حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زَائِدَةُ حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ أَبِي سُلَيْمٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلَا يَتَنَخَّمَنَّ تُجَاهَ الْقِبْلَةِ فَإِنَّ تُجَاهَهُ الرَّحْمَنُ وَلَا عَنْ يَمِينِهِ وَلَكِنْ عَنْ شِمَالِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ الْيُسْرَى
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Sizlardan biringiz namoz oʻqiyotganda qibla tomonga tupurmasin, chunki uning roʻparasida Rahmon (zoti) bordir; oʻng tomoniga ham tupurmasin, balki chap tomoniga yoki chap oyogʻining ostiga (tupursin)», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Сизлардан бирингиз намоз ўқиётганда қибла томонга тупурмасин, чунки унинг рўпарасида Раҳмон (зоти) бордир; ўнг томонига ҳам тупурмасин, балки чап томонига ёки чап оёғининг остига (тупурсин)», дедилар.
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي يُونُسَ حَاتِمِ بْنِ مُسْلِمٍ سَمِعْتُ رَجُلًا مِنْ قُرَيْشٍ يَقُولُرَأَيْتُ امْرَأَةً جَاءَتْ إِلَى ابْنِ عُمَرَ بِمِنًى عَلَيْهَا دِرْعُ حَرِيرٍ فَقَالَتْ مَا تَقُولُ فِي الْحَرِيرِ فَقَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْهُ
Abu Yunus Hotim ibn Muslim dedi: Men Qurayshdan boʻlgan bir kishining shunday deganini eshitdim: Men Minoda ustiga ipak koʻylak kiygan bir ayolning Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ning huzuriga kelganini koʻrdim. U: «Ipak haqida nima deysiz?» dedi. U (Ibn Umar): «Rasululloh ﷺ undan qaytarganlar», dedi.Абу Юнус Ҳотим ибн Муслим деди: Мен Қурайшдан бўлган бир кишининг шундай деганини эшитдим: Мен Минода устига ипак кўйлак кийган бир аёлнинг Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)нинг ҳузурига келганини кўрдим. У: «Ипак ҳақида нима дейсиз?» деди. У (Ибн Умар): «Расулуллоҳ ﷺ ундан қайтарганлар», деди.
حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ يَعْنِي ابْنَ عُتْبَةَ عَنْ يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَخَلَّى عَلَى لَبِنَتَيْنِ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) dedi: Men Rasululloh ﷺ ni ikki gʻisht ustida, qiblaga qaragan holda hojat chiqarayotganlarini koʻrdim.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни икки ғишт устида, қиблага қараган ҳолда ҳожат чиқараётганларини кўрдим.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا رِشْدِينُ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَهُ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُعْطِي عُمَرَ الْعَطَاءَ فَيَقُولُ لَهُ عُمَرُ أَعْطِهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفْقَرَ إِلَيْهِ مِنِّي فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُذْهُ فَتَمَوَّلْهُ أَوْ تَصَدَّقْ بِهِ وَمَا جَاءَكَ مِنْ هَذَا الْمَالِ وَأَنْتَ غَيْرُ مُشْرِفٍ وَلَا سَائِلٍ فَخُذْهُ وَمَالَا فَلَا تُتْبِعْهُ نَفْسَكَقَالَ سَالِمٌ فَمِنْ أَجْلِ ذَلِكَ كَانَ ابْنُ عُمَرَ لَا يَسْأَلُ أَحَدًا شَيْئًا وَلَا يَرُدُّ شَيْئًا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا رِشْدِينُ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ حُوَيْطِبِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّعْدِيِّ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ مِثْلَ ذَلِكَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Umarga ato (inʼom) berar edilar, Umar esa u zotga: «Yo Rasululloh! Buni mendan koʻra muhtojroq kishiga bering», der edi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Uni ol-da, oʻzingga mol qil yoki uni sadaqa qil. Bu moldan senga oʻzing koʻz tikmagan va tilamagan holda kelganini ol; (bunday) boʻlmaganini esa koʻngling ortidan quvma», dedilar. Solim dedi: Ana shu sababdan Ibn Umar hech kimdan biror narsa soʻramas va oʻziga berilgan biror narsani ham qaytarmas edi. Shunga oʻxshashini Abdulloh ibn Saʼdiy Umar ibn Xattob (roziyallohu anhu)dan ham rivoyat qildi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Умарга ато (инъом) берар эдилар, Умар эса у зотга: «Ё Расулуллоҳ! Буни мендан кўра муҳтожроқ кишига беринг», дер эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Уни ол-да, ўзингга мол қил ёки уни садақа қил. Бу молдан сенга ўзинг кўз тикмаган ва тиламаган ҳолда келганини ол; (бундай) бўлмаганини эса кўнглинг ортидан қувма», дедилар. Солим деди: Ана шу сабабдан Ибн Умар ҳеч кимдан бирор нарса сўрамас ва ўзига берилган бирор нарсани ҳам қайтармас эди. Шунга ўхшашини Абдуллоҳ ибн Саъдий Умар ибн Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ҳам ривоят қилди.
حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا الْحَارِثِ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ حَرْبٍ قَالَسَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَالَ قُلْتُ مَا تَقُولُ فِي الصَّوْمِ فِي السَّفَرِ قَالَ تَأْخُذُ إِنْ حَدَّثْتُكَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَرَجَ مِنْ هَذِهِ الْمَدِينَةِ قَصَرَ الصَّلَاةَ وَلَمْ يَصُمْ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَيْهَا
Bishr ibn Harb dedi: Men Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan soʻrab: «Safarda roʻza tutish haqida nima deysiz?» dedim. U: «Agar senga aytsam, (aytganimni) olasanmi?» dedi. Men: «Ha», dedim. U: «Rasululloh ﷺ bu shahardan chiqqanlarida, unga qaytib kelgunlaricha namozni qasr qilar va roʻza tutmas edilar», dedi.Бишр ибн Ҳарб деди: Мен Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан сўраб: «Сафарда рўза тутиш ҳақида нима дейсиз?» дедим. У: «Агар сенга айтсам, (айтганимни) оласанми?» деди. Мен: «Ҳа», дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺ бу шаҳардан чиққанларида, унга қайтиб келгунларича намозни қаср қилар ва рўза тутмас эдилар», деди.
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ عَطَاءٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ سُهَيْلِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْمِيثَرَةِ وَالْقَسِّيَّةِ وَحَلْقَةِ الذَّهَبِ وَالْمُفْدَمِقَالَ يَزِيدُ وَالْمِيثَرَةُ جُلُودُ السِّبَاعِ وَالْقَسِّيَّةُ ثِيَابٌ مُضَلَّعَةٌ مِنْ إِبْرَيْسَمٍ يُجَاءُ بِهَا مِنْ مِصْرَ وَالْمُفْدَمُ الْمُشَبَّعُ بِالْعُصْفُرِ
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) dedi: Rasululloh ﷺ miysara, qassiyya, oltin halqa va mufdamdan qaytardilar. Yazid dedi: Miysara — yirtqich hayvonlarning terilaridir; qassiyya — Misrdan keltiriladigan, ipakdan yoʻl-yoʻl qilib toʻqilgan kiyimlardir; mufdam esa — usfur bilan quyuq boʻyalgan (kiyim)dir.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) деди: Расулуллоҳ ﷺ мийсара, қассийя, олтин ҳалқа ва муфдамдан қайтардилар. Язид деди: Мийсара — йиртқич ҳайвонларнинг териларидир; қассийя — Мисрдан келтириладиган, ипакдан йўл-йўл қилиб тўқилган кийимлардир; муфдам эса — усфур билан қуюқ бўялган (кийим)дир.
حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا خَالِدٌ يَعْنِي الطَّحَّانَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَلَقِينَا الْعَدُوَّ فَحَاصَ الْمُسْلِمُونَ حَيْصَةً فَكُنْتُ فِيمَنْ حَاصَ فَدَخَلْنَا الْمَدِينَةَ قَالَ فَتَعَرَّضْنَا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ خَرَجَ لِلصَّلَاةِ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ نَحْنُ الْفَرَّارُونَ قَالَ لَا بَلْ أَنْتُمْ الْعَكَّارُونَ إِنِّي فِئَةٌ لَكُمْ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) dedi: Biz dushman bilan toʻqnashdik va musulmonlar bir siltanib (orqaga) qochishdi; men ham qochganlar orasida edim. Soʻng Madinaga kirdik. Rasululloh ﷺ namozga chiqqanlarida u zotning roʻparalariga chiqib: «Ey Allohning Rasuli, biz qochoqlarmiz», dedik. U zot: «Yoʻq, balki sizlar (imom tomon) qaytib boruvchilarsiz; men sizlarning panohingizman», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) деди: Биз душман билан тўқнашдик ва мусулмонлар бир силтаниб (орқага) қочишди; мен ҳам қочганлар орасида эдим. Сўнг Мадинага кирдик. Расулуллоҳ ﷺ намозга чиққанларида у зотнинг рўпараларига чиқиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, биз қочоқлармиз», дедик. У зот: «Йўқ, балки сизлар (имом томон) қайтиб борувчиларсиз; мен сизларнинг паноҳингизман», дедилар.
