حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، يَقُولُ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، ح.
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ، حَدَّثَنِي قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْسِمُ مَغَانِمَ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ oʻljalarni taqsimlar edilar. Va u hadisni (yuqoridagidek) keltirdi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ўлжаларни тақсимлар эдилар. Ва у ҳадисни (юқоридагидек) келтирди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، - رضى الله عنه - أَنَّهُ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اعْتَزَلَ نِسَاءَهُ شَهْرًا فَخَرَجَ إِلَيْنَا فِي تِسْعٍ وَعِشْرِينَ فَقُلْنَا إِنَّمَا الْيَوْمُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ . فَقَالَ " إِنَّمَا الشَّهْرُ " . وَصَفَّقَ بِيَدَيْهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَحَبَسَ إِصْبَعًا وَاحِدَةً فِي الآخِرَةِ .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir oy davomida ayollaridan ajralib (chetga chiqib) turgan edilar, soʻng yigirma toʻqqizinchi (kun)da bizning oldimizga chiqdilar. Biz: «Bugun atigi yigirma toʻqqiz (kun)dir», dedik. Shunda u zot: «Oy faqat (shunday boʻladi)», dedilar va ikki qoʻllari bilan uch marta urishtirib, oxirgisida bir barmoqlarini ushlab qoldilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир ой давомида аёлларидан ажралиб (четга чиқиб) турган эдилар, сўнг йигирма тўққизинчи (кун)да бизнинг олдимизга чиқдилар. Биз: «Бугун атиги йигирма тўққиз (кун)дир», дедик. Шунда у зот: «Ой фақат (шундай бўлади)», дедилар ва икки қўллари билан уч марта уриштириб, охиргисида бир бармоқларини ушлаб қолдилар.
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الْمَجِيدِ - حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، - رضى الله عنهما - أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ عَامَ الْفَتْحِ إِلَى مَكَّةَ فِي رَمَضَانَ فَصَامَ حَتَّى بَلَغَ كُرَاعَ الْغَمِيمِ فَصَامَ النَّاسُ ثُمَّ دَعَا بِقَدَحٍ مِنْ مَاءٍ فَرَفَعَهُ حَتَّى نَظَرَ النَّاسُ إِلَيْهِ ثُمَّ شَرِبَ فَقِيلَ لَهُ بَعْدَ ذَلِكَ إِنَّ بَعْضَ النَّاسِ قَدْ صَامَ فَقَالَ " أُولَئِكَ الْعُصَاةُ أُولَئِكَ الْعُصَاةُ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Fath yili Ramazonda Makka tomon chiqdilar va Kuroʼul-Gʻamimga yetgunlaricha roʻza tutdilar, odamlar ham roʻza tutdilar. Soʻng bir idish suv soʻradilar va odamlar koʻrishi uchun uni koʻtardilar, keyin ichdilar. Shundan soʻng u zotga: «Baʼzi odamlar roʻzasini davom ettiribdi», deyildi. Shunda u zot: «Anavilar — osiylar, anavilar — osiylardir», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Фатҳ йили Рамазонда Макка томон чиқдилар ва Курўул-Ғамимга етгунларича рўза тутдилар, одамлар ҳам рўза тутдилар. Сўнг бир идиш сув сўрадилар ва одамлар кўриши учун уни кўтардилар, кейин ичдилар. Шундан сўнг у зотга: «Баъзи одамлар рўзасини давом эттирибди», дейилди. Шунда у зот: «Анавилар — осийлар, анавилар — осийлардир», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ جَمِيعًا عَنْ مُحَمَّدِ، بْنِ جَعْفَرٍ - قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، - عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْحَسَنِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، - رضى الله عنهما - قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَرَأَى رَجُلاً قَدِ اجْتَمَعَ النَّاسُ عَلَيْهِ وَقَدْ ظُلِّلَ عَلَيْهِ فَقَالَ " مَا لَهُ " . قَالُوا رَجُلٌ صَائِمٌ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَيْسَ مِنَ الْبِرِّ أَنْ تَصُومُوا فِي السَّفَرِ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir safarda edilar. Bir kishini koʻrdilarki, odamlar uning atrofiga toʻplanib, unga soya qilib turibdi. Shunda u zot: «Bunga nima boʻldi?» deb soʻradilar. Ular: «(Bu) roʻzador kishi», dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Safarda roʻza tutishingiz yaxshilikdan emas», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир сафарда эдилар. Бир кишини кўрдиларки, одамлар унинг атрофига тўпланиб, унга соя қилиб турибди. Шунда у зот: «Бунга нима бўлди?» деб сўрадилар. Улар: «(Бу) рўзадор киши», дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Сафарда рўза тутишингиз яхшиликдан эмас», дедилар.
وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، - رضى الله عنه - قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ لَمْ يَجِدْ نَعْلَيْنِ فَلْيَلْبَسْ خُفَّيْنِ وَمَنْ لَمْ يَجِدْ إِزَارًا فَلْيَلْبَسْ سَرَاوِيلَ " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim oyoq kiyimi topa olmasa, maxsi kiysin; kim belbogʻ (izor) topa olmasa, ishton kiysin», — dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким оёқ кийими топа олмаса, махси кийсин; ким белбоғ (изор) топа олмаса, иштон кийсин», — дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ، مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ، سَعِيدٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، - رضى الله عنهما - فِي حَدِيثِ أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ حِينَ نُفِسَتْ بِذِي الْحُلَيْفَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ أَبَا بَكْرٍ - رضى الله عنه - فَأَمَرَهَا أَنْ تَغْتَسِلَ وَتُهِلَّ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi — Asmo binti Umays Zul-Hulayfada nifosli boʻlgan paytidagi hadisida: Rasululloh ﷺ Abu Bakrga buyurdilar, u esa unga gʻusl qilib, ehrom bogʻlashni amr qildi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади — Асмо бинти Умайс Зул-Ҳулайфада нифосли бўлган пайтидаги ҳадисида: Расулуллоҳ ﷺ Абу Бакрга буюрдилар, у эса унга ғусл қилиб, эҳром боғлашни амр қилди.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، جَمِيعًا عَنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، - قَالَ قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا لَيْثٌ، - عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، - رضى الله عنه - أَنَّهُ قَالَ أَقْبَلْنَا مُهِلِّينَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِحَجٍّ مُفْرَدٍ وَأَقْبَلَتْ عَائِشَةُ - رضى الله عنها - بِعُمْرَةٍ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِسَرِفَ عَرَكَتْ حَتَّى إِذَا قَدِمْنَا طُفْنَا بِالْكَعْبَةِ وَالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَحِلَّ مِنَّا مَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْىٌ - قَالَ - فَقُلْنَا حِلُّ مَاذَا قَالَ " الْحِلُّ كُلُّهُ " . فَوَاقَعْنَا النِّسَاءَ وَتَطَيَّبْنَا بِالطِّيبِ وَلَبِسْنَا ثِيَابَنَا وَلَيْسَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ عَرَفَةَ إِلاَّ أَرْبَعُ لَيَالٍ ثُمَّ أَهْلَلْنَا يَوْمَ التَّرْوِيَةِ ثُمَّ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى عَائِشَةَ - رضى الله عنها - فَوَجَدَهَا تَبْكِي فَقَالَ " مَا شَانُكِ " . قَالَتْ شَانِي أَنِّي قَدْ حِضْتُ وَقَدْ حَلَّ النَّاسُ وَلَمْ أَحْلِلْ وَلَمْ أَطُفْ بِالْبَيْتِ وَالنَّاسُ يَذْهَبُونَ إِلَى الْحَجِّ الآنَ . فَقَالَ " إِنَّ هَذَا أَمْرٌ كَتَبَهُ اللَّهُ عَلَى بَنَاتِ آدَمَ فَاغْتَسِلِي ثُمَّ أَهِلِّي بِالْحَجِّ " . فَفَعَلَتْ وَوَقَفَتِ الْمَوَاقِفَ حَتَّى إِذَا طَهَرَتْ طَافَتْ بِالْكَعْبَةِ وَالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ قَالَ " قَدْ حَلَلْتِ مِنْ حَجِّكِ وَعُمْرَتِكِ جَمِيعًا " . فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَجِدُ فِي نَفْسِي أَنِّي لَمْ أَطُفْ بِالْبَيْتِ حَتَّى حَجَجْتُ . قَالَ " فَاذْهَبْ بِهَا يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ فَأَعْمِرْهَا مِنَ التَّنْعِيمِ " . وَذَلِكَ لَيْلَةَ الْحَصْبَةِ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Biz Rasululloh ﷺ bilan birga ifrod haji uchun ehrom bogʻlab keldik, Oisha esa umraga (ehrom bogʻlab) keldi. Sarifga yetganimizda u (Oisha) hayz koʻrdi. (Makkaga) kelganimizda Kaʼbani va Safo bilan Marvani tavof qildik. Shunda Rasululloh ﷺ bizdan kim bilan qurbonlik (hadyi) boʻlmasa, ehromdan chiqishimizni buyurdilar. Biz: ‹Qanday chiqamiz (qaysi chiqish bilan)?› dedik. (Rasululloh ﷺ): ‹Toʻla ehromdan chiqish bilan›, dedilar. Shunda biz ayollarimizga yaqinlik qildik, atir surtdik va kiyimlarimizni kiydik. Biz bilan Arafot orasida toʻrt kechadan boshqa (vaqt) qolmagan edi. Soʻng Tarviya kuni (yana hajga) ehrom bogʻladik. Soʻng Rasululloh ﷺ Oishaning oldiga kirdilar va uni yigʻlayotgan holida topib: ‹Senga nima boʻldi?› dedilar. U: ‹Holim shuki, men hayz koʻrdim, odamlar ehromdan chiqdilar, men chiqmadim va Baytni tavof qilmadim, odamlar esa hozir hajga ketmoqdalar›, dedi. Shunda (Rasululloh ﷺ): ‹Albatta bu Alloh Odam qizlariga yozib qoʻygan ishdir, sen gʻusl qil, soʻng hajga ehrom bogʻla›, dedilar. U shunday qildi va (haj) marosimlarida turdi. Poklanganida esa Kaʼbani va Safo bilan Marvani tavof qildi. Soʻng (Rasululloh ﷺ): ‹Sen hajing va umrang — hammasidan ehromdan chiqding (toʻla ado etding)›, dedilar. U: ‹Yo Rasululloh! Men ichimda haj qilmagunimcha Baytni tavof qilmaganimni (sezib) qiynalyapman›, dedi. (Rasululloh ﷺ): ‹Ey Abdurahmon! Uni olib borib, Tanʼimdan umra qildirib kel›, dedilar. Bu Hasba kechasi edi.»Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ифрод ҳажи учун эҳром боғлаб келдик, Оиша эса умрага (эҳром боғлаб) келди. Сарифга етганимизда у (Оиша) ҳайз кўрди. (Маккага) келганимизда Каъбани ва Сафо билан Марвани тавоф қилдик. Шунда Расулуллоҳ ﷺ биздан ким билан қурбонлик (ҳадйи) бўлмаса, эҳромдан чиқишимизни буюрдилар. Биз: ‹Қандай чиқамиз (қайси чиқиш билан)?› дедик. (Расулуллоҳ ﷺ): ‹Тўла эҳромдан чиқиш билан›, дедилар. Шунда биз аёлларимизга яқинлик қилдик, атир суртдик ва кийимларимизни кийдик. Биз билан Арафот орасида тўрт кечадан бошқа (вақт) қолмаган эди. Сўнг Тарвия куни (яна ҳажга) эҳром боғладик. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ Оишанинг олдига кирдилар ва уни йиғлаётган ҳолида топиб: ‹Сенга нима бўлди?› дедилар. У: ‹Ҳолим шуки, мен ҳайз кўрдим, одамлар эҳромдан чиқдилар, мен чиқмадим ва Байтни тавоф қилмадим, одамлар эса ҳозир ҳажга кетмоқдалар›, деди. Шунда (Расулуллоҳ ﷺ): ‹Албатта бу Аллоҳ Одам қизларига ёзиб қўйган ишдир, сен ғусл қил, сўнг ҳажга эҳром боғла›, дедилар. У шундай қилди ва (ҳаж) маросимларида турди. Покланганида эса Каъбани ва Сафо билан Марвани тавоф қилди. Сўнг (Расулуллоҳ ﷺ): ‹Сен ҳажинг ва умранг — ҳаммасидан эҳромдан чиқдинг (тўла адо этдинг)›, дедилар. У: ‹Ё Расулуллоҳ! Мен ичимда ҳаж қилмагунимча Байтни тавоф қилмаганимни (сезиб) қийналяпман›, деди. (Расулуллоҳ ﷺ): ‹Эй Абдураҳмон! Уни олиб бориб, Танъимдан умра қилдириб кел›, дедилар. Бу Ҳасба кечаси эди.»
