حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ أَبَا حُذَيْفَةَ تَبَنَّى سَالِمًا وَهُوَ مَوْلًى لِامْرَأَةٍ مِنْ الْأَنْصَارِ كَمَا تَبَنَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَيْدًا وَكَانَ مَنْ تَبَنَّى رَجُلًا فِي الْجَاهِلِيَّةِ دَعَاهُ النَّاسُ ابْنَهُ وَوَرِثَ مِنْ مِيرَاثِهِ حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {ادْعُوهُمْ لِآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ فَإِنْ لَمْ تَعْلَمُوا آبَاءَهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ فِي الدِّينِ وَمَوَالِيكُمْ} فَرُدُّوا إِلَى آبَائِهِمْ فَمَنْ لَمْ يُعْلَمْ لَهُ أَبٌ فَمَوْلًى وَأَخٌ فِي الدِّينِ فَجَاءَتْ سَهْلَةُ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ كُنَّا نَرَى سَالِمًا وَلَدًا يَأْوِي مَعِي وَمَعَ أَبِي حُذَيْفَةَ وَيَرَانِي فُضُلًا وَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِيهِمْ مَا قَدْ عَلِمْتَ فَقَالَ أَرْضِعِيهِ خَمْسَ رَضَعَاتٍ فَكَانَ بِمَنْزِلَةِ وَلَدِهِ مِنْ الرَّضَاعَةِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Abu Huzayfa Solimni oʻziga oʻgʻil qilib olgan edi — u ansorlardan boʻlgan bir ayolning ozod qilgani edi — xuddi Nabiy ص Zaydni oʻzlariga oʻgʻil qilib olganlaridek. Johiliyatda kim bir kishini oʻziga oʻgʻil qilib olsa, odamlar uni uning oʻgʻli deb chaqirar va u undan meros olar edi. To Alloh azza va jalla {Ularni otalariga nisbat berib chaqiringlar, shu Alloh huzurida adolatliroqdir. Agar otalarini bilmasangiz, ular dindagi birodarlaringiz va doʻstlaringizdir} (oyatini) nozil qilgunga qadar (shunday edi). Shunda ular otalariga qaytarildi; otasi bilinmagan kishi esa doʻst va dindagi birodar (boʻldi). Soʻng Sahla kelib: «Yo Rasululloh! Biz Solimni farzand deb bilar edik, u men bilan va Abu Huzayfa bilan birga turar, meni uy kiyimida koʻrar edi. Alloh azza va jalla ular haqida siz bilgan narsani nozil qildi», dedi. U zot: «Uni besh marta emiz», dedilar. Shundan keyin u (Sahlaning) emikdosh oʻgʻli maqomida boʻldi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Абу Ҳузайфа Солимни ўзига ўғил қилиб олган эди — у ансорлардан бўлган бир аёлнинг озод қилгани эди — худди Набий ص Зайдни ўзларига ўғил қилиб олганларидек. Жоҳилиятда ким бир кишини ўзига ўғил қилиб олса, одамлар уни унинг ўғли деб чақирар ва у ундан мерос олар эди. То Аллоҳ азза ва жалла {Уларни оталарига нисбат бериб чақиринглар, шу Аллоҳ ҳузурида адолатлироқдир. Агар оталарини билмасангиз, улар диндаги биродарларингиз ва дўстларингиздир} (оятини) нозил қилгунга қадар (шундай эди). Шунда улар оталарига қайтарилди; отаси билинмаган киши эса дўст ва диндаги биродар (бўлди). Сўнг Саҳла келиб: «Ё Расулуллоҳ! Биз Солимни фарзанд деб билар эдик, у мен билан ва Абу Ҳузайфа билан бирга турар, мени уй кийимида кўрар эди. Аллоҳ азза ва жалла улар ҳақида сиз билган нарсани нозил қилди», деди. У зот: «Уни беш марта эмиз», дедилар. Шундан кейин у (Саҳланинг) эмикдош ўғли мақомида бўлди.