وَعَن أبي رَافع وَغَيره رَفعه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا أُلْفِيَنَّ أَحَدَكُمْ مُتَّكِئًا عَلَى أَرِيكَتِهِ يَأْتِيهِ أَمر مِمَّا أَمَرْتُ بِهِ أَوْ نَهَيْتُ عَنْهُ فَيَقُولُ لَا أَدْرِي مَا وَجَدْنَا فِي كِتَابِ اللَّهِ اتَّبَعْنَاهُ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَالْبَيْهَقِيّ فِي دَلَائِل النُّبُوَّة. وَقَالَ التِّرْمِذِيّ حسن صَحِيح
Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan va boshqalardan marfuʼ holda rivoyat qilinadiki, u zot: «Sizlardan birortangizni oʻrindigʻiga suyanib oʻtirgan holda, mening buyrugʻim yoki qaytarigʻimdan bir ish unga yetib kelganida: ‹Bilmadim, biz Allohning Kitobida nimani topsak, oʻshanga ergashamiz›, deganini koʻrmay!» dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasandir. Nabiy ﷺning xizmatkori Abu Rofiʼning ismi Aslamdir.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ва бошқалардан марфуъ ҳолда ривоят қилинадики, у зот: «Сизлардан бирортангизни ўриндиғига суяниб ўтирган ҳолда, менинг буйруғим ёки қайтариғимдан бир иш унга етиб келганида: ‹Билмадим, биз Аллоҳнинг Китобида нимани топсак, ўшанга эргашамиз›, деганини кўрмай!» дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасандир. Набий ﷺнинг хизматкори Абу Рофиънинг исми Асламдир.
قَالَ: تَزَوَّجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَيْمُونَةَ وَهُوَ حَلَالٌ وَبَنَى بِهَا وَهُوَ حَلَالٌ وَكُنْتُ أَنَا الرَّسُولَ بَيْنَهُمَا. رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ
Abu Rofeʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Maymunaga halol (ehromsiz) holatlarida uylandilar va u bilan halol holatlarida qoʻshildilar. Men esa ikkalalari oʻrtasidagi elchi edim. Abu Iso aytdi: Bu hasan hadisdir. Buni Hammod ibn Zayddan, u Matar al-Varroqdan, u Robiʼadan rivoyat qilganidan boshqa hech kim musnad qilib (toʻliq sanad bilan) rivoyat qilganini bilmaymiz. Molik ibn Anas Robiʼadan, u Sulaymon ibn Yasordan: Paygʻambar ﷺ Maymunaga halol holatlarida uylandilar, deb rivoyat qildi. Molik buni mursal qilib rivoyat qildi. (Roviy) aytdi: Buni Sulaymon ibn Bilol ham Robiʼadan mursal qilib rivoyat qildi. Abu Iso aytdi: Yazid ibn al-Asammdan, u Maymunadan rivoyat qilinishicha, u: «Rasululloh ﷺ menga halol holatlarida uylandilar», degan. Yazid ibn al-Asamm esa Maymunaning jiyani (singlisining oʻgʻli)dir.Абу Рофеъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Маймунага ҳалол (эҳромсиз) ҳолатларида уйландилар ва у билан ҳалол ҳолатларида қўшилдилар. Мен эса иккалалари ўртасидаги элчи эдим. Абу Исо айтди: Бу ҳасан ҳадисдир. Буни Ҳаммод ибн Зайддан, у Матар ал-Варроқдан, у Робиъадан ривоят қилганидан бошқа ҳеч ким муснад қилиб (тўлиқ санад билан) ривоят қилганини билмаймиз. Молик ибн Анас Робиъадан, у Сулаймон ибн Ясордан: Пайғамбар ﷺ Маймунага ҳалол ҳолатларида уйландилар, деб ривоят қилди. Молик буни мурсал қилиб ривоят қилди. (Ровий) айтди: Буни Сулаймон ибн Билол ҳам Робиъадан мурсал қилиб ривоят қилди. Абу Исо айтди: Язид ибн ал-Асаммдан, у Маймунадан ривоят қилинишича, у: «Расулуллоҳ ﷺ менга ҳалол ҳолатларида уйландилар», деган. Язид ибн ал-Асамм эса Маймунанинг жияни (синглисининг ўғли)дир.
