وَعَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ: سَأَلْنَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مسعودٍ عَنْ هَذِهِ الْآيَةِ: (وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ ربِّهم يُرزقون) الْآيَةَ قَالَ: إِنَّا قَدْ سَأَلْنَا عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ: " أَرْوَاحُهُمْ فِي أَجْوَافِ طَيْرٍ خُضْرٍ لَهَا قَنَادِيلُ مُعَلَّقَةٌ بِالْعَرْشِ تَسْرَحُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ شَاءَتْ ثُمَّ تَأْوِي إِلَى تِلْكَ الْقَنَادِيلِ فَاطَّلَعَ إِلَيْهِمْ رَبُّهُمُ اطِّلَاعَةً فَقَالَ: هَلْ تَشْتَهُونَ شَيْئًا؟ قَالُوا: أَيَّ شَيْءٍ نَشْتَهِي وَنَحْنُ نَسْرَحُ مِنَ الْجنَّة حيثُ شِئْنَا ففعلَ ذلكَ بهِمْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَلَمَّا رَأَوْا أَنَّهُمْ لَنْ يُتْرَكُوا مِنْ أَنْ يَسْأَلُوا قَالُوا: يَا رَبُّ نُرِيدُ أَنْ تُرَدَّ أَرْوَاحُنَا فِي أَجْسَادِنَا حَتَّى نُقْتَلَ فِي سبيلِكَ مرَّةً أُخرى فَلَمَّا رَأَى أَنْ لَيْسَ لَهُمْ حَاجَةٌ تُرِكُوا ". رَوَاهُ مُسلم
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz Abdullohdan (ibn Masʼuddan) ushbu oyat haqida soʻradik: {Alloh yoʻlida oʻldirilganlarni oʻliklar deb hisoblamang, balki ular Robbilari huzurida tirikdirlar, rizqlanurlar} (Oli Imron 169). U dedi: «Albatta, biz buni soʻragan edik, shunda u zot (Rasululloh ﷺ): ‹Ularning ruhlari yashil qushlarning ichida boʻlib, ularning Arshga osilgan qandillari (uyalari) bordir; ular jannatdan xohlagan joyida yayrab yurishadi, soʻng oʻsha qandillarga qaytib joylashadilar. Robbilari ularga bir nazar solib: «Biror narsani xohlaysizlarmi?» — dedi. Ular: «Biz jannatdan xohlagan joyimizda yayrab yurganimiz holda yana qanday narsani xohlaymiz?» — deyishdi. Robbilari ularga buni uch marta (takror) qildi. Ular soʻralishdan qoʻyilmasliklarini koʻrgach: «Ey Robbimiz, biz Sening yoʻlingda yana bir bor oʻldirilishimiz uchun ruhlarimizni jasadlarimizga qaytarishingni istaymiz», — deyishdi. (Alloh) ularning (boshqa) hojati yoʻqligini koʻrgach, ular (oʻz halovatlarida) qoldirildilar›, — dedilar», dedi.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз Абдуллоҳдан (ибн Масъуддан) ушбу оят ҳақида сўрадик: {Аллоҳ йўлида ўлдирилганларни ўликлар деб ҳисобламанг, балки улар Роббилари ҳузурида тирикдирлар, ризқланурлар} (Оли Имрон 169). У деди: «Албатта, биз буни сўраган эдик, шунда у зот (Расулуллоҳ ﷺ): ‹Уларнинг руҳлари яшил қушларнинг ичида бўлиб, уларнинг Аршга осилган қандиллари (уялари) бордир; улар жаннатдан хоҳлаган жойида яйраб юришади, сўнг ўша қандилларга қайтиб жойлашадилар. Роббилари уларга бир назар солиб: «Бирор нарсани хоҳлайсизларми?» — деди. Улар: «Биз жаннатдан хоҳлаган жойимизда яйраб юрганимиз ҳолда яна қандай нарсани хоҳлаймиз?» — дейишди. Роббилари уларга буни уч марта (такрор) қилди. Улар сўралишдан қўйилмасликларини кўргач: «Эй Роббимиз, биз Сенинг йўлингда яна бир бор ўлдирилишимиз учун руҳларимизни жасадларимизга қайтаришингни истаймиз», — дейишди. (Аллоҳ) уларнинг (бошқа) ҳожати йўқлигини кўргач, улар (ўз ҳаловатларида) қолдирилдилар›, — дедилар», деди.