حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ يُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْكَعُ ثُمَّ يَقُولُ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . حِينَ يَرْفَعُ صُلْبَهُ مِنَ الرُّكُوعِ ثُمَّ يَقُولُ وَهُوَ قَائِمٌ " رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ " . ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَهْوِي سَاجِدًا ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَسْجُدُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ ثُمَّ يَفْعَلُ مِثْلَ ذَلِكَ فِي الصَّلاَةِ كُلِّهَا حَتَّى يَقْضِيَهَا وَيُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ مِنَ الْمَثْنَى بَعْدَ الْجُلُوسِ ثُمَّ يَقُولُ أَبُو هُرَيْرَةَ إِنِّي لأَشْبَهُكُمْ صَلاَةً بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ namozga turganlarida, turayotganlarida takbir aytar, soʻng rukuʼga egilayotganlarida takbir aytar, soʻng rukuʼdan belini koʻtarayotganlarida ‹Samiʼallohu liman hamidah (Alloh Oʻziga hamd aytganni eshitdi)› derdilar, soʻng tik turgan holatlarida ‹Robbano va lakal-hamd (Ey Robbimiz, hamd Senga xosdir)› derdilar, soʻng sajdaga egilayotganlarida takbir aytar, soʻng boshlarini koʻtarayotganlarida takbir aytar, soʻng (yana) sajda qilayotganlarida takbir aytar, soʻng boshlarini koʻtarayotganlarida takbir aytar, soʻng butun namoz davomida shuni takrorlar va uni tugatgunlaricha shunday qilar, ikki rakaʼatdan keyin oʻtirib (yana) turayotganlarida takbir aytar edilar», dedi. Soʻng Abu Hurayra: «Albatta men namozda sizlarning ichingizda Rasululloh ﷺ ga eng oʻxshaganingizman», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ намозга турганларида, тураётганларида такбир айтар, сўнг рукуъга эгилаётганларида такбир айтар, сўнг рукуъдан белини кўтараётганларида ‹Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ (Аллоҳ Ўзига ҳамд айтганни эшитди)› дердилар, сўнг тик турган ҳолатларида ‹Роббано ва лакал-ҳамд (Эй Роббимиз, ҳамд Сенга хосдир)› дердилар, сўнг саждага эгилаётганларида такбир айтар, сўнг бошларини кўтараётганларида такбир айтар, сўнг (яна) сажда қилаётганларида такбир айтар, сўнг бошларини кўтараётганларида такбир айтар, сўнг бутун намоз давомида шуни такрорлар ва уни тугатгунларича шундай қилар, икки ракаъатдан кейин ўтириб (яна) тураётганларида такбир айтар эдилар», деди. Сўнг Абу Ҳурайра: «Албатта мен намозда сизларнинг ичингизда Расулуллоҳ ﷺ га энг ўхшаганингизман», деди.
وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الْعَلاَءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ صَلَّى صَلاَةً لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ فَهْىَ خِدَاجٌ - ثَلاَثًا - غَيْرُ تَمَامٍ " . فَقِيلَ لأَبِي هُرَيْرَةَ إِنَّا نَكُونُ وَرَاءَ الإِمَامِ . فَقَالَ اقْرَأْ بِهَا فِي نَفْسِكَ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " قَالَ اللَّهُ تَعَالَى قَسَمْتُ الصَّلاَةَ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي نِصْفَيْنِ وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ فَإِذَا قَالَ الْعَبْدُ { الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} . قَالَ اللَّهُ تَعَالَى حَمِدَنِي عَبْدِي وَإِذَا قَالَ { الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ} . قَالَ اللَّهُ تَعَالَى أَثْنَى عَلَىَّ عَبْدِي . وَإِذَا قَالَ { مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ} . قَالَ مَجَّدَنِي عَبْدِي - وَقَالَ مَرَّةً فَوَّضَ إِلَىَّ عَبْدِي - فَإِذَا قَالَ { إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ} . قَالَ هَذَا بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ . فَإِذَا قَالَ { اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ * صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ} . قَالَ هَذَا لِعَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ " . قَالَ سُفْيَانُ حَدَّثَنِي بِهِ الْعَلاَءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ دَخَلْتُ عَلَيْهِ وَهُوَ مَرِيضٌ فِي بَيْتِهِ فَسَأَلْتُهُ أَنَا عَنْهُ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kimki bir namoz oʻqib, unda Qurʼonning onasini (Fotiha surasini) oʻqimasa, u (namoz) noqisdir — uch marta (dedilar) — toʻliq emasdir», dedilar. Abu Hurayraga: «Biz imomning orqasida boʻlamiz (qanday qilaylik)?» deyildi. U: «Uni ichingda oʻqi, chunki men Rasululloh ﷺ ning shunday deganlarini eshitganman: ‹Alloh taolo dedi: Men namozni Oʻzim bilan bandam oʻrtasida ikkiga boʻldim va bandamga soʻraganini beraman. Banda {Olamlar Robbi Allohga hamd boʻlsin} deganida, Alloh taolo: ‹Bandam Menga hamd aytdi›, deydi. Banda {U Rahmon va Rahimdir} deganida, Alloh taolo: ‹Bandam Meni ulugʻladi›, deydi. Banda {Jazo (qiyomat) kunining egasidir} deganida, (Alloh): ‹Bandam Meni ulugʻladi›, deydi — baʼzan: ‹Bandam (ishni) Menga topshirdi›, dedi. Banda {Faqat Sengagina ibodat qilamiz va faqat Sendangina yordam soʻraymiz} deganida, (Alloh): ‹Bu Mening bilan bandam oʻrtasidadir va bandamga soʻraganini beraman›, deydi. Banda {Bizni toʻgʻri yoʻlga hidoyat qil — oʻzing nemat bergan zotlarning yoʻliga, gʻazabga uchraganlarning va adashganlarning (yoʻliga) emas} deganida, (Alloh): ‹Bu bandamniki va bandamga soʻraganini beraman›, deydi.› (Sura Fotiha 2-7)»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Кимки бир намоз ўқиб, унда Қуръоннинг онасини (Фотиҳа сурасини) ўқимаса, у (намоз) ноқисдир — уч марта (дедилар) — тўлиқ эмасдир», дедилар. Абу Ҳурайрага: «Биз имомнинг орқасида бўламиз (қандай қилайлик)?» дейилди. У: «Уни ичингда ўқи, чунки мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деганларини эшитганман: ‹Аллоҳ таоло деди: Мен намозни Ўзим билан бандам ўртасида иккига бўлдим ва бандамга сўраганини бераман. Банда {Оламлар Робби Аллоҳга ҳамд бўлсин} деганида, Аллоҳ таоло: ‹Бандам Менга ҳамд айтди›, дейди. Банда {У Раҳмон ва Раҳимдир} деганида, Аллоҳ таоло: ‹Бандам Мени улуғлади›, дейди. Банда {Жазо (қиёмат) кунининг эгасидир} деганида, (Аллоҳ): ‹Бандам Мени улуғлади›, дейди — баъзан: ‹Бандам (ишни) Менга топширди›, деди. Банда {Фақат Сенгагина ибодат қиламиз ва фақат Сендангина ёрдам сўраймиз} деганида, (Аллоҳ): ‹Бу Менинг билан бандам ўртасидадир ва бандамга сўраганини бераман›, дейди. Банда {Бизни тўғри йўлга ҳидоят қил — ўзинг немат берган зотларнинг йўлига, ғазабга учраганларнинг ва адашганларнинг (йўлига) эмас} деганида, (Аллоҳ): ‹Бу бандамники ва бандамга сўраганини бераман›, дейди.› (Сура Фотиҳа 2-7)»
حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْمَعْقِرِيُّ، حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُوَيْسٍ، أَخْبَرَنِي الْعَلاَءُ، قَالَ سَمِعْتُ مِنْ أَبِي وَمِنْ أَبِي السَّائِبِ، وَكَانَا، جَلِيسَىْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالاَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ صَلَّى صَلاَةً لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فَهْىَ خِدَاجٌ " . يَقُولُهَا ثَلاَثًا بِمِثْلِ حَدِيثِهِمْ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimki bir namoz oʻqib, unda Kitobning Fotihasini (Fotiha surasini) oʻqimasa, u (namoz) noqisdir», dedilar. Buni u (Abu Hurayra) uch marta aytar edi — ularning hadisi singari.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимки бир намоз ўқиб, унда Китобнинг Фотиҳасини (Фотиҳа сурасини) ўқимаса, у (намоз) ноқисдир», дедилар. Буни у (Абу Ҳурайра) уч марта айтар эди — уларнинг ҳадиси сингари.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ الشَّهِيدِ، قَالَ سَمِعْتُ عَطَاءً، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ صَلاَةَ إِلاَّ بِقِرَاءَةٍ " . قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَمَا أَعْلَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْلَنَّاهُ لَكُمْ وَمَا أَخْفَاهُ أَخْفَيْنَاهُ لَكُمْ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qiroatsiz namoz yoʻq», dedilar. Abu Hurayra dedi: «Rasululloh ﷺ ovoz chiqarib (oʻqigan) joyini biz ham sizlar uchun ovoz chiqarib oʻqidik, ichida (oʻqigan) joyini biz ham sizlar uchun ichimizda oʻqidik.»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қироатсиз намоз йўқ», дедилар. Абу Ҳурайра деди: «Расулуллоҳ ﷺ овоз чиқариб (ўқиган) жойини биз ҳам сизлар учун овоз чиқариб ўқидик, ичида (ўқиган) жойини биз ҳам сизлар учун ичимизда ўқидик.»