وَعَن أبي رَافع قَالَ: اسْتَسْلَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَكْرًا فَجَاءَتْهُ إِبِلٌ مِنَ الصَّدَقَةِ قَالَ: أَبُو رَافِعٍ فَأَمَرَنِي أَنْ أَقْضِيَ الرَّجُلَ بَكْرَهُ فَقُلْتُ: لَا أَجِدُ إِلَّا جَمَلًا خِيَارًا رَبَاعِيًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَعْطِهِ إِيَّاهُ فَإِنَّ خَيْرَ النَّاسِ أَحْسَنُهُمْ قَضَاءً» . رَوَاهُ مُسلم
Rasululloh ﷺning ozod qilgan quli Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ yosh tuyani qarzga oldilar. Soʻng u zotga sadaqa (tuyalari)dan tuyalar keldi. Abu Rofiʼ aytdi: Rasululloh ﷺ menga oʻsha kishining yosh tuyasini qaytarib berishni buyurdilar. Men: «Tuyalar orasida yaxshi, toʻrt yoshli (yirik) tuyadan boshqasini topmadim», dedim. Rasululloh ﷺ: «Uni unga ber, chunki odamlarning eng yaxshisi — qarzni eng chiroyli ado etganidir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Расулуллоҳ ﷺнинг озод қилган қули Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ёш туяни қарзга олдилар. Сўнг у зотга садақа (туялари)дан туялар келди. Абу Рофиъ айтди: Расулуллоҳ ﷺ менга ўша кишининг ёш туясини қайтариб беришни буюрдилар. Мен: «Туялар орасида яхши, тўрт ёшли (йирик) туядан бошқасини топмадим», дедим. Расулуллоҳ ﷺ: «Уни унга бер, чунки одамларнинг энг яхшиси — қарзни энг чиройли адо этганидир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
وَعَنْ أَبِي رَافِعٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْجَارُ أَحَقُّ بِسَقَبِهِ» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qoʻshni oʻziga yaqin (mulk)ka haqliroqdir», dedilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қўшни ўзига яқин (мулк)ка ҳақлироқдир», дедилар.
وَعَن أبي رافعٍ قَالَ: بعثَني قُرَيْشٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُلْقِيَ فِي قَلْبِيَ الْإِسْلَامُ فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي وَاللَّهِ لَا أَرْجِعُ إِلَيْهِمْ أَبَدًا قَالَ: «إِنِّي لَا أَخِيسُ بِالْعَهْدِ وَلَا أَحْبِسُ الْبُرُدَ وَلَكِنِ ارْجِعْ فَإِنْ كَانَ فِي نَفْسِكَ الَّذِي فِي نَفْسِكَ الْآنَ فَارْجِعْ» . قَالَ: فَذَهَبْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم فَأسْلمت. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
Ahmad ibn Solih bizga Abdulloh ibn Vahb orqali rivoyat qildi, unga Amr xabar berdi, u Bukayr ibn al-Ashajdan, u al-Hasan ibn Ali ibn Abu Rofeʼdan rivoyat qildiki, Abu Rofeʼ (roziyallohu anhu) unga xabar berib aytdi: Quraysh meni Rasululloh ﷺ huzurlariga (elchi qilib) yubordi. Rasulullohni ﷺ koʻrganimda, qalbimga Islom solindi va: «Yo Rasululloh, Allohga qasamki, men ularning oldiga hech qachon qaytmayman», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ: «Men ahd-paymonni buzmayman va elchilarni (qaytarib) ushlab qolmayman. Lekin (hozircha) qayt, agar koʻnglingda hozir borligi (Islom) yana boʻlsa, soʻng qaytib kel», dedilar. (Abu Rofeʼ) dedi: Shunday qilib men ketdim, soʻng Nabiy ﷺ huzurlariga kelib, Islomni qabul qildim. Bukayr aytdi: U (al-Hasan) menga Abu Rofeʼning qibtiy (misrlik) ekanini xabar berdi. Abu Dovud aytdi: Bu hukm oʻsha zamonda (joriy) edi, bugungi kunda esa bu (elchini ushlab qolmaslik shartsiz) toʻgʻri kelmaydi.Аҳмад ибн Солиҳ бизга Абдуллоҳ ибн Ваҳб орқали ривоят қилди, унга Амр хабар берди, у Букайр ибн ал-Ашаждан, у ал-Ҳасан ибн Али ибн Абу Рофеъдан ривоят қилдики, Абу Рофеъ (розияллоҳу анҳу) унга хабар бериб айтди: Қурайш мени Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига (элчи қилиб) юборди. Расулуллоҳни ﷺ кўрганимда, қалбимга Ислом солинди ва: «Ё Расулуллоҳ, Аллоҳга қасамки, мен уларнинг олдига ҳеч қачон қайтмайман», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Мен аҳд-паймонни бузмайман ва элчиларни (қайтариб) ушлаб қолмайман. Лекин (ҳозирча) қайт, агар кўнглингда ҳозир борлиги (Ислом) яна бўлса, сўнг қайтиб кел», дедилар. (Абу Рофеъ) деди: Шундай қилиб мен кетдим, сўнг Набий ﷺ ҳузурларига келиб, Исломни қабул қилдим. Букайр айтди: У (ал-Ҳасан) менга Абу Рофеънинг қибтий (мисрлик) эканини хабар берди. Абу Довуд айтди: Бу ҳукм ўша замонда (жорий) эди, бугунги кунда эса бу (элчини ушлаб қолмаслик шартсиз) тўғри келмайди.
