وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نُصِرْتُ بِالرُّعْبِ وَأُوتِيتُ جَوَامِعَ الْكَلِمِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men (dushman koʻngliga soladigan) qoʻrquv bilan qoʻllab-quvvatlandim va menga ixcham, ammo qamrovli soʻzlar (javomiʼul-kalim) berildi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен (душман кўнглига соладиган) қўрқув билан қўллаб-қувватландим ва менга ихчам, аммо қамровли сўзлар (жавомиъул-калим) берилди», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا انْقَطَعَ شِسْعُ نَعْلِ أَحَدِكُمْ أَوْ شِرَاكُهُ فَلَا يَمْشِ فِي إِحْدَاهُمَا بِنَعْلٍ وَالْأُخْرَى حَافِيَةٌ لِيُحْفِهِمَا جَمِيعًا أَوْ لِيَنْعَلْهُمَا جَمِيعًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringizning kovushining tasmasi yoki bogʻichi uzilib qolsa, biri kovushli, biri yalangoyoq holda yurmasin; ikkovini ham yechsin yoki ikkovini ham kiysin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингизнинг ковушининг тасмаси ёки боғичи узилиб қолса, бири ковушли, бири ялангоёқ ҳолда юрмасин; икковини ҳам ечсин ёки икковини ҳам кийсин», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُ لَا يَأْتِي ابْنَ آدَمَ النَّذْرُ بِشَيْءٍ لَمْ أَكُنْ قَدَّرْتُهُ لَهُ وَلَكِنَّهُ يَلْقِيهِ النَّذْرُ بِمَا قَدَّرْتُهُ لَهُ يُسْتَخْرَجُ بِهِ مِنْ الْبَخِيلِ يُؤْتِينِي عَلَيْهِ مَا لَمْ يَكُنْ آتَانِي عَلَيْهِ مِنْ قَبْلُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh dedi: ‹Nazr Odam bolasiga Men unga taqdir qilmagan biror narsani keltirmaydi. Lekin nazr uni Men unga taqdir qilib qoʻygan narsaga duchor qiladi. U bilan baxildan (mol) chiqariladi va u shu sabab Menga ilgari bermayotgan narsasini beradi›», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ деди: ‹Назр Одам боласига Мен унга тақдир қилмаган бирор нарсани келтирмайди. Лекин назр уни Мен унга тақдир қилиб қўйган нарсага дучор қилади. У билан бахилдан (мол) чиқарилади ва у шу сабаб Менга илгари бермаётган нарсасини беради›», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ لِي أَنْفِقْ أُنْفِقْ عَلَيْكَ وَسَمَّى الْحَرْبَ خَدْعَةً
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh azza va jalla menga: ‹Ehson qil, Men senga ehson qilaman›, dedi», dedilar. Va urushni hiyla deb atadilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ азза ва жалла менга: ‹Эҳсон қил, Мен сенга эҳсон қиламан›, деди», дедилар. Ва урушни ҳийла деб атадилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام رَجُلًا يَسْرِقُ فَقَالَ لَهُ عِيسَى سَرَقْتَ قَالَ كَلَّا وَالَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ قَالَ عِيسَى آمَنْتُ بِاللَّهِ وَكَذَّبْتُ عَيْنِي
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Iso ibn Maryam alayhissalom bir kishini oʻgʻrilik qilayotganini koʻrdi. Shunda Iso unga: ‹Oʻgʻrilik qilding!› dedi. U: ‹Yoʻq, Undan oʻzga iloh boʻlmagan Zotga qasamki (qilmadim)›, dedi. Iso: ‹Men Allohga iymon keltirdim va oʻz koʻzimni yolgʻonchiga chiqardim›, dedi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Исо ибн Марям алайҳиссалом бир кишини ўғрилик қилаётганини кўрди. Шунда Исо унга: ‹Ўғрилик қилдинг!