وَحَدَّثَنِي أَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ، حَدَّثَنَا مُعَاذٌ، - يَعْنِي ابْنَ هِشَامٍ - حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ مَطَرٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - فِي حَجَّةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَهَلَّتْ بِعُمْرَةٍ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَى حَدِيثِ اللَّيْثِ وَزَادَ فِي الْحَدِيثِ قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً سَهْلاً إِذَا هَوِيَتِ الشَّىْءَ تَابَعَهَا عَلَيْهِ فَأَرْسَلَهَا مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ فَأَهَلَّتْ بِعُمْرَةٍ مِنَ التَّنْعِيمِ . قَالَ مَطَرٌ قَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ فَكَانَتْ عَائِشَةُ إِذَا حَجَّتْ صَنَعَتْ كَمَا صَنَعَتْ مَعَ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Oisha Nabiy ﷺ ning hajlarida umraga ehrom bogʻladi, deb hadisni Lays hadisi maʼnosida keltirdi va hadisda (shuni) ziyoda qildi: u dedi: «Rasululloh ﷺ moʻmin, koʻngli yumshoq kishi edilar; u (Oisha) bir narsani istasa, unga unda muvofiqlik qilardilar. Shunday qilib uni Abdurahmon ibn Abu Bakr bilan joʻnatdilar va u Tanʼimdan umraga ehrom bogʻladi.» Matar dedi: Abuz-Zubayr dedi: «Oisha haj qilsa, Allohning Nabiysi ﷺ bilan birga qilganidek qilardi.»Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Оиша Набий ﷺ нинг ҳажларида умрага эҳром боғлади, деб ҳадисни Лайс ҳадиси маъносида келтирди ва ҳадисда (шуни) зиёда қилди: у деди: «Расулуллоҳ ﷺ мўмин, кўнгли юмшоқ киши эдилар; у (Оиша) бир нарсани истаса, унга унда мувофиқлик қилардилар. Шундай қилиб уни Абдураҳмон ибн Абу Бакр билан жўнатдилар ва у Танъимдан умрага эҳром боғлади.» Матар деди: Абуз-Зубайр деди: «Оиша ҳаж қилса, Аллоҳнинг Набийси ﷺ билан бирга қилганидек қиларди.»
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، - رضى الله عنه - ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، - رضى الله عنه - قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُهِلِّينَ بِالْحَجِّ مَعَنَا النِّسَاءُ وَالْوِلْدَانُ فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ طُفْنَا بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَقَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْىٌ فَلْيَحْلِلْ " . قَالَ قُلْنَا أَىُّ الْحِلِّ قَالَ " الْحِلُّ كُلُّهُ " . قَالَ فَأَتَيْنَا النِّسَاءَ وَلَبِسْنَا الثِّيَابَ وَمَسِسْنَا الطِّيبَ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ أَهْلَلْنَا بِالْحَجِّ وَكَفَانَا الطَّوَافُ الأَوَّلُ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نَشْتَرِكَ فِي الإِبِلِ وَالْبَقَرِ كُلُّ سَبْعَةٍ مِنَّا فِي بَدَنَةٍ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Biz Rasululloh ﷺ bilan birga hajga ehrom bogʻlab chiqdik, biz bilan ayollar va bolalar (ham) bor edi. Makkaga kelganimizda Baytni va Safo bilan Marvani tavof qildik. Shunda Rasululloh ﷺ bizga: ‹Kim bilan qurbonlik (hadyi) boʻlmasa, ehromdan chiqsin›, dedilar. Biz: ‹Qaysi chiqish?› dedik. (Rasululloh ﷺ): ‹Toʻla ehromdan chiqish›, dedilar. Shunday qilib biz ayollarimizga keldik, kiyimlarimizni kiydik va atir surtdik. Tarviya kuni boʻlganida hajga ehrom bogʻladik. Safo va Marva orasidagi avvalgi tavof bizga kifoya qildi. Soʻng Rasululloh ﷺ bizga tuya va sigirda — har yettoviz bir tuyada (qurbonlikda) sherik boʻlishimizni buyurdilar.»Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ҳажга эҳром боғлаб чиқдик, биз билан аёллар ва болалар (ҳам) бор эди. Маккага келганимизда Байтни ва Сафо билан Марвани тавоф қилдик. Шунда Расулуллоҳ ﷺ бизга: ‹Ким билан қурбонлик (ҳадйи) бўлмаса, эҳромдан чиқсин›, дедилар. Биз: ‹Қайси чиқиш?› дедик. (Расулуллоҳ ﷺ): ‹Тўла эҳромдан чиқиш›, дедилар. Шундай қилиб биз аёлларимизга келдик, кийимларимизни кийдик ва атир суртдик. Тарвия куни бўлганида ҳажга эҳром боғладик. Сафо ва Марва орасидаги аввалги тавоф бизга кифоя қилди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ бизга туя ва сигирда — ҳар еттовиз бир туяда (қурбонликда) шерик бўлишимизни буюрдилар.»
