حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ قَالاَ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ أَبِي عَطِيَّةَ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَمَسْرُوقٌ، عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْنَا يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ رَجُلاَنِ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم أَحَدُهُمَا يُعَجِّلُ الإِفْطَارَ وَيُعَجِّلُ الصَّلاَةَ وَالآخَرُ يُؤَخِّرُ الإِفْطَارَ وَيُؤَخِّرُ الصَّلاَةَ . قَالَتْ أَيُّهُمَا الَّذِي يُعَجِّلُ الإِفْطَارَ وَيُعَجِّلُ الصَّلاَةَ قَالَ قُلْنَا عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ مَسْعُودٍ . قَالَتْ كَذَلِكَ كَانَ يَصْنَعُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . زَادَ أَبُو كُرَيْبٍ وَالآخَرُ أَبُو مُوسَى .
Abu Atiyya (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: «Men va Masruq Oishaning huzuriga kirdik va: ‹Yo ummal-moʻminin (moʻminlarning onasi)! Muhammad ﷺ ning sahobalaridan boʻlgan ikki kishi bor: biri iftorni tezlatadi va namozni tezlatadi, ikkinchisi esa iftorni kechiktiradi va namozni kechiktiradi›, dedik. U (Oisha): ‹Ikkovidan qaysi biri iftorni tezlatadi va namozni tezlatadi?› dedi. (Abu Atiyya:) ‹Biz: «Abdulloh, yaʼni Ibn Masʼud», dedik. U (Oisha): ‹Rasululloh ﷺ ham xuddi shunday qilar edilar›, dedi», dedi. Abu Kurayb (rivoyatiga): «Ikkinchisi esa Abu Muso edi», deb qoʻshdi.Абу Атийя (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: «Мен ва Масруқ Оишанинг ҳузурига кирдик ва: ‹Ё уммал-мўминин (мўминларнинг онаси)! Муҳаммад ﷺ нинг саҳобаларидан бўлган икки киши бор: бири ифторни тезлатади ва намозни тезлатади, иккинчиси эса ифторни кечиктиради ва намозни кечиктиради›, дедик. У (Оиша): ‹Икковидан қайси бири ифторни тезлатади ва намозни тезлатади?› деди. (Абу Атийя:) ‹Биз: «Абдуллоҳ, яъни Ибн Масъуд», дедик. У (Оиша): ‹Расулуллоҳ ﷺ ҳам худди шундай қилар эдилар›, деди», деди. Абу Курайб (ривоятига): «Иккинчиси эса Абу Мусо эди», деб қўшди.
وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ، عَنْ أَبِي عَطِيَّةَ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَمَسْرُوقٌ، عَلَى عَائِشَةَ - رضى الله عنها - فَقَالَ لَهَا مَسْرُوقٌ رَجُلاَنِ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم كِلاَهُمَا لاَ يَأْلُو عَنِ الْخَيْرِ أَحَدُهُمَا يُعَجِّلُ الْمَغْرِبَ وَالإِفْطَارَ وَالآخَرُ يُؤَخِّرُ الْمَغْرِبَ وَالإِفْطَارَ . فَقَالَتْ مَنْ يُعَجِّلُ الْمَغْرِبَ وَالإِفْطَارَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ . فَقَالَتْ هَكَذَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُ .
