وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَتَّابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَفَّانُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْقَطَّانِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَمْ نَرَ الصَّالِحِينَ فِي شَىْءٍ أَكْذَبَ مِنْهُمْ فِي الْحَدِيثِ .
قَالَ ابْنُ أَبِي عَتَّابٍ فَلَقِيتُ أَنَا مُحَمَّدَ بْنَ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْقَطَّانِ، فَسَأَلْتُهُ عَنْهُ فَقَالَ عَنْ أَبِيهِ، لَمْ تَرَ أَهْلَ الْخَيْرِ فِي شَىْءٍ أَكْذَبَ مِنْهُمْ فِي الْحَدِيثِ . قَالَ مُسْلِمٌ يَقُولُ يَجْرِي الْكَذِبُ عَلَى لِسَانِهِمْ وَلاَ يَتَعَمَّدُونَ الْكَذِبَ .
Yahyo ibn Said al-Qatton (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: «Biz solihlarni (yaxshi kishilarni) hech narsada hadisdagidan koʻra koʻproq yolgʻonchi koʻrmadik». Ibn Abu Attob dedi: «Men Muhammad ibn Yahyo ibn Said al-Qatton bilan uchrashib, undan bu haqda soʻradim. U otasidan (rivoyat qilib): ‹Sen yaxshilik ahlini hech narsada hadisdagidan koʻra koʻproq yolgʻonchi koʻrmaysan›, dedi». Muslim dedi: «(Bu bilan u) ‹yolgʻon ularning tilidan (beixtiyor) oqib chiqadi, lekin ular atayin yolgʻonni qasd qilmaydilar› demoqchi».Яҳё ибн Саид ал-Қаттон (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: «Биз солиҳларни (яхши кишиларни) ҳеч нарсада ҳадисдагидан кўра кўпроқ ёлғончи кўрмадик». Ибн Абу Аттоб деди: «Мен Муҳаммад ибн Яҳё ибн Саид ал-Қаттон билан учрашиб, ундан бу ҳақда сўрадим. У отасидан (ривоят қилиб): ‹Сен яхшилик аҳлини ҳеч нарсада ҳадисдагидан кўра кўпроқ ёлғончи кўрмайсан›, деди». Муслим деди: «(Бу билан у) ‹ёлғон уларнинг тилидан (беихтиёр) оқиб чиқади, лекин улар атайин ёлғонни қасд қилмайдилар› демоқчи».
وَحَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ الْعَبْدِيُّ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ الْقَطَّانَ، ذُكِرَ عِنْدَهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ اللَّيْثِيُّ فَضَعَّفَهُ جِدًّا . فَقِيلَ لِيَحْيَى أَضْعَفُ مِنْ يَعْقُوبَ بْنِ عَطَاءٍ قَالَ نَعَمْ . ثُمَّ قَالَ مَا كُنْتُ أُرَى أَنَّ أَحَدًا يَرْوِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ .
Yahyo ibn Said al-Qatton (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Uning huzurida Muhammad ibn Abdulloh ibn Ubayd ibn Umayr al-Laysiy zikr qilindi, u esa uni qattiq zaif (sanab) qildi. Yahyoga: «(U) Yaʼqub ibn Atodan ham zaifroqmi?» deyildi. U: «Ha», dedi. Soʻng: «Men Muhammad ibn Abdulloh ibn Ubayd ibn Umayrdan biror kishi rivoyat qiladi deb oʻylamasdim», dedi.Яҳё ибн Саид ал-Қаттон (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Унинг ҳузурида Муҳаммад ибн Абдуллоҳ ибн Убайд ибн Умайр ал-Лайсий зикр қилинди, у эса уни қаттиқ заиф (санаб) қилди. Яҳёга: «(У) Яъқуб ибн Атодан ҳам заифроқми?» дейилди. У: «Ҳа», деди. Сўнг: «Мен Муҳаммад ибн Абдуллоҳ ибн Убайд ибн Умайрдан бирор киши ривоят қилади деб ўйламасдим», деди.
حَدَّثَنِي بِشْرُ بْنُ الْحَكَمِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ الْقَطَّانَ، ضَعَّفَ حَكِيمَ بْنَ جُبَيْرٍ وَعَبْدَ الأَعْلَى وَضَعَّفَ يَحْيَى مُوسَى بْنَ دِينَارٍ قَالَ حَدِيثُهُ رِيحٌ . وَضَعَّفَ مُوسَى بْنَ دِهْقَانَ وَعِيسَى بْنَ أَبِي عِيسَى الْمَدَنِيَّ . قَالَ وَسَمِعْتُ الْحَسَنَ بْنَ عِيسَى، يَقُولُ قَالَ لِيَ ابْنُ الْمُبَارَكِ إِذَا قَدِمْتَ عَلَى جَرِيرٍ فَاكْتُبْ عِلْمَهُ كُلَّهُ إِلاَّ حَدِيثَ ثَلاَثَةٍ لاَ تَكْتُبْ حَدِيثَ عُبَيْدَةَ بْنِ مُعَتِّبٍ وَالسَّرِيِّ بْنِ إِسْمَاعِيلَ وَمُحَمَّدِ بْنِ سَالِمٍ .
Yahyo ibn Said al-Qatton (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: U Hakim ibn Jubayr va Abdulaʼloni zaif (sanab) qildi; Muso ibn Dinorni ham zaif qildi va: «Uning hadisi shamol (yaʼni puch, asossiz)», dedi. U Muso ibn Dihqon va Iso ibn Abu Iso al-Madaniyni ham zaif qildi. (Muslim) dedi: Men al-Hasan ibn Isoning shunday deganini eshitdim: Ibn al-Muborak menga: «Jarir oldiga borganingda, uning bor ilmini yoz — faqat uch (kishi)ning hadisidan boshqa: Ubayda ibn Muʼattib, as-Sariy ibn Ismoil va Muhammad ibn Solimning hadisini yozma», dedi.Яҳё ибн Саид ал-Қаттон (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: У Ҳаким ибн Жубайр ва Абдулаълони заиф (санаб) қилди; Мусо ибн Динорни ҳам заиф қилди ва: «Унинг ҳадиси шамол (яъни пуч, асоссиз)», деди. У Мусо ибн Диҳқон ва Исо ибн Абу Исо ал-Маданийни ҳам заиф қилди. (Муслим) деди: Мен ал-Ҳасан ибн Исонинг шундай деганини эшитдим: Ибн ал-Муборак менга: «Жарир олдига борганингда, унинг бор илмини ёз — фақат уч (киши)нинг ҳадисидан бошқа: Убайда ибн Муъаттиб, ас-Сарий ибн Исмоил ва Муҳаммад ибн Солимнинг ҳадисини ёзма», деди.