Abu Mijlaz

وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ، قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنِ الْوِتْرِ، فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ رَكْعَةٌ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ ‏"‏ ‏.‏ وَسَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ رَكْعَةٌ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ ‏"‏ ‏.‏

Abu Mijlaz aytadi: men Ibn Abbosdan vitr haqida soʻradim. U: «Men Rasululloh ﷺ ni: ‹Tunning oxirida (oʻqiladigan) bir rakaatdir›, — deyayotganini eshitdim», dedi. Va men Ibn Umardan ham soʻradim. U: «Men Rasululloh ﷺ ni: ‹Tunning oxirida (oʻqiladigan) bir rakaatdir›, — deyayotganini eshitdim», dedi.Абу Мижлаз айтади: мен Ибн Аббосдан витр ҳақида сўрадим. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺ ни: ‹Туннинг охирида (ўқиладиган) бир ракаатдир›, — деяётганини эшитдим», деди. Ва мен Ибн Умардан ҳам сўрадим. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺ ни: ‹Туннинг охирида (ўқиладиган) бир ракаатдир›, — деяётганини эшитдим», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْمُبَارَكِ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا مِجْلَزٍ، يَقُولُ سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنْ شَىْءٍ، مِنْ أَمْرِ الْجِمَارِ فَقَالَ مَا أَدْرِي أَرَمَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِسِتٍّ أَوْ بِسَبْعٍ ‏.‏

Abu Mijlaz (rahimahulloh) aytadi: Men Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan jamralar ishidan biror narsa haqida soʻradim. U: «Rasululloh ﷺ (jamraga) olti tosh otganlarmi yoki yetti tosh otganlarmi, bilmayman», dedi.Абу Мижлаз (раҳимаҳуллоҳ) айтади: Мен Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан жамралар ишидан бирор нарса ҳақида сўрадим. У: «Расулуллоҳ ﷺ (жамрага) олти тош отганларми ёки етти тош отганларми, билмайман», деди.

حَدَّثَنَا سُوَيْدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ، أَنَّ رَجُلاً، قَعَدَ وَسْطَ حَلْقَةٍ فَقَالَ حُذَيْفَةُ مَلْعُونٌ عَلَى لِسَانِ مُحَمَّدٍ أَوْ لَعَنَ اللَّهُ عَلَى لِسَانِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم - مَنْ قَعَدَ وَسْطَ الْحَلْقَةِ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَأَبُو مِجْلَزٍ اسْمُهُ لاَحِقُ بْنُ حُمَيْدٍ ‏.‏

Abu Mijlaz (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi halqaning oʻrtasiga oʻtirdi. Shunda Huzayfa (roziyallohu anhu): «Halqaning oʻrtasiga oʻtirgan kishi Muhammad ﷺ tilida laʼnatlangandir» — yoki: «Alloh Muhammad ﷺ tilida laʼnatlagandir», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir va Abu Mijlazning ismi Lohiq ibn Humayddir.Абу Мижлаз (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, бир киши ҳалқанинг ўртасига ўтирди. Шунда Ҳузайфа (розияллоҳу анҳу): «Ҳалқанинг ўртасига ўтирган киши Муҳаммад ﷺ тилида лаънатлангандир» — ёки: «Аллоҳ Муҳаммад ﷺ тилида лаънатлагандир», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир ва Абу Мижлазнинг исми Лоҳиқ ибн Ҳумайддир.

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ الشَّهِيدِ، عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ، قَالَ خَرَجَ مُعَاوِيَةُ فَقَامَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ وَابْنُ صَفْوَانَ حِينَ رَأَوْهُ ‏.‏ فَقَالَ اجْلِسَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَتَمَثَّلَ لَهُ الرِّجَالُ قِيَامًا فَلْيَتَبَوَّأْ مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ ‏"‏ ‏.‏ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ ‏.‏ حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ الشَّهِيدِ، عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ ‏.‏

Abu Mijlaz (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Muoviya (roziyallohu anhu) chiqqanida Abdulloh ibn Zubayr va Ibn Safvon uni koʻrib oʻrinlaridan turdilar. Shunda u: «Oʻtiringlar! Men Rasululloh ﷺning: ‹Kim odamlarning oʻzi uchun tik turishlaridan xursand boʻlsa, doʻzaxdagi joyiga hozirlansin›, deganlarini eshitganman», dedi. Bu bobda Abu Umomadan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir.Абу Мижлаз (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Муовия (розияллоҳу анҳу) чиққанида Абдуллоҳ ибн Зубайр ва Ибн Сафвон уни кўриб ўринларидан турдилар. Шунда у: «Ўтиринглар! Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Ким одамларнинг ўзи учун тик туришларидан хурсанд бўлса, дўзахдаги жойига ҳозирлансин›, деганларини эшитганман», деди. Бу бобда Абу Умомадан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ ، عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ : أَنَّ عُثْمَانَ كَانَ يُشَرِّك، وَعَلِيٌّ كَانَ لا يُشَرِّكُ "

Abu Mijlaz aytdi: «Usmon sherik qilar, Ali (roziyallohu anhumo) esa sherik qilmas edi».Абу Мижлаз айтди: «Усмон шерик қилар, Али (розияллоҳу анҳумо) эса шерик қилмас эди».