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، - رضى الله عنهما - قَالَ أَمَرَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لَمَّا أَحْلَلْنَا أَنْ نُحْرِمَ إِذَا تَوَجَّهْنَا إِلَى مِنًى . قَالَ فَأَهْلَلْنَا مِنَ الأَبْطَحِ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Biz ehromdan chiqqanimizdan soʻng Nabiy ﷺ bizga Minoga yoʻnalganimizda (yana) ehrom bogʻlashimizni buyurdilar. Shunday qilib biz Abtahdan ehrom bogʻladik.»Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Биз эҳромдан чиққанимиздан сўнг Набий ﷺ бизга Минога йўналганимизда (яна) эҳром боғлашимизни буюрдилар. Шундай қилиб биз Абтаҳдан эҳром боғладик.»
حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، - رضى الله عنهما - قَالَ أَهْلَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْحَجِّ فَلَمَّا قَدِمْنَا مَكَّةَ أَمَرَنَا أَنْ نَحِلَّ وَنَجْعَلَهَا عُمْرَةً فَكَبُرَ ذَلِكَ عَلَيْنَا وَضَاقَتْ بِهِ صُدُورُنَا فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَمَا نَدْرِي أَشَىْءٌ بَلَغَهُ مِنَ السَّمَاءِ أَمْ شَىْءٌ مِنْ قِبَلِ النَّاسِ فَقَالَ " أَيُّهَا النَّاسُ أَحِلُّوا فَلَوْلاَ الْهَدْىُ الَّذِي مَعِي فَعَلْتُ كَمَا فَعَلْتُمْ " . قَالَ فَأَحْلَلْنَا حَتَّى وَطِئْنَا النِّسَاءَ وَفَعَلْنَا مَا يَفْعَلُ الْحَلاَلُ حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَجَعَلْنَا مَكَّةَ بِظَهْرٍ أَهْلَلْنَا بِالْحَجِّ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Biz Rasululloh ﷺ bilan birga hajga ehrom bogʻladik. Makkaga kelganimizda (Rasululloh ﷺ) bizga ehromdan chiqib, uni umra qilishimizni buyurdilar. Bu bizga ogʻir botdi va koʻksimiz tor boʻldi (siqildik). Bu Nabiy ﷺ ga yetdi va biz bilmaymiz — bu unga osmondan yetgan narsami yoki odamlar tomonidan boʻlgan narsami — (Nabiy ﷺ): ‹Ey odamlar! Ehromdan chiqing. Agar men bilan boʻlgan qurbonlik (hadyi) boʻlmaganida, men ham sizlar qilgandek qilardim›, dedilar. (Jobir) dedi: ‹Shunday qilib biz ehromdan chiqdik, hatto ayollarga yaqinlik qildik va ehromdan chiqqan kishi qiladigan ishlarni qildik. Tarviya kuni boʻlganida esa Makkani orqaga olib (qoldirib), hajga ehrom bogʻladik.›»Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ҳажга эҳром боғладик. Маккага келганимизда (Расулуллоҳ ﷺ) бизга эҳромдан чиқиб, уни умра қилишимизни буюрдилар. Бу бизга оғир ботди ва кўксимиз тор бўлди (сиқилдик). Бу Набий ﷺ га етди ва биз билмаймиз — бу унга осмондан етган нарсами ёки одамлар томонидан бўлган нарсами — (Набий ﷺ): ‹Эй одамлар! Эҳромдан чиқинг. Агар мен билан бўлган қурбонлик (ҳадйи) бўлмаганида, мен ҳам сизлар қилгандек қилардим›, дедилар. (Жобир) деди: ‹Шундай қилиб биз эҳромдан чиқдик, ҳатто аёлларга яқинлик қилдик ва эҳромдан чиққан киши қиладиган ишларни қилдик. Тарвия куни бўлганида эса Маккани орқага олиб (қолдириб), ҳажга эҳром боғладик.›»
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرِ بْنِ رِبْعِيٍّ الْقَيْسِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو هِشَامٍ الْمُغِيرَةُ بْنُ سَلَمَةَ، الْمَخْزُومِيُّ عَنْ أَبِي عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، - رضى الله عنهما - قَالَ قَدِمْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُهِلِّينَ بِالْحَجِّ فَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نَجْعَلَهَا عُمْرَةً وَنَحِلَّ - قَالَ - وَكَانَ مَعَهُ الْهَدْىُ فَلَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يَجْعَلَهَا عُمْرَةً .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan haj uchun ihrom bogʻlab (talbiya aytib) keldik. Soʻng Rasululloh ﷺ bizni uni (ihromni) umra qilishimizga va (ihromdan) chiqishimizga buyurdilar. (Roviy) dedi: U zotning ﷺ yonlarida hadiy (qurbonlik) hayvoni bor edi, shuning uchun u zot uni umra qila olmadilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан ҳаж учун иҳром боғлаб (талбия айтиб) келдик. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ бизни уни (иҳромни) умра қилишимизга ва (иҳромдан) чиқишимизга буюрдилар. (Ровий) деди: У зотнинг ﷺ ёнларида ҳадий (қурбонлик) ҳайвони бор эди, шунинг учун у зот уни умра қила олмадилар.
