Rivoyatlari 2 834 ta, 13 toʻplamda.Ривоятлари 2 834 та, 13 тўпламда. Hadislarda 588 marta tilga olingan.Ҳадисларда 588 марта тилга олинган.
- عن أنس، رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: "تسحروا فإن في السحور بركة" ((متفق عليه))
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Saharlik qilinglar, chunki saharlikda baraka bordir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Саҳарлик қилинглар, чунки саҳарликда барака бордир», дедилар.
- وعن أنس رضي الله عنه قال كان رسول الله صلى الله عليه وسلم يفطر قبل أن يصلي على رطبات، فإن لم تكن رطبات فتميرات فإن لم تكن تميرات حسا حسوات من ماء. ((رواه أبو داود والترمذي وقال: حديث حسن)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ namoz oʻqishdan oldin bir necha dona yangi xurmo bilan iftor qilar edilar. Agar yangi xurmo boʻlmasa, quruq xurmo bilan, agar quruq xurmo ham boʻlmasa, bir necha qultum suv ichib (iftor qilar) edilar.» Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir. Abu Iso aytdi: Rasululloh ﷺ qishda quruq xurmolar bilan, yozda esa suv bilan iftor qilar edilar, deb ham rivoyat qilingan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Набий ﷺ намоз ўқишдан олдин бир неча дона янги хурмо билан ифтор қилар эдилар. Агар янги хурмо бўлмаса, қуруқ хурмо билан, агар қуруқ хурмо ҳам бўлмаса, бир неча қултум сув ичиб (ифтор қилар) эдилар.» Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Абу Исо айтди: Расулуллоҳ ﷺ қишда қуруқ хурмолар билан, ёзда эса сув билан ифтор қилар эдилар, деб ҳам ривоят қилинган.
- وعن أنس رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم جاء إلى سعد بن عبادة رضي الله عنه فجاء بخبز وزيت، فأكل ثم قال النبي صلى الله عليه وسلم: "أفطر عندكم الصائمون وأكل طعامكم الأبرار وصلت عليكم الملائكة". ((رواه أبو داود بإسناد صحيح)).
Maxlad ibn Xolid bizga Abdurazzoqdan hadis aytib berdi. Maʼmar bizga Sobitdan, u Anasdan xabar berdi: Nabiy ﷺ Saʼd ibn Ubodaning oldiga keldilar. U non va zaytun yogʻi olib keldi. U zot yedilar, soʻng Nabiy ﷺ: «Oldingizda roʻzadorlar iftor qilsin, taomingizni yaxshilar yesin va sizlarga farishtalar salovot aytsin», dedilar.Махлад ибн Холид бизга Абдураззоқдан ҳадис айтиб берди. Маъмар бизга Собитдан, у Анасдан хабар берди: Набий ﷺ Саъд ибн Убоданинг олдига келдилар. У нон ва зайтун ёғи олиб келди. У зот едилар, сўнг Набий ﷺ: «Олдингизда рўзадорлар ифтор қилсин, таомингизни яхшилар есин ва сизларга фаришталар саловот айтсин», дедилар.
- وعن أنس رضي الله عنه قال: لما ثقل النبي صلى الله عليه وسلم جعل يتغشاه الكرب فقالت فاطمة رضي الله عنها: واكرب أبتاه. فقال : "ليس على أبيك كرب بعد اليوم" فلما مات قالت : يا أبتاه أجاب رباً دعاه، يا أبتاه جنة الفردوس مأواه، يا أبتاه إلى جبريل ننعاه، فلما دفن قالت : فاطمة رضي الله عنها: أطابت أنفسكم أن تحثوا على رسول الله صلى الله عليه وسلم التراب؟ ((رواه البخاري)).
(Anas (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺning (ahvollari) ogʻirlashganida, ularni (bir holsizlik) qoplay boshladi. Shunda Fotima (alayhassalom): «Voy, otamning kurbati (qiynalishi)!» dedi. U zot unga: «Bugundan keyin otangga (boshqa) kurbat (qiyinchilik) yoʻq», dedilar. U zot vafot etganlarida, u (Fotima): «Ey otajonim, oʻzini chaqirgan Robbiga javob berdi! Ey otajonim, Firdavs jannati uning maskanidir! Ey otajonim, Jibrilga (uning vafotini) xabar qilamiz!» dedi. U zot dafn qilinganlarida, Fotima (alayhassalom): «Ey Anas, Rasululloh ﷺning ustiga tuproq tashlashga koʻnglingiz qanday rozi boʻ ldi?» dedi.(Анас (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺнинг (аҳволлари) оғирлашганида, уларни (бир ҳолсизлик) қоплай бошлади. Шунда Фотима (алайҳассалом): «Вой, отамнинг курбати (қийналиши)!» деди. У зот унга: «Бугундан кейин отангга (бошқа) курбат (қийинчилик) йўқ», дедилар. У зот вафот этганларида, у (Фотима): «Эй отажоним, ўзини чақирган Роббига жавоб берди! Эй отажоним, Фирдавс жаннати унинг масканидир! Эй отажоним, Жибрилга (унинг вафотини) хабар қиламиз!» деди. У зот дафн қилинганларида, Фотима (алайҳассалом): «Эй Анас, Расулуллоҳ ﷺнинг устига тупроқ ташлашга кўнглингиз қандай рози бў лди?» деди.
- وعن أنس رضي الله عنه قال: مر النبي صلى الله عليه وسلم بامرأة تبكي عند قبر فقال : "اتقي الله واصبري" فقالت : إليك عني ، فإنك لم تصب بمصيبتي ( ولم تعرفه، فقيل لها : إنه النبي صلى الله عليه وسلم ، فأتت باب النبي صلى الله عليه وسلم، فلم تجد عنده بوابين، فقالت: لم أعرفك، فقال: "إنما الصبر عند الصدمة الأولى" ((متفق عليه)) .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ qabr yonida yigʻlab turgan bir ayol yonidan oʻtdilar. U zot unga Allohdan qoʻrqishni va sabr qilishni aytdilar. U (ayol) u zotga: «Mendan narida boʻl (ket); chunki sen menga yetgan(dek) musibatga giriftor boʻlmagansan», — dedi va u (zotni) tanimadi. Soʻng unga — u (zot) Paygʻambar ﷺ ekanligi — aytildi. Bas, u Paygʻambar ﷺ ning uyiga bordi va u yerda hech qanday qoʻriqchi topmadi. Soʻng u zotga: «Men sizni tanimagan edim», — dedi. U zot: «Shubhasiz, sabr — musibatning birinchi (zarbasi) paytida(dir)», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ қабр ёнида йиғлаб турган бир аёл ёнидан ўтдилар. У зот унга Аллоҳдан қўрқишни ва сабр қилишни айтдилар. У (аёл) у зотга: «Мендан нарида бўл (кет); чунки сен менга етган(дек) мусибатга гирифтор бўлмагансан», — деди ва у (зотни) танимади. Сўнг унга — у (зот) Пайғамбар ﷺ эканлиги — айтилди. Бас, у Пайғамбар ﷺ нинг уйига борди ва у ерда ҳеч қандай қўриқчи топмади. Сўнг у зотга: «Мен сизни танимаган эдим», — деди. У зот: «Шубҳасиз, сабр — мусибатнинг биринчи (зарбаси) пайтида(дир)», — дедилар.
- وعن أنس رضي الله عنه قال: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول : "إن لله عزوجل قال: إذا ابتليت عبدي بحبيبتيه فصبر عوضته منهما الجنة" ((رواه البخاري)).
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday deganlarini eshitdim: «Alloh azza va jalla: ‹Bandamni ikki suyukligidan (yaʼni ikki koʻzidan) ayirib sinasam-u, u sabr qilsa, ularning evaziga unga jannatni beraman›, dedi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай деганларини эшитдим: «Аллоҳ азза ва жалла: ‹Бандамни икки суюклигидан (яъни икки кўзидан) айириб синасам-у, у сабр қилса, уларнинг эвазига унга жаннатни бераман›, деди», дедилар.
- وعن أنس رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : " لا يتمنين أحدكم الموت لضر أصابه، فإن كان لابد فاعلاً فليقل: اللهم أحيني ما كانت الحياة خيراً لي وتوفني إذا كانت الوفاة خيراً لي" ((متفق عليه)) .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Birortangiz oʻziga yetgan bir zarar tufayli oʻlimni tilamasin. Agar tilamasdan iloji boʻlmasa, u: ‹Yo Alloh, agar yashash men uchun yaxshi boʻlsa, meni yashat; agar oʻlim men uchun yaxshi boʻlsa, meni vafot ettir› desin».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Бирортангиз ўзига етган бир зарар туфайли ўлимни тиламасин. Агар тиламасдан иложи бўлмаса, у: ‹Ё Аллоҳ, агар яшаш мен учун яхши бўлса, мени яшат; агар ўлим мен учун яхши бўлса, мени вафот эттир› десин».
- وعن أنس رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم :"إذا أراد الله بعبده خيراً عجل له العقوبة في الدنيا، وإذا أراد الله بعبده الشر أمسك عنه بذنبه حتى يوافي به يوم القيامة". وقال النبي صلى الله عليه وسلم : "إن عظم الجزاء مع عظم البلاء، وإن الله تعالى إذا أحب قوماً ابتلاهم، فمن رضي فله الرضى، ومن سخط فله السخط" ((رواه الترمذي وقال : حديث حسن)).
