: Мен Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларига узун сочим билан келдим. Расулуллоҳ ﷺ мени кўрганларида: «Ёмон (соч), ёмон (соч)!» дедилар. (Воил) деди: Шунда мен қайтиб бориб, уни қирқиб ташладим. Сўнгра эртаси куни яна ҳузурларига келдим. Шунда у зот ﷺ: «Мен сенга (ёмонликни) қасд қилмаган эдим, мана бу анча гўзалдир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ، حَدَّثَنَا الْفِرْيَابِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، حَدَّثَنَا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ امْرَأَةً، خَرَجَتْ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تُرِيدُ الصَّلاَةَ فَتَلَقَّاهَا رَجُلٌ فَتَجَلَّلَهَا فَقَضَى حَاجَتَهُ مِنْهَا فَصَاحَتْ وَانْطَلَقَ فَمَرَّ عَلَيْهَا رَجُلٌ فَقَالَتْ إِنَّ ذَاكَ فَعَلَ بِي كَذَا وَكَذَا وَمَرَّتْ عِصَابَةٌ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ فَقَالَتْ إِنَّ ذَلِكَ الرَّجُلَ فَعَلَ بِي كَذَا وَكَذَا . فَانْطَلَقُوا فَأَخَذُوا الرَّجُلَ الَّذِي ظَنَّتْ أَنَّهُ وَقَعَ عَلَيْهَا فَأَتَوْهَا بِهِ فَقَالَتْ نَعَمْ هُوَ هَذَا . فَأَتَوْا بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا أَمَرَ بِهِ قَامَ صَاحِبُهَا الَّذِي وَقَعَ عَلَيْهَا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَا صَاحِبُهَا . فَقَالَ " اذْهَبِي فَقَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكِ " . وَقَالَ لِلرَّجُلِ قَوْلاً حَسَنًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ يَعْنِي الرَّجُلَ الْمَأْخُوذَ وَقَالَ لِلرَّجُلِ الَّذِي وَقَعَ عَلَيْهَا " ارْجُمُوهُ " . فَقَالَ " لَقَدْ تَابَ تَوْبَةً لَوْ تَابَهَا أَهْلُ الْمَدِينَةِ لَقُبِلَ مِنْهُمْ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ أَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ أَيْضًا عَنْ سِمَاكٍ .
Muhammad ibn Yahyo ibn Foris bizga Firyobiydan, u Isroildan, u Simok ibn Harbdan, u Alqama ibn Voildan, u otasi (Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu))dan rivoyat qildi: Paygʻambar ﷺ davrida bir ayol namozga chiqayotgan edi, bir kishi unga roʻpara boʻldi-da, uni egallab, undan oʻz hojatini chiqardi (zoʻrladi). Ayol baqirdi, u esa ketib qoldi. Soʻng ayolning yonidan bir kishi oʻtdi va ayol: «Anavi (kishi) menga shunday-shunday qildi», dedi. Yana muhojirlardan bir guruh oʻtdi va ayol: «Aytsam, oʻsha kishi menga shunday-shunday qildi», dedi. Ular borib, ayol unga tegib qoʻygan deb gumon qilgan kishini ushlab, uning oldiga olib kelishdi. Ayol: «Ha, mana shu», dedi. Uni Paygʻambar ﷺ huzuriga olib kelishdi. U zot u haqida (jazo) buyurmoqchi boʻlganlarida, ayolga haqiqatda tegib qoʻygan kishi oʻrnidan turib: «Yo Rasululloh, men uning egasiman (men shu ishni qildim)», dedi. Shunda u zot ayolga: «Boravergin, Alloh seni kechirdi», dedilar. Ushlangan kishiga esa yaxshi soʻz aytdilar. Ayolga tegib qoʻygan kishi haqida esa: «Uni toshboʻron qilinglar», dedilar. Soʻng: «U shunday tavba qildiki, agar Madina ahli shunday tavba qilganida, ulardan ham qabul qilinardi», dedilar. Abu Dovud aytadi: Buni Asbot ibn Nasr ham Simokdan rivoyat qilgan.