Abu Atiyya (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: «Men va Masruq Oishaning huzuriga kirdik. Masruq unga: ‹Muhammad ﷺ ning sahobalaridan boʻlgan ikki kishi bor, ikkovi ham xayrdan (yaxshilikdan) qolmaydi: biri shom namozi va iftorni tezlatadi, ikkinchisi esa shom namozi va iftorni kechiktiradi›, dedi. Shunda u (Oisha): ‹Kim shom namozi va iftorni tezlatadi?› dedi. U (Masruq): ‹Abdulloh›, dedi. Shunda u (Oisha): ‹Rasululloh ﷺ ham xuddi shunday qilar edilar›, dedi», dedi.Абу Атийя (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: «Мен ва Масруқ Оишанинг ҳузурига кирдик. Масруқ унга: ‹Муҳаммад ﷺ нинг саҳобаларидан бўлган икки киши бор, иккови ҳам хайрдан (яхшиликдан) қолмайди: бири шом намози ва ифторни тезлатади, иккинчиси эса шом намози ва ифторни кечиктиради›, деди. Шунда у (Оиша): ‹Ким шом намози ва ифторни тезлатади?› деди. У (Масруқ): ‹Абдуллоҳ›, деди. Шунда у (Оиша): ‹Расулуллоҳ ﷺ ҳам худди шундай қилар эдилар›, деди», деди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ خَيْثَمَةَ، عَنْ أَبِي عَطِيَّةَ، قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ فِينَا رَجُلاَنِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَحَدُهُمَا يُعَجِّلُ الإِفْطَارَ وَيُؤَخِّرُ السُّحُورَ وَالآخَرُ يُؤَخِّرُ الإِفْطَارَ وَيُعَجِّلُ السُّحُورَ . قَالَتْ أَيُّهُمَا الَّذِي يُعَجِّلُ الإِفْطَارَ وَيُؤَخِّرُ السُّحُورَ قُلْتُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ . قَالَتْ هَكَذَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُ .
Abu Atiyya (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Oisha (roziyallohu anho)ga: «Bizning oramizda Nabiy ﷺning sahobalaridan ikki kishi bor. Ulardan biri iftorlikni tez qiladi va saharlikni kechiktiradi, ikkinchisi esa iftorlikni kechiktiradi va saharlikni tez qiladi», dedim. U: «Ulardan qaysi biri iftorlikni tez qilib, saharlikni kechiktiradi?» dedi. Men: «Abdulloh ibn Masʼud», dedim. U: «Rasululloh ﷺ ham shunday qilardilar», dedi.Абу Атийя (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)га: «Бизнинг орамизда Набий ﷺнинг саҳобаларидан икки киши бор. Улардан бири ифторликни тез қилади ва саҳарликни кечиктиради, иккинчиси эса ифторликни кечиктиради ва саҳарликни тез қилади», дедим. У: «Улардан қайси бири ифторликни тез қилиб, саҳарликни кечиктиради?» деди. Мен: «Абдуллоҳ ибн Масъуд», дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺ ҳам шундай қилардилар», деди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ خَيْثَمَةَ، عَنْ أَبِي عَطِيَّةَ، قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ فِينَا رَجُلاَنِ أَحَدُهُمَا يُعَجِّلُ الإِفْطَارَ وَيُؤَخِّرُ السُّحُورَ وَالآخَرُ يُؤَخِّرُ الْفِطْرَ وَيُعَجِّلُ السُّحُورَ . قَالَتْ أَيُّهُمَا الَّذِي يُعَجِّلُ الإِفْطَارَ وَيُؤَخِّرُ السُّحُورَ قُلْتُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ . قَالَتْ هَكَذَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُ .
Abu Atiyya (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Oisha (roziyallohu anho)ga: «Bizning oramizda ikki kishi bor. Ulardan biri iftorlikni tez qiladi va saharlikni kechiktiradi, ikkinchisi esa iftorlikni kechiktiradi va saharlikni tez qiladi», dedim. U: «Ulardan qaysi biri iftorlikni tez qilib, saharlikni kechiktiradi?» dedi. Men: «Abdulloh ibn Masʼud», dedim. U: «Rasululloh ﷺ ham shunday qilardilar», dedi.Абу Атийя (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)га: «Бизнинг орамизда икки киши бор. Улардан бири ифторликни тез қилади ва саҳарликни кечиктиради, иккинчиси эса ифторликни кечиктиради ва саҳарликни тез қилади», дедим. У: «Улардан қайси бири ифторликни тез қилиб, саҳарликни кечиктиради?» деди. Мен: «Абдуллоҳ ибн Масъуд», дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺ ҳам шундай қилардилар», деди.