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh bir bandasiga yaxshilikni iroda qilsa, uning jazosini dunyoda tezlatadi; bandasiga yomonlikni iroda qilsa, gunohi sababli (jazosini) ushlab turadi, toki qiyomat kunida unga toʻliq beriladi», dedilar. Shu isnod bilan Nabiy ﷺdan (rivoyat qilinadiki): «Albatta, ajrning kattaligi baloning kattaligiga qarabdir. Alloh bir qavmni sevsa, ularni sinaydi; kim rozi boʻlsa, unga rizolik bordir, kim gʻazablansa, unga gʻazab bordir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis bu yoʻldan hasan gʻaribdir.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ бир бандасига яхшиликни ирода қилса, унинг жазосини дунёда тезлатади; бандасига ёмонликни ирода қилса, гуноҳи сабабли (жазосини) ушлаб туради, токи қиёмат кунида унга тўлиқ берилади», дедилар. Шу иснод билан Набий ﷺдан (ривоят қилинадики): «Албатта, ажрнинг катталиги балонинг катталигига қарабдир. Аллоҳ бир қавмни севса, уларни синайди; ким рози бўлса, унга ризолик бордир, ким ғазабланса, унга ғазаб бордир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис бу йўлдан ҳасан ғарибдир.
- وعن أنس رضي الله عنه قال: كان ابن لأبي طلحة رضي الله عنه يشتكي، فخرج أبو طلحة، فقبض الصبي، فلما رجع أبو طلحة قال: ما فعل ابني؟ قالت أم سليم وهى أم الصبي : هو أسكن ما كان، فقربت إليه العشاء فتعشى، ثم أصاب منها، فلما فرغ قالت: واروا الصبي، فلما أصبح أبو طلحة أتى رسول الله صلى الله عليه وسلم فأخبره، فقال: "أعرستم الليلة ؟" قال: نعم ، قال: "اللهم بارك لهما، فولدت غلاماً، فقال لي أبو طلحة: احمله حتى تأتى به النبي صلى الله عليه وسلم، وبعث معه بتمرات، فقال: "أمعه شيء؟" قال: نعم، تمرات فأخذها النبي صلى الله عليه وسلم فمضغها ، ثم أخذها من فيه فجعلها في فيّ الصبي ، ثم حنكه وسماه عبد الله. ((متفق عليه)) . وفى رواية لمسلم: مات ابن لأبي طلحة بن أم سليم ، فقالت لأهلها لا تحدثوا أبا طلحة بابنه حتى أكون أنا أحدثه، فجاء فقربت إليه عشاءً فأكل وشرب، ثم تصنعت له أحسن ما كانت تصنع قبل ذلك، فوقع بها، فلما أن رأت أنه قد شبع وأصاب منها قالت: يا أبا طلحة، أرأيت لو أن قوماً أعاروا عاريتهم أهل بيت فطلبوا عاريتهم، ألهم أن يمنعوهم؟ قال: لا، فقالت : فاحتسب ابنك. قال: فغضب، ثم قال: تركتني حتى إذا تلطخت أخبرتني بابني؟! فانطلق حتى أتى رسول الله صلى الله عليه وسلم فأخبره بما كان ، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم. "بارك الله في ليلتكما" قال: فحملت، قال وكان رسول الله صلى الله عليه وسلم في سفر وهي معه، وكان رسول الله صلى الله عليه وسلم إذا أتى المدينة من سفر لا يطرقها طروقاً فدنوا من المدينة، فضربها المخاض، فاحتبس عليها أبو طلحة، وانطلق رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: يقول أبو طلحة: إنك لتعلم يارب أنه يعجبني أن أخرج مع رسول الله صلى الله عليه وسلم إذا خرج، وأدخل معه إذا دخل، وقد احتبست بما ترى، تقول أم سليم: يا أبا طلحة ما أجد الذى كنت أجد، انطلق، فانطلقنا، وضربها المخاض حين قدما فولدت غلاماً. فقالت لي أمي : يا أنس لا يرضعه أحد حتى تغدو به على رسول الله صلى الله عليه وسلم، فلما أصبح احتملته فانطلقت به إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم. وذكر تمام الحديث.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Talhaning Umm Sulaymdan boʻlgan oʻgʻli vafot etdi. (Umm Sulaym) oʻz oilasidagilarga: «Abu Talhaga oʻgʻli haqida men gapirmagunimcha gapirmanglar», dedi. (Abu Talha) keldi, (Umm Sulaym) unga kechki ovqat keltirdi, u yedi va ichdi. Soʻng (Umm Sulaym) u uchun ilgari hech qachon yasanmaganidek goʻzal yasandi, shunda (Abu Talha) u bilan yaqinlik qildi. (Umm Sulaym) uning toʻyib, oʻzidan murodiga yetganini koʻrgach: «Ey Abu Talha, qaranglar-chi, agar bir qavm bir oilaga oʻz omonatlarini bersayu, soʻng omonatlarini qaytarib soʻrasalar, ular (oila) buni rad eta oladimi?» dedi. U: «Yoʻq», dedi. U: «Unday boʻlsa, oʻgʻlingni (sabr bilan, Alloh ajrini deb) hisobga ol», dedi. Shunda u jahli chiqib: «Meni (oʻzimga) qoʻyib bering, men (yaqinlikdan) iflos boʻldim, soʻng menga oʻgʻlim haqida xabar berdingmi!» dedi. Soʻng u joʻnab, Rasululloh ﷺ ning oldiga keldi va boʻlgan voqeani u zotga xabar qildi. Rasululloh ﷺ: «Alloh ikkovingizning kechangizda baraka bersin», dedilar. Shunda u (Umm Sulaym) homilador boʻldi. Rasululloh ﷺ bir safarda edilar, u (Umm Sulaym) ham u zot bilan birga edi. Rasululloh ﷺ safardan Madinaga kelganlarida, unga tunda (kutilmaganda) kirmas edilar. Ular Madinaga yaqinlashdilar, shunda unga toʻlgʻoq tutdi va Abu Talha uning oldida ushlanib qoldi, Rasululloh ﷺ esa (yoʻlda) ketdilar. Abu Talha: «Ey Robbim, Sen bilasanki, Rasuling chiqqanida u bilan birga chiqishim va kirganida u bilan birga kirishim menga yoqadi, lekin men Oʻzing koʻrib turgan (sabab) bilan ushlanib qoldim», derdi. Umm Sulaym: «Ey Abu Talha, men ilgari sezgan (ogʻriqni) endi sezmayapman, yur», dedi. Biz joʻnadik. Ular (Madinaga) yetib kelganlarida unga toʻlgʻoq tutdi va u bir oʻgʻil tugʻdi. Onam menga: «Ey Anas, sen uni Rasululloh ﷺ ning oldiga olib bormaguningcha, hech kim uni emizmasin», dedi. Tong otgach, men uni koʻtarib, Rasululloh ﷺ ning oldiga olib bordim. Borsam, u zotning qoʻllarida (tuyalarga) tamgʻa bosadigan asbob bor ekan. (Rasululloh ﷺ) meni koʻrishlari bilan: «Umm Sulaym tugʻdi shekilli?» dedilar. Men: «Ha», dedim. (U zot) tamgʻa asbobini qoʻydilar. Men uni keltirib, u zotning bagʻirlariga qoʻydim. Rasululloh ﷺ Madina ajva xurmosidan bittasini olishni soʻradilar va uni ogʻizlarida erigunicha chaynadilar, soʻng uni chaqaloqning ogʻziga soldilar. Chaqaloq uni shimirib taʼmini ola boshladi. Rasululloh ﷺ: «Ansorlarning xurmoga boʻlgan muhabbatiga qaranglar!» dedilar. Soʻng (u zot) uning yuzini silab, unga Abdulloh deb ism qoʻydilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абу Талҳанинг Умм Сулаймдан бўлган ўғли вафот этди. (Умм Сулайм) ўз оиласидагиларга: «Абу Талҳага ўғли ҳақида мен гапирмагунимча гапирманглар», деди. (Абу Талҳа) келди, (Умм Сулайм) унга кечки овқат келтирди, у еди ва ичди. Сўнг (Умм Сулайм) у учун илгари ҳеч қачон ясанмаганидек гўзал ясанди, шунда (Абу Талҳа) у билан яқинлик қилди. (Умм Сулайм) унинг тўйиб, ўзидан муродига етганини кўргач: «Эй Абу Талҳа, қаранглар-чи, агар бир қавм бир оилага ўз омонатларини берсаю, сўнг омонатларини қайтариб сўрасалар, улар (оила) буни рад эта оладими?» деди. У: «Йўқ», деди. У: «Ундай бўлса, ўғлингни (сабр билан, Аллоҳ ажрини деб) ҳисобга ол», деди. Шунда у жаҳли чиқиб: «Мени (ўзимга) қўйиб беринг, мен (яқинликдан) ифлос бўлдим, сўнг менга ўғлим ҳақида хабар бердингми!» деди. Сўнг у жўнаб, Расулуллоҳ ﷺ нинг олдига келди ва бўлган воқеани у зотга хабар қилди. Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ икковингизнинг кечангизда барака берсин», дедилар. Шунда у (Умм Сулайм) ҳомиладор бўлди. Расулуллоҳ ﷺ бир сафарда эдилар, у (Умм Сулайм) ҳам у зот билан бирга эди. Расулуллоҳ ﷺ сафардан Мадинага келганларида, унга тунда (кутилмаганда) кирмас эдилар. Улар Мадинага яқинлашдилар, шунда унга тўлғоқ тутди ва Абу Талҳа унинг олдида ушланиб қолди, Расулуллоҳ ﷺ эса (йўлда) кетдилар. Абу Талҳа: «Эй Роббим, Сен биласанки, Расулинг чиққанида у билан бирга чиқишим ва кирганида у билан бирга киришим менга ёқади, лекин мен Ўзинг кўриб турган (сабаб) билан ушланиб қолдим», дерди. Умм Сулайм: «Эй Абу Талҳа, мен илгари сезган (оғриқни) энди сезмаяпман, юр», деди. Биз жўнадик. Улар (Мадинага) етиб келганларида унга тўлғоқ тутди ва у бир ўғил туғди. Онам менга: «Эй Анас, сен уни Расулуллоҳ ﷺ нинг олдига олиб бормагунингча, ҳеч ким уни эмизмасин», деди. Тонг отгач, мен уни кўтариб, Расулуллоҳ ﷺ нинг олдига олиб бордим. Борсам, у зотнинг қўлларида (туяларга) тамға босадиган асбоб бор экан. (Расулуллоҳ ﷺ) мени кўришлари билан: «Умм Сулайм туғди шекилли?» дедилар. Мен: «Ҳа», дедим. (У зот) тамға асбобини қўйдилар. Мен уни келтириб, у зотнинг бағирларига қўйдим. Расулуллоҳ ﷺ Мадина ажва хурмосидан биттасини олишни сўрадилар ва уни оғизларида эригунича чайнадилар, сўнг уни чақалоқнинг оғзига солдилар. Чақалоқ уни шимириб таъмини ола бошлади. Расулуллоҳ ﷺ: «Ансорларнинг хурмога бўлган муҳаббатига қаранглар!» дедилар. Сўнг (у зот) унинг юзини силаб, унга Абдуллоҳ деб исм қўйдилар.