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَدَخَلَ رَجُلٌ فَصَلَّى ثُمَّ جَاءَ فَسَلَّمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم السَّلاَمَ قَالَ " ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ " . فَرَجَعَ الرَّجُلُ فَصَلَّى كَمَا كَانَ صَلَّى ثُمَّ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَعَلَيْكَ السَّلاَمُ " . ثُمَّ قَالَ " ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ " . حَتَّى فَعَلَ ذَلِكَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فَقَالَ الرَّجُلُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أُحْسِنُ غَيْرَ هَذَا عَلِّمْنِي . قَالَ " إِذَا قُمْتَ إِلَى الصَّلاَةِ فَكَبِّرْ ثُمَّ اقْرَأْ مَا تَيَسَّرَ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ثُمَّ ارْكَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ رَاكِعًا ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَعْتَدِلَ قَائِمًا ثُمَّ اسْجُدْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ سَاجِدًا ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ جَالِسًا ثُمَّ افْعَلْ ذَلِكَ فِي صَلاَتِكَ كُلِّهَا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ masjidga kirdilar. Soʻng bir kishi (ham) kirib namoz oʻqidi, keyin kelib Rasululloh ﷺ ga salom berdi. Rasululloh ﷺ salomga alik oldilar va: «Qaytib, (qayta) namoz oʻqi, chunki sen namoz oʻqimading», dedilar. Shunda u kishi qaytib, avval oʻqigani kabi (yana) namoz oʻqidi, keyin Nabiy ﷺ huzuriga kelib, u zotga salom berdi. Rasululloh ﷺ: «Va alaykas-salom», dedilar. Soʻng: «Qaytib, (qayta) namoz oʻqi, chunki sen namoz oʻqimading», dedilar. Hatto bu (ish) uch marta takrorlandi. Shunda u kishi: «Sizni haq (din) bilan yuborgan Zotga qasamki, men bundan boshqasini yaxshi bilmayman, menga oʻrgating», dedi. (Rasululloh ﷺ): «Namozga turganingda takbir ayt, soʻng Qurʼondan oʻzingga qulay (oson) boʻlganini oʻqi, soʻng ruku qilib, ruku holatida xotirjam (orom) topguningcha (turib) tur, soʻng (boshingni) koʻtarib, tik turib rostlanguningcha tur, soʻng sajda qilib, sajda holatida xotirjam topguningcha (sajdada) tur, soʻng (boshingni) koʻtarib, oʻtirgan holatda xotirjam topguningcha (oʻtir), soʻng buni butun namozingda (shunday) bajar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ масжидга кирдилар. Сўнг бир киши (ҳам) кириб намоз ўқиди, кейин келиб Расулуллоҳ ﷺ га салом берди. Расулуллоҳ ﷺ саломга алик олдилар ва: «Қайтиб, (қайта) намоз ўқи, чунки сен намоз ўқимадинг», дедилар. Шунда у киши қайтиб, аввал ўқигани каби (яна) намоз ўқиди, кейин Набий ﷺ ҳузурига келиб, у зотга салом берди. Расулуллоҳ ﷺ: «Ва алайкас-салом», дедилар. Сўнг: «Қайтиб, (қайта) намоз ўқи, чунки сен намоз ўқимадинг», дедилар. Ҳатто бу (иш) уч марта такрорланди. Шунда у киши: «Сизни ҳақ (дин) билан юборган Зотга қасамки, мен бундан бошқасини яхши билмайман, менга ўргатинг», деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Намозга турганингда такбир айт, сўнг Қуръондан ўзингга қулай (осон) бўлганини ўқи, сўнг руку қилиб, руку ҳолатида хотиржам (ором) топгунингча (туриб) тур, сўнг (бошингни) кўтариб, тик туриб ростлангунингча тур, сўнг сажда қилиб, сажда ҳолатида хотиржам топгунингча (саждада) тур, сўнг (бошингни) кўтариб, ўтирган ҳолатда хотиржам топгунингча (ўтир), сўнг буни бутун намозингда (шундай) бажар», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي قَالاَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَصَلَّى وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي نَاحِيَةٍ وَسَاقَا الْحَدِيثَ بِمِثْلِ هَذِهِ الْقِصَّةِ وَزَادَا فِيهِ " إِذَا قُمْتَ إِلَى الصَّلاَةِ فَأَسْبِغِ الْوُضُوءَ ثُمَّ اسْتَقْبِلِ الْقِبْلَةَ فَكَبِّرْ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi masjidga kirib namoz oʻqidi, Rasululloh ﷺ esa (masjidning) bir chetida edilar. (Roviylar) shu qissa kabi hadisni keltirdilar hamda unda quyidagini qoʻshdilar: «Namozga turganingda taharatni mukammal (toʻliq) qilib ol, soʻng qiblaga yuzlanib takbir ayt».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши масжидга кириб намоз ўқиди, Расулуллоҳ ﷺ эса (масжиднинг) бир четида эдилар. (Ровийлар) шу қисса каби ҳадисни келтирдилар ҳамда унда қуйидагини қўшдилар: «Намозга турганингда таҳаратни мукаммал (тўлиқ) қилиб ол, сўнг қиблага юзланиб такбир айт».