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبَانُ، عَنْ بُدَيْلٍ، حَدَّثَنِي أَبُو عَطِيَّةَ، مَوْلًى مِنَّا قَالَ كَانَ مَالِكُ بْنُ حُوَيْرِثٍ يَأْتِينَا إِلَى مُصَلاَّنَا هَذَا فَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَقُلْنَا لَهُ تَقَدَّمْ فَصَلِّهْ . فَقَالَ لَنَا قَدِّمُوا رَجُلاً مِنْكُمْ يُصَلِّي بِكُمْ وَسَأُحَدِّثُكُمْ لِمَ لاَ أُصَلِّي بِكُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ زَارَ قَوْمًا فَلاَ يَؤُمَّهُمْ وَلْيَؤُمَّهُمْ رَجُلٌ مِنْهُمْ " .
Abu Atiyya (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Molik ibn Huvayris bizning shu masjidimizga kelar edi. (Bir kuni) namozga iqomat aytildi. Biz unga: «Oldinga oʻting, namoz oʻqib bering», dedik. U bizga: «Oʻzlaringizdan bir kishini oldinga oʻtkazinglar, sizlarga namoz oʻqib bersin. Men esa nima uchun sizlarga namoz oʻqib bermayotganimni aytib beraman: men Rasululloh ﷺning ‹Kim bir qavmni ziyorat qilsa, ularga imomlik qilmasin, balki ularga oʻzlaridan boʻlgan bir kishi imomlik qilsin› deganlarini eshitganman», dedi.Абу Атийя (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Молик ибн Ҳувайрис бизнинг шу масжидимизга келар эди. (Бир куни) намозга иқомат айтилди. Биз унга: «Олдинга ўтинг, намоз ўқиб беринг», дедик. У бизга: «Ўзларингиздан бир кишини олдинга ўтказинглар, сизларга намоз ўқиб берсин. Мен эса нима учун сизларга намоз ўқиб бермаётганимни айтиб бераман: мен Расулуллоҳ ﷺнинг ‹Ким бир қавмни зиёрат қилса, уларга имомлик қилмасин, балки уларга ўзларидан бўлган бир киши имомлик қилсин› деганларини эшитганман», деди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ أَبِي عَطِيَّةَ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ - رضى الله عنها - أَنَا وَمَسْرُوقٌ فَقُلْنَا يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ رَجُلاَنِ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم أَحَدُهُمَا يُعَجِّلُ الإِفْطَارَ وَيُعَجِّلُ الصَّلاَةَ وَالآخَرُ يُؤَخِّرُ الإِفْطَارَ وَيُؤَخِّرُ الصَّلاَةَ قَالَتْ أَيُّهُمَا يُعَجِّلُ الإِفْطَارَ وَيُعَجِّلُ الصَّلاَةَ قُلْنَا عَبْدُ اللَّهِ . قَالَتْ كَذَلِكَ كَانَ يَصْنَعُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Abu Atiyya (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men va Masruq Oisha (roziyallohu anho)ning huzurlariga kirdik va: «Ey moʻminlar onasi, Muhammad ﷺning sahobalaridan ikki kishi bor — ulardan biri iftorni tezlatadi va namozni ham tezlatadi, boshqasi esa iftorni kechiktiradi va namozni ham kechiktiradi», dedik. U: «Ulardan qaysi biri iftorni tezlatadi va namozni tezlatadi?» dedi. Biz: «Abdulloh (ibn Masʼud)», dedik. U: «Rasululloh ﷺ ham shunday qilar edilar», dedi.Абу Атийя (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Мен ва Масруқ Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурларига кирдик ва: «Эй мўминлар онаси, Муҳаммад ﷺнинг саҳобаларидан икки киши бор — улардан бири ифторни тезлатади ва намозни ҳам тезлатади, бошқаси эса ифторни кечиктиради ва намозни ҳам кечиктиради», дедик. У: «Улардан қайси бири ифторни тезлатади ва намозни тезлатади?» деди. Биз: «Абдуллоҳ (ибн Масъуд)», дедик. У: «Расулуллоҳ ﷺ ҳам шундай қилар эдилар», деди.