- الرابع: عن أنس رضي الله عنه قال: "إنكم لتعملون أعمالاً هي أدق في أعينكم من الشعر، كنا نعدها على عهد رسول الله صلى الله عليه وسلم من الموبقات" ((رواه البخاري )) 'وقال : الموبقات المهلكات '.
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Sizlar shunday amallarni qilyapsizlarki, ular koʻzlaringizda sochdan ham mayda (koʻrinadi). Holbuki biz Rasululloh ﷺ davrlarida ularni halok qiluvchi (gunohlar)dan sanardik», dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Сизлар шундай амалларни қиляпсизларки, улар кўзларингизда сочдан ҳам майда (кўринади). Ҳолбуки биз Расулуллоҳ ﷺ даврларида уларни ҳалок қилувчи (гуноҳлар)дан санардик», деди.
- العاشر: عن أنس رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : "من قال-يعني إذا خرج من بيته-: بسم الله توكلت على الله، ولا حول ولا قوة إلا بالله ، يقال له: هديت وكفيت ووقيت، وتنحى عنه الشيطان". رواه أبو داود والترمذي، والنسائي وغيرهم. وقال الترمذي: حديث حسن، زاد أبو داود: "فيقول :-يعني الشيطان-لشيطان آخر: كيف لك برجل قد هدي وكفي ووقيّ ؟
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim — yaʼni uyidan chiqayotganda — ‹Bismillah, tavakkaltu alalloh, la havla va la quvvata illa billah (Alloh nomi bilan, Allohga tavakkal qildim, Allohdan boshqa qudrat ham, quvvat ham yoʻq)› desa, unga: ‹Sen kifoya qilinding va saqlanding› deyiladi va shayton undan uzoqlashadi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahih gʻaribdir, biz uni faqat shu yoʻl bilangina bilamiz.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким — яъни уйидан чиқаётганда — ‹Бисмиллаҳ, таваккалту алаллоҳ, ла ҳавла ва ла қуввата илла биллаҳ (Аллоҳ номи билан, Аллоҳга таваккал қилдим, Аллоҳдан бошқа қудрат ҳам, қувват ҳам йўқ)› деса, унга: ‹Сен кифоя қилиндинг ва сақландинг› дейилади ва шайтон ундан узоқлашади», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир, биз уни фақат шу йўл билангина биламиз.
- وعن أنس رضي الله عنه قال: كان أخوان على عهد النبي صلى الله عليه وسلم، وكان أحدهما يأتي النبي صلى الله عليه وسلم ، والآخر يحترف، فشكا المحترف آخاه للنبي صلى الله عليه وسلم فقال : "لعلك ترزق به" ((رواه الترمذي بإسناد صحيح على شرط مسلم)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Nabiy ﷺ zamonlarida ikki aka-uka bor edi. Ulardan biri Nabiy ﷺ huzurlariga (ilm olish uchun) kelib turar, ikkinchisi esa hunar (kasb) bilan shugʻullanar edi. Hunarmand (uka) akasidan Nabiy ﷺga shikoyat qildi. Shunda u zot: «Sen, ehtimol, oʻsha (aka) sababli rizqlantirilayotgandirsan», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Набий ﷺ замонларида икки ака-ука бор эди. Улардан бири Набий ﷺ ҳузурларига (илм олиш учун) келиб турар, иккинчиси эса ҳунар (касб) билан шуғулланар эди. Ҳунарманд (ука) акасидан Набий ﷺга шикоят қилди. Шунда у зот: «Сен, эҳтимол, ўша (ака) сабабли ризқлантирилаётгандирсан», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
- الخامس: عن أنس رضي الله عنه، أن رسول الله صلى الله عليه وسلم أخذ سيفاً يوم أحد فقال: " من يأخذ مني هذا؟ فبسطوا أيديهم، كل إنسان منهم يقول: أنا أنا. قال: "فمن يأخذه بحقه؟" فأحجم القوم، فقال أبو دجانة رضي الله عنه: أنا آخذه بحقه، فأخذه ففلق به هام المشركين. ((رواه مسلم)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Uhud kuni bir qilichni qoʻllariga olib: «Buni mendan kim oladi?» — dedilar. Shunda ular qoʻllarini choʻzishdi va ulardan har bir kishi: «Men, men!» — der edi. (Rasululloh ﷺ): «Uni haqqi bilan kim oladi?» — dedilar. (Roviy) aytdi: Shunda jamoa (olishdan) tortindi. Bas, Simok ibn Xarasha — Abu Dujona: «Men uni haqqi bilan olaman», — dedi. (Roviy) aytdi: Soʻng u (qilichni) oldi va u bilan mushriklarning boshlarini yorib tashladi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Уҳуд куни бир қилични қўлларига олиб: «Буни мендан ким олади?» — дедилар. Шунда улар қўлларини чўзишди ва улардан ҳар бир киши: «Мен, мен!» — дер эди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Уни ҳаққи билан ким олади?» — дедилар. (Ровий) айтди: Шунда жамоа (олишдан) тортинди. Бас, Симок ибн Хараша — Абу Дужона: «Мен уни ҳаққи билан оламан», — деди. (Ровий) айтди: Сўнг у (қилични) олди ва у билан мушрикларнинг бошларини ёриб ташлади.
- الثاني: عن أنس رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم فيما يرويه عن ربه عز وجل قال: " إذا تقرب العبد إلي شبراً تقربت إليه ذراعاً، وإذا تقرب إلي ذراعاً تقربت منه باعاً، وإذا أتاني يمشي أتيته هرولة" ((رواه البخاري)).
(Anas (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan — U zot uni Robbisidan rivoyat qilgan holda — (rivoyat qildiki,) (Alloh): «Qachon banda Menga bir qarich yaqinlashsa, Men unga bir tirsak (ziro) yaqinlashaman; qachon u Menga bir tirsak yaqinlashsa, Men unga bir quloch (boʻy) yaqinlashaman; qachon u Menga yurib kelsa, Men unga shoshilib (yugurib) kelaman», dedi.)(Анас (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан — У зот уни Роббисидан ривоят қилган ҳолда — (ривоят қилдики,) (Аллоҳ): «Қачон банда Менга бир қарич яқинлашса, Мен унга бир тирсак (зиро) яқинлашаман; қачон у Менга бир тирсак яқинлашса, Мен унга бир қулоч (бўй) яқинлашаман; қачон у Менга юриб келса, Мен унга шошилиб (югуриб) келаман», деди.)
- العاشر عن أنس رضي الله عنه عن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: " يتبع الميت ثلاثة: أهله وماله وعمله؛ فيرجع اثنان ويبقى واحد: يرجع أهله وماله، ويبقى عمله" ((متفق عليه)).
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mayyitga uchta (narsa) ergashadi: ahli, moli va amali. Ulardan ikkitasi qaytadi, bittasi qoladi: ahli va moli qaytadi, amali esa (u bilan birga) qoladi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Маййитга учта (нарса) эргашади: аҳли, моли ва амали. Улардан иккитаси қайтади, биттаси қолади: аҳли ва моли қайтади, амали эса (у билан бирга) қолади», дедилар.
