حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ أَبِي عَطِيَّةَ قَالَدَخَلْتُ أَنَا وَمَسْرُوقٌ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْنَا لَهَا يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ رَجُلَانِ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَدُهُمَا يُعَجِّلُ الْإِفْطَارَ وَيُعَجِّلُ الصَّلَاةَ وَالْآخَرُ يُؤَخِّرُ الْإِفْطَارَ وَيُؤَخِّرُ الصَّلَاةَ قَالَ فَقَالَتْ أَيُّهُمَا يُعَجِّلُ الْإِفْطَارَ وَيُعَجِّلُ الصَّلَاةَ قَالَ قُلْنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ قَالَتْ كَذَاكَ كَانَ يَصْنَعُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْآخَرُ أَبُو مُوسَىحَدَّثَنَا ابْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ خَيْثَمَةَ وَقَالَ يُعَجِّلُ الْإِفْطَارَ وَيُؤَخِّرُ السَّحُورَ حَدَّثَنَا مُؤَمَّلٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ عُمَارَةَ عَنْ أَبِي عَطِيَّةَ قَالَ قُلْنَا لِعَائِشَةَ رَجُلَانِ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَدُهُمَا يُعَجِّلُ الْمَغْرِبَ وَيُعَجِّلُ الْإِفْطَارَ وَالْآخَرُ يُؤَخِّرُ الْمَغْرِبَ وَيُؤَخِّرُ الْإِفْطَارَ فَذَكَرَهُ
Abu Atiyya aytadi: Men va Masruq Oisha (roziyallohu anho)ning huzuriga kirib, unga: «Ey moʻminlarning onasi, Muhammad ﷺning sahobalaridan ikki kishi bor: biri iftorni ham tezlashtiradi, namozni ham tezlashtiradi; ikkinchisi esa iftorni ham kechiktiradi, namozni ham kechiktiradi», dedik. (Roviy) aytdi: U: «Ulardan qaysi biri iftorni tezlashtirib, namozni tezlashtiradi?» dedi. Biz: «Abdulloh ibn Masʼud», dedik. U: «Rasululloh ﷺ ham ana shunday qilar edilar», dedi. Ikkinchisi esa Abu Muso edi. Shuʼba Sulaymondan (rivoyat qilib): Men Xaysamadan eshitdim, dedi va: «Iftorni tezlashtirar, saharlikni kechiktirar edi», dedi. Sufyon Aʼmashdan, u Umoradan, u Abu Atiyyadan (rivoyat qildi): Biz Oishaga: «Muhammad ﷺning sahobalaridan ikki kishi bor: biri magʻribni ham, iftorni ham tezlashtiradi; ikkinchisi esa magʻribni ham, iftorni ham kechiktiradi», dedik — va uni zikr qildi.Абу Атийя айтади: Мен ва Масруқ Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурига кириб, унга: «Эй мўминларнинг онаси, Муҳаммад ﷺнинг саҳобаларидан икки киши бор: бири ифторни ҳам тезлаштиради, намозни ҳам тезлаштиради; иккинчиси эса ифторни ҳам кечиктиради, намозни ҳам кечиктиради», дедик. (Ровий) айтди: У: «Улардан қайси бири ифторни тезлаштириб, намозни тезлаштиради?» деди. Биз: «Абдуллоҳ ибн Масъуд», дедик. У: «Расулуллоҳ ﷺ ҳам ана шундай қилар эдилар», деди. Иккинчиси эса Абу Мусо эди. Шуъба Сулаймондан (ривоят қилиб): Мен Хайсамадан эшитдим, деди ва: «Ифторни тезлаштирар, саҳарликни кечиктирар эди», деди. Суфён Аъмашдан, у Уморадан, у Абу Атийядан (ривоят қилди): Биз Оишага: «Муҳаммад ﷺнинг саҳобаларидан икки киши бор: бири мағрибни ҳам, ифторни ҳам тезлаштиради; иккинчиси эса мағрибни ҳам, ифторни ҳам кечиктиради», дедик — ва уни зикр қилди.