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ، وَابْنُ، حُجْرٍ قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - وَهُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ - عَنِ الْعَلاَءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ صَلَّى عَلَىَّ وَاحِدَةً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ عَشْرًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim menga bir marta salavot aytsa, Alloh unga oʻn marta (rahmat) yogʻdiradi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким менга бир марта салавот айтса, Аллоҳ унга ўн марта (раҳмат) ёғдиради», — дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا قَالَ الإِمَامُ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ . فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ . فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ قَوْلُهُ قَوْلَ الْمَلاَئِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Imom ‹Samiʼallohu liman hamidah› deganda, siz ‹Allohumma rabbano lakal-hamd› deng. Zero, kimning soʻzi farishtalarning soʻziga muvofiq kelsa, uning oʻtgan gunohi magʻfirat qilinadi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Имом ‹Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ› деганда, сиз ‹Аллоҳумма раббано лакал-ҳамд› денг. Зеро, кимнинг сўзи фаришталарнинг сўзига мувофиқ келса, унинг ўтган гуноҳи мағфират қилинади», — дедилар.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ - عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَى حَدِيثِ سُمَىٍّ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan boshqa isnod bilan Sumayyning hadisi maʼnosida rivoyat qilingan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан бошқа иснод билан Сумаййнинг ҳадиси маъносида ривоят қилинган.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُمَا أَخْبَرَاهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أَمَّنَ الإِمَامُ فَأَمِّنُوا فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ تَأْمِينُهُ تَأْمِينَ الْمَلاَئِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ " . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " آمِينَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Imom omin deganda, sizlar ham omin denglar. Zero, kimning omini farishtalarning ominiga toʻgʻri kelsa, uning oʻtgan gunohlari kechiriladi», — dedilar. Ibn Shihob aytdi: Rasululloh ﷺ «Omin» deb aytar edilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Имом омин деганда, сизлар ҳам омин денглар. Зеро, кимнинг омини фаришталарнинг оминига тўғри келса, унинг ўтган гуноҳлари кечирилади», — дедилар. Ибн Шиҳоб айтди: Расулуллоҳ ﷺ «Омин» деб айтар эдилар.
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي ابْنُ الْمُسَيَّبِ، وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . بِمِثْلِ حَدِيثِ مَالِكٍ وَلَمْ يَذْكُرْ قَوْلَ ابْنِ شِهَابٍ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dan eshitdim, — deb Molikning hadisi misolida rivoyat qilingan, biroq u Ibn Shihobning soʻzini zikr qilmadi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дан эшитдим, — деб Моликнинг ҳадиси мисолида ривоят қилинган, бироқ у Ибн Шиҳобнинг сўзини зикр қилмади.
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، أَنَّ أَبَا يُونُسَ، حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا قَالَ أَحَدُكُمْ فِي الصَّلاَةِ آمِينَ . وَالْمَلاَئِكَةُ فِي السَّمَاءِ آمِينَ . فَوَافَقَ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qachon birortangiz namozda omin desa va osmondagi farishtalar ham omin desa, soʻng ularning biri ikkinchisiga toʻgʻri kelsa, uning oʻtgan gunohlari kechiriladi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қачон бирортангиз намозда омин деса ва осмондаги фаришталар ҳам омин деса, сўнг уларнинг бири иккинчисига тўғри келса, унинг ўтган гуноҳлари кечирилади», — дедилар.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ - عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا قَالَ الْقَارِئُ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ . فَقَالَ مَنْ خَلْفَهُ آمِينَ . فَوَافَقَ قَوْلُهُ قَوْلَ أَهْلِ السَّمَاءِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qachon qori {gʻayril-magʻzubi alayhim valaz-zollin} (Sizning gʻazabingizga uchraganlarning va adashganlarning yoʻlidan emas) (Fotiha 7) desa, soʻng uning orqasidagi kishi omin desa va uning soʻzi osmon ahlining soʻziga toʻgʻri kelsa, uning oʻtgan gunohlari kechiriladi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қачон қори {ғайрил-мағзуби алайҳим валаз-золлин} (Сизнинг ғазабингизга учраганларнинг ва адашганларнинг йўлидан эмас) (Фотиҳа 7) деса, сўнг унинг орқасидаги киши омин деса ва унинг сўзи осмон аҳлининг сўзига тўғри келса, унинг ўтган гуноҳлари кечирилади», — дедилар.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ، - يَعْنِي الْحِزَامِيَّ - عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّمَا الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَلاَ تَخْتَلِفُوا عَلَيْهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ . فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ . وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا أَجْمَعُونَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Imom faqat unga ergashilishi uchun (tayinlangan), shuning uchun unga xilof qilmanglar. U takbir aytsa, takbir aytinglar; ruku qilsa, ruku qilinglar; ‹samiʼallohu liman hamidah› (Alloh oʻziga hamd aytganni eshitdi) desa, sizlar ‹allohumma robbano lakal-hamd› (Ey Allohim, Robbimiz, hamd Sengadir) denglar; sajda qilsa, sajda qilinglar; oʻtirib namoz oʻqisa, hammangiz oʻtirib namoz oʻqinglar.»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Имом фақат унга эргашилиши учун (тайинланган), шунинг учун унга хилоф қилманглар. У такбир айтса, такбир айтинглар; руку қилса, руку қилинглар; ‹самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ› (Аллоҳ ўзига ҳамд айтганни эшитди) деса, сизлар ‹аллоҳумма роббано лакал-ҳамд› (Эй Аллоҳим, Роббимиз, ҳамд Сенгадир) денглар; сажда қилса, сажда қилинглар; ўтириб намоз ўқиса, ҳаммангиз ўтириб намоз ўқинглар.»
