Zayd ibn Sobit al-Ansoriy

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنْ حُجْرٍ الْمَدَرِيِّ، عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم جَعَلَ الْعُمْرَى لِلْوَارِثِ ‏.‏

Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ umrbod inʼom qilingan narsani (uni olgan kishining) vorisiga tegishli deb hukm qildilar.Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ умрбод инъом қилинган нарсани (уни олган кишининг) ворисига тегишли деб ҳукм қилдилар.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنِي أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ أَبِي الْوَلِيدِ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، قَالَ قَالَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ يَغْفِرُ اللَّهُ لِرَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ أَنَا وَاللَّهِ، أَعْلَمُ بِالْحَدِيثِ مِنْهُ إِنَّمَا أَتَى رَجُلاَنِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَقَدِ اقْتَتَلاَ فَقَالَ ‏"‏ إِنْ كَانَ هَذَا شَأْنَكُمْ فَلاَ تُكْرُوا الْمَزَارِعَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَسَمِعَ رَافِعُ بْنُ خَدِيجٍ قَوْلَهُ ‏"‏ فَلاَ تُكْرُوا الْمَزَارِعَ ‏"‏ ‏.‏

Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Alloh Rofeʼ ibn Xadijni magʻfirat qilsin. Allohga qasamki, men bu hadisni undan koʻra yaxshiroq bilaman. Aslida Nabiy ﷺ huzuriga janjallashib qolgan ikki kishi kelgan edi. Shunda u zot: ‹Agar sizlarning ahvolingiz shunday boʻlsa, ekin yerlarini ijaraga bermanglar›, dedilar. Rofeʼ ibn Xadij esa faqat u zotning ‹ekin yerlarini ijaraga bermanglar› degan soʻzlarini eshitgan», dedi.Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Аллоҳ Рофеъ ибн Хадижни мағфират қилсин. Аллоҳга қасамки, мен бу ҳадисни ундан кўра яхшироқ биламан. Аслида Набий ﷺ ҳузурига жанжаллашиб қолган икки киши келган эди. Шунда у зот: ‹Агар сизларнинг аҳволингиз шундай бўлса, экин ерларини ижарага берманглар›, дедилар. Рофеъ ибн Хадиж эса фақат у зотнинг ‹экин ерларини ижарага берманглар› деган сўзларини эшитган», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، سَمِعْتُ حَاضِرَ بْنَ مُهَاجِرٍ، يُحَدِّثُ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، أَنَّ ذِئْبًا، نَيَّبَ فِي شَاةٍ فَذَبَحُوهَا بِمَرْوَةٍ فَرَخَّصَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فِي أَكْلِهَا ‏.‏

Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Boʻri bir qoʻyni tishlab (yaralab) qoʻygan edi, uni oʻtkir tosh bilan soʻyishdi. Rasululloh ﷺ ularga uni yeyishga ruxsat berdilar.Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бўри бир қўйни тишлаб (яралаб) қўйган эди, уни ўткир тош билан сўйишди. Расулуллоҳ ﷺ уларга уни ейишга рухсат бердилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامٍ الدَّسْتَوَائِيِّ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، قَالَ: تَسَحَّرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ثُمَّ قُمْنَا إِلَى الصَّلاَةِ ‏.‏ قُلْتُ كَمْ بَيْنَهُمَا؟ قَالَ: قَدْرُ قِرَاءَةِ خَمْسِينَ آيَةً ‏.‏

Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz Rasululloh ﷺ bilan saharlik yedik, soʻng namozga turdik», dedi. «Ular orasida qancha vaqt bor edi?» deb soʻradim. U: «Ellik oyat oʻqiladigan miqdorda», dedi.Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз Расулуллоҳ ﷺ билан саҳарлик едик, сўнг намозга турдик», деди. «Улар орасида қанча вақт бор эди?» деб сўрадим. У: «Эллик оят ўқиладиган миқдорда», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ أَبِي سُلَيْمٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبَّادٍ أَبِي هُبَيْرَةَ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ نَضَّرَ اللَّهُ امْرَأً سَمِعَ مَقَالَتِي فَبَلَّغَهَا فَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ غَيْرِ فَقِيهٍ وَرُبَّ حَامِلِ فِقْهٍ إِلَى مَنْ هُوَ أَفْقَهُ مِنْهُ ‏"‏ ‏.‏ زَادَ فِيهِ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ ‏"‏ ثَلاَثٌ لاَ يُغِلُّ عَلَيْهِنَّ قَلْبُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِخْلاَصُ الْعَمَلِ لِلَّهِ وَالنُّصْحُ لأَئِمَّةِ الْمُسْلِمِينَ وَلُزُومُ جَمَاعَتِهِمْ ‏"‏ ‏.‏

Zayd ibn Sobit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mening soʻzimni eshitib, uni yetkazgan kishining yuzini Alloh yorugʻ qilsin! Fiqhni koʻtaruvchi baʼzan oʻzi faqih boʻlmasligi, fiqhni oʻzidan koʻra faqihroq kishiga yetkazuvchi ham boʻlishi mumkin», dedilar. Unga Ali ibn Muhammad shu ziyodani qoʻshdi: «Uchta narsa borki, ular sabab musulmon kishining qalbiga xiyonat kirmaydi: amalni Alloh uchun ixlos bilan qilish, musulmonlar imomlariga xolis nasihat qilish va ularning jamoatidan ajralmaslik».Зайд ибн Собит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Менинг сўзимни эшитиб, уни етказган кишининг юзини Аллоҳ ёруғ қилсин! Фиқҳни кўтарувчи баъзан ўзи фақиҳ бўлмаслиги, фиқҳни ўзидан кўра фақиҳроқ кишига етказувчи ҳам бўлиши мумкин», дедилар. Унга Али ибн Муҳаммад шу зиёдани қўшди: «Учта нарса борки, улар сабаб мусулмон кишининг қалбига хиёнат кирмайди: амални Аллоҳ учун ихлос билан қилиш, мусулмонлар имомларига холис насиҳат қилиш ва уларнинг жамоатидан ажралмаслик».