Abu Umoma ibn Sahl ibn Hunayf

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، أَنْبَأَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، أَنَّ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ، أَشْرَفَ عَلَيْهِمْ فَسَمِعَهُمْ وَهُمْ، يَذْكُرُونَ الْقَتْلَ فَقَالَ إِنَّهُمْ لَيَتَوَاعَدُونِي بِالْقَتْلِ فَلِمَ يَقْتُلُونِي وَقَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ لا يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ فِي إِحْدَى ثَلاَثٍ رَجُلٌ زَنَى وَهُوَ مُحْصَنٌ فَرُجِمَ أَوْ رَجُلٌ قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ رَجُلٌ ارْتَدَّ بَعْدَ إِسْلاَمِهِ ‏"‏ ‏.‏ فَوَاللَّهِ مَا زَنَيْتُ فِي جَاهِلِيَّةٍ وَلاَ فِي إِسْلاَمٍ وَلاَ قَتَلْتُ نَفْسًا مُسْلِمَةً وَلاَ ارْتَدَدْتُ مُنْذُ أَسْلَمْتُ ‏.‏

Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U kishilarga qarab, ularning qatl haqida gaplashayotganini eshitib qoldi va: «Ular meni oʻldirish bilan qoʻrqityaptilar. Nega meni oʻldirar ekanlar? Holbuki men Rasululloh ﷺning: ‹Uch narsaning biri boʻlmasa, musulmon kishining qoni halol boʻlmaydi: uylangan holida zino qilib, sangboron qilinadigan kishi; yoxud jonga jon boʻlmagan holda birovni oʻldirgan kishi; yoxud islomga kirganidan soʻng dinidan qaytgan kishi›, deganlarini eshitganman. Alloh nomiga qasamki, na johiliyatda, na islomda zino qilganman, na biron musulmon jonni oʻldirganman, na islomga kirganimdan buyon dinimdan qaytganman», dedi.Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У кишиларга қараб, уларнинг қатл ҳақида гаплашаётганини эшитиб қолди ва: «Улар мени ўлдириш билан қўрқитяптилар. Нега мени ўлдирар эканлар? Ҳолбуки мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Уч нарсанинг бири бўлмаса, мусулмон кишининг қони ҳалол бўлмайди: уйланган ҳолида зино қилиб, сангборон қилинадиган киши; ёхуд жонга жон бўлмаган ҳолда бировни ўлдирган киши; ёхуд исломга кирганидан сўнг динидан қайтган киши›, деганларини эшитганман. Аллоҳ номига қасамки, на жоҳилиятда, на исломда зино қилганман, на бирон мусулмон жонни ўлдирганман, на исломга кирганимдан буён динимдан қайтганман», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَيَّاشِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ الزُّرَقِيِّ، عَنْ حَكِيمِ بْنِ حَكِيمِ بْنِ عَبَّادِ بْنِ حُنَيْفٍ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، أَنَّ رَجُلاً، رَمَى رَجُلاً بِسَهْمٍ فَقَتَلَهُ وَلَيْسَ لَهُ وَارِثٌ إِلاَّ خَالٌ فَكَتَبَ فِي ذَلِكَ أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ إِلَى عُمَرَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ عُمَرُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مَوْلَى مَنْ لاَ مَوْلَى لَهُ وَالْخَالُ وَارِثُ مَنْ لاَ وَارِثَ لَهُ ‏"‏ ‏.‏

Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ: «Alloh va Uning Rasuli valiysi yoʻq kishining valiysidir, togʻa esa vorisi yoʻq kishining vorisidir», dedilar.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ: «Аллоҳ ва Унинг Расули валийси йўқ кишининг валийсидир, тоға эса вориси йўқ кишининг ворисидир», дедилар.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، قَالَ مَرَّ عَامِرُ بْنُ رَبِيعَةَ بِسَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ وَهُوَ يَغْتَسِلُ فَقَالَ لَمْ أَرَ كَالْيَوْمِ وَلاَ جِلْدَ مُخَبَّأَةٍ ‏.‏ فَمَا لَبِثَ أَنْ لُبِطَ بِهِ فَأُتِيَ بِهِ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقِيلَ لَهُ أَدْرِكْ سَهْلاً صَرِيعًا ‏.‏ قَالَ ‏"‏ مَنْ تَتَّهِمُونَ بِهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا عَامِرَ بْنَ رَبِيعَةَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ عَلاَمَ يَقْتُلُ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ إِذَا رَأَى أَحَدُكُمْ مِنْ أَخِيهِ مَا يُعْجِبُهُ فَلْيَدْعُ لَهُ بِالْبَرَكَةِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ دَعَا بِمَاءٍ فَأَمَرَ عَامِرًا أَنْ يَتَوَضَّأَ فَيَغْسِلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ وَرُكْبَتَيْهِ وَدَاخِلَةَ إِزَارِهِ وَأَمَرَهُ أَنْ يَصُبَّ عَلَيْهِ ‏.‏ قَالَ سُفْيَانُ قَالَ مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ وَأَمَرَهُ أَنْ يَكْفَأَ الإِنَاءَ مِنْ خَلْفِهِ ‏.‏

Abu Umama ibn Sahl ibn Hunayf (rahimahulloh) shunday deydi: Amir ibn Rabiʼa gʻusl qilib turgan Sahl ibn Hunaynning yonidan oʻtib: «Bugungidek terini, hattoki pardada saqlangan qizning terisini ham koʻrmagan edim», dedi. Koʻp oʻtmay Sahl yiqilib qoldi. Uni Paygʻambar ﷺning huzurlariga olib kelib: «Sahlga yordam bering, u yiqilib qoldi», deyildi. U zot: «Bunga kimni gumon qilyapsizlar?» dedilar. Ular: «Amir ibn Rabiʼani», dedilar. U zot: «Nega biringiz oʻz birodarini oʻldiradi? Biringiz oʻz birodarida oʻziga yoqadigan biror narsani koʻrsa, unga baraka soʻrab duo qilsin», dedilar. Soʻngra suv soʻrab, Amirga taharat qilishni buyurdilar: u yuzini, ikki qoʻlini tirsagigacha, ikki tizzasini va izorining ich tomonini yuvdi, u zot uni Sahlning ustidan quyishga buyurdilar.Абу Умама ибн Саҳл ибн Ҳунайф (раҳимаҳуллоҳ) шундай дейди: Амир ибн Рабиъа ғусл қилиб турган Саҳл ибн Ҳунайннинг ёнидан ўтиб: «Бугунгидек терини, ҳаттоки пардада сақланган қизнинг терисини ҳам кўрмаган эдим», деди. Кўп ўтмай Саҳл йиқилиб қолди. Уни Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларига олиб келиб: «Саҳлга ёрдам беринг, у йиқилиб қолди», дейилди. У зот: «Бунга кимни гумон қиляпсизлар?» дедилар. Улар: «Амир ибн Рабиъани», дедилар. У зот: «Нега бирингиз ўз биродарини ўлдиради? Бирингиз ўз биродарида ўзига ёқадиган бирор нарсани кўрса, унга барака сўраб дуо қилсин», дедилар. Сўнгра сув сўраб, Амирга таҳарат қилишни буюрдилар: у юзини, икки қўлини тирсагигача, икки тиззасини ва изорининг ич томонини ювди, у зот уни Саҳлнинг устидан қуйишга буюрдилар.