Muoviya ibn Abu Sufyon

وَعَنْ مُعَاوِيَةَ قَالَ: إِنَّ النَّبِيَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنِ الْأُغْلُوطَاتِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد

Muoviya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ chigal masalalar haqida bahslashishdan qaytardilar. Abu Dovud rivoyat qilgan.Муовия (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ чигал масалалар ҳақида баҳслашишдан қайтардилар. Абу Довуд ривоят қилган.

وَعَن مُعَاوِيَةُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ رُكُوبِ النُّمُورِ وَعَنْ لُبْسِ الذَّهَبِ إِلَّا مُقَطَّعًا. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ

Muoviya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ yoʻlbars terisiga minishdan va mayda boʻlak holidan boshqa tarzda oltin taqishdan qaytardilar. Abu Dovud va Nasoiy rivoyat qilgan.Муовия (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ йўлбарс терисига минишдан ва майда бўлак ҳолидан бошқа тарзда олтин тақишдан қайтардилар. Абу Довуд ва Насоий ривоят қилган.

عَنْ مُعَاوِيَةَ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «الْمُؤَذِّنُونَ أَطْوَلُ النَّاسِ أعناقا يَوْم الْقِيَامَة» . رَوَاهُ مُسلم

Muoviya ibn Abu Sufyon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺ ‹Muazzinlar qiyomat kuni odamlarning eng uzun boʻyinlisi boʻladilar› deganlarini eshitganman», dedi.Муовия ибн Абу Суфён (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺ ‹Муаззинлар қиёмат куни одамларнинг энг узун бўйинлиси бўладилар› деганларини эшитганман», деди.

وَعَن مُعَاوِيَة بن قُرَّة عَنْ أَبِيهِ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ هَاتَيْنِ الشَّجَرَتَيْنِ يَعْنِي الْبَصَلَ وَالثُّومَ وَقَالَ: «مَنْ أَكَلَهُمَا فَلَا يَقْرَبَنَّ مَسْجِدنَا» . وَقَالَ: «إِن كُنْتُم لابد آكليهما فأميتوهما طبخا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد

Qurra ibn Iyos (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ mana shu ikki oʻsimlikdan — yaʼni piyoz va sarimsoqdan — qaytardilar va: «Kim ularni yesa, masjidimizga yaqinlashmasin», dedilar. Yana: «Agar ularni yeyishga majbur boʻlsangiz, pishirib hidini yoʻqotinglar», dedilar. Abu Dovud rivoyat qilgan.Қурра ибн Иёс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мана шу икки ўсимликдан — яъни пиёз ва саримсоқдан — қайтардилар ва: «Ким уларни еса, масжидимизга яқинлашмасин», дедилар. Яна: «Агар уларни ейишга мажбур бўлсангиз, пишириб ҳидини йўқотинглар», дедилар. Абу Довуд ривоят қилган.

وَعَن مُعَاوِيَة قَالَ: إِنَّكُمْ لَتُصَلُّونَ صَلَاةً لَقَدْ صَحِبْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَا رَأَيْنَاهُ يُصَلِّيهِمَا وَلَقَدْ نَهَى عَنْهُمَا يَعْنِي الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْر. رَوَاهُ البُخَارِيّ

Muoviya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Sizlar shunday namozni oʻqiyapsizlarki, biz Rasululloh ﷺ bilan birga boʻlganimizda, men uni u zotning oʻqiyotganini koʻrmadim; albatta u zot uni (yaʼni asrdan keyingi ikki rakatni) taqiqlagan edilar».Муовия (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Сизлар шундай намозни ўқияпсизларки, биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга бўлганимизда, мен уни у зотнинг ўқиётганини кўрмадим; албатта у зот уни (яъни асрдан кейинги икки ракатни) тақиқлаган эдилар».

وَعَنْ مُعَاوِيَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تُلْحِفُوا فِي الْمَسْأَلَةِ فوَاللَّه لَا يسألني أحدق مِنْكُمِ شَيْئًا فَتُخْرِجَ لَهُ مَسْأَلَتُهُ مِنِّي شَيْئًا وَأَنَا لَهُ كَارِهٌ فَيُبَارَكَ لَهُ فِيمَا أَعْطَيْتُهُ» . رَوَاهُ مُسلم

Muoviya ibn Abu Sufyon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Soʻrashda qistab-yalinmanglar. Ollohga qasamki, sizlardan biror kishi mendan biror narsa soʻrasa-yu, men yoqtirmagan holimda uning soʻrovi mendan biror narsa chiqartirsa, men bergan narsada unga baraka boʻlmaydi», — dedilar.Муовия ибн Абу Суфён (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сўрашда қистаб-ялинманглар. Оллоҳга қасамки, сизлардан бирор киши мендан бирор нарса сўраса-ю, мен ёқтирмаган ҳолимда унинг сўрови мендан бирор нарса чиқартирса, мен берган нарсада унга барака бўлмайди», — дедилар.