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ أَبِي عَطِيَّةَ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَمَسْرُوقٌ، عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْنَا يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ رَجُلاَنِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَحَدُهُمَا يُعَجِّلُ الإِفْطَارَ وَيُعَجِّلُ الصَّلاَةَ وَالآخَرُ يُؤَخِّرُ الإِفْطَارَ وَيُؤَخِّرُ الصَّلاَةَ . قَالَتْ أَيُّهُمَا يُعَجِّلُ الإِفْطَارَ وَيُعَجِّلُ الصَّلاَةَ قُلْنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ . قَالَتْ هَكَذَا صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . وَالآخَرُ أَبُو مُوسَى . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَأَبُو عَطِيَّةَ اسْمُهُ مَالِكُ بْنُ أَبِي عَامِرٍ الْهَمْدَانِيُّ وَيُقَالُ مَالِكُ بْنُ عَامِرٍ الْهَمْدَانِيُّ وَابْنُ عَامِرٍ أَصَحُّ .
Abu Atiyya rivoyat qilib aytdi: Men va Masruq Oisha (roziyallohu anho)ning huzuriga kirdik va: «Ey moʻminlarning onasi! Nabiy ﷺning sahobalaridan ikki kishi bor: ulardan biri iftorni ham, namozni ham tezlatadi, ikkinchisi esa iftorni ham, namozni ham kechiktiradi», dedik. U: «Qaysi biri iftorni va namozni tezlatadi?» dedi. Biz: «Abdulloh ibn Masʼud», dedik. U: «Rasululloh ﷺ ham shunday qilardilar», dedi. Ikkinchisi esa Abu Muso edi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Abu Atiyyaning ismi Molik ibn Abu Omir al-Hamdoniydir, Molik ibn Omir al-Hamdoniy ham deyiladi, Ibn Omir degani toʻgʻriroqdir.Абу Атийя ривоят қилиб айтди: Мен ва Масруқ Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурига кирдик ва: «Эй мўминларнинг онаси! Набий ﷺнинг саҳобаларидан икки киши бор: улардан бири ифторни ҳам, намозни ҳам тезлатади, иккинчиси эса ифторни ҳам, намозни ҳам кечиктиради», дедик. У: «Қайси бири ифторни ва намозни тезлатади?» деди. Биз: «Абдуллоҳ ибн Масъуд», дедик. У: «Расулуллоҳ ﷺ ҳам шундай қилардилар», деди. Иккинчиси эса Абу Мусо эди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Абу Атийянинг исми Молик ибн Абу Омир ал-Ҳамдонийдир, Молик ибн Омир ал-Ҳамдоний ҳам дейилади, Ибн Омир дегани тўғрироқдир.
- وعن أبي عطية قال: دخلت أنا ومسروق على عائشة رضي الله عنها فقال لها مسروق: رجلان من أصحاب محمد صلى الله عليه وسلم كلاهما لا يألو عن الخير: أحدهما يعجل المغرب والإفطار، والآخر يؤخر المغرب والإفطار؟ فقالت: من يعجل المغرب والإفطار؟ قال: عبد الله - يعني ابن مسعود- فقالت: هكذا كان رسول الله صلى الله عليه وسلم يصنع" ((رواه مسلم)).
Abu Atiyya (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: «Men va Masruq Oishaning huzuriga kirdik. Masruq unga: ‹Muhammad ﷺ ning sahobalaridan boʻlgan ikki kishi bor, ikkovi ham xayrdan (yaxshilikdan) qolmaydi: biri shom namozi va iftorni tezlatadi, ikkinchisi esa shom namozi va iftorni kechiktiradi›, dedi. Shunda u (Oisha): ‹Kim shom namozi va iftorni tezlatadi?› dedi. U (Masruq): ‹Abdulloh›, dedi. Shunda u (Oisha): ‹Rasululloh ﷺ ham xuddi shunday qilar edilar›, dedi», dedi.Абу Атийя (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: «Мен ва Масруқ Оишанинг ҳузурига кирдик. Масруқ унга: ‹Муҳаммад ﷺ нинг саҳобаларидан бўлган икки киши бор, иккови ҳам хайрдан (яхшиликдан) қолмайди: бири шом намози ва ифторни тезлатади, иккинчиси эса шом намози ва ифторни кечиктиради›, деди. Шунда у (Оиша): ‹Ким шом намози ва ифторни тезлатади?› деди. У (Масруқ): ‹Абдуллоҳ›, деди. Шунда у (Оиша): ‹Расулуллоҳ ﷺ ҳам худди шундай қилар эдилар›, деди», деди.
