Salim ibn Abdulloh ibn Umar

أَخْبَرَنِي كَثِيرُ بْنُ عُبَيْدٍ، عَنْ بَقِيَّةَ، عَنْ شُعَيْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قِبَلَ نَجْدٍ فَوَازَيْنَا الْعَدُوَّ وَصَافَفْنَاهُمْ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي بِنَا فَقَامَتْ طَائِفَةٌ مِنَّا مَعَهُ وَأَقْبَلَ طَائِفَةٌ عَلَى الْعَدُوِّ فَرَكَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَنْ مَعَهُ رَكْعَةً وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ انْصَرَفُوا فَكَانُوا مَكَانَ أُولَئِكَ الَّذِينَ لَمْ يُصَلُّوا وَجَاءَتِ الطَّائِفَةُ الَّتِي لَمْ تُصَلِّ فَرَكَعَ بِهِمْ رَكْعَةً وَسَجْدَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ كُلُّ رَجُلٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ فَرَكَعَ لِنَفْسِهِ رَكْعَةً وَسَجْدَتَيْنِ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bilan Najd tomon gʻazotga chiqdim. Dushmanga roʻpara boʻlib, ular bilan saf tortdik. Rasululloh ﷺ turib, bizga namoz oʻqib bera boshladilar. Bizdan bir toifa u zot bilan turdi, bir toifa esa dushmanga qaradi. Rasululloh ﷺ va ular bilan birga boʻlganlar bir rakat ruku va ikki sajda qildilar. Soʻng ular ketib, namoz oʻqimagan anavilarning oʻrniga oʻtdilar. Namoz oʻqimagan toifa keldi, u zot ularga bir rakat ruku va ikki sajda qildirdilar. Soʻng Rasululloh ﷺ salom berdilar. Shunda musulmonlardan har bir kishi turib, oʻzi uchun bir rakat ruku va ikki sajda qildi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ билан Нажд томон ғазотга чиқдим. Душманга рўпара бўлиб, улар билан саф тортдик. Расулуллоҳ ﷺ туриб, бизга намоз ўқиб бера бошладилар. Биздан бир тоифа у зот билан турди, бир тоифа эса душманга қаради. Расулуллоҳ ﷺ ва улар билан бирга бўлганлар бир ракат руку ва икки сажда қилдилар. Сўнг улар кетиб, намоз ўқимаган анавиларнинг ўрнига ўтдилар. Намоз ўқимаган тоифа келди, у зот уларга бир ракат руку ва икки сажда қилдирдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ салом бердилар. Шунда мусулмонлардан ҳар бир киши туриб, ўзи учун бир ракат руку ва икки сажда қилди.

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ ثَلاَثَةٌ لاَ يَنْظُرُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الْعَاقُّ لِوَالِدَيْهِ وَالْمَرْأَةُ الْمُتَرَجِّلَةُ وَالدَّيُّوثُ وَثَلاَثَةٌ لاَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ الْعَاقُّ لِوَالِدَيْهِ وَالْمُدْمِنُ عَلَى الْخَمْرِ وَالْمَنَّانُ بِمَا أَعْطَى ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Uch toifa kishiga Alloh azza va jalla qiyomat kuni nazar solmaydi: ota-onasiga oq boʻlgan kishi, erkaklarga oʻxshab olgan ayol va deyyus. Yana uch toifa kishi jannatga kirmaydi: ota-onasiga oq boʻlgan kishi, xamrga muk tushgan kishi va bergan narsasini minnat qiladigan kishi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Уч тоифа кишига Аллоҳ азза ва жалла қиёмат куни назар солмайди: ота-онасига оқ бўлган киши, эркакларга ўхшаб олган аёл ва дейюс. Яна уч тоифа киши жаннатга кирмайди: ота-онасига оқ бўлган киши, хамрга мук тушган киши ва берган нарсасини миннат қиладиган киши», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، قَالَ أَنْبَأَنَا حُجَيْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ يُحَدِّثُ أَنَّ عُمَرَ، تَصَدَّقَ بِفَرَسٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَوَجَدَهَا تُبَاعُ بَعْدَ ذَلِكَ فَأَرَادَ أَنْ يَشْتَرِيَهُ ثُمَّ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَأْمَرَهُ فِي ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ تَعُدْ فِي صَدَقَتِكَ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Umar (roziyallohu anhu) bir otni Alloh azza va jalla yoʻlida sadaqa qilgan edi. Soʻng oʻsha otni sotilayotganini koʻrib qoldi va uni sotib olmoqchi boʻldi. Keyin Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib, bu haqda ulardan izn soʻradi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Sadaqangni qaytarib olma», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Умар (розияллоҳу анҳу) бир отни Аллоҳ азза ва жалла йўлида садақа қилган эди. Сўнг ўша отни сотилаётганини кўриб қолди ва уни сотиб олмоқчи бўлди. Кейин Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб, бу ҳақда улардан изн сўради. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Садақангни қайтариб олма», дедилар.

أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ أَخْبَرَنِي أَشْهَبُ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكٌ، أَنَّ ابْنَ شِهَابٍ، حَدَّثَهُ عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَتَبَ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَرْوَانَ إِلَى الْحَجَّاجِ بْنِ يُوسُفَ يَأْمُرُهُ أَنْ لاَ، يُخَالِفَ ابْنَ عُمَرَ فِي أَمْرِ الْحَجِّ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ عَرَفَةَ جَاءَهُ ابْنُ عُمَرَ حِينَ زَالَتِ الشَّمْسُ وَأَنَا مَعَهُ فَصَاحَ عِنْدَ سُرَادِقِهِ أَيْنَ هَذَا فَخَرَجَ إِلَيْهِ الْحَجَّاجُ وَعَلَيْهِ مِلْحَفَةٌ مُعَصْفَرَةٌ فَقَالَ لَهُ مَا لَكَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ الرَّوَاحَ إِنْ كُنْتَ تُرِيدُ السُّنَّةَ ‏.‏ فَقَالَ لَهُ هَذِهِ السَّاعَةَ فَقَالَ لَهُ نَعَمْ ‏.‏ فَقَالَ أُفِيضُ عَلَىَّ مَاءً ثُمَّ أَخْرُجُ إِلَيْكَ ‏.‏ فَانْتَظَرَهُ حَتَّى خَرَجَ فَسَارَ بَيْنِي وَبَيْنَ أَبِي فَقُلْتُ إِنْ كُنْتَ تُرِيدُ أَنْ تُصِيبَ السُّنَّةَ فَاقْصُرِ الْخُطْبَةَ وَعَجِّلِ الْوُقُوفَ ‏.‏ فَجَعَلَ يَنْظُرُ إِلَى ابْنِ عُمَرَ كَيْمَا يَسْمَعَ ذَلِكَ مِنْهُ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ ابْنُ عُمَرَ قَالَ صَدَقَ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Solim ibn Abdulloh aytadi: Abdulmalik ibn Marvon Hajjoj ibn Yusufga hajga oid ishlarda Ibn Umarga xilof qilmaslikni buyurib xat yozdi. Arafa kuni boʻlganida, quyosh ogʻgan paytda Ibn Umar uning oldiga keldi, men ham u bilan birga edim. U Hajjojning chodiri yonida: «Bu kishi qani?» deb ovoz berdi. Hajjoj ustiga safluri boʻyalgan choyshab yopib olgan holda uning oldiga chiqdi va: «Senga nima boʻldi, ey Abu Abdurrahmon?» dedi. U: «Agar sunnatni istasang, joʻnash payti keldi», dedi. Hajjoj: «Shu paytdami?» dedi. U: «Ha», dedi. Hajjoj: «Ustimga suv quyib olay, soʻng oldingga chiqaman», dedi. U kutib turdi, toki Hajjoj chiqdi va men bilan otamning oʻrtasidan yurdi. Men: «Agar sunnatga muvofiq qilishni istasang, xutbani qisqartir va vuqufni tezlashtir», dedim. U buni Ibn Umardan eshitmoqchi boʻlib unga qaray boshladi. Ibn Umar buni koʻrganida: «Rost aytdi», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Солим ибн Абдуллоҳ айтади: Абдулмалик ибн Марвон Ҳажжож ибн Юсуфга ҳажга оид ишларда Ибн Умарга хилоф қилмасликни буюриб хат ёзди. Арафа куни бўлганида, қуёш оғган пайтда Ибн Умар унинг олдига келди, мен ҳам у билан бирга эдим. У Ҳажжожнинг чодири ёнида: «Бу киши қани?» деб овоз берди. Ҳажжож устига сафлури бўялган чойшаб ёпиб олган ҳолда унинг олдига чиқди ва: «Сенга нима бўлди, эй Абу Абдурраҳмон?» деди. У: «Агар суннатни истасанг, жўнаш пайти келди», деди. Ҳажжож: «Шу пайтдами?» деди. У: «Ҳа», деди. Ҳажжож: «Устимга сув қуйиб олай, сўнг олдингга чиқаман», деди. У кутиб турди, токи Ҳажжож чиқди ва мен билан отамнинг ўртасидан юрди. Мен: «Агар суннатга мувофиқ қилишни истасанг, хутбани қисқартир ва вуқуфни тезлаштир», дедим. У буни Ибн Умардан эшитмоқчи бўлиб унга қарай бошлади. Ибн Умар буни кўрганида: «Рост айтди», деди.