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ قَرْمٍ عَنْ زَيْدٍ يَعْنِي ابْنَ جُبَيْرٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَمَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزَاةٍ غَزَاهَا بِامْرَأَةٍ مَقْتُولَةٍ فَنَهَى عَنْ قَتْلِ النِّسَاءِ وَالصِّبْيَانِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) dedi: Rasululloh ﷺ oʻzlari qatnashgan bir gʻazotda oʻldirilgan bir ayolning yonidan oʻtdilar va ayollar bilan bolalarni oʻldirishdan qaytardilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) деди: Расулуллоҳ ﷺ ўзлари қатнашган бир ғазотда ўлдирилган бир аёлнинг ёнидан ўтдилар ва аёллар билан болаларни ўлдиришдан қайтардилар.
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سُمَيْرَةَأَنَّ ابْنَ عُمَرَ رَأَى رَأْسًا فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا يَمْنَعُ أَحَدَكُمْ إِذَا جَاءَهُ مَنْ يُرِيدُ قَتْلَهُ أَنْ يَكُونَ مِثْلَ ابْنِ آدَمَ الْقَاتِلُ فِي النَّارِ وَالْمَقْتُولُ فِي الْجَنَّةِ
Abdurrahmon ibn Samura rivoyat qiladi: Ibn Umar (roziyallohu anhumo) (sanchib qoʻyilgan) bir boshni koʻrdi-da, shunday dedi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan biringizga uni oʻldirmoqchi boʻlgan kishi kelsa, unga Odam oʻgʻli kabi boʻlishga nima toʻsqinlik qiladi? Oʻldiruvchi doʻzaxda, oʻldirilgan esa jannatdadir», dedilar.Абдурраҳмон ибн Самура ривоят қилади: Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) (санчиб қўйилган) бир бошни кўрди-да, шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан бирингизга уни ўлдирмоқчи бўлган киши келса, унга Одам ўғли каби бўлишга нима тўсқинлик қилади? Ўлдирувчи дўзахда, ўлдирилган эса жаннатдадир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَحِيرٍ الصَّنْعَانِيُّ الْقَاصُّ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ يَزِيدَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ كَأَنَّهُ رَأْيُ عَيْنٍ فَلْيَقْرَأْ إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ وَإِذَا السَّمَاءُ انْفَطَرَتْ وَحَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ وَسُورَةَ هُودٍ
Abdurrahmon ibn Yazid Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ning shunday deganini eshitdi: Rasululloh ﷺ: «Kim qiyomat kunini goʻyo koʻz bilan koʻrayotgandek koʻrishni xohlasa, {Izash-shamsu kuvvirat} va {Izas-samou-nfatarat}ni oʻqisin», dedilar. Menimcha, u «va Hud surasini» ham dedi.Абдурраҳмон ибн Язид Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)нинг шундай деганини эшитди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким қиёмат кунини гўё кўз билан кўраётгандек кўришни хоҳласа, {Изаш-шамсу куввират} ва {Изас-самоу-нфатарат}ни ўқисин», дедилар. Менимча, у «ва Ҳуд сурасини» ҳам деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَأَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِالْبَطْحَاءِ ثُمَّ هَجَعَ بِهَا هَجْعَةً ثُمَّ دَخَلَ مَكَّةَفَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَفْعَلُهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Bathoda peshin, asr, shom va xufton namozlarini oʻqidilar, soʻngra ozgina mizgʻib oldilar, soʻngra Makkaga kirdilar. Ibn Umar ham shunday qilar edi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Батҳода пешин, аср, шом ва хуфтон намозларини ўқидилар, сўнгра озгина мизғиб олдилар, сўнгра Маккага кирдилар. Ибн Умар ҳам шундай қилар эди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا مَطَرٌ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَسَافَرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَ عُمَرَ فَلَمْ أَرَهُمَا يَزِيدَانِ عَلَى رَكْعَتَيْنِ وَكُنَّا ضُلَّالًا فَهَدَانَا اللَّهُ بِهِ فَبِهِ نَقْتَدِي