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَابْنُ، خَشْرَمٍ قَالاَ أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعَلِّمُنَا يَقُولُ " لاَ تُبَادِرُوا الإِمَامَ إِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا قَالَ وَلاَ الضَّالِّينَ . فَقُولُوا آمِينَ . وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ . فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bizga oʻrgatib shunday derdilar: «Imomdan oldin (shoshilib) ketmanglar. U takbir aytsa, takbir aytinglar; ‹valaz-zoolliyn› (yoʻldan adashganlarning ham emas) desa, ‹omiyn› denglar; ruku qilsa, ruku qilinglar; ‹samiʼallohu liman hamidah› (Alloh oʻziga hamd aytganni eshitdi) desa, ‹allohumma robbano lakal-hamd› (Ey Allohim, Robbimiz, hamd Sengadir) denglar.»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бизга ўргатиб шундай дердилар: «Имомдан олдин (шошилиб) кетманглар. У такбир айтса, такбир айтинглар; ‹валаз-зооллийн› (йўлдан адашганларнинг ҳам эмас) деса, ‹омийн› денглар; руку қилса, руку қилинглар; ‹самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ› (Аллоҳ ўзига ҳамд айтганни эшитди) деса, ‹аллоҳумма роббано лакал-ҳамд› (Эй Аллоҳим, Роббимиз, ҳамд Сенгадир) денглар.»
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي الدَّرَاوَرْدِيَّ - عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِنَحْوِهِ إِلاَّ قَوْلَهُ " وَلاَ الضَّالِّينَ . فَقُولُوا آمِينَ " . وَزَادَ " وَلاَ تَرْفَعُوا قَبْلَهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan Nabiy ﷺ dan shunga oʻxshashi rivoyat qilinadi; faqat «‹valaz-zoolliyn› desa, ‹omiyn› denglar» degan soʻzlarisiz. Va «Undan oldin (boshlaringizni rukudan) koʻtarmanglar» (degani) ziyoda qilingan.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан Набий ﷺ дан шунга ўхшаши ривоят қилинади; фақат «‹валаз-зооллийн› деса, ‹омийн› денглар» деган сўзларисиз. Ва «Ундан олдин (бошларингизни рукудан) кўтарманглар» (дегани) зиёда қилинган.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ يَعْلَى، - وَهُوَ ابْنُ عَطَاءٍ - سَمِعَ أَبَا عَلْقَمَةَ، سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا الإِمَامُ جُنَّةٌ فَإِذَا صَلَّى قَاعِدًا فَصَلُّوا قُعُودًا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ . فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ . فَإِذَا وَافَقَ قَوْلُ أَهْلِ الأَرْضِ قَوْلَ أَهْلِ السَّمَاءِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Imom faqat qalqondir. U oʻtirib namoz oʻqisa, sizlar ham oʻtirib namoz oʻqinglar; ‹samiʼallohu liman hamidah› (Alloh oʻziga hamd aytganni eshitdi) desa, ‹allohumma robbano lakal-hamd› (Ey Allohim, Robbimiz, hamd Sengadir) denglar. Yer ahlining soʻzi osmon ahlining (farishtalarning) soʻziga mos kelsa, uning oʻtgan gunohlari magʻfirat qilinadi.»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Имом фақат қалқондир. У ўтириб намоз ўқиса, сизлар ҳам ўтириб намоз ўқинглар; ‹самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ› (Аллоҳ ўзига ҳамд айтганни эшитди) деса, ‹аллоҳумма роббано лакал-ҳамд› (Эй Аллоҳим, Роббимиз, ҳамд Сенгадир) денглар. Ер аҳлининг сўзи осмон аҳлининг (фаришталарнинг) сўзига мос келса, унинг ўтган гуноҳлари мағфират қилинади.»
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ حَيْوَةَ، أَنَّ أَبَا يُونُسَ، مَوْلَى أَبِي هُرَيْرَةَ حَدَّثَهُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ . فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ . وَإِذَا صَلَّى قَائِمًا فَصَلُّوا قِيَامًا وَإِذَا صَلَّى قَاعِدًا فَصَلُّوا قُعُودًا أَجْمَعُونَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Imom faqat unga ergashilishi uchun (tayinlangan). U takbir aytsa, takbir aytinglar; ruku qilsa, ruku qilinglar; ‹samiʼallohu liman hamidah› (Alloh oʻziga hamd aytganni eshitdi) desa, ‹allohumma robbano lakal-hamd› (Ey Allohim, Robbimiz, hamd Sengadir) denglar; tik turib namoz oʻqisa, tik turib namoz oʻqinglar; oʻtirib namoz oʻqisa, hammangiz oʻtirib namoz oʻqinglar.»Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Имом фақат унга эргашилиши учун (тайинланган). У такбир айтса, такбир айтинглар; руку қилса, руку қилинглар; ‹самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ› (Аллоҳ ўзига ҳамд айтганни эшитди) деса, ‹аллоҳумма роббано лакал-ҳамд› (Эй Аллоҳим, Роббимиз, ҳамд Сенгадир) денглар; тик туриб намоз ўқиса, тик туриб намоз ўқинглар; ўтириб намоз ўқиса, ҳаммангиз ўтириб намоз ўқинглар.»
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ح
وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُمَا سَمِعَا أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " التَّسْبِيحُ لِلرِّجَالِ وَالتَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِ " . زَادَ حَرْمَلَةُ فِي رِوَايَتِهِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَقَدْ رَأَيْتُ رِجَالاً مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ يُسَبِّحُونَ وَيُشِيرُونَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Tasbeh (aytish) erkaklar uchun, qarsak (chalish) esa ayollar uchundir», dedilar. Harmala oʻz rivoyatida shuni qoʻshdi: Ibn Shihob dedi: Men ilm ahlidan boʻlgan kishilarning tasbeh aytib, (qoʻllari bilan) ishora qilayotganlarini koʻrganman.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Тасбеҳ (айтиш) эркаклар учун, қарсак (чалиш) эса аёллар учундир», дедилар. Ҳармала ўз ривоятида шуни қўшди: Ибн Шиҳоб деди: Мен илм аҳлидан бўлган кишиларнинг тасбеҳ айтиб, (қўллари билан) ишора қилаётганларини кўрганман.