وَحَدَّثَنَا خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ، وَأَبُو الرَّبِيعِ، وَقُتَيْبَةُ، جَمِيعًا عَنْ حَمَّادٍ، - قَالَ خَلَفٌ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، - عَنْ أَيُّوبَ، قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا، يُحَدِّثُ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، - رضى الله عنهما - قَالَ قَدِمْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ نَقُولُ لَبَّيْكَ بِالْحَجِّ . فَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نَجْعَلَهَا عُمْرَةً .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan «Labbayka bil-haj (haj uchun labbayka)» deb aytgan holimizda keldik. Shunda Rasululloh ﷺ bizni uni (ihromni) umra qilishimizga buyurdilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан «Лаббайка бил-ҳаж (ҳаж учун лаббайка)» деб айтган ҳолимизда келдик. Шунда Расулуллоҳ ﷺ бизни уни (иҳромни) умра қилишимизга буюрдилар.
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَابِرٍ، فِي حَدِيثِهِ ذَلِكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " نَحَرْتُ هَا هُنَا وَمِنًى كُلُّهَا مَنْحَرٌ فَانْحَرُوا فِي رِحَالِكُمْ وَوَقَفْتُ هَا هُنَا وَعَرَفَةُ كُلُّهَا مَوْقِفٌ وَوَقَفْتُ هَا هُنَا وَجَمْعٌ كُلُّهَا مَوْقِفٌ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men shu yerda (qurbonlik) soʻydim, Minoning hammasi soʻyish joyidir, bas, oʻz manzillaringizda (qurbonlik) soʻyinglar. Men shu yerda toʻxtadim, Arafaning hammasi toʻxtash joyidir. Men shu yerda toʻxtadim, Jamʼ (Muzdalifa)ning hammasi toʻxtash joyidir», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен шу ерда (қурбонлик) сўйдим, Минонинг ҳаммаси сўйиш жойидир, бас, ўз манзилларингизда (қурбонлик) сўйинглар. Мен шу ерда тўхтадим, Арафанинг ҳаммаси тўхташ жойидир. Мен шу ерда тўхтадим, Жамъ (Муздалифа)нинг ҳаммаси тўхташ жойидир», дедилар.
وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ، مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، - رضى الله عنهما - أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا قَدِمَ مَكَّةَ أَتَى الْحَجَرَ فَاسْتَلَمَهُ ثُمَّ مَشَى عَلَى يَمِينِهِ فَرَمَلَ ثَلاَثًا وَمَشَى أَرْبَعًا .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Makkaga kelganlarida, Hajar(ul-asvad)ga kelib, uni siladilar, soʻng uning oʻng tomonidan yurib, uch (aylanishda) yelka silkitib yugurdilar va toʻrt (aylanishda) yurdilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Маккага келганларида, Ҳажар(ул-асвад)га келиб, уни силадилар, сўнг унинг ўнг томонидан юриб, уч (айланишда) елка силкитиб югурдилар ва тўрт (айланишда) юрдилар.
وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ بْنِ قَعْنَبٍ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ - رضى الله عنهما - أَنَّهُ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَمَلَ مِنَ الْحَجَرِ الأَسْوَدِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيْهِ ثَلاَثَةَ أَطْوَافٍ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Hajarul-asvaddan boshlab to unga (yana) yetib kelguncha uch aylanishda yengil yugurib (raml qilib) yurganlarini koʻrdim.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Ҳажарул-асваддан бошлаб то унга (яна) етиб келгунча уч айланишда енгил югуриб (рамл қилиб) юрганларини кўрдим.
وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مَالِكٌ، وَابْنُ، جُرَيْجٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَمَلَ الثَّلاَثَةَ أَطْوَافٍ مِنَ الْحَجَرِ إِلَى الْحَجَرِ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ (Hajarul-asvad) toshdan toshgacha uch aylanishda yengil yugurib (raml qilib) yurdilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ (Ҳажарул-асвад) тошдан тошгача уч айланишда енгил югуриб (рамл қилиб) юрдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ أَبِي، الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ، قَالَ طَافَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْبَيْتِ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ عَلَى رَاحِلَتِهِ يَسْتَلِمُ الْحَجَرَ بِمِحْجَنِهِ لأَنْ يَرَاهُ النَّاسُ وَلِيُشْرِفَ وَلِيَسْأَلُوهُ فَإِنَّ النَّاسَ غَشُوهُ.
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ Vidoʼ (Vidolashuv) hajjida Baytni rohilalari (minadigan tuyalari) ustida tavof qilib, Hajar (qora tosh)ni mihjanlari (egri tayoqlari) bilan istilom qildilar. Buni odamlar u zotni koʻrishlari, u zot baland (koʻzga koʻrinarli) boʻlishlari va odamlar u zotdan (savol) soʻrashlari uchun (qildilar), chunki odamlar u zotning atroflarini oʻrab olgan edilar», dedi.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ Видў (Видолашув) ҳажжида Байтни роҳилалари (минадиган туялари) устида тавоф қилиб, Ҳажар (қора тош)ни миҳжанлари (эгри таёқлари) билан истилом қилдилар. Буни одамлар у зотни кўришлари, у зот баланд (кўзга кўринарли) бўлишлари ва одамлар у зотдан (савол) сўрашлари учун (қилдилар), чунки одамлар у зотнинг атрофларини ўраб олган эдилар», деди.
وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ بَكْرٍ - قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ طَافَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ عَلَى رَاحِلَتِهِ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ لِيَرَاهُ النَّاسُ وَلِيُشْرِفَ وَلِيَسْأَلُوهُ فَإِنَّ النَّاسَ غَشُوهُ . وَلَمْ يَذْكُرِ ابْنُ خَشْرَمٍ وَلِيَسْأَلُوهُ فَقَطْ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Vidoʼ hajjida tuyasi ustida Baytni hamda Safo bilan Marvani tavof qildilar — odamlar u zotni koʻrishlari, u zot baland boʻlib koʻrinishlari va undan (savol) soʻrashlari uchun, chunki odamlar u zotni qurshab olgan edilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Видў ҳажжида туяси устида Байтни ҳамда Сафо билан Марвани тавоф қилдилар — одамлар у зотни кўришлари, у зот баланд бўлиб кўринишлари ва ундан (савол) сўрашлари учун, чунки одамлар у зотни қуршаб олган эдилар.