- الخامس عشر: عن أنس رضي الله عنه، قال: غاب عمي أنس ابن النضر رضي الله عنه، عن قتال بدر، فقال: يارسول الله غبت عن أول قتال قاتلت المشركين، لئن الله أشهدني قتال المشركين ليرين الله ما أصنع. فلما كان يوم أحد انكشف المسلمون، فقال اللهم أعتذر إليك مما صنع هؤلاء - يعني أصحابه- وأبرأ إليك مما صنع هؤلاء- يعني المشركين- ثم تقدم فاستقبله سعد بن معاذ، فقال: ياسعد بن معاذ الجنة ورب الكعبة، إني أجد ريحها من دون أحد. قال سعد: فما استطعت يا رسول الله ما صنع! قال أنس: فوجدنا به بضعاً وثمانين ضربة بالسيف، أو طعنة برمح ، أو رمية بسهم، ووجدناه قد قتل ومثل به المشركون فما عرفه أحد إلا أخته ببنانه. قال أنس: كنا نرى أو نظن أن هذه الآيه نزلت فيه وفي أشباهه: {من المؤمنين رجال صدقوا ما عهدوا الله عليه} (( الأحزاب: 23)) إلى آخرها. ((متفق عليه)).
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Mening amakim Anas ibn Nazr Badr jangida (qatnashmay) yoʻq edi. U: «Yo Rasululloh! Men siz mushriklarga qarshi qilgan birinchi jangda yoʻq edim. (Allohga qasamki) agar Alloh menga mushriklarga qarshi jang qilish imkonini bersa, shubhasiz, Alloh men qanday (jasorat bilan) jang qilishimni koʻradi», — dedi. Uhud kunida musulmonlar orqaga oʻgirilib qochganda, u: «Allohim! Men Senga — mana bular (sahobalar) qilgan (ish) uchun — uzr soʻrayman va men — mana bular (mushriklar) qilgan (ish)dan — voz kechaman (bezorman)», — dedi. Soʻng u oldinga yurdi va Saʼd ibn Muoz uni uchratdi. U: «Ey Saʼd ibn Muoz! Nazrning Robbiga qasamki, jannat! Men uning hidini Uhud (togʻi) tomonidan kelayotganini his qilyapman», — dedi. Keyinchalik Saʼd: «Yo Rasululloh! Men u (Anas ibn Nazr) qilgan (ish)ga erisha (qila) olmayman. Biz uning tanasida qilich va oʻqlardan sakson(dan) ortiq jarohat topdik. Biz uni — oʻlik holda va shu qadar (badani) shafqatsizlarcha buzilgan holatda — topdikki, uni — opasidan boshqa hech kim — barmoqlaridan (boshqa belgisi bilan) tanimadi», — dedi. Biz — (mana bu) oyat u va uning kabi kishilar haqida nozil boʻldi, deb oʻylar edik: ‹Moʻminlar orasida — Allohga bergan ahdiga sodiq qolgan erkaklar bor...› (Ahzob, 23). Uning opasi Rubbayyiʼ bir ayolning old tishini sindirdi va Allohning Rasuli ﷺ qasos (olinishi)ni buyurdi. Shunda Anas (ibn Nazr): «Yo Rasululloh! Sizni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, mening opamning tishi sindirilmaydi!» — dedi. Soʻng Anasning opasining raqiblari tovon (diya)ni qabul qilib, qasos talabidan voz kechdi. Bas, Allohning Rasuli ﷺ: «Allohning baʼzi bandalari (bor)ki, ular qasam ichsa, Alloh ularning qasamini bajaradi (yaʼni amalga oshiradi)», — dedi.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Менинг амаким Анас ибн Назр Бадр жангида (қатнашмай) йўқ эди. У: «Ё Расулуллоҳ! Мен сиз мушрикларга қарши қилган биринчи жангда йўқ эдим. (Аллоҳга қасамки) агар Аллоҳ менга мушрикларга қарши жанг қилиш имконини берса, шубҳасиз, Аллоҳ мен қандай (жасорат билан) жанг қилишимни кўради», — деди. Уҳуд кунида мусулмонлар орқага ўгирилиб қочганда, у: «Аллоҳим! Мен Сенга — мана булар (саҳобалар) қилган (иш) учун — узр сўрайман ва мен — мана булар (мушриклар) қилган (иш)дан — воз кечаман (безорман)», — деди. Сўнг у олдинга юрди ва Саъд ибн Муоз уни учратди. У: «Эй Саъд ибн Муоз! Назрнинг Роббига қасамки, жаннат! Мен унинг ҳидини Уҳуд (тоғи) томонидан келаётганини ҳис қиляпман», — деди. Кейинчалик Саъд: «Ё Расулуллоҳ! Мен у (Анас ибн Назр) қилган (иш)га эриша (қила) олмайман. Биз унинг танасида қилич ва ўқлардан саксон(дан) ортиқ жароҳат топдик. Биз уни — ўлик ҳолда ва шу қадар (бадани) шафқацизларча бузилган ҳолатда — топдикки, уни — опасидан бошқа ҳеч ким — бармоқларидан (бошқа белгиси билан) танимади», — деди. Биз — (мана бу) оят у ва унинг каби кишилар ҳақида нозил бўлди, деб ўйлар эдик: ‹Мўминлар орасида — Аллоҳга берган аҳдига содиқ қолган эркаклар бор...› (Аҳзоб, 23). Унинг опаси Руббаййиъ бир аёлнинг олд тишини синдирди ва Аллоҳнинг Расули ﷺ қасос (олиниши)ни буюрди. Шунда Анас (ибн Назр): «Ё Расулуллоҳ! Сизни ҳақ билан юборган Зотга қасамки, менинг опамнинг тиши синдирилмайди!» — деди. Сўнг Анаснинг опасининг рақиблари товон (дия)ни қабул қилиб, қасос талабидан воз кечди. Бас, Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Аллоҳнинг баъзи бандалари (бор)ки, улар қасам ичса, Аллоҳ уларнинг қасамини бажаради (яъни амалга оширади)», — деди.
- الرابع؛: عن أنس رضي الله عنه قال: إن الله عز وجل تابع الوحي على رسول الله صلى الله عليه وسلم قبل وفاته، حتى توفي أكثر ما كان الوحي". ((متفق عليه)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Alloh azza va jalla Rasululloh ﷺ ga vafotlaridan oldin, to vafot etgunlaricha vahiyni ketma-ket nozil qildi. Vahiy eng koʻp boʻlgan kun Rasululloh ﷺ vafot etgan kun edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аллоҳ азза ва жалла Расулуллоҳ ﷺ га вафотларидан олдин, то вафот этгунларича ваҳийни кетма-кет нозил қилди. Ваҳий энг кўп бўлган кун Расулуллоҳ ﷺ вафот этган кун эди.
- الرابع والعشرون: عن أنس رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: "إن الله ليرضى عن العبد أن يأكل الأكلة فيحمده عليها ، أو يشرب الشربة فيحمده عليها" ((رواه مسلم)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta Alloh bandaning bir luqma taom yeb, uning uchun (Allohga) hamd aytishidan yoki bir qultum (suv) ichib, uning uchun (Allohga) hamd aytishidan rozi boʻladi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта Аллоҳ банданинг бир луқма таом еб, унинг учун (Аллоҳга) ҳамд айтишидан ёки бир қултум (сув) ичиб, унинг учун (Аллоҳга) ҳамд айтишидан рози бўлади», — дедилар.
- وعن أنس رضي الله عنه قال: جاء ثلاثة رهط إلى بيوت أزواج النبي صلى الله عليه وسلم، يسألون عن عبادة النبي صلى الله عليه وسلم، فلما أخبروا كأنهم تقالوها وقالوا: أين نحن من النبي صلى الله عليه وسلم قد غفر الله له تقدم من ذنبه وما تأخر. قال أحدهم: أما أنا فأصلي الليل أبداً وقال الآخر: وأنا أصوم الدهر أبداً ولا أفطر، وقال الآخر: وأنا أعتزل النساء فلا أتزوج أبداً، فجاء رسول الله صلى الله عليه وسلم إليهم فقال: "أنتم الذين قلتم كذا وكذا؟! أما والله إني لأخشاكم لله وأتقاكم له لكني أصوم وأفطر، وأصلي وأرقد، وأتزوج النساء، فمن رغب عن سنتي فليس مني" ((متفق عليه)) .
(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi:) Uch (kishilik) guruh Paygʻambar ﷺning zavjalari uylariga — Paygʻambar ﷺning ibodati haqida soʻrash uchun — keldi. Ular (u zotning ibodati haqida) xabar berilgach, goʻyo ular uni oz (deb) sanadi va: «Biz qaerda-yu, Paygʻambar ﷺ qaerda? — Axir u zotning avval (oʻ tgan) va keyingi gunohlari (xatolari) magʻ firat qilingan-ku!» dedi. Ulardan biri: «Menga kelsak — men umrbod (har) kecha namoz oʻqiyman», dedi. Boshqasi: «Men butun yil roʻ za tutaman va ochilmayman (roʻ zani qoldirmayman)», dedi. Yana biri: «Men ayollardan uzlatda (chetda) boʻ laman — aslo uylanmayman», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ kelib: «Sizlar shunday-shunday degan kishilarmisiz? Allohga qasamki, men sizlarning ichingizda Allohdan eng qoʻ rquvchingiz va Undan eng taqvodoringizman; lekin men roʻ za (ham) tutaman, ochilaman (roʻ za tutmayman) ham; namoz (ham) oʻqiyman, uxlayman ham; va ayollarga uylanaman (ham). Bas, kim mening sunnatimdan yuz oʻ girsa, u mendan emas», dedilar.(Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди:) Уч (кишилик) гуруҳ Пайғамбар ﷺнинг завжалари уйларига — Пайғамбар ﷺнинг ибодати ҳақида сўраш учун — келди. Улар (у зотнинг ибодати ҳақида) хабар берилгач, гўё улар уни оз (деб) санади ва: «Биз қаэрда-ю, Пайғамбар ﷺ қаэрда? — Ахир у зотнинг аввал (ў тган) ва кейинги гуноҳлари (хатолари) мағ фират қилинган-ку!» деди. Улардан бири: «Менга келсак — мен умрбод (ҳар) кеча намоз ўқийман», деди. Бошқаси: «Мен бутун йил рў за тутаман ва очилмайман (рў зани қолдирмайман)», деди. Яна бири: «Мен аёллардан узлатда (четда) бў ламан — асло уйланмайман», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ келиб: «Сизлар шундай-шундай деган кишилармисиз? Аллоҳга қасамки, мен сизларнинг ичингизда Аллоҳдан энг қў рқувчингиз ва Ундан энг тақводорингизман; лекин мен рў за (ҳам) тутаман, очиламан (рў за тутмайман) ҳам; намоз (ҳам) ўқийман, ухлайман ҳам; ва аёлларга уйланаман (ҳам). Бас, ким менинг суннатимдан юз ў гирса, у мендан эмас», дедилар.