Solim otasi (Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo))dan rivoyat qiladi: Biz Rasululloh ﷺ bilan va Umar bilan birga safar qildik; men ularning ikki rakaatdan ortiq oʻqiganlarini koʻrmadim. Biz adashganlardan edik, Alloh bizni u zot orqali hidoyat qildi; bas, biz u zotga ergashamiz.Солим отаси (Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо))дан ривоят қилади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан ва Умар билан бирга сафар қилдик; мен уларнинг икки ракаатдан ортиқ ўқиганларини кўрмадим. Биз адашганлардан эдик, Аллоҳ бизни у зот орқали ҳидоят қилди; бас, биз у зотга эргашамиз.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ سَلْمَانَ يُحَدِّثُ فِي بَيْتِ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ قَالَحَفِظْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشْرَ رَكَعَاتٍ سِوَى الْفَرِيضَةِ رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الظُّهْرِ وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الظُّهْرِ وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْمَغْرِبِ وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعِشَاءِ وَرَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْغَدَاةِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) dedi: Men Rasululloh ﷺ dan farzdan tashqari oʻn rakaatni yodlab oldim: peshindan oldin ikki rakaat, peshindan keyin ikki rakaat, shomdan keyin ikki rakaat, xuftondan keyin ikki rakaat va bomdoddan oldin ikki rakaat.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ дан фарздан ташқари ўн ракаатни ёдлаб олдим: пешиндан олдин икки ракаат, пешиндан кейин икки ракаат, шомдан кейин икки ракаат, хуфтондан кейин икки ракаат ва бомдоддан олдин икки ракаат.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ الْعُقَيْلِيِّ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صَلَاةِ اللَّيْلِ فَقَالَ بِإِصْبَعَيْهِ مَثْنَى مَثْنَى وَالْوَتْرُ رَكْعَةٌ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Sahroyi bir kishi Rasululloh ﷺ dan kecha namozi haqida soʻradi. Shunda u zot ikki barmoqlari bilan ishora qilib: «U ikki-ikki (rakaat)dir, vitr esa kechaning oxiridagi bir rakaatdir», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Саҳройи бир киши Расулуллоҳ ﷺ дан кеча намози ҳақида сўради. Шунда у зот икки бармоқлари билан ишора қилиб: «У икки-икки (ракаат)дир, витр эса кечанинг охиридаги бир ракаатдир», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ سَمِعْتُ نَافِعًا يَزْعُمُ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ حَدَّثَهُأَنَّ عَائِشَةَ سَاوَمَتْ بِبَرِيرَةَ فَخَرَجَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الصَّلَاةِ فَلَمَّا رَجَعَ قَالَتْ إِنَّهُمْ أَبَوْا أَنْ يَبِيعُونِي إِلَّا أَنْ يَشْتَرِطُوا الْوَلَاءَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا الْوَلَاءُ لِمَنْ أَعْتَقَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) rivoyat qildi: Oisha Barirani sotib olish uchun narx soʻrashdi. Nabiy ﷺ namozga chiqdilar. Qaytib kelganlarida, u (Oisha): «Ular valoʼni oʻzlariga shart qilib qoʻymaguncha menga uni sotishdan bosh tortdilar», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Valoʼ — uni ozod qilgan kishiga(dir)», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) ривоят қилди: Оиша Барирани сотиб олиш учун нарх сўрашди. Набий ﷺ намозга чиқдилар. Қайтиб келганларида, у (Оиша): «Улар валўни ўзларига шарт қилиб қўймагунча менга уни сотишдан бош тортдилар», деди. Шунда Набий ﷺ: «Валў — уни озод қилган кишига(дир)», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا دَخَلَ الصَّلَاةَ رَفَعَ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا رَكَعَ وَإِذَا رَفَعَ مِنْ الرُّكُوعِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ namozga kirganlarida qoʻllarini yelkalari barobarida koʻtarar, rukuʼga borganlarida va rukuʼdan bosh koʻtarganlarida ham (shunday qilar) edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ намозга кирганларида қўлларини елкалари баробарида кўтарар, рукуъга борганларида ва рукуъдан бош кўтарганларида ҳам (шундай қилар) эдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ حَدَّثَنِي أَبُو مَطَرٍ عَنْ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَمِعَ الرَّعْدَ وَالصَّوَاعِقَ قَالَ اللَّهُمَّ لَا تَقْتُلْنَا بِغَضَبِكَ وَلَا تُهْلِكْنَا بِعَذَابِكَ وَعَافِنَا قَبْلَ ذَلِكَ