Муҳаммад ибн Яҳё ибн Форис бизга Фирёбийдан, у Исроилдан, у Симок ибн Ҳарбдан, у Алқама ибн Воилдан, у отаси (Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу))дан ривоят қилди: Пайғамбар ﷺ даврида бир аёл намозга чиқаётган эди, бир киши унга рўпара бўлди-да, уни эгаллаб, ундан ўз ҳожатини чиқарди (зўрлади). Аёл бақирди, у эса кетиб қолди. Сўнг аёлнинг ёнидан бир киши ўтди ва аёл: «Анави (киши) менга шундай-шундай қилди», деди. Яна муҳожирлардан бир гуруҳ ўтди ва аёл: «Айтсам, ўша киши менга шундай-шундай қилди», деди. Улар бориб, аёл унга тегиб қўйган деб гумон қилган кишини ушлаб, унинг олдига олиб келишди. Аёл: «Ҳа, мана шу», деди. Уни Пайғамбар ﷺ ҳузурига олиб келишди. У зот у ҳақида (жазо) буюрмоқчи бўлганларида, аёлга ҳақиқатда тегиб қўйган киши ўрнидан туриб: «Ё Расулуллоҳ, мен унинг эгасиман (мен шу ишни қилдим)», деди. Шунда у зот аёлга: «Боравергин, Аллоҳ сени кечирди», дедилар. Ушланган кишига эса яхши сўз айтдилар. Аёлга тегиб қўйган киши ҳақида эса: «Уни тошбўрон қилинглар», дедилар. Сўнг: «У шундай тавба қилдики, агар Мадина аҳли шундай тавба қилганида, улардан ҳам қабул қилинарди», дедилар. Абу Довуд айтади: Буни Асбот ибн Наср ҳам Симокдан ривоят қилган.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ الْجُشَمِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَوْفٍ، حَدَّثَنَا حَمْزَةُ أَبُو عُمَرَ الْعَائِذِيُّ، حَدَّثَنِي عَلْقَمَةُ بْنُ وَائِلٍ، حَدَّثَنِي وَائِلُ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ كُنْتُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذْ جِيءَ بِرَجُلٍ قَاتِلٍ فِي عُنُقِهِ النِّسْعَةُ قَالَ فَدَعَا وَلِيَّ الْمَقْتُولِ فَقَالَ " أَتَعْفُو " . قَالَ لاَ . قَالَ " أَفَتَأْخُذُ الدِّيَةَ " . قَالَ لاَ . قَالَ " أَفَتَقْتُلُ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " اذْهَبْ بِهِ " . فَلَمَّا وَلَّى قَالَ " أَتَعْفُو " . قَالَ لاَ . قَالَ " أَفَتَأْخُذُ الدِّيَةَ " . قَالَ لاَ . قَالَ " أَفَتَقْتُلُ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " اذْهَبْ بِهِ " . فَلَمَّا كَانَ فِي الرَّابِعَةِ قَالَ " أَمَا إِنَّكَ إِنْ عَفَوْتَ عَنْهُ يَبُوءُ بِإِثْمِهِ وَإِثْمِ صَاحِبِهِ " . قَالَ فَعَفَا عَنْهُ . قَالَ فَأَنَا رَأَيْتُهُ يَجُرُّ النِّسْعَةَ .
Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu) aytadilar: Men Nabiy ﷺning huzurlarida edim. Shu payt boʻyniga tasma solingan bir qotil olib kelindi. (Voil) aytadi: U zot oʻldirilganning valisini chaqirib: «Afv etasanmi?» dedilar. (U): «Yoʻq», dedi. (U zot): «Diyat (tovon) olasanmi?» dedilar. (U): «Yoʻq», dedi. (U zot): «Oʻldirasanmi?» dedilar. (U): «Ha», dedi. (U zot): «Olib ket uni», dedilar. U orqasini oʻgirganda (u zot): «Afv etasanmi?» dedilar. (U): «Yoʻq», dedi. (U zot): «Diyat olasanmi?» dedilar. (U): «Yoʻq», dedi. (U zot): «Oʻldirasanmi?» dedilar. (U): «Ha», dedi. (U zot): «Olib ket uni», dedilar. Toʻrtinchi marta boʻlganida (u zot): «Ogʻoh boʻlki, agar uni afv etsang, u oʻz gunohi va sherigining (oʻldirilganning) gunohini koʻtaradi», dedilar. (Voil) aytadi: Shunda u (vali) uni afv etdi. (Voil) aytadi: Men uni (qotilni) tasmasini sudrab ketayotganini koʻrdim.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу) айтадилар: Мен Набий ﷺнинг ҳузурларида эдим. Шу пайт бўйнига тасма солинган бир қотил олиб келинди. (Воил) айтади: У зот ўлдирилганнинг валисини чақириб: «Афв этасанми?» дедилар. (У): «Йўқ», деди. (У зот): «Дият (товон) оласанми?» дедилар. (У): «Йўқ», деди. (У зот): «Ўлдирасанми?» дедилар. (У): «Ҳа», деди. (У зот): «Олиб кет уни», дедилар. У орқасини ўгирганда (у зот): «Афв этасанми?» дедилар. (У): «Йўқ», деди. (У зот): «Дият оласанми?» дедилар. (У): «Йўқ», деди. (У зот): «Ўлдирасанми?» дедилар. (У): «Ҳа», деди. (У зот): «Олиб кет уни», дедилар. Тўртинчи марта бўлганида (у зот): «Оғоҳ бўлки, агар уни афв этсанг, у ўз гуноҳи ва шеригининг (ўлдирилганнинг) гуноҳини кўтаради», дедилар. (Воил) айтади: Шунда у (вали) уни афв этди. (Воил) айтади: Мен уни (қотилни) тасмасини судраб кетаётганини кўрдим.