- وعن أنس رضي الله عنه قال: دخل النبي صلى الله عليه وسلم المسجد فإذا حبل ممدود بين الساريتين فقال: "ما هذا الحبل" قالوا : هذا حبل لزينب، فإذا فترت تعلقت به. فقال النبي صلى الله عليه وسلم " حلوه، ليصل أحدكم نشاطه فإذا فتر فليرقد" ((متفق عليه)) .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Paygʻambar ﷺ masjidga kirdilar va ikki ustun orasida osilgan bir arqonni koʻrdilar. U zot: «Bu arqon nima?» — dedilar. Odamlar: «Bu arqon Zaynab uchun — u charchaganda, (namozda tik turib turish uchun) unga osiladi», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Uni ishlatmanglar; arqonni yechib tashlanglar. Tetik (jonli) boʻlganingizcha namoz oʻqing; charchaganingizda esa, oʻtiring», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни Пайғамбар ﷺ масжидга кирдилар ва икки устун орасида осилган бир арқонни кўрдилар. У зот: «Бу арқон нима?» — дедилар. Одамлар: «Бу арқон Зайнаб учун — у чарчаганда, (намозда тик туриб туриш учун) унга осилади», — деди. Пайғамбар ﷺ: «Уни ишлатманглар; арқонни ечиб ташланглар. Тетик (жонли) бўлганингизча намоз ўқинг; чарчаганингизда эса, ўтиринг», — дедилар.
- وعن أنس رضي الله عنه أن فتى من أسلم قال: يا رسول الله إني أريد الغزو وليس معي ما أتجهز به؟ قال: "ائت فلانا فإنه قد كان تجهز فمرض" فأتاه فقال: إن رسول الله صلى الله عليه وسلم يقرئك السلام ويقول: أعطني الذي تجهزت به، فقال: يا فلانة أعطيه الذي تجهزت به، ولا تحبسي منه شيئاً ، فوالله لا تحبسين منه شيئاً فيبارك لك فيه. ((رواه مسلم)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Aslam (qabilasi)dan boʻlgan bir yigit: «Yo Rasululloh! Men gʻazotga chiqmoqchiman, ammo huzurimda jihozlanadigan narsam yoʻq», dedi. (Rasululloh ﷺ): «Falonchining oldiga borgin, chunki u (gʻazotga) jihozlangan edi, soʻng kasal boʻlib qoldi», dedilar. Shunda u (yigit) uning oldiga borib: «Rasululloh ﷺ senga salom yoʻllab, ‹oʻzing uchun jihozlagan narsangni menga bergin› demoqdalar», dedi. (U esa): «Ey falonchi! Oʻzim uchun jihozlagan narsamni unga bergin va undan hech narsani ushlab qolmagin. Allohga qasamki, undan hech narsani ushlab qolmagin, toki senga unda baraka berilsin», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Аслам (қабиласи)дан бўлган бир йигит: «Ё Расулуллоҳ! Мен ғазотга чиқмоқчиман, аммо ҳузуримда жиҳозланадиган нарсам йўқ», деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Фалончининг олдига боргин, чунки у (ғазотга) жиҳозланган эди, сўнг касал бўлиб қолди», дедилар. Шунда у (йигит) унинг олдига бориб: «Расулуллоҳ ﷺ сенга салом йўллаб, ‹ўзинг учун жиҳозлаган нарсангни менга бергин› демоқдалар», деди. (У эса): «Эй фалончи! Ўзим учун жиҳозлаган нарсамни унга бергин ва ундан ҳеч нарсани ушлаб қолмагин. Аллоҳга қасамки, ундан ҳеч нарсани ушлаб қолмагин, токи сенга унда барака берилсин», деди.
- الثالث: عن أنس رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: “لا يؤمن أحدكم حتى يحب لأخيه ما يحب لنفسه" ((متفق عليه)) .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Sizlardan biringiz oʻzi uchun yoqtirgan narsani (musulmon) birodari uchun ham yoqtirmaguncha (komil) iymonli boʻlmaydi», — dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Сизлардан бирингиз ўзи учун ёқтирган нарсани (мусулмон) биродари учун ҳам ёқтирмагунча (комил) иймонли бўлмайди», — дедилар.
- وعن أنس رضي الله عنه صلى الله عليه وسلم قال: " لا يؤمن أحدكم حتى يحب لأخيه ما يحب لنفسه" ((متفق عليه)) .
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Sizlardan biringiz oʻzi uchun yoqtirgan narsani (musulmon) birodari uchun ham yoqtirmaguncha (komil) iymonli boʻlmaydi», — dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Сизлардан бирингиз ўзи учун ёқтирган нарсани (мусулмон) биродари учун ҳам ёқтирмагунча (комил) иймонли бўлмайди», — дедилар.
- وعنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: “انصر أخاك ظالمًا أو مظلومًا” فقال رجل: يا رسول الله أنصره إذا كان مظلومًا أرأيت إن كان ظالمًا كيف أنصره؟ قال: "تحجزه -أو تمنعه- من الظلم فإن ذلك نصره” ((رواه البخاري)).
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Birodaringga zolim boʻlsa ham, mazlum boʻlsa ham yordam ber», dedilar. Shunda bir kishi: «Ey Rasululloh! U mazlum boʻlsa, unga yordam beraman. Aytingchi, agar u zolim boʻlsa, unga qanday yordam beraman?» dedi. U zot: «Uni zulm qilishdan toʻsasan yoki man qilasan. Mana shu unga yordam berishingdir», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Биродарингга золим бўлса ҳам, мазлум бўлса ҳам ёрдам бер», дедилар. Шунда бир киши: «Эй Расулуллоҳ! У мазлум бўлса, унга ёрдам бераман. Айтингчи, агар у золим бўлса, унга қандай ёрдам бераман?» деди. У зот: «Уни зулм қилишдан тўсасан ёки ман қиласан. Мана шу унга ёрдам беришингдир», дедилар.
- وعن أنس رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: “من عال جاريتين حتى تبلغا جاء يوم القيامة أنا وهو كهاتين" وضم أصابعه.((رواه مسلم)). (29)
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim ikki qizni voyaga yetgunlariga qadar boqib katta qilsa, qiyomat kuni men bilan u mana bunday (yaqin) kelamiz», dedilar va barmoqlarini birlashtirdilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким икки қизни вояга етгунларига қадар боқиб катта қилса, қиёмат куни мен билан у мана бундай (яқин) келамиз», дедилар ва бармоқларини бирлаштирдилар.
