(Ali (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ bir sariyya (otryad) yuborib, ularga ansordan bir kishini (amir qilib) tayinladilar va ularga unga itoat qilishni buyurdilar. (Amir biror narsadan) gʻazablandi va: «Paygʻambar ﷺ sizlarga menga itoat qilishni buyurmadimi?» dedi. Ular: «Ha (buyurdi)», dedilar. U: «Menga oʻtin toʻplab beringlar», dedi. Ular toʻpladilar. U: «Olov yoqinglar», dedi. Ular yoqdilar. U: «Unga kiringlar», dedi. Ular (kirishga) qasd qildilar, lekin baʼzilari baʼzilarini ushlab (toʻxtatib): «Biz Paygʻambar ﷺga (panoh izlab) olovdan qochgan edik(-ku)!» deya boshladilar. Ular shu holda turdilar, to olov soʻndi va uning (amirning) gʻazabi bosildi. Bu (voqea) Paygʻambar ﷺga yetdi. U zot: «Agar ular unga kirganlarida edi, qiyomat kuniga qadar undan chiqmagan boʻ lardilar. Itoat faqat maʼrufda (yaxshi ishda)dir», dedilar.(Али (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺ бир сарийя (отряд) юбориб, уларга ансордан бир кишини (амир қилиб) тайинладилар ва уларга унга итоат қилишни буюрдилар. (Амир бирор нарсадан) ғазабланди ва: «Пайғамбар ﷺ сизларга менга итоат қилишни буюрмадими?» деди. Улар: «Ҳа (буюрди)», дедилар. У: «Менга ўтин тўплаб беринглар», деди. Улар тўпладилар. У: «Олов ёқинглар», деди. Улар ёқдилар. У: «Унга киринглар», деди. Улар (киришга) қасд қилдилар, лекин баъзилари баъзиларини ушлаб (тўхтатиб): «Биз Пайғамбар ﷺга (паноҳ излаб) оловдан қочган эдик(-ку)!» дея бошладилар. Улар шу ҳолда турдилар, то олов сўнди ва унинг (амирнинг) ғазаби босилди. Бу (воқеа) Пайғамбар ﷺга етди. У зот: «Агар улар унга кирганларида эди, қиёмат кунига қадар ундан чиқмаган бў лардилар. Итоат фақат маъруфда (яхши ишда)дир», дедилар.