حَدَّثَنَا ابْنُ مُقَاتِلٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ،، وَهُوَ جَالِسٌ عَلَى الْمِنْبَرِ، أَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ. قَالَ مُعَاوِيَةُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ. قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. فَقَالَ مُعَاوِيَةُ وَأَنَا. فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ. فَقَالَ مُعَاوِيَةُ وَأَنَا. فَلَمَّا أَنْ قَضَى التَّأْذِينَ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى هَذَا الْمَجْلِسِ حِينَ أَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ يَقُولُ مَا سَمِعْتُمْ مِنِّي مِنْ مَقَالَتِي.
Abu Umoma ibn Sahl ibn Hunayf (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Muoviya ibn Abu Sufyonni — u minbarda oʻtirgan holda — (azon soʻzlarini takrorlayotganini) eshitdim. Muazzin: «Allohu akbar, Allohu akbar», — deganda, Muoviya: «Allohu akbar, Allohu akbar», — dedi. Muazzin: «Ashhadu allaa ilaaha illalloh (Men Allohdan boshqa haq maʼbud yoʻqligiga guvohlik beraman)», — deganda, Muoviya: «Men ham (guvohlik beraman)», — dedi. U: «Ashhadu anna Muhammadan Rasululloh (Men Muhammad Allohning Rasuli ekanligiga guvohlik beraman)», — deganda, Muoviya: «Men ham (guvohlik beraman)», — dedi. Azon tugagach, Muoviya: «Ey odamlar, muazzin azon aytganda, men Rasululloh ﷺ ni — xuddi shu minbarda — siz hozir mendan eshitgan narsani aytayotgan holda eshitgan edim», — dedi.Абу Умома ибн Саҳл ибн Ҳунайф (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Муовия ибн Абу Суфённи — у минбарда ўтирган ҳолда — (азон сўзларини такрорлаётганини) эшитдим. Муаззин: «Аллоҳу акбар, Аллоҳу акбар», — деганда, Муовия: «Аллоҳу акбар, Аллоҳу акбар», — деди. Муаззин: «Ашҳаду аллаа илааҳа иллаллоҳ (Мен Аллоҳдан бошқа ҳақ маъбуд йўқлигига гувоҳлик бераман)», — деганда, Муовия: «Мен ҳам (гувоҳлик бераман)», — деди. У: «Ашҳаду анна Муҳаммадан Расулуллоҳ (Мен Муҳаммад Аллоҳнинг Расули эканлигига гувоҳлик бераман)», — деганда, Муовия: «Мен ҳам (гувоҳлик бераман)», — деди. Азон тугагач, Муовия: «Эй одамлар, муаззин азон айтганда, мен Расулуллоҳ ﷺ ни — худди шу минбарда — сиз ҳозир мендан эшитган нарсани айтаётган ҳолда эшитган эдим», — деди.