وَعَنْ أَبِي عَطِيَّةَ الْعُقَيْلِيِّ قَالَ: كَانَ مَالِكُ بن الْحُوَيْرِث يَأْتِينَا إِلَى مُصَلَّانَا يَتَحَدَّثُ فَحَضَرَتِ الصَّلَاةُ يَوْمًا قَالَ أَبُو عَطِيَّةَ: فَقُلْنَا لَهُ: تَقَدَّمَ فَصْلُهُ. قَالَ لَنَا قَدِّمُوا رَجُلًا مِنْكُمْ يُصَلِّي بِكُمْ وَسَأُحَدِّثُكُمْ لِمَ لَا أُصَلِّي بِكُمْ؟ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ زار قوما فَلَا يؤمهم وليؤمهم رجل مِنْهُم» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ إِلَّا أَنَّهُ اقْتَصَرَ عَلَى لَفْظِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم
Abu Atiyya (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Molik ibn Huvayris bizning shu masjidimizga kelar edi. (Bir kuni) namozga iqomat aytildi. Biz unga: «Oldinga oʻting, namoz oʻqib bering», dedik. U bizga: «Oʻzlaringizdan bir kishini oldinga oʻtkazinglar, sizlarga namoz oʻqib bersin. Men esa nima uchun sizlarga namoz oʻqib bermayotganimni aytib beraman: men Rasululloh ﷺning ‹Kim bir qavmni ziyorat qilsa, ularga imomlik qilmasin, balki ularga oʻzlaridan boʻlgan bir kishi imomlik qilsin› deganlarini eshitganman», dedi.Абу Атийя (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Молик ибн Ҳувайрис бизнинг шу масжидимизга келар эди. (Бир куни) намозга иқомат айтилди. Биз унга: «Олдинга ўтинг, намоз ўқиб беринг», дедик. У бизга: «Ўзларингиздан бир кишини олдинга ўтказинглар, сизларга намоз ўқиб берсин. Мен эса нима учун сизларга намоз ўқиб бермаётганимни айтиб бераман: мен Расулуллоҳ ﷺнинг ‹Ким бир қавмни зиёрат қилса, уларга имомлик қилмасин, балки уларга ўзларидан бўлган бир киши имомлик қилсин› деганларини эшитганман», деди.