- عن أنس رضي الله عنه قال: كان أبو طلحة رضي الله عنه أكثر الأنصار بالمدينة مالاً من نخل، وكان أحب أمواله إليه بيرحاء، وكانت مستقبلة المسجد، وكان رسول الله صلى الله عليه وسلم يدخلها ويشرب من ماء فيها طيب قال أنس: فلما نزلت هذه الآية: {لن تنالوا البر حتى تنفقوا مما تحبون} قام أبو طلحة إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم فقال: يارسول إن الله تعالى أنزل عليك: { لن تنالوا البر حتى تنفقوا مما تحبون} وإن أحب مالي إلي بيرحاء، وإنها صدقة لله تعالى أرجو برها وذخرها عند الله تعالى، فضعها يا رسول الله حيث أراك الله، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم : " بخٍ! ذلك مال رابح، ذلك مال رابح، وقد سمعت ما قلت، وإني أرى أن تجعلها في الأقربين" فقال أبو طلحة: أفعل يا رسول الله، فقسمها أبو طلحة في أقاربه، وبني عمه. ((متفق عليه)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Talha (roziyallohu anhu) Madinadagi ansorlar ichida xurmozorlardan eng koʻp molga ega kishi edi. Uning eng suyukli mol-mulki masjid roʻparasidagi Bayruho edi. Rasululloh ﷺ unga kirib, undagi xushtaʼm suvdan ichardilar. Anas aytadi: Ushbu {Sevgan narsalaringizdan infoq qilmaguningizcha, hech yaxshilikka (savobga) erisha olmaysiz} (Oli Imron, 92) oyati nozil boʻlganda, Abu Talha Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, Alloh taolo sizga: {Sevgan narsalaringizdan infoq qilmaguningizcha, hech yaxshilikka erisha olmaysiz}, deb nozil qildi. Mening eng suyukli molim Bayruhodir. U Alloh taolo yoʻlida sadaqadir. Uning yaxshiligini va Alloh huzurida zaxira boʻlishini umid qilaman. Uni, ey Allohning Rasuli, Alloh sizga koʻrsatgan joyga sarflang», dedi. Rasululloh ﷺ: «Bah! Bu foydali mol, bu foydali mol! Aytganingni eshitdim. Men uni qarindoshlaringga sarflashingni maʼqul koʻraman», dedilar. Abu Talha: «Shunday qilaman, ey Allohning Rasuli», dedi. Soʻng Abu Talha uni qarindoshlari va amakivachchalari orasida taqsimladi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абу Талҳа (розияллоҳу анҳу) Мадинадаги ансорлар ичида хурмозорлардан энг кўп молга эга киши эди. Унинг энг суюкли мол-мулки масжид рўпарасидаги Байруҳо эди. Расулуллоҳ ﷺ унга кириб, ундаги хуштаъм сувдан ичардилар. Анас айтади: Ушбу {Севган нарсаларингиздан инфоқ қилмагунингизча, ҳеч яхшиликка (савобга) эриша олмайсиз} (Оли Имрон, 92) ояти нозил бўлганда, Абу Талҳа Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, Аллоҳ таоло сизга: {Севган нарсаларингиздан инфоқ қилмагунингизча, ҳеч яхшиликка эриша олмайсиз}, деб нозил қилди. Менинг энг суюкли молим Байруҳодир. У Аллоҳ таоло йўлида садақадир. Унинг яхшилигини ва Аллоҳ ҳузурида захира бўлишини умид қиламан. Уни, эй Аллоҳнинг Расули, Аллоҳ сизга кўрсатган жойга сарфланг», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Баҳ! Бу фойдали мол, бу фойдали мол! Айтганингни эшитдим. Мен уни қариндошларингга сарфлашингни маъқул кўраман», дедилар. Абу Талҳа: «Шундай қиламан, эй Аллоҳнинг Расули», деди. Сўнг Абу Талҳа уни қариндошлари ва амакиваччалари орасида тақсимлади.
- وعن أنس رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: " من أحب أن يبسط له في رزقه، وينسأ له في أثره، فليصل رحمه" ((متفق عليه)).
(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) rivoyat qildi)ki, Rasululloh ﷺ: «Kim rizqi keng qilinishini va umri (asari) uzaytirilishini yaxshi koʻrsa, silayi rahm qilsin» dedilar.(Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) ривоят қилди)ки, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ризқи кенг қилинишини ва умри (асари) узайтирилишини яхши кўрса, силайи раҳм қилсин» дедилар.
- وعنه قال: كان أبو طلحة أكثر الأنصار بالمدينة مالاً من نخل، وكان أحب أمواله إليه بيرحاء، وكانت مستقبلة المسجد، وكان رسول الله صلى الله عليه وسلم يدخلها، ويشرب من ماء فيها طيب، فلما نزلت هذه الآية: {لن تنالوا البر حتى تنفقوا مما تحبون} ((آل عمران: 92)) قام أبو طلحة إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم فقال: يا رسول الله إن الله تبارك وتعالى يقول: {لن تنالوا البر حتى تنفقوا مما تحبون} وإن أحب مالي إلي بيرحاء، وإنها صدقة لله تعالى، وأرجو برها وذخرها عند الله تعالى، فضعها يا رسول الله حيث أراك الله. فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم: "بخ! ذلك مال رابح، وذلك مال رابح! وقد سمعت ما قلت، وإني أرى أن تجعلها في الأقربين" فقال أبو طلحة: أفعل يا رسول الله، فقسمها أبو طلحة في أقاربه وبني عمه. ((متفق عليه)). وسبق بيان ألفاظه في: باب الإنفاق مما يحب.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abu Talha Madinadagi ansorlar ichida xurmozorlardan eng koʻp molga ega kishi edi. Uning eng suyukli mol-mulki masjid roʻparasidagi Bayruho edi. Rasululloh ﷺ unga kirib, undagi xushtaʼm suvdan ichardilar. Ushbu {Sevgan narsalaringizdan infoq qilmaguningizcha, hech yaxshilikka erisha olmaysiz} (Oli Imron, 92) oyati nozil boʻlganda, Abu Talha Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, Alloh tabaraka va taolo: {Sevgan narsalaringizdan infoq qilmaguningizcha, hech yaxshilikka erisha olmaysiz}, deydi. Mening eng suyukli molim Bayruhodir. U Alloh taolo yoʻlida sadaqadir. Uning yaxshiligini va Alloh huzurida zaxira boʻlishini umid qilaman. Uni, ey Allohning Rasuli, Alloh sizga koʻrsatgan joyga sarflang», dedi. Rasululloh ﷺ: «Bah! Bu foydali mol, bu foydali mol! Aytganingni eshitdim. Men uni qarindoshlaringga sarflashingni maʼqul koʻraman», dedilar. Abu Talha: «Shunday qilaman, ey Allohning Rasuli», dedi. Soʻng Abu Talha uni qarindoshlari va amakivachchalari orasida taqsimladi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абу Талҳа Мадинадаги ансорлар ичида хурмозорлардан энг кўп молга эга киши эди. Унинг энг суюкли мол-мулки масжид рўпарасидаги Байруҳо эди. Расулуллоҳ ﷺ унга кириб, ундаги хуштаъм сувдан ичардилар. Ушбу {Севган нарсаларингиздан инфоқ қилмагунингизча, ҳеч яхшиликка эриша олмайсиз} (Оли Имрон, 92) ояти нозил бўлганда, Абу Талҳа Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, Аллоҳ табарака ва таоло: {Севган нарсаларингиздан инфоқ қилмагунингизча, ҳеч яхшиликка эриша олмайсиз}, дейди. Менинг энг суюкли молим Байруҳодир. У Аллоҳ таоло йўлида садақадир. Унинг яхшилигини ва Аллоҳ ҳузурида захира бўлишини умид қиламан. Уни, эй Аллоҳнинг Расули, Аллоҳ сизга кўрсатган жойга сарфланг», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Баҳ! Бу фойдали мол, бу фойдали мол! Айтганингни эшитдим. Мен уни қариндошларингга сарфлашингни маъқул кўраман», дедилар. Абу Талҳа: «Шундай қиламан, эй Аллоҳнинг Расули», деди. Сўнг Абу Талҳа уни қариндошлари ва амакиваччалари орасида тақсимлади.
- وعن أنس بن مالك رضي الله عنه قال: خرجت مع جرير بن عبد الله البجلي رضي الله عنه في سفر، فكان يخدمني فقلت له: لا تفعل، فقال: إني قد رأيت الأنصار تصنع برسول الله صلى الله عليه وسلم شيئًا آليت على نفسي أن لا أصحب أحدًا منهم إلا خدمته. ((متفق عليه)) .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: men Jarir ibn Abdulloh al-Bajaliy bilan bir safarga chiqdim, u menga xizmat qilardi. Men unga: «Bunday qilma», — dedim. U: «Men ansorlarning Rasululloh ﷺ ga bir narsa (xizmat) qilayotganlarini koʻrgan edim, shuning uchun ulardan birortasi bilan birga boʻlsam, unga albatta xizmat qilishga ont ichganman», — dedi. Jarir Anasdan kattaroq edi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: мен Жарир ибн Абдуллоҳ ал-Бажалий билан бир сафарга чиқдим, у менга хизмат қиларди. Мен унга: «Бундай қилма», — дедим. У: «Мен ансорларнинг Расулуллоҳ ﷺ га бир нарса (хизмат) қилаётганларини кўрган эдим, шунинг учун улардан бирортаси билан бирга бўлсам, унга албатта хизмат қилишга онт ичганман», — деди. Жарир Анасдан каттароқ эди.
- وعن أنس رضي الله عنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم :"ما أكرم شاب شيخًا لسنه إلى قيض الله له من يكرمه عند سنه" ((رواه الترمذي وقال: حديث غريب)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qaysi bir yigit bir keksani yoshi uchun hurmat qilsa, albatta Alloh unga ham keksaygan chogʻida uni hurmat qiladigan kishini muyassar etadi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, uni faqat shu shayx Yazid ibn Bayonning hadisidan bilamiz, Abur-Rijol al-Ansoriy esa boshqa (rovi)dir.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қайси бир йигит бир кексани ёши учун ҳурмат қилса, албатта Аллоҳ унга ҳам кексайган чоғида уни ҳурмат қиладиган кишини муяссар этади», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, уни фақат шу шайх Язид ибн Баённинг ҳадисидан биламиз, Абур-Рижол ал-Ансорий эса бошқа (рови)дир.