Solim otasi (Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo))dan rivoyat qiladi: Rasululloh ﷺ momaqaldiroq va chaqmoq (ovozi)ni eshitganlarida: «Allohumma la taqtulna bi-gʻazabika va la tuhlikna bi-azabika va ofina qabla zalik (Ey Allohim, bizni gʻazabing bilan oʻldirma, azobing bilan halok qilma va bundan oldin bizga ofiyat ber)», der edilar.Солим отаси (Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо))дан ривоят қилади: Расулуллоҳ ﷺ момақалдироқ ва чақмоқ (овози)ни эшитганларида: «Аллоҳумма ла тақтулна би-ғазабика ва ла туҳликна би-азабика ва офина қабла залик (Эй Аллоҳим, бизни ғазабинг билан ўлдирма, азобинг билан ҳалок қилма ва бундан олдин бизга офият бер)», дер эдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْجَرِّ وَالدُّبَّاءِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ al-jarr (sopol idish) va ad-dubba (qovoq)dan qaytardilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ал-жарр (сопол идиш) ва ад-дубба (қовоқ)дан қайтардилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُسَمِعَ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُ فِي أَوَّلِ أَمْرِهِ إِنَّهَا لَا تَنْفِرُ قَالَ ثُمَّ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ رَخَّصَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَهُنَّ
Tovus (rahimahulloh) rivoyat qiladi: U Ibn Umar (roziyallohu anhumo)ning avval: «U (ayol) joʻnab ketmaydi», deganini eshitdi. Soʻng: «Men Ibn Abbosning: ‹Rasululloh ﷺ ularga ruxsat berdilar›, deganini eshitdim», dedi.Товус (раҳимаҳуллоҳ) ривоят қилади: У Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)нинг аввал: «У (аёл) жўнаб кетмайди», деганини эшитди. Сўнг: «Мен Ибн Аббоснинг: ‹Расулуллоҳ ﷺ уларга рухсат бердилар›, деганини эшитдим», деди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا دُعِيَ أَحَدُكُمْ إِلَى الدَّعْوَةِ فَلْيُجِبْ أَوْ قَالَ فَلْيَأْتِهَاقَالَ وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يُجِيبُ صَائِمًا وَمُفْطِرًا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Sizlardan biringiz daʼvatga chaqirilsa, (uni) qabul qilsin», yoki «unga borsin», dedilar. (Roviy) dedi: Ibn Umar roʻzador holida ham, roʻzasiz holida ham (daʼvatga) borar edi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Сизлардан бирингиз даъватга чақирилса, (уни) қабул қилсин», ёки «унга борсин», дедилар. (Ровий) деди: Ибн Умар рўзадор ҳолида ҳам, рўзасиз ҳолида ҳам (даъватга) борар эди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ أَصْحَابَ هَذِهِ الصُّوَرِ يُعَذَّبُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيُقَالُ لَهُمْ أَحْيُوا مَا خَلَقْتُمْ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Bu suratlarni ishlaganlar qiyomat kunida azoblanadilar va ularga: ‹Yaratgan narsangizni tiriltiringlar!› deyiladi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бу суратларни ишлаганлар қиёмат кунида азобланадилар ва уларга: ‹Яратган нарсангизни тирилтиринглар!› дейилади», дедилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْخَيْلُ مَعْقُودٌ فِي نَوَاصِيهَا الْخَيْرُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِحَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Otlarning peshonalariga qiyomat kunigacha yaxshilik tugib qoʻyilgan», dedilar. Shunga oʻxshashini Abu Hurayra (roziyallohu anhu) ham Nabiy ﷺ dan rivoyat qildi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Отларнинг пешоналарига қиёмат кунигача яхшилик тугиб қўйилган», дедилар. Шунга ўхшашини Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) ҳам Набий ﷺ дан ривоят қилди.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْقَزَعِقَالَ حَمَّادٌ تَفْسِيرُهُ أَنْ يُحْلَقَ بَعْضُ رَأْسِ الصَّبِيِّ وَيُتْرَكَ مِنْهُ ذُؤَابَةٌ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ qazaʼdan qaytardilar. Hammod dedi: Uning tafsiri — bolaning boshining bir qismini oldirib, undan bir tutam soch (kokil) qoldirishdir.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қазаъдан қайтардилар. Ҳаммод деди: Унинг тафсири — боланинг бошининг бир қисмини олдириб, ундан бир тутам соч (кокил) қолдиришдир.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُكُنَّا إِذَا بَايَعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ يُلَقِّنُنَا هُوَ فِيمَا اسْتَطَعْتَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Biz Rasululloh ﷺga eshitish va itoat qilish ustiga bayʼat qilganimizda, u zot bizga: «Qoʻlingdan kelganicha», deb talqin qilar edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Биз Расулуллоҳ ﷺга эшитиш ва итоат қилиш устига байъат қилганимизда, у зот бизга: «Қўлингдан келганича», деб талқин қилар эдилар.