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا الْفُضَيْلُ يَعْنِي ابْنَ عِيَاضٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، ح وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، كُلُّهُمْ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ dan shunga oʻxshash (hadis aytildi).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ дан шунга ўхшаш (ҳадис айтилди).
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ الْهَمْدَانِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنِ الْوَلِيدِ، - يَعْنِي ابْنَ كَثِيرٍ - حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيُّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَ " يَا فُلاَنُ أَلاَ تُحْسِنُ صَلاَتَكَ أَلاَ يَنْظُرُ الْمُصَلِّي إِذَا صَلَّى كَيْفَ يُصَلِّي فَإِنَّمَا يُصَلِّي لِنَفْسِهِ إِنِّي وَاللَّهِ لأُبْصِرُ مَنْ وَرَائِي كَمَا أُبْصِرُ مَنْ بَيْنَ يَدَىَّ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Rasululloh ﷺ bizga namoz oʻqib berdilar, soʻng (namozdan) bvshlarin chiqarib (yuzlanib): «Ey falon! Namozingni yaxshilab oʻqimaysanmi? Namoz oʻquvchi namoz oʻqiyotganida qanday oʻqiyotganiga qaramaydimi? Axir u oʻzi uchun namoz oʻqiyapti-ku! Allohga qasamki, men oldimdagini koʻrganimdek, orqamdagini ham koʻraman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ бизга намоз ўқиб бердилар, сўнг (намоздан) бвшларин чиқариб (юзланиб): «Эй фалон! Намозингни яхшилаб ўқимайсанми? Намоз ўқувчи намоз ўқиётганида қандай ўқиётганига қарамайдими? Ахир у ўзи учун намоз ўқияпти-ку! Аллоҳга қасамки, мен олдимдагини кўрганимдек, орқамдагини ҳам кўраман», дедилар.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " هَلْ تَرَوْنَ قِبْلَتِي هَا هُنَا فَوَاللَّهِ مَا يَخْفَى عَلَىَّ رُكُوعُكُمْ وَلاَ سُجُودُكُمْ إِنِّي لأَرَاكُمْ وَرَاءَ ظَهْرِي " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qiblam shu yerda (faqat oldimda) deb oʻylaysizlarmi? Allohga qasamki, sizlarning rukuʼingiz ham, sajdangiz ham mendan yashirin emas. Albatta, men sizlarni orqamdan ham koʻrib turaman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қиблам шу ерда (фақат олдимда) деб ўйлайсизларми? Аллоҳга қасамки, сизларнинг рукуъингиз ҳам, саждангиз ҳам мендан яширин эмас. Албатта, мен сизларни орқамдан ҳам кўриб тураман», дедилар.
حَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ، وَأَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، كُلُّهُمْ عَنْ حَمَّادٍ، - قَالَ خَلَفٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ مُحَمَّدٌ صلى الله عليه وسلم " أَمَا يَخْشَى الَّذِي يَرْفَعُ رَأْسَهُ قَبْلَ الإِمَامِ أَنْ يُحَوِّلَ اللَّهُ رَأْسَهُ رَأْسَ حِمَارٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Muhammad ﷺ: «Imomdan oldin boshini koʻtaradigan kishi Alloh uning boshini eshak boshiga aylantirib qoʻyishidan qoʻrqmaydimi?» — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Муҳаммад ﷺ: «Имомдан олдин бошини кўтарадиган киши Аллоҳ унинг бошини эшак бошига айлантириб қўйишидан қўрқмайдими?» — дедилар.
حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ يُونُسَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا يَأْمَنُ الَّذِي يَرْفَعُ رَأْسَهُ فِي صَلاَتِهِ قَبْلَ الإِمَامِ أَنْ يُحَوِّلَ اللَّهُ صُورَتَهُ فِي صُورَةِ حِمَارٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Namozida imomdan oldin boshini koʻtaradigan kishi Alloh uning suratini eshak suratiga aylantirib qoʻyishidan oʻzini xotirjam sezadimi?» — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Намозида имомдан олдин бошини кўтарадиган киши Аллоҳ унинг суратини эшак суратига айлантириб қўйишидан ўзини хотиржам сезадими?» — дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَلاَّمٍ الْجُمَحِيُّ، وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الرَّبِيعِ بْنِ مُسْلِمٍ، جَمِيعًا عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ مُسْلِمٍ، ح وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، كُلُّهُمْ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ الرَّبِيعِ بْنِ مُسْلِمٍ " أَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ وَجْهَهُ وَجْهَ حِمَارٍ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan shu hadis rivoyat qilinadi. Faqat ar-Rabiʼ ibn Muslimning hadisida: «Alloh uning yuzini eshak yuzi qilib qoʻyishidan» (deyilgan).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан шу ҳадис ривоят қилинади. Фақат ар-Рабиъ ибн Муслимнинг ҳадисида: «Аллоҳ унинг юзини эшак юзи қилиб қўйишидан» (дейилган).