وَعَن أبي رافعٍ قَالَ: رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أذَّنَ فِي أُذُنِ الحسنِ ابنِ عليٍّ حِينَ وَلَدَتْهُ فَاطِمَةُ بِالصَّلَاةِ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ. وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَيْثُ حسن صَحِيح
Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U shunday dedi: Men Rasululloh ﷺning Fotima Hasan ibn Alini tugʻqanlarida, uning qulogʻiga namozga (chaqirib) azon aytganlarini koʻrdim.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У шундай деди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг Фотима Ҳасан ибн Алини туғқанларида, унинг қулоғига намозга (чақириб) азон айтганларини кўрдим.
عَن أبي رَافع قَالَ: أَشْهَدُ لَقَدْ كُنْتُ أَشْوِي لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَطْنَ الشَّاةِ ثُمَّ صلى وَلم يتَوَضَّأ. رَوَاهُ مُسلم
Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Guvohlik beramanki, men Rasululloh ﷺ ga qoʻyning ich-qornini (jigarini) qovurib berar edim, soʻng u zot tahorat olmasdan namoz oʻqirdilar».Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Гувоҳлик бераманки, мен Расулуллоҳ ﷺ га қўйнинг ич-қорнини (жигарини) қовуриб берар эдим, сўнг у зот таҳорат олмасдан намоз ўқирдилар».
وَعَن أبي رَافع قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِذَا تَوَضَّأَ وُضُوءَ الصَّلَاةِ حَرَّكَ خَاتَمَهُ فِي أُصْبُعه. رَوَاهُمَا الدَّارَقُطْنِيّ. وروى ابْن مَاجَه الْأَخير
Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ asr namozini oʻqiganlaridan soʻng, Banu Abdulashhal huzuriga borib, magʻrib vaqti kirguncha ular bilan suhbatlashib oʻtirardilar. Abu Rofiʼ aytdi: Nabiy ﷺ magʻribga shoshilib ketayotgan edilar, biz Baqiʼ qabristoni yonidan oʻtdik. U zot: «Senga uf boʻlsin, senga uf boʻlsin!», dedilar. Bu menga ogʻir botdi va men meni nazarda tutdilar deb oʻylab, orqaga qoldim. U zot: «Senga nima boʻldi, yur!», dedilar. Men: «Bir gunoh qildimmi?», dedim. U zot: «Bu nimasi?», dedilar. Men: «Menga uf tortdingiz-ku», dedim. U zot: «Yoʻq, balki bu falonchi edi, men uni falon qavmga zakot yigʻuvchi qilib yuborgan edim, u bir chopon oʻgʻirlab olibdi. Endi unga oʻshaning oʻxshashi oloʻtdan kiydirildi», dedilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ аср намозини ўқиганларидан сўнг, Бану Абдулашҳал ҳузурига бориб, мағриб вақти киргунча улар билан суҳбатлашиб ўтирардилар. Абу Рофиъ айтди: Набий ﷺ мағрибга шошилиб кетаётган эдилар, биз Бақиъ қабристони ёнидан ўтдик. У зот: «Сенга уф бўлсин, сенга уф бўлсин!», дедилар. Бу менга оғир ботди ва мен мени назарда тутдилар деб ўйлаб, орқага қолдим. У зот: «Сенга нима бўлди, юр!», дедилар. Мен: «Бир гуноҳ қилдимми?», дедим. У зот: «Бу нимаси?», дедилар. Мен: «Менга уф тортдингиз-ку», дедим. У зот: «Йўқ, балки бу фалончи эди, мен уни фалон қавмга закот йиғувчи қилиб юборган эдим, у бир чопон ўғирлаб олибди. Энди унга ўшанинг ўхшаши олўтдан кийдирилди», дедилар.