- وعن أنس رضي الله عنه قال: قال أبو بكر لعمر رضي الله عنهما بعد وفاة رسول الله صلى الله عليه وسلم: انطلق بنا إلى أم أيمن رضي الله عنها نزورها كما كان رسول الله صلى الله عليه وسلم يزورهان فلما انتهيا إليها، بكت، فقالا لها، ما يبكيك أما تعلمين أن ما عند الله خير لرسول الله صلى الله عليه وسلم؟ فقالت: إني لا أبكي إني لا أعلم أن ما عند الله تعالى خير لرسول الله صلى الله عليه وسلم ، ولكن أبكي أن الوحي قد انقطع من السماء، فهيجتهما على البكاء، فجعلا يبكيان معها. ((رواه مسلم)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ vafot etganlaridan keyin Abu Bakr Umarga: «Yur, Umm Aymanning oldiga boraylik, Rasululloh ﷺ uni ziyorat qilib turganlaridek, biz ham uni ziyorat qilaylik», dedi. Uning oldiga yetib borganimizda u yigʻladi. Ikkovi unga: «Nima seni yigʻlatadi? Allohning huzuridagi narsa Rasuli ﷺ uchun (bu dunyodagidan) yaxshiroqdir-ku», dedi. U: «Men Allohning huzuridagi narsa Rasuli ﷺ uchun yaxshiroq ekanini bilmaganimdan yigʻlayotganim yoʻq, balki osmondan (keladigan) vahiy uzilib qolgani uchun yigʻlayapman», dedi. Shunda u ikkovini ham yigʻlatib yubordi va ikkovi u bilan birga yigʻlay boshlashdi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ вафот этганларидан кейин Абу Бакр Умарга: «Юр, Умм Айманнинг олдига борайлик, Расулуллоҳ ﷺ уни зиёрат қилиб турганларидек, биз ҳам уни зиёрат қилайлик», деди. Унинг олдига етиб борганимизда у йиғлади. Иккови унга: «Нима сени йиғлатади? Аллоҳнинг ҳузуридаги нарса Расули ﷺ учун (бу дунёдагидан) яхшироқдир-ку», деди. У: «Мен Аллоҳнинг ҳузуридаги нарса Расули ﷺ учун яхшироқ эканини билмаганимдан йиғлаётганим йўқ, балки осмондан (келадиган) ваҳий узилиб қолгани учун йиғлаяпман», деди. Шунда у икковини ҳам йиғлатиб юборди ва иккови у билан бирга йиғлай бошлашди.
- وعن أنس رضي الله عنه أن أعرابيًا قال لرسول الله صلى الله عليه وسلم : متى الساعة؟ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: ما أعددت لها؟" قال: حب الله ورسوله قال: "أنت مع من أحببت" ((متفق عليه)) وهذا لفظ مسلم. وفي رواية لهما: ما أعددت لها من كثير صوم، ولا صلاة، ولا صدقة ولكني أحب الله ورسوله.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir aʼrobiy (sahroyi arab) Rasululloh ﷺ ga: «Qiyomat qachon boʻladi?» dedi. Rasululloh ﷺ unga: «Sen unga nima tayyorlading?» dedilar. U: «Allohning va Uning rasulining muhabbatini», dedi. (Rasululloh ﷺ): «Sen sevgan kishing bilan birga boʻlasan», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир аъробий (саҳройи араб) Расулуллоҳ ﷺ га: «Қиёмат қачон бўлади?» деди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «Сен унга нима тайёрладинг?» дедилар. У: «Аллоҳнинг ва Унинг расулининг муҳаббатини», деди. (Расулуллоҳ ﷺ): «Сен севган кишинг билан бирга бўласан», дедилар.
- وعن أنس رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: "ثلاث من كن فيه وجد بهن حلاوة الإيمان: أن يكون الله ورسوله أحب إليه مما سواهما، وأن يحب المرء لا يحبه إلا لله، وأن يكره أن يعود في الكفر بعد أن أنقذه الله منه، كما يكره أن يقذف في النار" ((متفق عليه)) .
Anas (roziyallohu anhu)dan, u Paygʻambar ﷺ dan rivoyat qilinadi: «Uch (xislat) borki, kimda ular boʻlsa, ular sababli iymon halovatini topadi: Alloh va Uning Rasuli unga oʻzlaridan boshqa (hamma narsa)dan koʻra mahbubroq (sevimliroq) boʻlishi; bir kishini faqat Alloh uchungina sevishi; va Alloh uni undan (kufrdan) qutqarganidan keyin, oʻzining doʻzaxga tashlanishini yomon koʻrgani kabi, kufrga qaytishni yomon koʻrishidir».Анас (розияллоҳу анҳу)дан, у Пайғамбар ﷺ дан ривоят қилинади: «Уч (хислат) борки, кимда улар бўлса, улар сабабли иймон ҳаловатини топади: Аллоҳ ва Унинг Расули унга ўзларидан бошқа (ҳамма нарса)дан кўра маҳбуброқ (севимлироқ) бўлиши; бир кишини фақат Аллоҳ учунгина севиши; ва Аллоҳ уни ундан (куфрдан) қутқарганидан кейин, ўзининг дўзахга ташланишини ёмон кўргани каби, куфрга қайтишни ёмон кўришидир».
- وعن أنس، رضي الله عنه ، أن رجلاً كان عند النبي، صلى الله عليه وسلم، فمر رجل به، فقال: يا رسول الله إني لأحب هذا، فقال له النبي صلى الله عليه وسلم: "أأعلمته؟" قال: لا : قال: "أعلمه" فلحقه، فقال : إني أحبك في الله، فقال: أحبك الله الذي أحببتني له. ((رواه أبو داود بإسناد صحيح)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Paygʻambar ﷺning huzurlarida edi. Shunda uning yonidan bir kishi oʻtib qoldi-da, (huzurda oʻtirgan kishi): «Yo Rasululloh, men bu kishini sevaman», dedi. Paygʻambar ﷺ unga: «Buni unga bildirdingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot ﷺ: «Unga bildir», dedilar. (Anas) aytadi: U kishiga yetib olib: «Men seni Alloh uchun sevaman», dedi. (Anavi kishi esa): «Meni oʻzi uchun sevganing seni ham sevsin», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларида эди. Шунда унинг ёнидан бир киши ўтиб қолди-да, (ҳузурда ўтирган киши): «Ё Расулуллоҳ, мен бу кишини севаман», деди. Пайғамбар ﷺ унга: «Буни унга билдирдингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот ﷺ: «Унга билдир», дедилар. (Анас) айтади: У кишига етиб олиб: «Мен сени Аллоҳ учун севаман», деди. (Анави киши эса): «Мени ўзи учун севганинг сени ҳам севсин», деди.
- وعن أنس، رضي الله عنه، قال: خطبنا رسول الله، صلى الله عليه وسلم خطبة ما سمعت مثلها قط، فقال: "لو تعلمون ما أعلم لضحكتم قليلاً ولبكيتم كثيراً" فغطى أصحاب رسول الله، صلى الله عليه وسلم وجوههم، ولهم خنين. ((متفق عليه)) . وفي رواية: بلغ رسول الله، صلى الله عليه وسلم عن أصحابه شئ فخطب ، فقال: "عرضت على الجنة والنار، فلم أر كاليوم في الخير والشر، ولو تعلمون ما أعلم لضحكتم قليلا، ولبكيتم كثيراً" فما أتى على أصحاب رسول الله، صلى الله عليه وسلم يوم أشد منه، غطوا رؤوسهم ولهم خنين.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ga ashoblari haqida biror narsa yetib bordi, shunda u zot xutba qilib: «Menga jannat va doʻzax koʻrsatildi, men yaxshilik va yomonlikni bugungidek (aniq) koʻrmaganman. Agar men bilgan narsani sizlar ham bilsangiz edi, oz kular va koʻp yigʻlar edingiz», — dedilar. (Roviy) dedi: Rasululloh ﷺ ning ashoblariga shundan ogʻirroq kun kelmadi. (Roviy) dedi: Ular boshlarini berkitib, ohista yigʻlar edilar. (Roviy) dedi: Soʻng Umar oʻrnidan turib: «Biz Allohni Robb deb, Islomni din deb, Muhammadni Nabiy deb (tan olib) rozi boʻldik», dedi. (Roviy) dedi: Soʻng oʻsha kishi oʻrnidan turib: «Mening otam kim?» dedi. (U zot): «Otang falonchi», — dedilar. Shunda mana bu (oyat) nozil boʻldi: {Ey imon keltirganlar! Sizlarga oshkor qilinsa, sizlarni xafa qiladigan narsalar haqida soʻramanglar} (Moida 101).Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ га ашоблари ҳақида бирор нарса етиб борди, шунда у зот хутба қилиб: «Менга жаннат ва дўзах кўрсатилди, мен яхшилик ва ёмонликни бугунгидек (аниқ) кўрмаганман. Агар мен билган нарсани сизлар ҳам билсангиз эди, оз кулар ва кўп йиғлар эдингиз», — дедилар. (Ровий) деди: Расулуллоҳ ﷺ нинг ашобларига шундан оғирроқ кун келмади. (Ровий) деди: Улар бошларини беркитиб, оҳиста йиғлар эдилар. (Ровий) деди: Сўнг Умар ўрнидан туриб: «Биз Аллоҳни Робб деб, Исломни дин деб, Муҳаммадни Набий деб (тан олиб) рози бўлдик», деди. (Ровий) деди: Сўнг ўша киши ўрнидан туриб: «Менинг отам ким?» деди. (У зот): «Отанг фалончи», — дедилар. Шунда мана бу (оят) нозил бўлди: {Эй имон келтирганлар! Сизларга ошкор қилинса, сизларни хафа қиладиган нарсалар ҳақида сўраманглар} (Моида 101).