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَعَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَيَنْتَهِيَنَّ أَقْوَامٌ عَنْ رَفْعِهِمْ أَبْصَارَهُمْ عِنْدَ الدُّعَاءِ فِي الصَّلاَةِ إِلَى السَّمَاءِ أَوْ لَتُخْطَفَنَّ أَبْصَارُهُمْ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qavmlar namozda duo paytida koʻzlarini osmonga koʻtarishdan tiyilsinlar, aks holda koʻzlari yulib olinar», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қавмлар намозда дуо пайтида кўзларини осмонга кўтаришдан тийилсинлар, акс ҳолда кўзлари юлиб олинар», — дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي النِّدَاءِ وَالصَّفِّ الأَوَّلِ ثُمَّ لَمْ يَجِدُوا إِلاَّ أَنْ يَسْتَهِمُوا عَلَيْهِ لاَسْتَهَمُوا وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي التَّهْجِيرِ لاَسْتَبَقُوا إِلَيْهِ وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي الْعَتَمَةِ وَالصُّبْحِ لأَتَوْهُمَا وَلَوْ حَبْوًا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Agar odamlar azon va birinchi safda nima (fazilat) borligini bilganlarida, soʻng uni (faqat) qurʼa tashlash bilangina topa olganlarida edi, albatta qurʼa tashlardilar. Agar namozga erta kelishda nima (fazilat) borligini bilganlarida edi, albatta unga (yetishga) musobaqalashardilar. Agar xufton va bomdod namozlarida nima (fazilat) borligini bilganlarida edi, hatto emaklab boʻlsa-da, ularga kelardilar».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Агар одамлар азон ва биринчи сафда нима (фазилат) борлигини билганларида, сўнг уни (фақат) қуръа ташлаш билангина топа олганларида эди, албатта қуръа ташлардилар. Агар намозга эрта келишда нима (фазилат) борлигини билганларида эди, албатта унга (етишга) мусобақалашардилар. Агар хуфтон ва бомдод намозларида нима (фазилат) борлигини билганларида эди, ҳатто эмаклаб бўлса-да, уларга келардилар».
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ دِينَارٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ الْوَاسِطِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْهَيْثَمِ أَبُو قَطَنٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ خِلاَسٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْ تَعْلَمُونَ - أَوْ يَعْلَمُونَ - مَا فِي الصَّفِّ الْمُقَدَّمِ لَكَانَتْ قُرْعَةً " . وَقَالَ ابْنُ حَرْبٍ " الصَّفِّ الأَوَّلِ مَا كَانَتْ إِلاَّ قُرْعَةً " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Agar sizlar bilsangiz — yoki ular bilsa — oldingi safda nima (fazilat) borligini, albatta (uning uchun) qurʼa tashlanardi», — dedilar. Ibn Harb esa: «Birinchi safga faqat qurʼa tashlash bilangina (yetilardi)», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Агар сизлар билсангиз — ёки улар билса — олдинги сафда нима (фазилат) борлигини, албатта (унинг учун) қуръа ташланарди», — дедилар. Ибн Ҳарб эса: «Биринчи сафга фақат қуръа ташлаш билангина (етиларди)», — деди.
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خَيْرُ صُفُوفِ الرِّجَالِ أَوَّلُهَا وَشَرُّهَا آخِرُهَا وَخَيْرُ صُفُوفِ النِّسَاءِ آخِرُهَا وَشَرُّهَا أَوَّلُهَا " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Erkaklar saflarining eng yaxshisi birinchisi, eng yomoni oxirgisidir; ayollar saflarining eng yaxshisi oxirgisi, eng yomoni birinchisidir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Эркаклар сафларининг энг яхшиси биринчиси, энг ёмони охиргисидир; аёллар сафларининг энг яхшиси охиргиси, энг ёмони биринчисидир», — дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي فَرْوَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُصَيْفَةَ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَيُّمَا امْرَأَةٍ أَصَابَتْ بَخُورًا فَلاَ تَشْهَدْ مَعَنَا الْعِشَاءَ الآخِرَةَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir ayol xushboʻy tutun (buxur) hidini olgan boʻlsa, biz bilan xufton (namozi)da hozir boʻlmasin», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир аёл хушбўй тутун (бухур) ҳидини олган бўлса, биз билан хуфтон (намози)да ҳозир бўлмасин», — дедилар.
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِزَامِيُّ - عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أَمَّ أَحَدُكُمُ النَّاسَ فَلْيُخَفِّفْ فَإِنَّ فِيهِمُ الصَّغِيرَ وَالْكَبِيرَ وَالضَّعِيفَ وَالْمَرِيضَ فَإِذَا صَلَّى وَحْدَهُ فَلْيُصَلِّ كَيْفَ شَاءَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Birortangiz odamlarga imom boʻlsa, (namozni) yengil qilsin, chunki ular orasida kichik, katta (keksa), zaif va kasal (kishilar) bor. Yolgʻiz oʻzi namoz oʻqisa, qanday xohlasa, shunday oʻqisin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бирортангиз одамларга имом бўлса, (намозни) енгил қилсин, чунки улар орасида кичик, катта (кекса), заиф ва касал (кишилар) бор. Ёлғиз ўзи намоз ўқиса, қандай хоҳласа, шундай ўқисин», дедилар.
