Xufof ibn Iymo al-G'iforiy

حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ الْمِصْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنِ اللَّيْثِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ أَبِي أَنَسٍ، عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ خُفَافِ بْنِ إِيمَاءٍ الْغِفَارِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي صَلاَةٍ ‏"‏ اللَّهُمَّ الْعَنْ بَنِي لِحْيَانَ وَرِعْلاً وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ عَصَوُا اللَّهَ وَرَسُولَهُ غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأَسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ ‏"‏ ‏.‏

Xufof ibn Iymo al-Gʻiforiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozda: «Allohumma! Bani Lihyonni, Riʼlni, Zakvonni va Allohga hamda Rasuliga itoatsizlik qilgan Usayyani laʼnatlagin. Gʻifor — Alloh ularni magʻfirat qildi; Aslam — Alloh ularga salomatlik berdi», dedilar.Хуфоф ибн Иймо ал-Ғифорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозда: «Аллоҳумма! Бани Лиҳённи, Риълни, Заквонни ва Аллоҳга ҳамда Расулига итоатсизлик қилган Усайяни лаънатлагин. Ғифор — Аллоҳ уларни мағфират қилди; Аслам — Аллоҳ уларга саломатлик берди», дедилар.

وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ، وَابْنُ، حُجْرٍ قَالَ ابْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدٌ، - وَهُوَ ابْنُ عَمْرٍو - عَنْ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَرْمَلَةَ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ خُفَافٍ، أَنَّهُ قَالَ قَالَ خُفَافُ بْنُ إِيمَاءٍ رَكَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ ‏"‏ غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأَسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ وَعُصَيَّةُ عَصَتِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ اللَّهُمَّ الْعَنْ بَنِي لِحْيَانَ وَالْعَنْ رِعْلاً وَذَكْوَانَ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ وَقَعَ سَاجِدًا ‏.‏ قَالَ خُفَافٌ فَجُعِلَتْ لَعْنَةُ الْكَفَرَةِ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ ‏.‏

Xufof ibn Iymo al-Gʻiforiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ruku qildilar, soʻng boshlarini koʻtarib: «Gʻifor (qabilasi)ni — Alloh ularni magʻfirat qildi, Aslam (qabilasi)ni — Alloh ular bilan sulh qildi, Usayya (qabilasi) esa — Allohga va Uning Rasuliga osiy boʻldi. Allohim! Banu Lihyonni laʼnatla va Riʼl bilan Zakvonni laʼnatla», — dedilar. Soʻng sajdaga yiqildilar. Xufof dedi: Mana shu sababdan kofirlarni laʼnatlash (mashruʼ) qilindi.Хуфоф ибн Иймо ал-Ғифорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ руку қилдилар, сўнг бошларини кўтариб: «Ғифор (қабиласи)ни — Аллоҳ уларни мағфират қилди, Аслам (қабиласи)ни — Аллоҳ улар билан сулҳ қилди, Усайя (қабиласи) эса — Аллоҳга ва Унинг Расулига осий бўлди. Аллоҳим! Бану Лиҳённи лаънатла ва Риъл билан Заквонни лаънатла», — дедилар. Сўнг саждага йиқилдилар. Хуфоф деди: Мана шу сабабдан кофирларни лаънатлаш (машруъ) қилинди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ وَأَخْبَرَنِيهِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حَرْمَلَةَ، عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الأَسْقَعِ، عَنْ خُفَافِ بْنِ إِيمَاءٍ، ‏.‏ بِمِثْلِهِ إِلاَّ أَنَّهُ لَمْ يَقُلْ فَجُعِلَتْ لَعْنَةُ الْكَفَرَةِ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ ‏.‏

Xufof ibn Iymo al-Gʻiforiy (roziyallohu anhu)dan xuddi shunga oʻxshash rivoyat qilinadi; faqat u: «Mana shu sababdan kofirlarni laʼnatlash qilindi», degan soʻzni aytmadi.Хуфоф ибн Иймо ал-Ғифорий (розияллоҳу анҳу)дан худди шунга ўхшаш ривоят қилинади; фақат у: «Мана шу сабабдан кофирларни лаънатлаш қилинди», деган сўзни айтмади.

حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنِ اللَّيْثِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ أَبِي أَنَسٍ، عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ خُفَافِ بْنِ إِيمَاءَ الْغِفَارِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي صَلاَةٍ ‏"‏ اللَّهُمَّ الْعَنْ بَنِي لِحْيَانَ وَرِعْلاً وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ عَصَوُا اللَّهَ وَرَسُولَهُ غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأَسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ ‏"‏ ‏.‏

Xufof ibn Iymo al-Gʻiforiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozda: «Allohim! Banu Lihyon, Riʼl, Zakvon va Usayyani laʼnatla — ular Alloh va Uning Rasuliga osiy boʻldilar. Gʻifor — Alloh uni magʻfirat qildi, Aslam — Alloh unga salomatlik berdi», — dedilar.Хуфоф ибн Иймо ал-Ғифорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозда: «Аллоҳим! Бану Лиҳён, Риъл, Заквон ва Усайяни лаънатла — улар Аллоҳ ва Унинг Расулига осий бўлдилар. Ғифор — Аллоҳ уни мағфират қилди, Аслам — Аллоҳ унга саломатлик берди», — дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ أَبِي أَنَسٍ عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ عَلِيٍّ الْأَسْلَمِيِّ عَنْ خُفَافِ بْنِ إِيمَاءِ بْنِ رَحَضَةَ الْغِفَارِيِّ قَالَصَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصُّبْحَ وَنَحْنُ مَعَهُ فَلَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرَّكْعَةِ الْآخِرَةِ قَالَ لَعَنَ اللَّهُ لِحْيَانًا وَرِعْلًا وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ عَصَتْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أَسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ وَغِفَارٌ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا ثُمَّ وَقَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاجِدًا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَرَأَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي أَنَا لَسْتُ قُلْتُهُ وَلَكِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَهُ

Xufof ibn Iymo ibn Rahza al-Gʻiforiy (roziyallohu anhu) dedi: Rasululloh ﷺ bizga bomdodni oʻqib berdilar, biz u zot bilan birga edik. U zot oxirgi rakaatning rukusidan boshlarini koʻtarganlarida: «Alloh Lihyonni, Riʼlni, Zakvonni va Usayyani laʼnatladi — u Allohga va Uning Rasuliga osiy boʻldi. Aslam — Alloh u bilan sulh qildi, Gʻifor — Alloh uni magʻfirat qildi», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ sajdaga yiqildilar. (Namozdan) boʻshaganlarida odamlarga (buni) oʻqib berib: «Ey odamlar, buni men aytganim yoʻq, balki uni Alloh azza va jalla aytdi», dedilar.Хуфоф ибн Иймо ибн Раҳза ал-Ғифорий (розияллоҳу анҳу) деди: Расулуллоҳ ﷺ бизга бомдодни ўқиб бердилар, биз у зот билан бирга эдик. У зот охирги ракаатнинг рукусидан бошларини кўтарганларида: «Аллоҳ Лиҳённи, Риълни, Заквонни ва Усайяни лаънатлади — у Аллоҳга ва Унинг Расулига осий бўлди. Аслам — Аллоҳ у билан сулҳ қилди, Ғифор — Аллоҳ уни мағфират қилди», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ саждага йиқилдилар. (Намоздан) бўшаганларида одамларга (буни) ўқиб бериб: «Эй одамлар, буни мен айтганим йўқ, балки уни Аллоҳ азза ва жалла айтди», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ خُفَافٍ عَنْ أَبِيهِ خُفَافِ بْنِ إِيمَاءِ بْنِ رَحَضَةَ الْغِفَارِيِّ قَالَرَكَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الصَّلَاةِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ غِفَارٌ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأَسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ وَعُصَيَّةُ عَصَتْ اللَّهَ وَرَسُولَهُ اللَّهُمَّ الْعَنْ بَنِي لَحْيَانَ اللَّهُمَّ الْعَنْ رِعْلًا وَذَكْوَانَ ثُمَّ كَبَّرَ وَوَقَعَ سَاجِدًاقَالَ خُفَافٌ فَجُعِلَتْ لَعْنَةُ الْكَفَرَةِ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ

Xufof ibn Iymo ibn Rahza al-Gʻiforiy (roziyallohu anhu) dedi: Rasululloh ﷺ namozda rukuʼ qildilar, soʻng boshlarini koʻtarib: «Gʻifor — Alloh uni magʻfirat qildi, Aslam — Alloh u bilan sulh qildi, Usayya esa Allohga va Uning Rasuliga osiy boʻldi. Allohim, Banu Lahyonni laʼnatla! Allohim, Riʼl bilan Zakvonni laʼnatla!» dedilar. Soʻng takbir aytib, sajdaga bordilar. Xufof dedi: Mana shu sababdan kofirlarni laʼnatlash (joriy) qilindi.Хуфоф ибн Иймо ибн Раҳза ал-Ғифорий (розияллоҳу анҳу) деди: Расулуллоҳ ﷺ намозда рукуъ қилдилар, сўнг бошларини кўтариб: «Ғифор — Аллоҳ уни мағфират қилди, Аслам — Аллоҳ у билан сулҳ қилди, Усайя эса Аллоҳга ва Унинг Расулига осий бўлди. Аллоҳим, Бану Лаҳённи лаънатла! Аллоҳим, Риъл билан Заквонни лаънатла!» дедилар. Сўнг такбир айтиб, саждага бордилар. Хуфоф деди: Мана шу сабабдан кофирларни лаънатлаш (жорий) қилинди.

قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثْنِي عَنْ افْتِرَاشِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخِذَهُ الْيُسْرَى فِي وَسَطِ الصَّلَاةِ وَفِي آخِرِهَا وَقُعُودِهِ عَلَى وَرِكِهِ الْيُسْرَى وَوَضْعِهِ يَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُسْرَى وَنَصْبِهِ قَدَمَهُ الْيُمْنَى وَوَضْعِهِ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى وَنَصْبِهِ أُصْبُعَهُ السَّبَّابَةَ يُوَحِّدُ بِهَا رَبَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عِمْرَانُ بْنُ أَبِي أَنَسٍ أَخُو بَنِي عَامِرِ بْنِ لُؤَيٍّ وَكَانَ ثِقَةً عَنْ أَبِي الْقَاسِمِ مِقْسَمٍ مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلٍ قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ قَالَصَلَّيْتُ فِي مَسْجِدِ بَنِي غِفَارٍ فَلَمَّا جَلَسْتُ فِي صَلَاتِي افْتَرَشْتُ فَخِذِي الْيُسْرَى وَنَصَبْتُ السَّبَّابَةَ قَالَ فَرَآنِي خُفَافُ بْنُ إِيمَاءِ بْنِ رَحَضَةَ الْغِفَارِيُّ وَكَانَ لَهُ صُحْبَةٌ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَصْنَعُ ذَلِكَ قَالَ فَلَمَّا انْصَرَفْتُ مِنْ صَلَاتِي قَالَ لِي أَيْ بُنَيَّ لِمَ نَصَبْتَ إِصْبَعَكَ هَكَذَا قَالَ وَمَا تُنْكِرُ رَأَيْتُ النَّاسَ يَصْنَعُونَ ذَلِكَ قَالَ فَإِنَّكَ أَصَبْتَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا صَلَّى يَصْنَعُ ذَلِكَ فَكَانَ الْمُشْرِكُونَ يَقُولُونَ إِنَّمَا يَصْنَعُ هَذَا مُحَمَّدٌ بِإِصْبَعِهِ يَسْحَرُهَا وَكَذَبُوا إِنَّمَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُ ذَلِكَ يُوَحِّدُ بِهَا رَبَّهُ عَزَّ وَجَلَّ

Madina ahlidan bir kishi aytdi: Men Banu Gʻifor masjidida namoz oʻqidim. Namozimda oʻtirganimda chap sonimni yozib oʻtirdim va koʻrsatkich barmogʻimni tikladim. Rasululloh ﷺ bilan suhbati boʻlgan Xufof ibn Iymo ibn Rahza al-Gʻiforiy meni shunday qilayotganimni koʻrdi. Namozimdan boʻshaganimda u menga: «Ey oʻgʻlim, nega barmogʻingni shunday tiklading?» dedi. Men: «Buning nimasini inkor qilyapsan? Men odamlarni shunday qilayotganini koʻrganman», dedim. U: «Sen toʻgʻri qilibsan. Rasululloh ﷺ namoz oʻqiganlarida shunday qilar edilar. Mushriklar esa: ‹Muhammad barmogʻi bilan buni sehr qilish uchungina qilyapti›, der edilar. Ular yolgʻon aytishdi. Rasululloh ﷺ buni faqat u bilan Robbi azza va jallani yakkalash (tavhid qilish) uchun qilar edilar», dedi.Мадина аҳлидан бир киши айтди: Мен Бану Ғифор масжидида намоз ўқидим. Намозимда ўтирганимда чап сонимни ёзиб ўтирдим ва кўрсаткич бармоғимни тикладим. Расулуллоҳ ﷺ билан суҳбати бўлган Хуфоф ибн Иймо ибн Раҳза ал-Ғифорий мени шундай қилаётганимни кўрди. Намозимдан бўшаганимда у менга: «Эй ўғлим, нега бармоғингни шундай тикладинг?» деди. Мен: «Бунинг нимасини инкор қиляпсан? Мен одамларни шундай қилаётганини кўрганман», дедим. У: «Сен тўғри қилибсан. Расулуллоҳ ﷺ намоз ўқиганларида шундай қилар эдилар. Мушриклар эса: ‹Муҳаммад бармоғи билан буни сеҳр қилиш учунгина қиляпти›, дер эдилар. Улар ёлғон айтишди. Расулуллоҳ ﷺ буни фақат у билан Робби азза ва жаллани яккалаш (тавҳид қилиш) учун қилар эдилар», деди.