Sa'd ibn Abu Vaqqos az-Zuhriy

أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ مَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ ‏.‏

Saʼd ibn Abu Vaqqos (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ ikki mahsilariga mash tortdilar.Саъд ибн Абу Ваққос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ икки маҳсиларига маш тортдилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، قَالَ لَقَدْ رَدَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى عُثْمَانَ التَّبَتُّلَ وَلَوْ أَذِنَ لَهُ لاَخْتَصَيْنَا ‏.‏

Saʼd ibn Abu Vaqqos (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Usmonga tabattul (turmush qurmay, tarki dunyo qilish)ni rad etdilar. Agar unga izn berganlarida, biz oʻzimizni bichib olgan boʻlardik.Саъд ибн Абу Ваққос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Усмонга табаттул (турмуш қурмай, тарки дунё қилиш)ни рад этдилар. Агар унга изн берганларида, биз ўзимизни бичиб олган бўлардик.

أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، قَالَ عَادَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي مَرَضِي فَقَالَ ‏"‏ أَوْصَيْتَ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ نَعَمْ‏.‏ قَالَ ‏"‏ بِكَمْ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ بِمَالِي كُلِّهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَمَا تَرَكْتَ لِوَلدِكَ ‏"‏‏.‏ قُلْتُ هُمْ أَغْنِيَاءُ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَوْصِ بِالْعُشْرِ ‏"‏‏.‏ فَمَا زَالَ يَقُولُ وَأَقُولُ حَتَّى قَالَ ‏"‏ أَوْصِ بِالثُّلُثِ وَالثُّلُثُ كَثِيرٌ أَوْ كَبِيرٌ ‏"‏‏.‏

Saʼd ibn Abu Vaqqos (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Kasal boʻlib yotganimda Rasululloh ﷺ meni koʻrgani keldilar va: ‹Vasiyat qildingmi?› dedilar. Men: ‹Ha›, dedim. U zot: ‹Qanchani?› dedilar. Men: ‹Molimning hammasini Alloh yoʻlida›, dedim. U zot: ‹Bolalaringga nima qoldirding?› dedilar. Men: ‹Ular boydir›, dedim. U zot: ‹Oʻndan birini vasiyat qil›, dedilar. Shundan keyin u zot aytib, men aytib turdim, nihoyat u zot: ‹Uchdan birini vasiyat qil, uchdan biri esa koʻp yoki kattadir›, dedilar».Саъд ибн Абу Ваққос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Касал бўлиб ётганимда Расулуллоҳ ﷺ мени кўргани келдилар ва: ‹Васият қилдингми?› дедилар. Мен: ‹Ҳа›, дедим. У зот: ‹Қанчани?› дедилар. Мен: ‹Молимнинг ҳаммасини Аллоҳ йўлида›, дедим. У зот: ‹Болаларингга нима қолдирдинг?› дедилар. Мен: ‹Улар бойдир›, дедим. У зот: ‹Ўндан бирини васият қил›, дедилар. Шундан кейин у зот айтиб, мен айтиб турдим, ниҳоят у зот: ‹Учдан бирини васият қил, учдан бири эса кўп ёки каттадир›, дедилар».

أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنِي عَمِّي، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِكْرِمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ لَبِيبَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، قَالَ كَانَ أَصْحَابُ الْمَزَارِعِ يُكْرُونَ فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَزَارِعَهُمْ بِمَا يَكُونُ عَلَى السَّاقِي مِنَ الزَّرْعِ فَجَاءُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاخْتَصَمُوا فِي بَعْضِ ذَلِكَ فَنَهَاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُكْرُوا بِذَلِكَ وَقَالَ ‏‏"‏‏ أَكْرُوا بِالذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ ‏‏"‏‏‏.‏‏ وَقَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ سُلَيْمَانُ عَنْ رَافِعٍ فَقَالَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ عُمُومَتِهِ‏.‏‏

Saʼd ibn Abu Vaqqos (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonlarida ekinzor egalari yerlarini ariq boʻyida oʻsadigan ekin evaziga ijaraga berardilar. Soʻng ular Rasululloh ﷺ huzuriga kelib, ana shu haqda oʻzaro nizolashdilar. Shunda Rasululloh ﷺ ularni bunday tarzda ijaraga berishdan qaytardilar va: «Oltin va kumushga ijaraga beringlar», dedilar.Саъд ибн Абу Ваққос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонларида экинзор эгалари ерларини ариқ бўйида ўсадиган экин эвазига ижарага берардилар. Сўнг улар Расулуллоҳ ﷺ ҳузурига келиб, ана шу ҳақда ўзаро низолашдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ уларни бундай тарзда ижарага беришдан қайтардилар ва: «Олтин ва кумушга ижарага беринглар», дедилар.

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنِ اللَّيْثِ، عَنِ الْحُكَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَنْ قَالَ حِينَ يَسْمَعُ الْمُؤَذِّنَ وَأَنَا أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبًّا وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولاً وَبِالإِسْلاَمِ دِينًا غُفِرَ لَهُ ذَنْبُهُ ‏"‏ ‏.‏

Saʼd ibn Abu Vaqqos (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim muazzinni eshitganida: ‹Va ana ashhadu an lo ilaha illalloh vahdahu lo sharika lah, va anna Muhammadan abduhu va rasuluh, roditu billahi Rabban va bi-Muhammadin rasulan va bil-islami dinan› desa, uning gunohi kechiriladi», dedilar.Саъд ибн Абу Ваққос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким муаззинни эшитганида: ‹Ва ана ашҳаду ан ло илаҳа иллаллоҳ ваҳдаҳу ло шарика лаҳ, ва анна Муҳаммадан абдуҳу ва расулуҳ, родиту биллаҳи Раббан ва би-Муҳаммадин расулан ва бил-ислами динан› деса, унинг гуноҳи кечирилади», дедилар.