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ قَالَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ مِصْرَ يَحُجُّ الْبَيْتَ قَالَ فَرَأَى قَوْمًا جُلُوسًا فَقَالَ مَنْ هَؤُلَاءِ الْقَوْمُ فَقَالُوا قُرَيْشٌ قَالَ فَمَنْ الشَّيْخُ فِيهِمْ قَالُوا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ قَالَ يَا ابْنَ عُمَرَ إِنِّي سَائِلُكَ عَنْ شَيْءٍ أَوْ أَنْشُدُكَ أَوْ نَشَدْتُكَ بِحُرْمَةِ هَذَا الْبَيْتِ أَتَعْلَمُ أَنَّ عُثْمَانَ فَرَّ يَوْمَ أُحُدٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَتَعْلَمُ أَنَّهُ غَابَ عَنْ بَدْرٍ فَلَمْ يَشْهَدْهُ قَالَ نَعَمْ قَالَ وَتَعْلَمُ أَنَّهُ تَغَيَّبَ عَنْ بَيْعَةِ الرِّضْوَانِ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَكَبَّرَ الْمِصْرِيُّ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ تَعَالَ أُبَيِّنْ لَكَ مَا سَأَلْتَنِي عَنْهُ أَمَّا فِرَارُهُ يَوْمَ أُحُدٍ فَأَشْهَدُ أَنَّ اللَّهَ قَدْ عَفَا عَنْهُ وَغَفَرَ لَهُ وَأَمَّا تَغَيُّبُهُ عَنْ بَدْرٍ فَإِنَّهُ كَانَتْ تَحْتَهُ ابْنَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّهَا مَرِضَتْ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَكَ أَجْرُ رَجُلٍ شَهِدَ بَدْرًا وَسَهْمُهُ وَأَمَّا تَغَيُّبُهُ عَنْ بَيْعَةِ الرِّضْوَانِ فَلَوْ كَانَ أَحَدٌ أَعَزَّ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ عُثْمَانَ لَبَعَثَهُ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُثْمَانَ وَكَانَتْ بَيْعَةُ الرِّضْوَانِ بَعْدَمَا ذَهَبَ عُثْمَانُ فَضَرَبَ بِهَا يَدَهُ عَلَى يَدِهِ وَقَالَ هَذِهِ لِعُثْمَانَ قَالَ وَقَالَ ابْنُ عُمَرَ اذْهَبْ بِهَذَا الْآنَ مَعَكَ
Usmon ibn Abdulloh ibn Mavhab aytdi: Misr ahlidan bir kishi Baytni haj qilgani keldi va bir qavmni oʻtirgan holda koʻrdi-da: «Bu qavm kimlar?» dedi. Ular: «Quraysh», deyishdi. U: «Ularning ichidagi shayx (oqsoqol) kim?» dedi. Ular: «Abdulloh ibn Umar», deyishdi. U: «Ey Ibn Umar, men sendan bir narsani soʻrayman — seni ushbu Baytning hurmati bilan qasamga solaman: Usmon Uhud kuni qochib ketganini bilasanmi?» dedi. (Ibn Umar:) «Ha», dedi. U: «Uning Badrda boʻlmaganini va unda hozir boʻlmaganini bilasanmi?» dedi. (Ibn Umar:) «Ha», dedi. U: «Uning Rizvon bayʼatida gʻoyib boʻlganini bilasanmi?» dedi. (Ibn Umar:) «Ha», dedi. Shunda misrlik: «Allohu akbar!» dedi. Ibn Umar: «Kelgin, sen soʻragan narsani senga bayon qilay. Uning Uhud kuni qochishiga kelsak, men guvohlik beramanki, Alloh uni avf etdi va magʻfirat qildi. Uning Badrda boʻlmaganiga kelsak, uning nikohida Rasululloh ﷺning qizlari bor edi va u kasal edi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: ‹Senga Badrda hozir boʻlgan kishining ajri va uning ulushi bordir›, dedilar. Uning Rizvon bayʼatida gʻoyib boʻlishiga kelsak, agar Makka ichida Usmondan ham aziz (himoyaliroq) biror kishi boʻlganida, u zot oʻshani yuborardilar. (Lekin) Rasululloh ﷺ Usmonni yubordilar. Rizvon bayʼati esa Usmon ketganidan keyin boʻldi. Shunda Rasululloh ﷺ oʻz qoʻllarini (ikkinchi) qoʻllariga urib: ‹Bu Usmon uchundir›, dedilar», dedi. Soʻng Ibn Umar unga: «Endi buni oʻzing bilan olib ket», dedi.Усмон ибн Абдуллоҳ ибн Мавҳаб айтди: Миср аҳлидан бир киши Байтни ҳаж қилгани келди ва бир қавмни ўтирган ҳолда кўрди-да: «Бу қавм кимлар?» деди. Улар: «Қурайш», дейишди. У: «Уларнинг ичидаги шайх (оқсоқол) ким?» деди. Улар: «Абдуллоҳ ибн Умар», дейишди. У: «Эй Ибн Умар, мен сендан бир нарсани сўрайман — сени ушбу Байтнинг ҳурмати билан қасамга соламан: Усмон Уҳуд куни қочиб кетганини биласанми?» деди. (Ибн Умар:) «Ҳа», деди. У: «Унинг Бадрда бўлмаганини ва унда ҳозир бўлмаганини биласанми?» деди. (Ибн Умар:) «Ҳа», деди. У: «Унинг Ризвон байъатида ғойиб бўлганини биласанми?» деди. (Ибн Умар:) «Ҳа», деди. Шунда мисрлик: «Аллоҳу акбар!» деди. Ибн Умар: «Келгин, сен сўраган нарсани сенга баён қилай. Унинг Уҳуд куни қочишига келсак, мен гувоҳлик бераманки, Аллоҳ уни авф этди ва мағфират