وَحَدَّثَنَا حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ لِلنَّاسِ فَلْيُخَفِّفْ فَإِنَّ فِي النَّاسِ الضَّعِيفَ وَالسَّقِيمَ وَذَا الْحَاجَةِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Birortangiz odamlarga (imom boʻlib) namoz oʻqisa, (namozni) yengil qilsin, chunki odamlar orasida zaif, kasal va hojati bor (kishi) bor», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирортангиз одамларга (имом бўлиб) намоз ўқиса, (намозни) енгил қилсин, чунки одамлар орасида заиф, касал ва ҳожати бор (киши) бор», дедилар.
وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، وَعَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا صَالِحٍ، ذَكْوَانَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الْعَبْدُ مِنْ رَبِّهِ وَهُوَ سَاجِدٌ فَأَكْثِرُوا الدُّعَاءَ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Banda Robbiga eng yaqin boʻladigan holati — uning sajda qilayotgan paytidir, shu boisdan (sajdada) duoni koʻp qilinglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Банда Роббига энг яқин бўладиган ҳолати — унинг сажда қилаётган пайтидир, шу боисдан (саждада) дуони кўп қилинглар», дедилар.
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَيُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالاَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي كُلَّهُ دِقَّهُ وَجِلَّهُ وَأَوَّلَهُ وَآخِرَهُ وَعَلاَنِيَتَهُ وَسِرَّهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oʻz sajdalarida: «Allohim, gunohlarimning hammasini — kichigi-yu kattasini, avvali-yu oxirini, oshkorasi-yu yashirinini magʻfirat qil», derdilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ўз саждаларида: «Аллоҳим, гуноҳларимнинг ҳаммасини — кичиги-ю каттасини, аввали-ю охирини, ошкораси-ю яширинини мағфират қил», дердилар.
وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا الْمَخْزُومِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، - وَهُوَ ابْنُ زِيَادٍ - حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَصَمِّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ الأَصَمِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَقْطَعُ الصَّلاَةَ الْمَرْأَةُ وَالْحِمَارُ وَالْكَلْبُ وَيَقِي ذَلِكَ مِثْلُ مُؤْخِرَةِ الرَّحْلِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ayol, eshak va it namozni buzadi, (egar ortidagi) yogʻoch kabi narsa esa bundan toʻsib turadi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аёл, эшак ва ит намозни бузади, (эгар ортидаги) ёғоч каби нарса эса бундан тўсиб туради», — дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، . أَنَّ سَائِلاً، سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الصَّلاَةِ فِي الثَّوْبِ الْوَاحِدِ فَقَالَ " أَوَلِكُلِّكُمْ ثَوْبَانِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir soʻrovchi Rasululloh ﷺ dan bitta kiyimda namoz oʻqish toʻgʻrisida soʻradi. Shunda (u zot): «Har biringizning ikkita kiyimi bormi?» — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир сўровчи Расулуллоҳ ﷺ дан битта кийимда намоз ўқиш тўғрисида сўради. Шунда (у зот): «Ҳар бирингизнинг иккита кийими борми?» — дедилар.
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، ح قَالَ وَحَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ، وَحَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ، كِلاَهُمَا عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan shunga oʻxshashini rivoyat qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан шунга ўхшашини ривоят қилди.
حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ عَمْرٌو حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ نَادَى رَجُلٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَيُصَلِّي أَحَدُنَا فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ فَقَالَ " أَوَكُلُّكُمْ يَجِدُ ثَوْبَيْنِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kishi Nabiy ﷺ ni chaqirib: «Birimiz bitta kiyimda namoz oʻqiydimi?» dedi. Shunda (u zot): «Har biringiz ikkita kiyim topadimi?» — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир киши Набий ﷺ ни чақириб: «Биримиз битта кийимда намоз ўқийдими?» деди. Шунда (у зот): «Ҳар бирингиз иккита кийим топадими?» — дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، جَمِيعًا عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يُصَلِّي أَحَدُكُمْ فِي الثَّوْبِ الْوَاحِدِ لَيْسَ عَلَى عَاتِقَيْهِ مِنْهُ شَىْءٌ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz bitta kiyimda, undan yelkalariga biror narsa (tashlangan) boʻlmagan holda namoz oʻqimasin», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз битта кийимда, ундан елкаларига бирор нарса (ташланган) бўлмаган ҳолда намоз ўқимасин», — дедилар.
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ وَحَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى قَالاَ أَخْبَرَنَا
ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ قَالَ أَبُو
هُرَيْرَةَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَسُبُّ ابْنُ آدَمَ
الدَّهْرَ وَأَنَا الدَّهْرُ بِيَدِيَ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ ni mana shunday deyayotganlarini eshitdim», dedi: «Aziz va jalil Alloh shunday dedi: ‹Odam farzandi dahrni (zamonni) soʻkadi, holbuki dahr Menman, tun va kun Mening qoʻlimdadir›».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ ни мана шундай деяётганларини эшитдим», деди: «Азиз ва жалил Аллоҳ шундай деди: ‹Одам фарзанди даҳрни (замонни) сўкади, ҳолбуки даҳр Менман, тун ва кун Менинг қўлимдадир›».