Nubayh ibn Vahb

وَحَدَّثَنَاهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنِي نُبَيْهُ بْنُ وَهْبٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْمَرٍ، رَمِدَتْ عَيْنُهُ فَأَرَادَ أَنْ يَكْحُلَهَا، فَنَهَاهُ أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ وَأَمَرَهُ أَنْ يُضَمِّدَهَا بِالصَّبِرِ وَحَدَّثَ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ فَعَلَ ذَلِكَ ‏.‏

Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ihrom holatida koʻzlari ogʻrigan kishining koʻziga sabr (oʻsimligi) bilan dorilab, shunday qilganlar.Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ иҳром ҳолатида кўзлари оғриган кишининг кўзига сабр (ўсимлиги) билан дорилаб, шундай қилганлар.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ، عَنْ نُبَيْهِ بْنِ وَهْبٍ، أَنَّفَقَالَ أَبَانٌ سَمِعْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ يَنْكِحُ الْمُحْرِمُ وَلاَ يُنْكَحُ وَلاَ يَخْطُبُ ‏"‏ ‏.‏

Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ehromdagi kishi (oʻzi) nikohlanmaydi, (boshqani) nikohlab qoʻymaydi va sovchilik ham qilmaydi», — dedilar.Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Эҳромдаги киши (ўзи) никоҳланмайди, (бошқани) никоҳлаб қўймайди ва совчилик ҳам қилмайди», — дедилар.

وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، حَدَّثَنِي نُبَيْهُ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ بَعَثَنِي عُمَرُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْمَرٍ وَكَانَ يَخْطُبُ بِنْتَ شَيْبَةَ بْنِ عُثْمَانَ عَلَى ابْنِهِ فَأَرْسَلَنِي إِلَى أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ وَهُوَ عَلَى الْمَوْسِمِ فَقَالَ أَلاَ أُرَاهُ أَعْرَابِيًّا ‏"‏ إِنَّ الْمُحْرِمَ لاَ يَنْكِحُ وَلاَ يُنْكَحُ ‏"‏ ‏.‏ أَخْبَرَنَا بِذَلِكَ عُثْمَانُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏

Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Meni Umar ibn Ubaydulloh ibn Maʼmar yubordi — u oʻgʻliga Shayba ibn Usmonning qiziga sovchilik qilayotgan edi — meni Abon ibn Usmonning oldiga yubordi, u (Abon) hajda (mavsumda amir) edi. (Abon): «Men uni aʼrobiy (sahroyi nodon) deb bilaman shekilli! Albatta, ehromdagi kishi (oʻzi) nikohlanmaydi va (boshqani) nikohlab qoʻymaydi», — dedi. (Soʻng): «Buni bizga Usmon Rasululloh ﷺ dan (rivoyat qilib) xabar berdi», — dedi.Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мени Умар ибн Убайдуллоҳ ибн Маъмар юборди — у ўғлига Шайба ибн Усмоннинг қизига совчилик қилаётган эди — мени Абон ибн Усмоннинг олдига юборди, у (Абон) ҳажда (мавсумда амир) эди. (Абон): «Мен уни аъробий (саҳройи нодон) деб биламан шекилли! Албатта, эҳромдаги киши (ўзи) никоҳланмайди ва (бошқани) никоҳлаб қўймайди», — деди. (Сўнг): «Буни бизга Усмон Расулуллоҳ ﷺ дан (ривоят қилиб) хабар берди», — деди.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ نُبَيْهِ بْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَرَادَ ابْنُ مَعْمَرٍ أَنْ يُنْكِحَ، ابْنَهُ فَبَعَثَنِي إِلَى أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ وَهُوَ أَمِيرُ الْمَوْسِمِ بِمَكَّةَ فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ إِنَّ أَخَاكَ يُرِيدُ أَنْ يُنْكِحَ ابْنَهُ فَأَحَبَّ أَنْ يُشْهِدَكَ ذَلِكَ ‏.‏ قَالَ لاَ أُرَاهُ إِلاَّ أَعْرَابِيًّا جَافِيًا إِنَّ الْمُحْرِمَ لاَ يَنْكِحُ وَلاَ يُنْكِحُ ‏.‏ أَوْ كَمَا قَالَ ثُمَّ حَدَّثَ عَنْ عُثْمَانَ مِثْلَهُ يَرْفَعُهُ ‏.‏ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي رَافِعٍ وَمَيْمُونَةَ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُثْمَانَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمْ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَعَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَابْنُ عُمَرَ وَهُوَ قَوْلُ بَعْضِ فُقَهَاءِ التَّابِعِينَ وَبِهِ يَقُولُ مَالِكٌ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ لاَ يَرَوْنَ أَنْ يَتَزَوَّجَ الْمُحْرِمُ قَالُوا فَإِنْ نَكَحَ فَنِكَاحُهُ بَاطِلٌ ‏.‏

