Xufof ibn Iymo al-G'iforiy

قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ أَبِي أَنَسٍ عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ عَلِيٍّ الْأَسْلَمِيِّ عَنْ خُفَافِ بْنِ إِيمَاءِ بْنِ رَحَضَةَ الْغِفَارِيِّ قَالَصَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصُّبْحَ وَنَحْنُ مَعَهُ فَلَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرَّكْعَةِ الْآخِرَةِ قَالَ لَعَنَ اللَّهُ لِحْيَانًا وَرِعْلًا وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ عَصَتْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أَسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ وَغِفَارٌ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا ثُمَّ وَقَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاجِدًا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَرَأَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي أَنَا لَسْتُ قُلْتُهُ وَلَكِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَهُ

Xufof ibn Iymo ibn Rahza al-Gʻiforiy (roziyallohu anhu) dedi: Rasululloh ﷺ bizga bomdodni oʻqib berdilar, biz u zot bilan birga edik. U zot oxirgi rakaatning rukusidan boshlarini koʻtarganlarida: «Alloh Lihyonni, Riʼlni, Zakvonni va Usayyani laʼnatladi — u Allohga va Uning Rasuliga osiy boʻldi. Aslam — Alloh u bilan sulh qildi, Gʻifor — Alloh uni magʻfirat qildi», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ sajdaga yiqildilar. (Namozdan) boʻshaganlarida odamlarga (buni) oʻqib berib: «Ey odamlar, buni men aytganim yoʻq, balki uni Alloh azza va jalla aytdi», dedilar.Хуфоф ибн Иймо ибн Раҳза ал-Ғифорий (розияллоҳу анҳу) деди: Расулуллоҳ ﷺ бизга бомдодни ўқиб бердилар, биз у зот билан бирга эдик. У зот охирги ракаатнинг рукусидан бошларини кўтарганларида: «Аллоҳ Лиҳённи, Риълни, Заквонни ва Усайяни лаънатлади — у Аллоҳга ва Унинг Расулига осий бўлди. Аслам — Аллоҳ у билан сулҳ қилди, Ғифор — Аллоҳ уни мағфират қилди», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ саждага йиқилдилар. (Намоздан) бўшаганларида одамларга (буни) ўқиб бериб: «Эй одамлар, буни мен айтганим йўқ, балки уни Аллоҳ азза ва жалла айтди», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ خُفَافٍ عَنْ أَبِيهِ خُفَافِ بْنِ إِيمَاءِ بْنِ رَحَضَةَ الْغِفَارِيِّ قَالَرَكَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الصَّلَاةِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ غِفَارٌ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأَسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ وَعُصَيَّةُ عَصَتْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ اللَّهُمَّ الْعَنْ بَنِي لَحْيَانَ اللَّهُمَّ الْعَنْ رِعْلًا وَذَكْوَانَ ثُمَّ كَبَّرَ وَوَقَعَ سَاجِدًاقَالَ خُفَافٌ فَجُعِلَتْ لَعْنَةُ الْكَفَرَةِ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ

Xufof ibn Iymo ibn Rahza al-Gʻiforiy (roziyallohu anhu) dedi: Rasululloh ﷺ namozda rukuʼ qildilar, soʻng boshlarini koʻtarib: «Gʻifor — Alloh uni magʻfirat qildi, Aslam — Alloh u bilan sulh qildi, Usayya esa Allohga va Uning Rasuliga osiy boʻldi. Allohim, Banu Lahyonni laʼnatla! Allohim, Riʼl bilan Zakvonni laʼnatla!» dedilar. Soʻng takbir aytib, sajdaga bordilar. Xufof dedi: Mana shu sababdan kofirlarni laʼnatlash (joriy) qilindi.Хуфоф ибн Иймо ибн Раҳза ал-Ғифорий (розияллоҳу анҳу) деди: Расулуллоҳ ﷺ намозда рукуъ қилдилар, сўнг бошларини кўтариб: «Ғифор — Аллоҳ уни мағфират қилди, Аслам — Аллоҳ у билан сулҳ қилди, Усайя эса Аллоҳга ва Унинг Расулига осий бўлди. Аллоҳим, Бану Лаҳённи лаънатла! Аллоҳим, Риъл билан Заквонни лаънатла!» дедилар. Сўнг такбир айтиб, саждага бордилар. Хуфоф деди: Мана шу сабабдан кофирларни лаънатлаш (жорий) қилинди.

قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثْنِي عَنْ افْتِرَاشِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخِذَهُ الْيُسْرَى فِي وَسَطِ الصَّلَاةِ وَفِي آخِرِهَا وَقُعُودِهِ عَلَى وَرِكِهِ الْيُسْرَى وَوَضْعِهِ يَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُسْرَى وَنَصْبِهِ قَدَمَهُ الْيُمْنَى وَوَضْعِهِ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى وَنَصْبِهِ أُصْبُعَهُ السَّبَّابَةَ يُوَحِّدُ بِهَا رَبَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عِمْرَانُ بْنُ أَبِي أَنَسٍ أَخُو بَنِي عَامِرِ بْنِ لُؤَيٍّ وَكَانَ ثِقَةً عَنْ أَبِي الْقَاسِمِ مِقْسَمٍ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ قَالَصَلَّيْتُ فِي مَسْجِدِ بَنِي غِفَارٍ فَلَمَّا جَلَسْتُ فِي صَلَاتِي افْتَرَشْتُ فَخِذِي الْيُسْرَى وَنَصَبْتُ السَّبَّابَةَ قَالَ فَرَآنِي خُفَافُ بْنُ إِيمَاءِ بْنِ رَحَضَةَ الْغِفَارِيُّ وَكَانَ لَهُ صُحْبَةٌ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَصْنَعُ ذَلِكَ قَالَ فَلَمَّا انْصَرَفْتُ مِنْ صَلَاتِي قَالَ لِي أَيْ بُنَيَّ لِمَ نَصَبْتَ إِصْبَعَكَ هَكَذَا قَالَ وَمَا تُنْكِرُ رَأَيْتُ النَّاسَ يَصْنَعُونَ ذَلِكَ قَالَ فَإِنَّكَ أَصَبْتَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا صَلَّى يَصْنَعُ ذَلِكَ فَكَانَ الْمُشْرِكُونَ يَقُولُونَ إِنَّمَا يَصْنَعُ هَذَا مُحَمَّدٌ بِإِصْبَعِهِ يَسْحَرُهَا وَكَذَبُوا إِنَّمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُ ذَلِكَ يُوَحِّدُ بِهَا رَبَّهُ عَزَّ وَجَلَّ

Madina ahlidan bir kishi aytdi: Men Banu Gʻifor masjidida namoz oʻqidim. Namozimda oʻtirganimda chap sonimni yozib oʻtirdim va koʻrsatkich barmogʻimni tikladim. Rasululloh ﷺ bilan suhbati boʻlgan Xufof ibn Iymo ibn Rahza al-Gʻiforiy meni shunday qilayotganimni koʻrdi. Namozimdan boʻshaganimda u menga: «Ey oʻgʻlim, nega barmogʻingni shunday tiklading?» dedi. Men: «Buning nimasini inkor qilyapsan? Men odamlarni shunday qilayotganini koʻrganman», dedim. U: «Sen toʻgʻri qilibsan. Rasululloh ﷺ namoz oʻqiganlarida shunday qilar edilar. Mushriklar esa: ‹Muhammad barmogʻi bilan buni sehr qilish uchungina qilyapti›, der edilar. Ular yolgʻon aytishdi. Rasululloh ﷺ buni faqat u bilan Robbi azza va jallani yakkalash (tavhid qilish) uchun qilar edilar», dedi.Мадина аҳлидан бир киши айтди: Мен Бану Ғифор масжидида намоз ўқидим. Намозимда ўтирганимда чап сонимни ёзиб ўтирдим ва кўрсаткич бармоғимни тикладим. Расулуллоҳ ﷺ билан суҳбати бўлган Хуфоф ибн Иймо ибн Раҳза ал-Ғифорий мени шундай қилаётганимни кўрди. Намозимдан бўшаганимда у менга: «Эй ўғлим, нега бармоғингни шундай тикладинг?» деди. Мен: «Бунинг нимасини инкор қиляпсан? Мен одамларни шундай қилаётганини кўрганман», дедим. У: «Сен тўғри қилибсан. Расулуллоҳ ﷺ намоз ўқиганларида шундай қилар эдилар. Мушриклар эса: ‹Муҳаммад бармоғи билан буни сеҳр қилиш учунгина қиляпти›, дер эдилар. Улар ёлғон айтишди. Расулуллоҳ ﷺ буни фақат у билан Робби азза ва жаллани яккалаш (тавҳид қилиш) учун қилар эдилар», деди.