وَعَن أَبِي رَافِعٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ طَافَ ذَاتَ يَوْمٍ عَلَى نِسَائِهِ يَغْتَسِلُ عِنْدَ هَذِهِ وَعِنْدَ هَذِهِ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا تَجْعَلُهُ غُسْلًا وَاحِدًا آخِرًا قَالَ: «هَذَا أَزْكَى وَأطيب وأطهر» . رَوَاهُ أَحْمد وَأَبُو دَاوُد
Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ bir kuni ayollarini aylanib chiqdilar — har birining oldida (alohida) gʻusl qilar edilar. (Abu Rofiʼ) dedi: Men u zotga: «Yo Rasululloh, buni bitta gʻusl qilsangiz boʻlmaydimi?» — dedim. U zot: «Bu (qilganim) — eng pokiza, eng yaxshi va eng toza(roq)dir», — dedilar. Abu Dovud aytdi: Anasning hadisi bundan sahihroqdir.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ бир куни аёлларини айланиб чиқдилар — ҳар бирининг олдида (алоҳида) ғусл қилар эдилар. (Абу Рофиъ) деди: Мен у зотга: «Ё Расулуллоҳ, буни битта ғусл қилсангиз бўлмайдими?» — дедим. У зот: «Бу (қилганим) — энг покиза, энг яхши ва энг тоза(роқ)дир», — дедилар. Абу Довуд айтди: Анаснинг ҳадиси бундан саҳиҳроқдир.
وَعَنْ أَبِي رَافِعٍ قَالَ: سَلَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَعْدًا وَرَشَّ عَلَى قَبره مَاء. رَوَاهُ ابْن مَاجَه
Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Saʼdni qabriga sekin qoʻydilar va qabri ustiga suv sepdilar.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Саъдни қабрига секин қўйдилар ва қабри устига сув сепдилар.
عَنْ أَبِي رَافِعٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ رَجُلًا مِنْ بَنِي مَخْزُومٍ عَلَى الصَّدَقَةِ فَقَالَ لِأَبِي رَافِعٍ: اصْحَبْنِي كَيْمَا تُصِيبُ مِنْهَا. فَقَالَ: لَا حَتَّى أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْأَلَهُ. فَانْطَلَقَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ: «إِنَّ الصَّدَقَةَ لَا تَحِلُّ لَنَا وَإِنَّ مَوَالِيَ الْقَوْمِ مِنْ أَنْفُسِهِمْ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
Abu Rofiʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Banu Maxzumdan bir kishini sadaqa (yigʻish)ga yubordilar. U Abu Rofiʼga: «Men bilan birga bor, undan (sadaqadan) senga ham tegar», dedi. U: «Yoʻq, toki Rasululloh ﷺning oldilariga borib, u zotdan soʻramagunimcha (bormayman)», dedi. Soʻng u Nabiy ﷺning oldilariga borib, soʻradi. U zot: «Albatta, sadaqa bizga halol boʻlmaydi, qavmning mavolisi (ozod qilingan qullari) ham oʻzlaridan (ularning bir qismi)dir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Nabiy ﷺning mavlosi Abu Rofiʼning ismi Aslamdir. Ibn Abu Rofiʼ esa Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)ning kotibi Ubaydulloh ibn Abu Rofiʼdir.Абу Рофиъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Бану Махзумдан бир кишини садақа (йиғиш)га юбордилар. У Абу Рофиъга: «Мен билан бирга бор, ундан (садақадан) сенга ҳам тегар», деди. У: «Йўқ, токи Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларига бориб, у зотдан сўрамагунимча (бормайман)», деди. Сўнг у Набий ﷺнинг олдиларига бориб, сўради. У зот: «Албатта, садақа бизга ҳалол бўлмайди, қавмнинг маволиси (озод қилинган қуллари) ҳам ўзларидан (уларнинг бир қисми)дир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Набий ﷺнинг мавлоси Абу Рофиънинг исми Асламдир. Ибн Абу Рофиъ эса Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)нинг котиби Убайдуллоҳ ибн Абу Рофиъдир.