қилди. Унинг Бадрда бўлмаганига келсак, унинг никоҳида Расулуллоҳ ﷺнинг қизлари бор эди ва у касал эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: ‹Сенга Бадрда ҳозир бўлган кишининг ажри ва унинг улуши бордир›, дедилар. Унинг Ризвон байъатида ғойиб бўлишига келсак, агар Макка ичида Усмондан ҳам азиз (ҳимоялироқ) бирор киши бўлганида, у зот ўшани юборардилар. (Лекин) Расулуллоҳ ﷺ Усмонни юбордилар. Ризвон байъати эса Усмон кетганидан кейин бўлди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ўз қўлларини (иккинчи) қўлларига уриб: ‹Бу Усмон учундир›, дедилар», деди. Сўнг Ибн Умар унга: «Энди буни ўзинг билан олиб кет», деди.
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَسَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آشْتَرِي الذَّهَبَ بِالْفِضَّةِ أَوْ الْفِضَّةَ بِالذَّهَبِ قَالَ إِذَا أَخَذْتَ وَاحِدًا مِنْهُمَا بِالْآخَرِ فَلَا يُفَارِقْكَ صَاحِبُكَ وَبَيْنَكَ وَبَيْنَهُ لَبْسٌ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Nabiy ﷺdan: «Oltinni kumushga yoki kumushni oltinga sotib olsam (boʻladimi)?» deb soʻradim. U zot: «Ikkovidan birini boshqasiga (evaziga) olsang, sen bilan uning orasida noaniqlik (yechilmagan hisob) qolgan holda hamrohing sendan ajralib ketmasin», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Набий ﷺдан: «Олтинни кумушга ёки кумушни олтинга сотиб олсам (бўладими)?» деб сўрадим. У зот: «Икковидан бирини бошқасига (эвазига) олсанг, сен билан унинг орасида ноаниқлик (ечилмаган ҳисоб) қолган ҳолда ҳамроҳинг сендан ажралиб кетмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَأْتِي قُبَاءَ رَاكِبًا وَمَاشِيًا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Quboʼga goh ulovda, goh piyoda kelar edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Қубўга гоҳ уловда, гоҳ пиёда келар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ اقْتَنَى كَلْبًا إِلَّا كَلْبَ مَاشِيَةٍ أَوْ كَلْبَ صَيْدٍ نَقَصَ مِنْ عَمَلِهِ كُلَّ يَوْمٍ قِيرَاطَانِ وَكَانَ يَأْمُرُ بِالْكِلَابِ أَنْ تُقْتَلَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim chorva iti yoki ov itidan boshqa itni saqlasa, uning amalidan har kuni ikki qirot kamayadi», dedilar. Va u zot itlarning oʻldirilishiga buyurar edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким чорва ити ёки ов итидан бошқа итни сақласа, унинг амалидан ҳар куни икки қирот камаяди», дедилар. Ва у зот итларнинг ўлдирилишига буюрар эдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الَّذِي يَجُرُّ ثَوْبَهُ مِنْ الْخُيَلَاءِ لَا يَنْظُرُ اللَّهُ إِلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimki kiyimini kibrdan surgantirib yursa, Alloh qiyomat kunida unga nazar solmaydi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимки кийимини кибрдан сургантириб юрса, Аллоҳ қиёмат кунида унга назар солмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ أَتَى الْجُمُعَةَ فَلْيَغْتَسِلْ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kim jumaga kelsa, gʻusl qilsin», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким жумага келса, ғусл қилсин», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ صَلَاةٌ فِي مَسْجِدِي هَذَا أَفْضَلُ مِنْ أَلْفِ صَلَاةٍ فِي غَيْرِهِ إِلَّا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mening ushbu masjidimda oʻqilgan bir namoz Masjidul-Haromdan boshqa (masjid)larda oʻqilgan ming namozdan afzaldir», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Менинг ушбу масжидимда ўқилган бир намоз Масжидул-Ҳаромдан бошқа (масжид)ларда ўқилган минг намоздан афзалдир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةُ الْجَمَاعَةِ تَفْضُلُ صَلَاةَ أَحَدِكُمْ بِسَبْعٍ وَعِشْرِينَ دَرَجَةً