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ لَمْ يَطُفِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَلاَ أَصْحَابُهُ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ إِلاَّ طَوَافًا وَاحِدًا .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ham, sahobalari ham Safo bilan Marva orasini bir martagina tavof (saʼy) qildilar, xolos.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ҳам, саҳобалари ҳам Сафо билан Марва орасини бир мартагина тавоф (саъй) қилдилар, холос.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَعَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، جَمِيعًا عَنْ عِيسَى بْنِ يُونُسَ، - قَالَ ابْنُ خَشْرَمٍ أَخْبَرَنَا عِيسَى، - عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا، يَقُولُ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَرْمِي عَلَى رَاحِلَتِهِ يَوْمَ النَّحْرِ وَيَقُولُ " لِتَأْخُذُوا مَنَاسِكَكُمْ فَإِنِّي لاَ أَدْرِي لَعَلِّي لاَ أَحُجُّ بَعْدَ حَجَّتِي هَذِهِ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ ni qurbonlik kunida (nahr kunida) ulovi ustida tosh otayotganlarini va: «Hajning amallarini (ibodatlarini) mendan oʻrganib olinglar, chunki men shu hajimdan keyin yana haj qila olamanmi-yoʻqmi, bilmayman», deyayotganlarini koʻrdim.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ ни қурбонлик кунида (наҳр кунида) улови устида тош отаётганларини ва: «Ҳажнинг амалларини (ибодатларини) мендан ўрганиб олинглар, чунки мен шу ҳажимдан кейин яна ҳаж қила оламанми-йўқми, билмайман», деяётганларини кўрдим.
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالَ ابْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَمَى الْجَمْرَةَ بِمِثْلِ حَصَى الْخَذْفِ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ ni jamrani xazf toshchalari (barmoq bilan otiladigan mayda toshchalar) kabi toshlar bilan toshboʻron qilayotganlarini koʻrdim.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ ни жамрани хазф тошчалари (бармоқ билан отиладиган майда тошчалар) каби тошлар билан тошбўрон қилаётганларини кўрдим.
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، وَابْنُ، إِدْرِيسَ عَنِ ابْنِ، جُرَيْجٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ رَمَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْجَمْرَةَ يَوْمَ النَّحْرِ ضُحًى وَأَمَّا بَعْدُ فَإِذَا زَالَتِ الشَّمْسُ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ qurbonlik kuni (nahr kunida) jamrani choshgoh vaqtida toshboʻron qildilar, undan keyingi (kunlarda) esa quyosh ogʻgach (toshboʻron qildilar).Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қурбонлик куни (наҳр кунида) жамрани чошгоҳ вақтида тошбўрон қилдилар, ундан кейинги (кунларда) эса қуёш оғгач (тошбўрон қилдилар).
وَحَدَّثَنَاهُ عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، أَخْبَرَنَا عِيسَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم . بِمِثْلِهِ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ...» — xuddi shu (yuqoridagi hadis) kabi rivoyat qilingan.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Набий ﷺ...» — худди шу (юқоридаги ҳадис) каби ривоят қилинган.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ نَحَرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ الْبَدَنَةَ عَنْ سَبْعَةٍ وَالْبَقَرَةَ عَنْ سَبْعَةٍ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz Hudaybiya yili Rasululloh ﷺ bilan birga bitta tuyani yetti kishi nomidan va bitta sigirni yetti kishi nomidan qurbonlik soʻydik.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Биз Ҳудайбия йили Расулуллоҳ ﷺ билан бирга битта туяни етти киши номидан ва битта сигирни етти киши номидан қурбонлик сўйдик.
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، ح.
وَحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُهِلِّينَ بِالْحَجِّ فَأَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ نَشْتَرِكَ فِي الإِبِلِ وَالْبَقَرِ كُلُّ سَبْعَةٍ مِنَّا فِي بَدَنَةٍ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga haj uchun ihrom bogʻlab (talbiya aytib) chiqdik. Rasululloh ﷺ bizga har yettovimiz bitta tuya va bitta sigirda sherik boʻlishimizni buyurdilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ҳаж учун иҳром боғлаб (талбия айтиб) чиқдик. Расулуллоҳ ﷺ бизга ҳар еттовимиз битта туя ва битта сигирда шерик бўлишимизни буюрдилар.
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا عَزْرَةُ بْنُ ثَابِتٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَجَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَنَحَرْنَا الْبَعِيرَ عَنْ سَبْعَةٍ وَالْبَقَرَةَ عَنْ سَبْعَةٍ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga haj qildik. Bitta tuyani yetti kishi nomidan va bitta sigirni yetti kishi nomidan qurbonlik soʻydik.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга ҳаж қилдик. Битта туяни етти киши номидан ва битта сигирни етти киши номидан қурбонлик сўйдик.
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ اشْتَرَكْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ كُلُّ سَبْعَةٍ فِي بَدَنَةٍ فَقَالَ رَجُلٌ لِجَابِرٍ أَيُشْتَرَكُ فِي الْبَدَنَةِ مَا يُشْتَرَكُ فِي الْجَزُورِ قَالَ مَا هِيَ إِلاَّ مِنَ الْبُدْنِ . وَحَضَرَ جَابِرٌ الْحُدَيْبِيَةَ قَالَ نَحَرْنَا يَوْمَئِذٍ سَبْعِينَ بَدَنَةً اشْتَرَكْنَا كُلُّ سَبْعَةٍ فِي بَدَنَةٍ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz Nabiy ﷺ bilan birga hajda va umrada qurbonlikka sherik boʻldik — har yetti kishi bitta tuyada. Bir kishi Jobirga: «Tuyada ham sigirda (al-jazur) sherik boʻlinganidek sherik boʻlinaveradimi?» — dedi. U: «U (al-jazur) ham tuyalar (al-budn) jumlasidandir», — dedi. Jobir Hudaybiyada hozir boʻlgan edi. U dedi: «Biz oʻsha kuni yetmishta tuyani soʻydik, har yetti kishi bitta tuyada sherik boʻldik».Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Биз Набий ﷺ билан бирга ҳажда ва умрада қурбонликка шерик бўлдик — ҳар етти киши битта туяда. Бир киши Жобирга: «Туяда ҳам сигирда (ал-жазур) шерик бўлинганидек шерик бўлинаверадими?» — деди. У: «У (ал-жазур) ҳам туялар (ал-будн) жумласидандир», — деди. Жобир Ҳудайбияда ҳозир бўлган эди. У деди: «Биз ўша куни етмишта туяни сўйдик, ҳар етти киши битта туяда шерик бўлдик».