- وعن أنس ، رضي الله عنه ، أن النبي صلى الله عليه وسلم، ومعاذ رديفه على الرحل قال: "يا معاذ" قال: لبيك يا رسول الله وسعديك، قال: "يامعاذ" قال :لبيك يا رسول الله وسعديك. قال: "يا معاذ" قال: لبيك يا رسول الله وسعديك ثلاثاً، قال: "ما من عبد يشهد أن لا إله إلا الله ، وأن محمداً عبده ورسوله صدقاً من قلبه إلا حرمه الله على النار" قال: يا رسول الله أفلا أخبر بها الناس فيستبشروا؟ قال: "إذا يتكلوا" فأخبر بها معاذ عند موته تأثما . ((متفق عليه)) .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni Muoz Rasululloh ﷺ bilan birga (ulovda orqalarida) hamroʻh edi. Rasululloh ﷺ: «Ey Muoz ibn Jabal!» — dedilar. Muoz: «Labbayk va saʼdayk, yo Rasululloh!» — dedi. U zot yana: «Ey Muoz!» — dedilar. Muoz uch marta: «Labbayk va saʼdayk, yo Rasululloh!» — dedi. Rasululloh ﷺ: «Allohdan boshqa haq maʼbud yoʻq va Muhammad Uning Rasuli, deb chin dildan guvohlik bergan har bir kishini Alloh doʻzax oʻtidan saqlaydi», — dedilar. Muoz: «Yo Rasululloh, odamlarga buni xabar bermayinmi — xushxabar olsinlar?» — dedi. U zot: «Odamlar buni eshitsa, faqat shunga suyanib (amalni tashlab) qoʻyadilar», — dedilar. Muoz esa (ilmni yashirib) gunohga qolishdan qoʻrqib, bu hadisni vafotidan oldin rivoyat qildi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни Муоз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга (уловда орқаларида) ҳамрўҳ эди. Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Муоз ибн Жабал!» — дедилар. Муоз: «Лаббайк ва саъдайк, ё Расулуллоҳ!» — деди. У зот яна: «Эй Муоз!» — дедилар. Муоз уч марта: «Лаббайк ва саъдайк, ё Расулуллоҳ!» — деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳдан бошқа ҳақ маъбуд йўқ ва Муҳаммад Унинг Расули, деб чин дилдан гувоҳлик берган ҳар бир кишини Аллоҳ дўзах ўтидан сақлайди», — дедилар. Муоз: «Ё Расулуллоҳ, одамларга буни хабар бермайинми — хушхабар олсинлар?» — деди. У зот: «Одамлар буни эшица, фақат шунга суяниб (амални ташлаб) қўядилар», — дедилар. Муоз эса (илмни яшириб) гуноҳга қолишдан қўрқиб, бу ҳадисни вафотидан олдин ривоят қилди.
- وعن أنس، رضي الله عنه ،عن رسول الله، صلى الله عليه وسلم، قال: "إن الكافر إذا عمل حسنة، أطعم بها طعمة من الدنيا، أما المؤمن، فإن الله تعالى يدخر له حسناته في الآخرة، ويعقبه رزقاً في الدنيا على طاعته". وفي رواية: "إن الله لا يظلم مؤمنا حسنة يعطى بها في الدنيا، ويجزى بها في الآخرة، وأما الكافر، فيطعم بحسنات ما عمل لله تعالى، في الدنيا حتى إذا أفضى إلى الآخرة، لم يكن له حسنة يجزى بها" ((رواه مسلم)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Albatta, Alloh moʻminga (qilgan) yaxshiligi sababli zulm qilmaydi: u (yaxshilik) sababli dunyoda (neʼmat) ato etiladi va oxiratda mukofotlanadi. Kofirga kelsak, u dunyoda Alloh uchun qilgan yaxshiliklari sababli (dunyoda neʼmat bilan) taomlantiriladi, hatto oxiratga yetib borganida unga (oʻsha) mukofotlanadigan birorta yaxshilik qolmaydi».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Албатта, Аллоҳ мўминга (қилган) яхшилиги сабабли зулм қилмайди: у (яхшилик) сабабли дунёда (неъмат) ато этилади ва охиратда мукофотланади. Кофирга келсак, у дунёда Аллоҳ учун қилган яхшиликлари сабабли (дунёда неъмат билан) таомлантирилади, ҳатто охиратга етиб борганида унга (ўша) мукофотланадиган бирорта яхшилик қолмайди».
- وعن أنس، رضي الله عنه ، قال: جاء رجل إلى النبي، صلى الله عليه وسلم فقال: يا رسول الله أصبت حداً، فأقمه علي، وحضرت الصلاة، فصلى مع رسول الله، صلى الله عليه وسلم، فلما قضى الصلاة قال : يارسول الله إنى أصبت حداً، فأقم في كتاب الله. قال “هل حضرت معنا الصلاة؟" قال: نعم . قال: قد غفر لك" ((متفق عليه)). ('وقوله اصبت حداً معناه : معصية توجب التعزير، وليس المراد الحد الشرعي الحقيقى كحد الزنا والخمر وغيرهما، فإن هذه الحدود لا تسقط بالصلاة، ولا يجوز للإمام تركها')
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: bir kishi Nabiy ﷺ ning oldilariga kelib: «Yo Rasululloh! Men had (jazoga) sazovor bir (gunoh) qilib qoʻydim, uni menga joriy qiling», — dedi. (Roviy) dedi: Namoz (vaqti) keldi, bas u Rasululloh ﷺ bilan namoz oʻqidi. Namozni ado etgach: «Yo Rasululloh! Men had (jazoga) sazovor bir (gunoh) qilib qoʻydim, men haqimda Allohning Kitobini joriy qiling», — dedi. U zot: «Sen biz bilan namozda hozir boʻldingmi?» — dedilar. U: «Ha», — dedi. U zot: «Sen magʻfirat qilinding», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: бир киши Набий ﷺ нинг олдиларига келиб: «Ё Расулуллоҳ! Мен ҳад (жазога) сазовор бир (гуноҳ) қилиб қўйдим, уни менга жорий қилинг», — деди. (Ровий) деди: Намоз (вақти) келди, бас у Расулуллоҳ ﷺ билан намоз ўқиди. Намозни адо этгач: «Ё Расулуллоҳ! Мен ҳад (жазога) сазовор бир (гуноҳ) қилиб қўйдим, мен ҳақимда Аллоҳнинг Китобини жорий қилинг», — деди. У зот: «Сен биз билан намозда ҳозир бўлдингми?» — дедилар. У: «Ҳа», — деди. У зот: «Сен мағфират қилиндинг», — дедилар.
- وعنه قال: قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: “إن الله ليرضى عن العبد أن يأكل الأكلة، فيحمده عليها، أو يشرب الشربة، فيحمده عليها" ((رواه مسلم)). ((الأكلة” بفتح الهمزة وهي المرة الواحدة من الأكل كالغدوة والعشوة، والله أعلم)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta Alloh bandaning bir luqma taom yeb, uning uchun (Allohga) hamd aytishidan yoki bir qultum (suv) ichib, uning uchun (Allohga) hamd aytishidan rozi boʻladi», — dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта Аллоҳ банданинг бир луқма таом еб, унинг учун (Аллоҳга) ҳамд айтишидан ёки бир қултум (сув) ичиб, унинг учун (Аллоҳга) ҳамд айтишидан рози бўлади», — дедилар.
- وعن أنس ، رضي الله عنه قال:” سمعت رسول الله ، صلى الله عليه وسلم يقول: “قال الله تعالى: يا ابن آدم، إنك ما دعوتني ورجوتني غفرت لك على ما كان منك ولا أبالي، يا أبن آدم، لو بلغت ذنوبك عنان السماء، ثم استغفرتني غفرت لك ، يا ابن آدم، إنك لو أتيتنى بقراب الأرض خطايا، ثم لقيتني لا تشرك به شيئاً، لأتيتك بقرابها مغفرة" ((رواه الترمذي. وقال حديث حسن)).
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning shunday deb aytayotganlarini eshitdim: «Alloh tabaroka va taolo aytdi: ‹Ey Odam farzandi, sen Menga duo qilib, Mendan umid qilib turar ekansan, senda boʻlgan narsalarga qaramay, Men seni magʻfirat qildim va parvo qilmadim. Ey Odam farzandi, agar gunohlaring osmonning bulutlariga yetsa-yu, soʻng Mendan magʻfirat soʻrasang, Men seni magʻfirat qilaman va parvo qilmayman. Ey Odam farzandi, agar yer toʻlasi xatolar bilan Mening huzurimga kelsang, soʻng Menga hech narsani sherik qilmagan holda Menga roʻbaroʻ boʻlsang, Men senga ana shuncha magʻfirat bilan kelaman›.» Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, biz uni faqat shu yoʻldan bilamiz.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деб айтаётганларини эшитдим: «Аллоҳ табарока ва таоло айтди: ‹Эй Одам фарзанди, сен Менга дуо қилиб, Мендан умид қилиб турар экансан, сенда бўлган нарсаларга қарамай, Мен сени мағфират қилдим ва парво қилмадим. Эй Одам фарзанди, агар гуноҳларинг осмоннинг булутларига етса-ю, сўнг Мендан мағфират сўрасанг, Мен сени мағфират қиламан ва парво қилмайман. Эй Одам фарзанди, агар ер тўласи хатолар билан Менинг ҳузуримга келсанг, сўнг Менга ҳеч нарсани шерик қилмаган ҳолда Менга рўбарў бўлсанг, Мен сенга ана шунча мағфират билан келаман›.» Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат шу йўлдан биламиз.