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Jamoat namozi biringizning (yolgʻiz oʻqigan) namozidan yigirma yetti daraja afzaldir», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Жамоат намози бирингизнинг (ёлғиз ўқиган) намозидан йигирма етти даража афзалдир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ فَاتَتْهُ صَلَاةُ الْعَصْرِ فَكَأَنَّمَا وُتِرَ أَهْلَهُ وَمَالَهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimning asr namozi qoʻldan ketsa, goʻyo u ahli va molidan judo qilingandek boʻladi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимнинг аср намози қўлдан кетса, гўё у аҳли ва молидан жудо қилингандек бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَضَ زَكَاةَ الْفِطْرِ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ عَلَى كُلِّ عَبْدٍ أَوْ حُرٍّ صَغِيرٍ أَوْ كَبِيرٍ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ har bir qul yoki ozod, kichik yoki katta (kishi) uchun bir soʼ xurmo yoki bir soʼ arpa (miqdorida) zakotul-fitrni farz qildilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ҳар бир қул ёки озод, кичик ёки катта (киши) учун бир сў хурмо ёки бир сў арпа (миқдорида) закотул-фитрни фарз қилдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ عُمَرَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيَرْقُدُ أَحَدُنَا وَهُوَ جُنُبٌ قَالَ نَعَمْ إِذَا تَوَضَّأَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar: «Ey Allohning Rasuli, birimiz junub holda uxlaydimi?» dedi. (Paygʻambar): «Ha; tahorat qilsa (uxlaydi)», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар: «Эй Аллоҳнинг Расули, биримиз жунуб ҳолда ухлайдими?» деди. (Пайғамбар): «Ҳа; таҳорат қилса (ухлайди)», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْخَيْلُ فِي نَوَاصِيهَا الْخَيْرُ أَبَدًا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Otlarning peshonalarida qiyomat kunigacha abadiy yaxshilik (bogʻlangan)dir», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Отларнинг пешоналарида қиёмат кунигача абадий яхшилик (боғланган)дир», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا نَصَحَ الْعَبْدُ لِسَيِّدِهِ وَأَحْسَنَ عِبَادَةَ رَبِّهِ كَانَ لَهُ مِنْ الْأَجْرِ مَرَّتَيْنِ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qul oʻz xoʻjayiniga sodiq (xayrixoh) boʻlsa va Robbisiga chiroyli ibodat qilsa, unga ikki hissa ajr boʻladi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қул ўз хўжайинига содиқ (хайрихоҳ) бўлса ва Роббисига чиройли ибодат қилса, унга икки ҳисса ажр бўлади», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يُقِيمُ الرَّجُلُ الرَّجُلَ مِنْ مَجْلِسِهِ ثُمَّ يَجْلِسُ فِيهِ وَلَكِنْ تَفَسَّحُوا وَتَوَسَّعُوا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kishi boshqa kishini oʻz oʻrnidan turgʻizib, soʻng oʻzi unda oʻtirmasin; balki joy oching va keng qiling», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Киши бошқа кишини ўз ўрнидан турғизиб, сўнг ўзи унда ўтирмасин; балки жой очинг ва кенг қилинг», дедилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ أَكْلِ لُحُومِ الْحُمُرِ الْأَهْلِيَّةِحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّا عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ وَسَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ uy eshaklari goʻshtini yeyishdan qaytardilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ уй эшаклари гўштини ейишдан қайтардилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ اشْتَرَى نَخْلًا قَدْ أُبِّرَتْ فَثَمَرَتُهَا لِلَّذِي أَبَّرَهَا إِلَّا أَنْ يَشْرِطَ الَّذِي اشْتَرَاهَا
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim changlatilgan xurmo daraxtini sotib olsa, uning mevasi uni changlatgan (avvalgi egasi)ga tegishlidir, magar sotib oluvchi (mevani oʻziga) shart qilib qoʻysa (boshqa gap)», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким чанглатилган хурмо дарахтини сотиб олса, унинг меваси уни чанглатган (аввалги эгаси)га тегишлидир, магар сотиб олувчи (мевани ўзига) шарт қилиб қўйса (бошқа гап)», дедилар.