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّاءَ بْنِ أَبِي زَائِدَةَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ ذَبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ عَائِشَةَ بَقَرَةً يَوْمَ النَّحْرِ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ nahr kuni Oisha tomonidan bir sigir soʻydilar».Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ наҳр куни Оиша томонидан бир сигир сўйдилар».
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، ح وَحَدَّثَنِي سَعِيدُ، بْنُ يَحْيَى الأُمَوِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ، اللَّهِ يَقُولُ نَحَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ نِسَائِهِ . وَفِي حَدِيثِ ابْنِ بَكْرٍ عَنْ عَائِشَةَ بَقَرَةً فِي حَجَّتِهِ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ oʻz ayollari tomonidan (qurbonlik) soʻydilar». Ibn Bakrning hadisida esa: «hajlarida Oisha tomonidan bir sigir (soʻydilar)», deyilgan.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ ўз аёллари томонидан (қурбонлик) сўйдилар». Ибн Бакрнинг ҳадисида эса: «ҳажларида Оиша томонидан бир сигир (сўйдилар)», дейилган.
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، سُئِلَ عَنْ رُكُوبِ الْهَدْىِ، فَقَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " ارْكَبْهَا بِالْمَعْرُوفِ إِذَا أُلْجِئْتَ إِلَيْهَا حَتَّى تَجِدَ ظَهْرًا " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: undan hadiyga (qurbonlik hayvoniga) minish haqida soʻralganda u: «Men Nabiy ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim: ‹Unga zarurating tushganda, boshqa ulov topguningga qadar yaxshilik (meʼyor) bilan unga min›», dedi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: ундан ҳадийга (қурбонлик ҳайвонига) миниш ҳақида сўралганда у: «Мен Набий ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим: ‹Унга заруратинг тушганда, бошқа улов топгунингга қадар яхшилик (меъёр) билан унга мин›», деди.
حَدَّثَنِي سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَعْيَنَ، حَدَّثَنَا مَعْقِلٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَحِلُّ لأَحَدِكُمْ أَنْ يَحْمِلَ بِمَكَّةَ السِّلاَحَ" .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ning: «Sizlardan birortangizga Makkada qurol koʻtarib yurish halol emas», — deb aytayotganlarini eshitdim.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ нинг: «Сизлардан бирортангизга Маккада қурол кўтариб юриш ҳалол эмас», — деб айтаётганларини эшитдим.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ الثَّقَفِيُّ، قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ، قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمَّارٍ الدُّهْنِيُّ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ مَكَّةَ - وَقَالَ قُتَيْبَةُ دَخَلَ يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ - وَعَلَيْهِ عِمَامَةٌ سَوْدَاءُ بِغَيْرِ إِحْرَامٍ . وَفِي رِوَايَةِ قُتَيْبَةَ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ .
Jobir ibn Abdulloh al-Ansoriy (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Makkaga — bir rivoyatda: «Makka fathi kuni kirdilar» — boshlarida qora salla (oʻragan) holda, ehromsiz kirdilar.Жобир ибн Абдуллоҳ ал-Ансорий (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Маккага — бир ривоятда: «Макка фатҳи куни кирдилар» — бошларида қора салла (ўраган) ҳолда, эҳромсиз кирдилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَكِيمٍ الأَوْدِيُّ، أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ، عَنْ عَمَّارٍ الدُّهْنِيِّ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ وَعَلَيْهِ عِمَامَةٌ سَوْدَاءُ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Makka fathi kuni boshlarida qora salla (oʻragan) holda kirdilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Макка фатҳи куни бошларида қора салла (ўраган) ҳолда кирдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَمْرٌو النَّاقِدُ، كِلاَهُمَا عَنْ أَبِي أَحْمَدَ، - قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَسْدِيُّ، - حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ إِبْرَاهِيمَ حَرَّمَ مَكَّةَ وَإِنِّي حَرَّمْتُ الْمَدِينَةَ مَا بَيْنَ لاَبَتَيْهَا لاَ يُقْطَعُ عِضَاهُهَا وَلاَ يُصَادُ صَيْدُهَا " .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Albatta, Ibrohim Makkani harom (muqaddas) qildi, men esa Madinani — uning ikki qora toshlogʻi orasidagi joyni harom (muqaddas) qildim. Uning tikanli daraxti kesilmaydi va uning ovi ovlanmaydi», dedilar.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Албатта, Иброҳим Маккани ҳаром (муқаддас) қилди, мен эса Мадинани — унинг икки қора тошлоғи орасидаги жойни ҳаром (муқаддас) қилдим. Унинг тиканли дарахти кесилмайди ва унинг ови овланмайди», дедилар.