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، جَاءَ إِلَى الْحَجَّاجِ بْنِ يُوسُفَ يَوْمَ عَرَفَةَ حِينَ زَالَتِ الشَّمْسُ وَأَنَا مَعَهُ، فَقَالَ الرَّوَاحَ إِنْ كُنْتَ تُرِيدُ السُّنَّةَ ‏.‏ فَقَالَ هَذِهِ السَّاعَةَ قَالَ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ سَالِمٌ فَقُلْتُ لِلْحَجَّاجِ إِنْ كُنْتَ تُرِيدُ أَنْ تُصِيبَ الْيَوْمَ السُّنَّةَ فَاقْصُرِ الْخُطْبَةَ وَعَجِّلِ الصَّلاَةَ ‏.‏ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ صَدَقَ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Solim ibn Abdulloh aytadi: Abdulloh ibn Umar Arafa kuni quyosh ogʻgan paytda Hajjoj ibn Yusufning oldiga keldi, men ham u bilan birga edim. U: «Agar sunnatni istasang, joʻnash payti keldi», dedi. Hajjoj: «Shu paytdami?» dedi. U: «Ha», dedi. Solim aytadi: Men Hajjojga: «Agar bugun sunnatga muvofiq qilishni istasang, xutbani qisqartir va namozni tezlashtir», dedim. Shunda Abdulloh ibn Umar: «Rost aytdi», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Солим ибн Абдуллоҳ айтади: Абдуллоҳ ибн Умар Арафа куни қуёш оғган пайтда Ҳажжож ибн Юсуфнинг олдига келди, мен ҳам у билан бирга эдим. У: «Агар суннатни истасанг, жўнаш пайти келди», деди. Ҳажжож: «Шу пайтдами?» деди. У: «Ҳа», деди. Солим айтади: Мен Ҳажжожга: «Агар бугун суннатга мувофиқ қилишни истасанг, хутбани қисқартир ва намозни тезлаштир», дедим. Шунда Абдуллоҳ ибн Умар: «Рост айтди», деди.

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ الْوَزِيرِ بْنِ سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، وَعَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَا حَقُّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ لَهُ شَىْءٌ يُوصَى فِيهِ فَيَبِيتُ ثَلاَثَ لَيَالٍ إِلاَّ وَوَصِيَّتُهُ عِنْدَهُ مَكْتُوبَةٌ ‏"‏‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Vasiyat qilishga arziydigan biror narsasi boʻlgan musulmon kishining vasiyati yozilgan holda yonida turmasa, uch kecha tunashi durust emas», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Васият қилишга арзийдиган бирор нарсаси бўлган мусулмон кишининг васияти ёзилган ҳолда ёнида турмаса, уч кеча тунаши дуруст эмас», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ، عَنْ جُوَيْرِيَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَنَّ سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، وَذَكَرَ، نَحْوَهُ‏.‏‏ تَابَعَهُ عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ‏.‏‏

Rofiʼ ibn Xadij (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Salim ibn Abdulloh ham shunga oʻxshash hadisni rivoyat qildi.Рофиъ ибн Хадиж (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Салим ибн Абдуллоҳ ҳам шунга ўхшаш ҳадисни ривоят қилди.

أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ جَدِّي، قَالَ أَخْبَرَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ يُكْرِي أَرْضَهُ حَتَّى بَلَغَهُ أَنَّ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ كَانَ يَنْهَى عَنْ كِرَاءِ الأَرْضِ فَلَقِيَهُ عَبْدُ اللَّهِ فَقَالَ يَا ابْنَ خَدِيجٍ مَاذَا تُحَدِّثُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي كِرَاءِ الأَرْضِ فَقَالَ رَافِعٌ لِعَبْدِ اللَّهِ سَمِعْتُ عَمَّىَّ - وَكَانَا قَدْ شَهِدَا بَدْرًا - يُحَدِّثَانِ أَهْلَ الدَّارِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ كِرَاءِ الأَرْضِ‏.‏‏ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَلَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ الأَرْضَ تُكْرَى ثُمَّ خَشِيَ عَبْدُ اللَّهِ أَنْ يَكُونَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَحْدَثَ فِي ذَلِكَ شَيْئًا لَمْ يَكُنْ يَعْلَمُهُ فَتَرَكَ كِرَاءَ الأَرْضِ‏.‏‏ أَرْسَلَهُ شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ‏.‏‏