وَعَنْ أَبِي عَطِيَّةَ قَالَ: دَخَلْتُ أَنَا وَمَسْرُوقٌ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْنَا: يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ رَجُلَانِ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَدُهُمَا يُعَجِّلُ الْإِفْطَارَ وَيُعَجِّلُ الصَّلَاةَ وَالْآخَرُ: يُؤَخِّرُ الْإِفْطَارَ وَيُؤَخِّرُ الصَّلَاةَ. قَالَتْ: أَيُّهُمَا يُعَجِّلُ الْإِفْطَارَ وَيُعَجِّلُ الصَّلَاةَ؟ قُلْنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ. قَالَتْ: هَكَذَا صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْآخَرُ أَبُو مُوسَى. رَوَاهُ مُسْلِمٌ
Abu Atiyya rivoyat qilib aytdi: Men va Masruq Oisha (roziyallohu anho)ning huzuriga kirdik va: «Ey moʻminlarning onasi! Nabiy ﷺning sahobalaridan ikki kishi bor: ulardan biri iftorni ham, namozni ham tezlatadi, ikkinchisi esa iftorni ham, namozni ham kechiktiradi», dedik. U: «Qaysi biri iftorni va namozni tezlatadi?» dedi. Biz: «Abdulloh ibn Masʼud», dedik. U: «Rasululloh ﷺ ham shunday qilardilar», dedi. Ikkinchisi esa Abu Muso edi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Abu Atiyyaning ismi Molik ibn Abu Omir al-Hamdoniydir, Molik ibn Omir al-Hamdoniy ham deyiladi, Ibn Omir degani toʻgʻriroqdir.Абу Атийя ривоят қилиб айтди: Мен ва Масруқ Оиша (розияллоҳу анҳо)нинг ҳузурига кирдик ва: «Эй мўминларнинг онаси! Набий ﷺнинг саҳобаларидан икки киши бор: улардан бири ифторни ҳам, намозни ҳам тезлатади, иккинчиси эса ифторни ҳам, намозни ҳам кечиктиради», дедик. У: «Қайси бири ифторни ва намозни тезлатади?» деди. Биз: «Абдуллоҳ ибн Масъуд», дедик. У: «Расулуллоҳ ﷺ ҳам шундай қилардилар», деди. Иккинчиси эса Абу Мусо эди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Абу Атийянинг исми Молик ибн Абу Омир ал-Ҳамдонийдир, Молик ибн Омир ал-Ҳамдоний ҳам дейилади, Ибн Омир дегани тўғрироқдир.
نَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ، نَا أَبُو هِشَامٍ الرِّفَاعِيُّ ، نَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ ، نَا أَبُو حُصَيْنٍ , عَنْ أَبِي عَطِيَّةَ ، قَالَ : جَاءَ رَجُلٌ إِلَى أَبِي مُوسَى , فَقَالَ : " إِنَّ امْرَأَتِي وَرِمَ ثَدْيُهَا فَمَصَصْتُهُ فَدَخَلَ فِي حَلْقِي شَيْءٌ سَبَقَنِي , فَشَدَّدَ عَلَيْهِ أَبُو مُوسَى , فَأَتَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ , فَقَالَ : سَأَلْتَ أَحَدًا غَيْرِي ؟ ، قَالَ : نَعَمْ أَبَا مُوسَى فَشَدَّدَ عَلَيَّ , فَأَتَى أَبَا مُوسَى , فَقَالَ : أَرَضِيعٌ هَذَا ؟ ، فَقَالَ أَبُو مُوسَى : لا تَسْأَلُونِي مَا دَامَ هَذَا الْحَبْرُ بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ "
Abu Atiyya aytadi: Bir kishi Abu Musoning oldiga kelib: «Xotinimning koʻkragi shishib ketdi, men uni soʻrdim va (sutdan) bir narsa oʻzimdan oldin tomogʻimga kirib ketdi», dedi. Abu Muso unga qattiq (hukm) qildi. Soʻng u Abdulloh ibn Masʼudning oldiga keldi. U: «Mendan boshqa birovdan soʻradingmi?» dedi. U: «Ha, Abu Musodan; u menga qattiq (hukm) qildi», dedi. Shunda u Abu Musoning oldiga kelib: «Bu emizuvchi (chaqaloq)mi?» dedi. Abu Muso: «Bu olim oranglarda ekan, mendan soʻramanglar», dedi.Абу Атийя айтади: Бир киши Абу Мусонинг олдига келиб: «Хотинимнинг кўкраги шишиб кетди, мен уни сўрдим ва (сутдан) бир нарса ўзимдан олдин томоғимга кириб кетди», деди. Абу Мусо унга қаттиқ (ҳукм) қилди. Сўнг у Абдуллоҳ ибн Масъуднинг олдига келди. У: «Мендан бошқа бировдан сўрадингми?» деди. У: «Ҳа, Абу Мусодан; у менга қаттиқ (ҳукм) қилди», деди. Шунда у Абу Мусонинг олдига келиб: «Бу эмизувчи (чақалоқ)ми?» деди. Абу Мусо: «Бу олим орангларда экан, мендан сўраманглар», деди.