نَا ابْنُ مُبَشِّرٍ ، نَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَادَةَ , نَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ , أنا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ , عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ ، " أَنَّ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ " نَهَى أَصْحَابَهُ أَنْ يَبْسُطُوا عَلَى الْخَوَارِجِ حَتَّى يُحْدِثُوا حَدَثًا , فَمَرُّوا بِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَبَّابٍ فَأَخَذُوهُ فَانْطَلَقُوا بِهِ ، فَمَرُّوا عَلَى تَمْرَةٍ سَاقِطَةٍ مِنْ نَخْلَةٍ فَأَخَذَهَا بَعْضُهُمْ فَأَلْقَاهَا فِي فَمِهِ , فَقَالَ لَهُ بَعْضُهُمْ : تَمْرَةُ مُعَاهَدٍ فِيمَ اسْتَحْلَلْتَهَا ؟ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ خَبَّابٍ : أَفَلا أَدُلُّكُمْ عَلَى مَنْ هُوَ أَعْظَمُ حُرْمَةً عَلَيْكُمْ مِنْ هَذَا ؟ قَالُوا : نَعَمْ , قَالَ : أَنَا ، فَقَتَلُوهُ , فَبَلَغَ ذَلِكَ عَلِيًّا فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمْ أَنْ أَقِيدُونَا بِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَبَّابٍ , قَالُوا : كَيْفَ نَقِيدُكَ بِهِ وَكُلُّنَا قَتَلَهُ ؟ ، قَالَ : وَكُلُّكُمْ قَتَلَهُ ؟ ، قَالُوا : نَعَمْ , قَالَ : اللَّهُ أَكْبَرُ , ثُمَّ أَمَرَ أَنْ يَبْسُطُوا عَلَيْهِمْ , وَقَالَ : وَاللَّهِ لا يُقْتَلُ مِنْكُمْ عَشْرَةٌ , وَلا يَنْفَلِتُ مِنْهُمْ عَشَرَةٌ , قَالُوا : فَقَتَلُوهُمْ , قَالَ : فَقَالَ : اطْلُبُوا مِنْهُمْ ذَا الثُّدَيَّةِ " , وَذَكَرَ بَاقِيَ الْحَدِيثِ

Abu Mijlazdan rivoyat qilinishicha, Ali (roziyallohu anhu) oʻz ashoblarini xorijiylar biror hodisa sodir qilmagunlaricha ularga qoʻl choʻzishdan qaytardi. Ular Abdulloh ibn Xabbobning yonidan oʻtib, uni ushlab olib ketdilar. Yoʻlda xurmo daraxtidan tushgan bir dona xurmoga duch keldilar va ulardan biri uni olib, ogʻziga soldi. Shunda ulardan biri unga: «Muohadning xurmosi-ku, uni nima bilan oʻzingga halol qilding?» dedi. Abdulloh ibn Xabbob: «Sizlarga shundan koʻra hurmati ulugʻroq boʻlgan kishini koʻrsataymi?» dedi. Ular: «Ha», dedilar. U: «Men», dedi. Shunda ular uni oʻldirdilar. Bu Aliga yetgach, u ularga: «Abdulloh ibn Xabbob uchun bizga qasos beringlar», deb odam yubordi. Ular: «Uni hammamiz oʻldirgan boʻlsak, senga qanday qasos beramiz?» dedilar. U: «Uni hammangiz oʻldirdingizmi?» dedi. Ular: «Ha», dedilar. U: «Allohu akbar», dedi. Soʻng ularga qoʻl choʻzishga buyurdi va: «Allohga qasamki, sizlardan oʻntangiz oʻldirilmaydi va ulardan oʻntasi qutulmaydi», dedi. Soʻng ularni oʻldirdilar. U: «Ularning orasidan koʻkragi (ayol koʻkragiga oʻxshagan) kishini qidiringlar», dedi. Va hadisning qolgan qismini zikr qildi.Абу Мижлаздан ривоят қилинишича, Али (розияллоҳу анҳу) ўз ашобларини хорижийлар бирор ҳодиса содир қилмагунларича уларга қўл чўзишдан қайтарди. Улар Абдуллоҳ ибн Хаббобнинг ёнидан ўтиб, уни ушлаб олиб кетдилар. Йўлда хурмо дарахтидан тушган бир дона хурмога дуч келдилар ва улардан бири уни олиб, оғзига солди. Шунда улардан бири унга: «Муоҳаднинг хурмоси-ку, уни нима билан ўзингга ҳалол қилдинг?» деди. Абдуллоҳ ибн Хаббоб: «Сизларга шундан кўра ҳурмати улуғроқ бўлган кишини кўрсатайми?» деди. Улар: «Ҳа», дедилар. У: «Мен», деди. Шунда улар уни ўлдирдилар. Бу Алига етгач, у уларга: «Абдуллоҳ ибн Хаббоб учун бизга қасос беринглар», деб одам юборди. Улар: «Уни ҳаммамиз ўлдирган бўлсак, сенга қандай қасос берамиз?» дедилар. У: «Уни ҳаммангиз ўлдирдингизми?» деди. Улар: «Ҳа», дедилар. У: «Аллоҳу акбар», деди. Сўнг уларга қўл чўзишга буюрди ва: «Аллоҳга қасамки, сизлардан ўнтангиз ўлдирилмайди ва улардан ўнтаси қутулмайди», деди. Сўнг уларни ўлдирдилар. У: «Уларнинг орасидан кўкраги (аёл кўкрагига ўхшаган) кишини қидиринглар», деди. Ва ҳадиснинг қолган қисмини зикр қилди.