Abu Zar al-G'iforiy

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّهُ سَيَكُونُ بَعْدِي أُمَرَاءُ يُمِيتُونَ الصَّلاَةَ فَصَلِّ الصَّلاَةَ لِوَقْتِهَا فَإِنْ صَلَّيْتَ لِوَقْتِهَا كَانَتْ لَكَ نَافِلَةً وَإِلاَّ كُنْتَ قَدْ أَحْرَزْتَ صَلاَتَكَ ‏"‏ ‏.‏

Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga shunday dedilar: «Ey Abu Zar! Mendan keyin namozni (vaqtidan chiqarib) oʻldiradigan amirlar boʻladi. Bas, sen namozni oʻz vaqtida oʻqi. Agar uni oʻz vaqtida oʻqigan boʻlsang, u (ular bilan oʻqiganing) sen uchun nofila boʻladi; aks holda namozingni saqlab qolgan boʻlasan».Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга шундай дедилар: «Эй Абу Зар! Мендан кейин намозни (вақтидан чиқариб) ўлдирадиган амирлар бўлади. Бас, сен намозни ўз вақтида ўқи. Агар уни ўз вақтида ўқиган бўлсанг, у (улар билан ўқиганинг) сен учун нофила бўлади; акс ҳолда намозингни сақлаб қолган бўласан».

وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِي عِمْرَانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ إِنَّ خَلِيلِي أَوْصَانِي أَنْ أَسْمَعَ وَأُطِيعَ وَإِنْ كَانَ عَبْدًا مُجَدَّعَ الأَطْرَافِ وَأَنْ أُصَلِّيَ الصَّلاَةَ لِوَقْتِهَا ‏"‏ فَإِنْ أَدْرَكْتَ الْقَوْمَ وَقَدْ صَلَّوْا كُنْتَ قَدْ أَحْرَزْتَ صَلاَتَكَ وَإِلاَّ كَانَتْ لَكَ نَافِلَةً ‏"‏ ‏.‏

Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Jonajonim (Rasululloh ﷺ) menga, garchi (amir) qoʻl-oyogʻi kesilgan qul boʻlsa ham, (uni) eshitish va itoat qilishni hamda namozni oʻz vaqtida oʻqishni vasiyat qildilar: «Agar (jamoatga) yetib kelganingda odamlar (allaqachon) namoz oʻqib boʻlgan boʻlsalar, sen namozingni saqlab qolgan boʻlasan; aks holda u (ular bilan oʻqiganing) sen uchun nofila boʻladi».Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Жонажоним (Расулуллоҳ ﷺ) менга, гарчи (амир) қўл-оёғи кесилган қул бўлса ҳам, (уни) эшитиш ва итоат қилишни ҳамда намозни ўз вақтида ўқишни васият қилдилар: «Агар (жамоатга) етиб келганингда одамлар (аллақачон) намоз ўқиб бўлган бўлсалар, сен намозингни сақлаб қолган бўласан; акс ҳолда у (улар билан ўқиганинг) сен учун нофила бўлади».

وَحَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ بُدَيْلٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْعَالِيَةِ، يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَضَرَبَ فَخِذِي ‏"‏ كَيْفَ أَنْتَ إِذَا بَقِيتَ فِي قَوْمٍ يُؤَخِّرُونَ الصَّلاَةَ عَنْ وَقْتِهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قَالَ مَا تَأْمُرُ قَالَ ‏"‏ صَلِّ الصَّلاَةَ لِوَقْتِهَا ثُمَّ اذْهَبْ لِحَاجَتِكَ فَإِنْ أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ وَأَنْتَ فِي الْمَسْجِدِ فَصَلِّ ‏"‏ ‏.‏

Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ sonimga urib: «Sen namozni oʻz vaqtidan kechiktiradigan bir qavm orasida qolsang, qanday qilasan?» — dedilar. (Abu Zar) dedi: «Nima qilishni buyurasiz?» dedi. (Rasululloh ﷺ): «Namozni oʻz vaqtida oʻqigin, soʻng (oʻz) hojating uchun ketaver. Agar namozga iqomat aytilganda, sen masjidda boʻlsang, (ular bilan) namoz oʻqi», — dedilar.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сонимга уриб: «Сен намозни ўз вақтидан кечиктирадиган бир қавм орасида қолсанг, қандай қиласан?» — дедилар. (Абу Зар) деди: «Нима қилишни буюрасиз?» деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Намозни ўз вақтида ўқигин, сўнг (ўз) ҳожатинг учун кетавер. Агар намозга иқомат айтилганда, сен масжидда бўлсанг, (улар билан) намоз ўқи», — дедилар.

وَحَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ النَّضْرِ التَّيْمِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي نَعَامَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ ‏"‏ كَيْفَ أَنْتُمْ - أَوْ قَالَ كَيْفَ أَنْتَ - إِذَا بَقِيتَ فِي قَوْمٍ يُؤَخِّرُونَ الصَّلاَةَ عَنْ وَقْتِهَا فَصَلِّ الصَّلاَةَ لِوَقْتِهَا ثُمَّ إِنْ أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَصَلِّ مَعَهُمْ فَإِنَّهَا زِيَادَةُ خَيْرٍ ‏"‏ ‏.‏

Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: (Rasululloh ﷺ): «Sizlar qanday qilasizlar — yoki: sen qanday qilasan — namozni oʻz vaqtidan kechiktiradigan bir qavm orasida qolsang? Namozni oʻz vaqtida oʻqi, soʻng agar (yana) namozga iqomat aytilsa, ular bilan oʻqi, zero u ziyoda yaxshilikdir», — dedilar.Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: (Расулуллоҳ ﷺ): «Сизлар қандай қиласизлар — ёки: сен қандай қиласан — намозни ўз вақтидан кечиктирадиган бир қавм орасида қолсанг? Намозни ўз вақтида ўқи, сўнг агар (яна) намозга иқомат айтилса, улар билан ўқи, зеро у зиёда яхшиликдир», — дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، جَمِيعًا عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي هَاشِمٍ، عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ، عَنْ قَيْسِ بْنِ عُبَادٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا ذَرٍّ، يُقْسِمُ لَنَزَلَتْ ‏{‏ هَذَانِ خَصْمَانِ‏}‏ بِمِثْلِ حَدِيثِ هُشَيْمٍ ‏.‏

Abu Zarr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Abu Zarrning qasam ichib, {Mana bu ikki dushman...} — (oyati) nozil boʻlganligini (aytayotganini) eshitdim — Hushaymning hadisiga oʻxshash.Абу Зарр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Абу Заррнинг қасам ичиб, {Мана бу икки душман...} — (ояти) нозил бўлганлигини (айтаётганини) эшитдим — Ҳушаймнинг ҳадисига ўхшаш.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ الضُّبَعِيُّ، حَدَّثَنَا مَهْدِيٌّ، - وَهُوَ ابْنُ مَيْمُونٍ - حَدَّثَنَا وَاصِلٌ، مَوْلَى أَبِي عُيَيْنَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عُقَيْلٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ، عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ الدُّؤَلِيِّ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ ‏"‏ يُصْبِحُ عَلَى كُلِّ سُلاَمَى مِنْ أَحَدِكُمْ صَدَقَةٌ فَكُلُّ تَسْبِيحَةٍ صَدَقَةٌ وَكُلُّ تَحْمِيدَةٍ صَدَقَةٌ وَكُلُّ تَهْلِيلَةٍ صَدَقَةٌ وَكُلُّ تَكْبِيرَةٍ صَدَقَةٌ وَأَمْرٌ بِالْمَعْرُوفِ صَدَقَةٌ وَنَهْىٌ عَنِ الْمُنْكَرِ صَدَقَةٌ وَيُجْزِئُ مِنْ ذَلِكَ رَكْعَتَانِ يَرْكَعُهُمَا مِنَ الضُّحَى ‏"‏ ‏.‏

Abu Zar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Har biringizning har bir boʻgʻiningiz uchun har kuni ertalab sadaqa (lozim) boʻladi. Bas, har bir tasbeh sadaqadir, har bir tahmid sadaqadir, har bir tahlil sadaqadir, har bir takbir sadaqadir, yaxshilikka buyurish sadaqadir, yomonlikdan qaytarish sadaqadir. Bularning oʻrnini esa zuhoda (chosht vaqtida) oʻqiladigan ikki rakat (namoz) kifoya qiladi».Абу Зар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ шундай дедилар: «Ҳар бирингизнинг ҳар бир бўғинингиз учун ҳар куни эрталаб садақа (лозим) бўлади. Бас, ҳар бир тасбеҳ садақадир, ҳар бир таҳмид садақадир, ҳар бир таҳлил садақадир, ҳар бир такбир садақадир, яхшиликка буюриш садақадир, ёмонликдан қайтариш садақадир. Буларнинг ўрнини эса зуҳода (чошт вақтида) ўқиладиган икки ракат (намоз) кифоя қилади».