Omir ibn Sa'd ibn Abu Vaqqos

وَعَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ: أَنَّ سَعْدًا رَكِبَ إِلَى قَصْرِهِ بِالْعَقِيقِ فَوَجَدَ عَبْدًا يَقْطَعُ شَجَرًا أَوْ يَخْبِطُهُ فَسَلَبَهُ فَلَمَّا رَجَعَ سَعْدٌ جَاءَهُ أَهْلُ الْعَبْدِ فَكَلَّمُوهُ أَنْ يَرُدَّ عَلَى غُلَامِهِمْ أَوْ عَلَيْهِمْ مَا أَخَذَ مِنْ غُلَامِهِمْ فَقَالَ: مَعَاذَ اللَّهِ أَنْ أَرُدَّ شَيْئًا نَفَّلَنِيهِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبِي أَنْ يرد عَلَيْهِم. رَوَاهُ مُسلم

Omir ibn Saʼddan rivoyat qilinadiki, Saʼd al-Aqiqdagi qasriga (minib) bordi va bir qulning daraxt kesayotganini yoki uning (barglarini) qoqayotganini koʻrib, uning kiyim-anjomini tortib oldi. Saʼd qaytib kelgach, qulning egalari unga kelib, qullariga yoki oʻzlariga, ularning qulidan olgan narsasini qaytarib berishini soʻrab gaplashdilar. Shunda u: «Rasululloh ﷺ menga oʻlja qilib bergan bir narsani qaytarishimdan Allohdan panoh soʻrayman», dedi va ularga (uni) qaytarishdan bosh tortdi.Омир ибн Саъддан ривоят қилинадики, Саъд ал-Ақиқдаги қасрига (миниб) борди ва бир қулнинг дарахт кесаётганини ёки унинг (баргларини) қоқаётганини кўриб, унинг кийим-анжомини тортиб олди. Саъд қайтиб келгач, қулнинг эгалари унга келиб, қулларига ёки ўзларига, уларнинг қулидан олган нарсасини қайтариб беришини сўраб гаплашдилар. Шунда у: «Расулуллоҳ ﷺ менга ўлжа қилиб берган бир нарсани қайтаришимдан Аллоҳдан паноҳ сўрайман», деди ва уларга (уни) қайтаришдан бош тортди.

وَعَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى قَرَظَةَ بْنِ كَعْبٍ وَأَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ فِي عُرْسٍ وَإِذَا جِوَارٍ يُغَنِّينَ فَقُلْتُ: أَيْ صَاحِبَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَهْلَ بَدْرٍ يُفْعَلُ هَذَا عِنْدَكُمْ؟ فَقَالَا: اجْلِسْ إِنْ شِئْتَ فَاسْمَعْ مَعَنَا وَإِنْ شِئْتَ فَاذْهَبْ فَإِنَّهُ قَدْ رَخَّصَ لَنَا فِي اللَّهْوِ عِنْدَ الْعُرْسِ. رَوَاهُ النَّسَائِيّ

Omir ibn Saʼd (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men bir toʻyda Qaraza ibn Kaʼb va Abu Masʼud al-Ansoriy huzuriga kirdim. Choʻrilar qoʻshiq aytishayotgan edi. Men: «Ikkovingiz Rasululloh ﷺning sahobalari va Badr ahlidan boʻlaturib, huzuringizda shu ish qilinadimi?» dedim. Ular: «Xohlasang oʻtir, biz bilan tingla, xohlasang ket. Toʻyda koʻngil ochishga bizga ruxsat berilgan», deyishdi.Омир ибн Саъд (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Мен бир тўйда Қараза ибн Каъб ва Абу Масъуд ал-Ансорий ҳузурига кирдим. Чўрилар қўшиқ айтишаётган эди. Мен: «Икковингиз Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобалари ва Бадр аҳлидан бўлатуриб, ҳузурингизда шу иш қилинадими?» дедим. Улар: «Хоҳласанг ўтир, биз билан тингла, хоҳласанг кет. Тўйда кўнгил очишга бизга рухсат берилган», дейишди.