Nubayh ibn Vahbdan rivoyat qilinadi: Ibn Maʼmar oʻgʻlini uylantirmoqchi boʻlib, meni Makkadagi mavsum amiri Abon ibn Usmon huzuriga yubordi. Men uning oldiga keldim-da: «Akangiz oʻgʻlini uylantirmoqchi va buni siz guvoh boʻlishingizni xohlaydi», dedim. U: «Men uni faqat qoʻpol aʼrobiy deb bilaman; muhrim na nikohlanadi, na (boshqani) nikohlab beradi», dedi — yoki shunga oʻxshash (soʻz) aytdi. Soʻngra u Usmondan shunga oʻxshashini, uni (Paygʻambar ﷺga) koʻtarib (marfuʼ qilib) rivoyat qildi. Bu bobda Abu Rofeʼ va Maymunadan ham (hadis rivoyat qilingan). Abu Iso aytdi: Usmonning hadisi hasan sahih hadisdir. Paygʻambar ﷺning baʼzi sahobalari huzurida amal shunga muvofiqdir, ular orasida Umar ibn al-Xattob, Ali ibn Abu Tolib va Ibn Umar bor. Bu tobeinlardan baʼzi fuqaholarning soʻzidir. Molik, Shofeiy, Ahmad va Ishoq ham shuni aytadilar — ular muhrimning uylanishini joiz deb koʻrmaydilar va: Agar nikohlansa, uning nikohi botildir, deganlar.Нубайҳ ибн Ваҳбдан ривоят қилинади: Ибн Маъмар ўғлини уйлантирмоқчи бўлиб, мени Маккадаги мавсум амири Абон ибн Усмон ҳузурига юборди. Мен унинг олдига келдим-да: «Акангиз ўғлини уйлантирмоқчи ва буни сиз гувоҳ бўлишингизни хоҳлайди», дедим. У: «Мен уни фақат қўпол аъробий деб биламан; муҳрим на никоҳланади, на (бошқани) никоҳлаб беради», деди — ёки шунга ўхшаш (сўз) айтди. Сўнгра у Усмондан шунга ўхшашини, уни (Пайғамбар ﷺга) кўтариб (марфуъ қилиб) ривоят қилди. Бу бобда Абу Рофеъ ва Маймунадан ҳам (ҳадис ривоят қилинган). Абу Исо айтди: Усмоннинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Пайғамбар ﷺнинг баъзи саҳобалари ҳузурида амал шунга мувофиқдир, улар орасида Умар ибн ал-Хаттоб, Али ибн Абу Толиб ва Ибн Умар бор. Бу тобеинлардан баъзи фуқаҳоларнинг сўзидир. Молик, Шофеий, Аҳмад ва Ишоқ ҳам шуни айтадилар — улар муҳримнинг уйланишини жоиз деб кўрмайдилар ва: Агар никоҳланса, унинг никоҳи ботилдир, деганлар.

حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى، عَنْ نُبَيْهِ بْنِ وَهْبٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْمَرٍ، اشْتَكَى عَيْنَيْهِ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَسَأَلَ أَبَانَ بْنَ عُثْمَانَ فَقَالَ اضْمِدْهُمَا بِالصَّبِرِ فَإِنِّي سَمِعْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ، يَذْكُرُهَا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ اضْمِدْهُمَا بِالصَّبِرِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ ‏.‏ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ لاَ يَرَوْنَ بَأْسًا أَنْ يَتَدَاوَى الْمُحْرِمُ بِدَوَاءٍ مَا لَمْ يَكُنْ فِيهِ طِيبٌ ‏.‏

Nubayh ibn Vahb (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn Ubaydulloh ibn Maʼmar muhrim holida koʻzidan shikoyat qildi va Abon ibn Usmondan soʻradi. U: «Ularga sabir (aloye) qoʻy, chunki men Usmon ibn Affonning Rasululloh ﷺdan: ‹Ularga sabir qoʻy›, deganlarini zikr qilganini eshitganman», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Ilm ahlining amali shunga binoandir; ular muhrim oʻzida xushboʻylik boʻlmagan dori bilan davolanishida zarar yoʻq, deb biladilar.Нубайҳ ибн Ваҳб (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Умар ибн Убайдуллоҳ ибн Маъмар муҳрим ҳолида кўзидан шикоят қилди ва Абон ибн Усмондан сўради. У: «Уларга сабир (алое) қўй, чунки мен Усмон ибн Аффоннинг Расулуллоҳ ﷺдан: ‹Уларга сабир қўй›, деганларини зикр қилганини эшитганман», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Илм аҳлининг амали шунга биноандир; улар муҳрим ўзида хушбўйлик бўлмаган дори билан даволанишида зарар йўқ, деб биладилар.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى، عَنْ نُبَيْهِ بْنِ وَهْبٍ، قَالَ اشْتَكَى عُمَرُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْمَرٍ عَيْنَيْهِ فَأَرْسَلَ إِلَى أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ - قَالَ سُفْيَانُ وَهُوَ أَمِيرُ الْمَوْسِمِ - مَا يَصْنَعُ بِهِمَا قَالَ اضْمِدْهُمَا بِالصَّبِرِ فَإِنِّي سَمِعْتُ عُثْمَانَ - رضى الله عنه - يُحَدِّثُ ذَلِكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏

Usmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn Ubaydulloh ibn Maʼmarning koʻzlari ogʻridi. Shunda u Abon ibn Usmonga — Sufyon: «U haj mavsumining amiri edi», dedi — ularni nima qilishi haqida (soʻrab) odam yubordi. U: «Ularni sabir (aloe) bilan boylab qoʻy, chunki men Usmon (roziyallohu anhu)ning buni Rasululloh ﷺdan rivoyat qilib aytayotganini eshitganman», dedi.Усмон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умар ибн Убайдуллоҳ ибн Маъмарнинг кўзлари оғриди. Шунда у Абон ибн Усмонга — Суфён: «У ҳаж мавсумининг амири эди», деди — уларни нима қилиши ҳақида (сўраб) одам юборди. У: «Уларни сабир (алоэ) билан бойлаб қўй, чунки мен Усмон (розияллоҳу анҳу)нинг буни Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қилиб айтаётганини эшитганман», деди.

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ نُبَيْهِ بْنِ وَهْبٍ، بِهَذَا الْحَدِيثِ ‏.‏

Usmon (roziyallohu anhu)dan shu hadis boshqa sanad bilan ham rivoyat qilingan.Усмон (розияллоҳу анҳу)дан шу ҳадис бошқа санад билан ҳам ривоят қилинган.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ نُبَيْهِ بْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَرْسَلَ عُمَرُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ إِلَى أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَيُكَحِّلُ عَيْنَيْهِ وَهُوَ مُحْرِمٌ أَوْ بِأَيِّ شَيْءٍ يُكَحِّلُهُمَا وَهُوَ مُحْرِمٌ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ أَنْ يُضَمِّدَهُمَا بِالصَّبِرِ فَإِنِّي سَمِعْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُحَدِّثُ ذَلِكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ‏.‏

Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn Ubaydulloh, Abon ibn Usmonga: «Ehromdagi kishi koʻzlariga surma qoʻysa boʻladimi yoki ehromda ekan koʻziga nima suradi?» deb odam yubordi. Abon esa unga: «Koʻzlarni sabr oʻsimligi bilan bogʻlab qoʻysin», deb javob yubordi va: «Men Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)ning buni Rasululloh ﷺdan rivoyat qilib aytganlarini eshitganman», dedi.Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умар ибн Убайдуллоҳ, Абон ибн Усмонга: «Эҳромдаги киши кўзларига сурма қўйса бўладими ёки эҳромда экан кўзига нима суради?» деб одам юборди. Абон эса унга: «Кўзларни сабр ўсимлиги билан боғлаб қўйсин», деб жавоб юборди ва: «Мен Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)нинг буни Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қилиб айтганларини эшитганман», деди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنِي نُبَيْهُ بْنُ وَهْبٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْمَرٍ، رَمِدَتْ عَيْنُهُ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَأَرَادَ أَنْ يُكَحِّلَهَا فَنَهَاهُ أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَأَمَرَهُ أَنْ يُضَمِّدَهَا بِالصَّبِرِ وَزَعَمَ أَنَّ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ فَعَلَ ذَلِكَ‏.‏

Usmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn Ubaydullohning koʻzi ihromdaligida ogʻrib qoldi va u koʻziga surma qoʻymoqchi boʻldi. Shunda Abon ibn Usmon (roziyallohu anhu) uni bundan qaytardi va koʻziga sabr (aloe) surtishga buyurdi hamda Usmon (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺning shunday qilganlarini rivoyat qilganini aytdi.Усмон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умар ибн Убайдуллоҳнинг кўзи иҳромдалигида оғриб қолди ва у кўзига сурма қўймоқчи бўлди. Шунда Абон ибн Усмон (розияллоҳу анҳу) уни бундан қайтарди ва кўзига сабр (алоэ) суртишга буюрди ҳамда Усмон (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺнинг шундай қилганларини ривоят қилганини айтди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ مُوسَى، عَنْ نُبَيْهِ بْنِ وَهْبٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ، أَرَادَ أَنْ يُزَوِّجَ، ابْنَهُ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَنَهَاهُ أَبَانُ وَزَعَمَ أَنَّ عُثْمَانَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمُحْرِمُ لَا يَنْكِحُ وَلَا يُنْكِحُ‏.‏

Usmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn Ubaydulloh ihromda ekan oʻgʻlini uylantirmoqchi boʻldi. Shunda Abon uni bundan qaytardi va Usmon (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺning: «Ihromdagi kishi uylanmaydi, birovni uylantirmaydi va sovchilik qilmaydi», deganlarini rivoyat qilganini aytdi.Усмон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умар ибн Убайдуллоҳ иҳромда экан ўғлини уйлантирмоқчи бўлди. Шунда Абон уни бундан қайтарди ва Усмон (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺнинг: «Иҳромдаги киши уйланмайди, бировни уйлантирмайди ва совчилик қилмайди», деганларини ривоят қилганини айтди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ نُبَيْهِ بْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَرَادَ ابْنُ مَعْمَرٍ أَنْ يُنْكِحَ، ابْنَهُ ابْنَةَ شَيْبَةَ بْنِ جُبَيْرٍ فَبَعَثَنِي إِلَى أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَهُوَ أَمِيرُ الْمَوْسِمِ فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّ أَخَاكَ أَرَادَ أَنْ يُنْكِحَ ابْنَهُ فَأَرَادَ أَنْ يُشْهِدَكَ ذَاكَ فَقَالَ أَلَا أُرَاهُ عِرَاقِيًّا جَافِيًا إِنَّ الْمُحْرِمَ لَا يَنْكِحُ وَلَا يُنْكِحُ ثُمَّ حَدَّثَ عَنْ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بِمِثْلِهِ يَرْفَعُهُ‏.‏

Aban ibn Usmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ibn Maʼmar oʻgʻlini Shayba ibn Jubayrning qiziga uylantirmoqchi boʻlib, meni Aban ibn Usmon (roziyallohu anhu)ning oldiga yubordi — u hajning amiri edi. Men uning oldiga borib: «Akangiz oʻgʻlini uylantirmoqchi va bu nikohga sizni guvoh qilmoqchi», dedim. U: «Seni gʻoʻr iroqlik deb bilaman. Ihromdagi kishi na uylanadi, na birovni uylantiradi», dedi. Soʻng Usmon (roziyallohu anhu)dan xuddi shunga oʻxshash hadisni Paygʻambar ﷺ ga koʻtarib rivoyat qildi.Абан ибн Усмон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Ибн Маъмар ўғлини Шайба ибн Жубайрнинг қизига уйлантирмоқчи бўлиб, мени Абан ибн Усмон (розияллоҳу анҳу)нинг олдига юборди — у ҳажнинг амири эди. Мен унинг олдига бориб: «Акангиз ўғлини уйлантирмоқчи ва бу никоҳга сизни гувоҳ қилмоқчи», дедим. У: «Сени ғўр ироқлик деб биламан. Иҳромдаги киши на уйланади, на бировни уйлантиради», деди. Сўнг Усмон (розияллоҳу анҳу)дан худди шунга ўхшаш ҳадисни Пайғамбар ﷺ га кўтариб ривоят қилди.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ مُوسَى، عَنْ نُبَيْهِ بْنِ وَهْبٍ، قَالَ اشْتَكَى عُمَرُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْمَرٍ عَيْنَيْهِ فَأَرْسَلَ إِلَى أَبَانَ بْنِ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ سُفْيَانُ وَهُوَ أَمِيرٌ مَا يَصْنَعُ بِهِمَا قَالَ قَالَ ضَمَّدَهُمَا بِالصَّبِرِ فَإِنِّي سَمِعْتُ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُحَدِّثُ ذَلِكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ‏.‏

Aban ibn Usmon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn Ubaydulloh ibn Maʼmarning koʻzlari ogʻrib qoldi va u Aban ibn Usmon (roziyallohu anhu)ning oldiga koʻzlarini nima qilishini soʻrab odam yubordi. U: «Ularga sabr (aloe) surtsin, chunki men Usmon (roziyallohu anhu)ning buni Rasululloh ﷺ dan rivoyat qilganini eshitganman», dedi.Абан ибн Усмон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умар ибн Убайдуллоҳ ибн Маъмарнинг кўзлари оғриб қолди ва у Абан ибн Усмон (розияллоҳу анҳу)нинг олдига кўзларини нима қилишини сўраб одам юборди. У: «Уларга сабр (алоэ) суртсин, чунки мен Усмон (розияллоҳу анҳу)нинг буни Расулуллоҳ ﷺ дан ривоят қилганини эшитганман», деди.