Rofiʼ ibn Xadij (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Abdulloh ibn Umar yerini ijaraga berib turardi. Rofiʼ ibn Xadij yerni ijaraga berishdan qaytarayotgani unga yetib borgach, Abdulloh uni uchratib: «Ey Ibn Xadij, yerni ijaraga berish haqida Rasululloh ﷺdan nima rivoyat qilyapsan?» dedi. Rofiʼ Abdullohga: «Ikki amakimdan eshitdim — ular Badrda qatnashgan edilar — ular uy ahliga Rasululloh ﷺ yerni ijaraga berishdan qaytarganlarini soʻzlab berardilar», dedi. Abdulloh: «Men Rasululloh ﷺ zamonlarida yer ijaraga berilishini bilardim», dedi. Soʻng Abdulloh Rasululloh ﷺ bu borada oʻzi bilmagan bir narsani chiqargan boʻlishlaridan xavotir oldi va yerni ijaraga berishni tark etdi.Рофиъ ибн Хадиж (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Абдуллоҳ ибн Умар ерини ижарага бериб турарди. Рофиъ ибн Хадиж ерни ижарага беришдан қайтараётгани унга етиб боргач, Абдуллоҳ уни учратиб: «Эй Ибн Хадиж, ерни ижарага бериш ҳақида Расулуллоҳ ﷺдан нима ривоят қиляпсан?» деди. Рофиъ Абдуллоҳга: «Икки амакимдан эшитдим — улар Бадрда қатнашган эдилар — улар уй аҳлига Расулуллоҳ ﷺ ерни ижарага беришдан қайтарганларини сўзлаб берардилар», деди. Абдуллоҳ: «Мен Расулуллоҳ ﷺ замонларида ер ижарага берилишини билардим», деди. Сўнг Абдуллоҳ Расулуллоҳ ﷺ бу борада ўзи билмаган бир нарсани чиқарган бўлишларидан хавотир олди ва ерни ижарага беришни тарк этди.

أَخْبَرَنَا وَهْبُ بْنُ بَيَانٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، قَالَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ حَدَّثَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَافِعًا صَوْتَهُ يَأْمُرُ بِقَتْلِ الْكِلاَبِ فَكَانَتِ الْكِلاَبُ تُقْتَلُ إِلاَّ كَلْبَ صَيْدٍ أَوْ مَاشِيَةٍ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ovozlarini koʻtargan holda itlarni oʻldirishga buyurayotganlarini eshitdim. Shundan soʻng ov iti yoki chorva iti bundan mustasno boʻlib, itlar oʻldirilar edi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ овозларини кўтарган ҳолда итларни ўлдиришга буюраётганларини эшитдим. Шундан сўнг ов ити ёки чорва ити бундан мустасно бўлиб, итлар ўлдирилар эди.

أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ - قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي حَرْمَلَةَ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنِ اقْتَنَى كَلْبًا إِلاَّ كَلْبَ مَاشِيَةٍ أَوْ كَلْبَ صَيْدٍ نَقَصَ مِنْ عَمَلِهِ كُلَّ يَوْمٍ قِيرَاطٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ وَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ ‏"‏ أَوْ كَلْبَ حَرْثٍ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim chorva iti yoki ov itidan boshqa it saqlasa, har kuni uning amalidan bir qirot kamayadi», dedilar. Abu Hurayra (roziyallohu anhu): «Yoki ekinzor iti», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким чорва ити ёки ов итидан бошқа ит сақласа, ҳар куни унинг амалидан бир қирот камаяди», дедилар. Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу): «Ёки экинзор ити», деди.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ، قَالَ سَمِعْتُ شَبِيبًا، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ - يَقُولُ حَدَّثَنِي مُقَاتِلُ بْنُ حَيَّانَ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ حَرَّمَ اللَّهُ الْخَمْرَ وَكُلُّ مُسْكِرٍ حَرَامٌ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh xamrni harom qildi va maʼkirlik qiluvchi har bir narsa haromdir», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ хамрни ҳаром қилди ва маъкирлик қилувчи ҳар бир нарса ҳаромдир», дедилар.