Maymuna bint al-Horis al-Hiloliya

حَدَّثَنَا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ، عَنْ خَالَتِهِ، مَيْمُونَةَ قَالَتْ وَضَعْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم غُسْلاً يَغْتَسِلُ بِهِ مِنَ الْجَنَابَةِ فَأَكْفَأَ الإِنَاءَ عَلَى يَدِهِ الْيُمْنَى فَغَسَلَهَا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا ثُمَّ صَبَّ عَلَى فَرْجِهِ فَغَسَلَ فَرْجَهُ بِشِمَالِهِ ثُمَّ ضَرَبَ بِيَدِهِ الأَرْضَ فَغَسَلَهَا ثُمَّ تَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ وَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ ثُمَّ صَبَّ عَلَى رَأْسِهِ وَجَسَدِهِ ثُمَّ تَنَحَّى نَاحِيَةً فَغَسَلَ رِجْلَيْهِ فَنَاوَلْتُهُ الْمِنْدِيلَ فَلَمْ يَأْخُذْهُ وَجَعَلَ يَنْفُضُ الْمَاءَ عَنْ جَسَدِهِ ‏.‏ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لإِبْرَاهِيمَ فَقَالَ كَانُوا لاَ يَرَوْنَ بِالْمِنْدِيلِ بَأْسًا وَلَكِنْ كَانُوا يَكْرَهُونَ الْعَادَةَ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ مُسَدَّدٌ فَقُلْتُ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ دَاوُدَ كَانُوا يَكْرَهُونَهُ لِلْعَادَةِ فَقَالَ هَكَذَا هُوَ وَلَكِنْ وَجَدْتُهُ فِي كِتَابِي هَكَذَا ‏.‏

Maymuna (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ uchun janobatdan gʻusl qiladigan (suv) qoʻydim. U zot idishni oʻng qoʻllariga agʻdarib, uni ikki yoki uch marta yuvdilar; soʻng avratlariga (suv) quyib, avratlarini chap qoʻllari bilan yuvdilar; soʻng qoʻllarini yerga urib, uni (yuvib) tozaladilar; soʻng ogʻizlarini chayib, burunlariga suv tortdilar va yuzlari hamda qoʻllarini yuvdilar; soʻng boshlari va badanlariga (suv) quydilar; soʻng bir chetga surilib, oyoqlarini yuvdilar. Men u zotga sochiq (mato) uzatdim, ammo uni olmadilar va badanlaridagi suvni qoqib (silkib) tashlay boshladilar. Men buni Ibrohimga aytdim; u: «Ular (sahobalar) sochiq (ishlatish)da zarar koʻrishmasdi, lekin uni odat (qilib olish)ni yoqtirishmasdi», — dedi. Abu Dovud aytdi: Musaddad: «Men Abdulloh ibn Dovudga: ‹Ular buni odat (qilib olish) uchun yomon koʻrishganmi?› — dedim. U: ‹Shundaydir; lekin men uni kitobimda shunday topdim›, — dedi», — dedi.Маймуна (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Пайғамбар ﷺ учун жанобатдан ғусл қиладиган (сув) қўйдим. У зот идишни ўнг қўлларига ағдариб, уни икки ёки уч марта ювдилар; сўнг авратларига (сув) қуйиб, авратларини чап қўллари билан ювдилар; сўнг қўлларини ерга уриб, уни (ювиб) тозаладилар; сўнг оғизларини чайиб, бурунларига сув тортдилар ва юзлари ҳамда қўлларини ювдилар; сўнг бошлари ва баданларига (сув) қуйдилар; сўнг бир четга сурилиб, оёқларини ювдилар. Мен у зотга сочиқ (мато) узатдим, аммо уни олмадилар ва баданларидаги сувни қоқиб (силкиб) ташлай бошладилар. Мен буни Иброҳимга айтдим; у: «Улар (саҳобалар) сочиқ (ишлатиш)да зарар кўришмасди, лекин уни одат (қилиб олиш)ни ёқтиришмасди», — деди. Абу Довуд айтди: Мусаддад: «Мен Абдуллоҳ ибн Довудга: ‹Улар буни одат (қилиб олиш) учун ёмон кўришганми?› — дедим. У: ‹Шундайдир; лекин мен уни китобимда шундай топдим›, — деди», — деди.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ الرَّمْلِيُّ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حَبِيبٍ، مَوْلَى عُرْوَةَ عَنْ نُدْبَةَ، مَوْلاَةِ مَيْمُونَةَ عَنْ مَيْمُونَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُبَاشِرُ الْمَرْأَةَ مِنْ نِسَائِهِ وَهِيَ حَائِضٌ إِذَا كَانَ عَلَيْهَا إِزَارٌ إِلَى أَنْصَافِ الْفَخِذَيْنِ أَوِ الرُّكْبَتَيْنِ تَحْتَجِزُ بِهِ ‏.‏