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرِ، بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ أَعْرَابِيًّا، بَايَعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَصَابَ الأَعْرَابِيَّ وَعَكٌ بِالْمَدِينَةِ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَقِلْنِي بَيْعَتِي . فَأَبَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ جَاءَهُ فَقَالَ أَقِلْنِي بَيْعَتِي . فَأَبَى ثُمَّ جَاءَهُ فَقَالَ أَقِلْنِي بَيْعَتِي . فَأَبَى فَخَرَجَ الأَعْرَابِيُّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا الْمَدِينَةُ كَالْكِيرِ تَنْفِي خَبَثَهَا وَيَنْصَعُ طَيِّبُهَا " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: bir aʼrobiy (sahroyi arab) Rasululloh ﷺ ga (Islom uchun) bayʼat berdi. Soʻng aʼrobiyni Madinada isitma tutdi. Shunda u Nabiy ﷺ ning oldiga kelib: «Yo Muhammad, bayʼatimni bekor qiling», dedi. Ammo Rasululloh ﷺ (buni) rad etdilar. Soʻng yana u zotning oldiga kelib: «Bayʼatimni bekor qiling», dedi. (Rasululloh ﷺ) yana rad etdilar. Soʻng yana kelib: «Bayʼatimni bekor qiling», dedi. (Rasululloh ﷺ) yana rad etdilar. Soʻng aʼrobiy (Madinadan) chiqib ketdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta, Madina xuddi bosqonga (temirchi koʻrigiga) oʻxshaydi, u oʻzining iflosligini ketkazadi va yaxshisini (sofini) tiniqlashtiradi», dedilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: бир аъробий (саҳройи араб) Расулуллоҳ ﷺ га (Ислом учун) байъат берди. Сўнг аъробийни Мадинада иситма тутди. Шунда у Набий ﷺ нинг олдига келиб: «Ё Муҳаммад, байъатимни бекор қилинг», деди. Аммо Расулуллоҳ ﷺ (буни) рад этдилар. Сўнг яна у зотнинг олдига келиб: «Байъатимни бекор қилинг», деди. (Расулуллоҳ ﷺ) яна рад этдилар. Сўнг яна келиб: «Байъатимни бекор қилинг», деди. (Расулуллоҳ ﷺ) яна рад этдилар. Сўнг аъробий (Мадинадан) чиқиб кетди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Мадина худди босқонга (темирчи кўригига) ўхшайди, у ўзининг ифлослигини кетказади ва яхшисини (софини) тиниқлаштиради», дедилар.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى امْرَأَةً فَأَتَى امْرَأَتَهُ زَيْنَبَ وَهْىَ تَمْعَسُ مَنِيئَةً لَهَا فَقَضَى حَاجَتَهُ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ " إِنَّ الْمَرْأَةَ تُقْبِلُ فِي صُورَةِ شَيْطَانٍ وَتُدْبِرُ فِي صُورَةِ شَيْطَانٍ فَإِذَا أَبْصَرَ أَحَدُكُمُ امْرَأَةً فَلْيَأْتِ أَهْلَهُ فَإِنَّ ذَلِكَ يَرُدُّ مَا فِي نَفْسِهِ " .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir ayolni koʻrib qoldilar-da, xotinlari Zaynabning oldiga keldilar — u oʻsha payt teri oshlab (ishqab) turgan edi —, soʻng (xotinlari bilan) hojatlarini ado etdilar. Keyin ashoblarining oldiga chiqib, dedilar: «Albatta, ayol shayton suratida (koʻrinishida) keladi va shayton suratida ketadi. Bas, biringiz bir ayolni koʻrib qolsa, ahli (xotini)ning oldiga borsin. Zero, bu uning koʻnglidagi narsani (shahvatni) qaytaradi».Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир аёлни кўриб қолдилар-да, хотинлари Зайнабнинг олдига келдилар — у ўша пайт тери ошлаб (ишқаб) турган эди —, сўнг (хотинлари билан) ҳожатларини адо этдилар. Кейин ашобларининг олдига чиқиб, дедилар: «Албатта, аёл шайтон суратида (кўринишида) келади ва шайтон суратида кетади. Бас, бирингиз бир аёлни кўриб қолса, аҳли (хотини)нинг олдига борсин. Зеро, бу унинг кўнглидаги нарсани (шаҳватни) қайтаради».
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا حَرْبُ بْنُ أَبِي، الْعَالِيَةِ حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَأَى امْرَأَةً . فَذَكَرَ بِمِثْلِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَأَتَى امْرَأَتَهُ زَيْنَبَ وَهْىَ تَمْعَسُ مَنِيئَةً . وَلَمْ يَذْكُرْ تُدْبِرُ فِي صُورَةِ شَيْطَانٍ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir ayolni koʻrib qoldilar. Soʻng u (rovi) shuningdek (yuqoridagi kabi) zikr qildi, faqat u: «Xotinlari Zaynabning oldiga keldilar — u teri oshlab turgan edi» dedi va «shayton suratida ketadi» (jumlasini) zikr qilmadi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир аёлни кўриб қолдилар. Сўнг у (рови) шунингдек (юқоридаги каби) зикр қилди, фақат у: «Хотинлари Зайнабнинг олдига келдилар — у тери ошлаб турган эди» деди ва «шайтон суратида кетади» (жумласини) зикр қилмади.
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ كُنَّا نَسْتَمْتِعُ بِالْقُبْضَةِ مِنَ التَّمْرِ وَالدَّقِيقِ الأَيَّامَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ حَتَّى نَهَى عَنْهُ عُمَرُ فِي شَأْنِ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Biz Rasululloh ﷺ zamonida va Abu Bakr (zamonida) bir hovuch xurmo yoki un (mahr berib) bir necha kun (ayollardan) mutʼa qilib bahramand boʻlar edik, toki Umar Amr ibn Hurays ishida uni man qilguniga qadar».Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Биз Расулуллоҳ ﷺ замонида ва Абу Бакр (замонида) бир ҳовуч хурмо ёки ун (маҳр бериб) бир неча кун (аёллардан) мутъа қилиб баҳраманд бўлар эдик, токи Умар Амр ибн Ҳурайс ишида уни ман қилгунига қадар».
وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ ح وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الشِّغَارِ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shigʻordan qaytardilar.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шиғордан қайтардилар.