وَعَنْ مُعَاوِيَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تَنْقَطِعُ الْهِجْرَةُ حَتَّى يَنْقَطِع التَّوْبَةُ وَلَا تَنْقَطِعُ التَّوْبَةُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ مِنْ مَغْرِبِهَا» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ وَالدَّارِمِيُّ

Abdulloh as-Saʼdiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: «Biz Rasululloh ﷺ huzurlariga bir vakillar guruhi bilan bordik. Sheriklarim kirib, hojatlarini soʻrashdi, men esa eng oxiri kirdim. U zot: ‹Hojating nima?› dedilar. Men: ‹Ey Allohning Rasuli! Hijrat qachon toʻxtaydi?› dedim. Rasululloh ﷺ: ‹Kofirlar bilan jang qilinar ekan, hijrat toʻxtamaydi›, dedilar».Абдуллоҳ ас-Саъдий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: «Биз Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига бир вакиллар гуруҳи билан бордик. Шерикларим кириб, ҳожатларини сўрашди, мен эса энг охири кирдим. У зот: ‹Ҳожатинг нима?› дедилар. Мен: ‹Эй Аллоҳнинг Расули! Ҳижрат қачон тўхтайди?› дедим. Расулуллоҳ ﷺ: ‹Кофирлар билан жанг қилинар экан, ҳижрат тўхтамайди›, дедилар».

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللهِ بْنُ سَالِمٍ الأَشْعَرِيُّ، عَنْ مُحَمَّدٍ هُوَ ابْنُ الْوَلِيدِ الزُّبَيْدِيُّ، عَنِ ابْنِ جَابِرٍ وَهُوَ يَحْيَى بْنُ جَابِرٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ حَدَّثَهُ، أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ، أَنَّهُ سَمِعَ مُعَاوِيَةَ يَقُولُ‏:‏ سَمِعْتُ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم كَلاَمًا نَفَعَنِي اللَّهُ بِهِ، سَمِعْتُهُ يَقُولُ، أَوْ قَالَ‏:‏ سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ‏:‏ إِنَّكَ إِذَا اتَّبَعْتَ الرِّيبَةَ فِي النَّاسِ أَفْسَدْتَهُمْ فَإِنِّي لاَ أَتَّبِعُ الرِّيبَةَ فِيهِمْ فَأُفْسِدَهُمْ‏.‏

Muoviya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: «Men Nabiy ﷺdan bir soʻz eshitdim, Alloh u bilan menga manfaat berdi. U zotning ﷺ shunday deganlarini eshitdim: ‹Agar sen odamlar orasida shubhaga ergashsang, ularni buzib qoʻyasan›. Shuning uchun men ham ularga nisbatan shubhaga ergashmayman, toki ularni buzib qoʻymayin.»Муовия (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: «Мен Набий ﷺдан бир сўз эшитдим, Аллоҳ у билан менга манфаат берди. У зотнинг ﷺ шундай деганларини эшитдим: ‹Агар сен одамлар орасида шубҳага эргашсанг, уларни бузиб қўясан›. Шунинг учун мен ҳам уларга нисбатан шубҳага эргашмайман, токи уларни бузиб қўймайин.»

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ الْقُرَظِيِّ، قَالَ مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ عَلَى الْمِنْبَرِ‏:‏ إِنَّهُ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ، وَلاَ مُعْطِيَ لِمَا مَنَعَ اللَّهُ، وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْهُ الْجَدُّ‏.‏ وَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ بِهِ خَيْرًا يُفَقِّهْهُ فِي الدِّينِ، سَمِعْتُ هَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَلَى هَذِهِ الأعْوَادِ‏.‏

Muoviya ibn Abu Sufyon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U minbar ustida shunday dedi: «Sen bergan narsani hech kim man qila olmas, Alloh man qilgan narsani hech kim ato eta olmas va boylik egasiga uning boyligi (Sening huzuringda) foyda bermas. Alloh kimga yaxshilikni istasa, uni dinda faqih qiladi». Soʻng: «Men bu soʻzlarni Nabiy ﷺdan mana shu yogʻochlar ustida eshitganman», dedi.Муовия ибн Абу Суфён (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У минбар устида шундай деди: «Сен берган нарсани ҳеч ким ман қила олмас, Аллоҳ ман қилган нарсани ҳеч ким ато эта олмас ва бойлик эгасига унинг бойлиги (Сенинг ҳузурингда) фойда бермас. Аллоҳ кимга яхшиликни истаса, уни динда фақиҳ қилади». Сўнг: «Мен бу сўзларни Набий ﷺдан мана шу ёғочлар устида эшитганман», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ جَرِيرٍ، عَنْ مُعَاوِيَةَ، أَنَّهُ سَمِعَهُ يَخْطُبُ، قَالَ‏:‏ مَاتَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ ابْنُ ثَلاثٍ وَسِتِّينَ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ، وَأَنَا ابْنُ ثَلاثٍ وَسِتِّينَ سنة‏.‏

Muoviya ibn Abu Sufyon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U xutba qilib turib: «Rasululloh ﷺ oltmish uch yoshlarida vafot etdilar, Abu Bakr (roziyallohu anhu) ham, Umar (roziyallohu anhu) ham oltmish uch yoshda (vafot etdilar), men esa hozir oltmish uch yoshdaman», dedi.Муовия ибн Абу Суфён (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У хутба қилиб туриб: «Расулуллоҳ ﷺ олтмиш уч ёшларида вафот этдилар, Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) ҳам, Умар (розияллоҳу анҳу) ҳам олтмиш уч ёшда (вафот этдилар), мен эса ҳозир олтмиш уч ёшдаман», деди.