Maymuna (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ayollaridan birortasi bilan — u hayzli boʻlsa-da — agar uning ustida sonlarning oʻrtasigacha yoki tizzalargacha (yetadigan) izor (belbogʻ) boʻlsa, (uni) yopinib turgan holda, badaniy yaqinlik (mubosharat) qilar edilar.Маймуна (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ аёлларидан бирортаси билан — у ҳайзли бўлса-да — агар унинг устида сонларнинг ўртасигача ёки тиззаларгача (етадиган) изор (белбоғ) бўлса, (уни) ёпиниб турган ҳолда, баданий яқинлик (мубошарат) қилар эдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ بْنِ سُفْيَانَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ الشَّيْبَانِيِّ، سَمِعَهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَدَّادٍ، يُحَدِّثُهُ عَنْ مَيْمُونَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى وَعَلَيْهِ مِرْطٌ وَعَلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ مِنْهُ وَهِيَ حَائِضٌ وَهُوَ يُصَلِّي وَهُوَ عَلَيْهِ ‏.‏

Maymuna (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Paygʻambar ﷺ ustlariga jun choyshab yopib namoz oʻqidilar, oʻsha choyshabning bir qismi esa hayzli boʻlgan zavjalaridan biri ustida edi. U zot uni ustlariga yopgan holatda namoz oʻqir edilar.Маймуна (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Пайғамбар ﷺ устларига жун чойшаб ёпиб намоз ўқидилар, ўша чойшабнинг бир қисми эса ҳайзли бўлган завжаларидан бири устида эди. У зот уни устларига ёпган ҳолатда намоз ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَمِّهِ، يَزِيدَ بْنِ الأَصَمِّ عَنْ مَيْمُونَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا سَجَدَ جَافَى بَيْنَ يَدَيْهِ حَتَّى لَوْ أَنَّ بَهْمَةً أَرَادَتْ أَنْ تَمُرَّ تَحْتَ يَدَيْهِ مَرَّتْ ‏.‏

Maymuna (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ sajda qilganlarida, qoʻllarini (yonlaridan) shunchalik uzoq tutar edilarki, hatto bir qoʻzichoq qoʻllarining tagidan oʻtmoqchi boʻlsa, oʻtib keta olardi.Маймуна (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ сажда қилганларида, қўлларини (ёнларидан) шунчалик узоқ тутар эдиларки, ҳатто бир қўзичоқ қўлларининг тагидан ўтмоқчи бўлса, ўтиб кета оларди.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ مَيْمُونَةَ، أَنَّ فَأْرَةً، وَقَعَتْ، فِي سَمْنٍ فَأُخْبِرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ أَلْقُوا مَا حَوْلَهَا وَكُلُوا ‏"‏ ‏.‏

Maymuna (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, bir sichqon sariyogʻga tushib qoldi. Bu haqda Paygʻambar ﷺga xabar berildi. Shunda u zot: «Uning atrofidagini tashlab, (qolganini) yenglar», dedilar.Маймуна (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, бир сичқон сариёғга тушиб қолди. Бу ҳақда Пайғамбар ﷺга хабар берилди. Шунда у зот: «Унинг атрофидагини ташлаб, (қолганини) енглар», дедилар.