› деди. У: ‹Йўқ, Ундан ўзга илоҳ бўлмаган Зотга қасамки (қилмадим)›, деди. Исо: ‹Мен Аллоҳга иймон келтирдим ва ўз кўзимни ёлғончига чиқардим›, деди», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهِ مَا أُوتِيكُمْ مِنْ شَيْءٍ وَلَا أَمْنَعُكُمُوهُ إِنْ أَنَا إِلَّا خَازِنٌ أَضَعُ حَيْثُ أُمِرْتُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Vallohi, men sizlarga biror narsani bermayman va sizlardan uni man ham qilmayman. Men faqat bir xazinabonman: qayerga buyurilsam, oʻsha yerga qoʻyaman, xolos», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Валлоҳи, мен сизларга бирор нарсани бермайман ва сизлардан уни ман ҳам қилмайман. Мен фақат бир хазинабонман: қаерга буюрилсам, ўша ерга қўяман, холос», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَلَا تَخْتَلِفُوا عَلَيْهِ وَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا أَجْمَعِينَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Imom faqat unga ergashilishi uchun (tayinlangan), shuning uchun unga xilof qilmanglar. U takbir aytsa, takbir aytinglar; ruku qilsa, ruku qilinglar; ‹samiʼallohu liman hamidah› desa, sizlar ‹allohumma robbano lakal-hamd› denglar; sajda qilsa, sajda qilinglar; oʻtirib namoz oʻqisa, hammangiz oʻtirib namoz oʻqinglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Имом фақат унга эргашилиши учун (тайинланган), шунинг учун унга хилоф қилманглар. У такбир айтса, такбир айтинглар; руку қилса, руку қилинглар; ‹самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ› деса, сизлар ‹аллоҳумма роббано лакал-ҳамд› денглар; сажда қилса, сажда қилинглар; ўтириб намоз ўқиса, ҳаммангиз ўтириб намоз ўқинглар», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقِيمُوا الصَّفَّ فِي الصَّلَاةِ فَإِنَّ إِقَامَةَ الصَّفِّ مِنْ حُسْنِ الصَّلَاةِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Namozda safni toʻgʻri tutinglar, chunki safni toʻgʻri tutish namozning goʻzalligidandir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Намозда сафни тўғри тутинглар, чунки сафни тўғри тутиш намознинг гўзаллигидандир», дедилар.
وَبِإِسْنَادِهِقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَحَاجَّ آدَمُ وَمُوسَى فَقَالَ لَهُ مُوسَى أَنْتَ آدَمُ الَّذِي أَغْوَيْتَ النَّاسَ وَأَخْرَجْتَهُمْ مِنْ الْجَنَّةِ إِلَى الْأَرْضِ فَقَالَ لَهُ آدَمُ أَنْتَ مُوسَى الَّذِي أَعْطَاكَ اللَّهُ عِلْمَ كُلِّ شَيْءٍ وَاصْطَفَاكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسَالَاتِهِ قَالَ نَعَمْ قَالَ أَتَلُومُنِي عَلَى أَمْرٍ كَانَ قَدْ كُتِبَ عَلَيَّ أَنْ أَفْعَلَ مِنْ قَبْلِ أَنْ أُخْلَقَ قَالَ فَحَاجَّ آدَمُ مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِمَا وَسَلَّمَ
Va shu isnod bilan (rivoyat qilinadi): Rasululloh ﷺ: «Odam bilan Muso bahslashdilar. Muso unga: ‹Sen odamlarni yoʻldan ozdirib, ularni jannatdan yerga chiqargan Odammisan?› dedi. Odam unga: ‹Sen Alloh senga har narsaning ilmini bergan va oʻz risolatlari bilan odamlar ustidan tanlagan Musomisan?› dedi. U: ‹Ha›, dedi. (Odam): ‹Meni yaratilishimdan avval menga yozib qoʻyilgan bir ish uchun malomat qilyapsanmi?› dedi», dedilar. Soʻng: «Bas, Odam Musoni (dalilda) yengdi», dedilar.Ва шу иснод билан (ривоят қилинади): Расулуллоҳ ﷺ: «Одам билан Мусо баҳслашдилар. Мусо унга: ‹Сен одамларни йўлдан оздириб, уларни жаннатдан ерга чиқарган Одаммисан?› деди. Одам унга: ‹Сен Аллоҳ сенга ҳар нарсанинг илмини берган ва ўз рисолатлари билан одамлар устидан танлаган Мусомисан?› деди. У: ‹Ҳа›, деди. (Одам): ‹Мени яратилишимдан аввал менга ёзиб қўйилган бир иш учун маломат қиляпсанми?› деди», дедилар. Сўнг: «Бас, Одам Мусони (далилда) енгди», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَمَا أَيُّوبُ يَغْتَسِلُ عُرْيَانًا خَرَّ عَلَيْهِ جَرَادٌ مِنْ ذَهَبٍ فَجَعَلَ أَيُّوبُ يَحْثِي فِي ثَوْبِهِ فَنَادَاهُ رَبُّهُ يَا أَيُّوبُ أَلَمْ أَكُنْ أُغْنِيكَ عَمَّا تَرَى قَالَ بَلَى يَا رَبِّ وَلَكِنْ لَا غِنَى بِي عَنْ بَرَكَتِكَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ayyub yalangʻoch gʻusl qilayotganida, unga oltin chigirtkalar yogʻila boshladi. Ayyub ularni kiyimiga hovuchlab yigʻa boshladi. Shunda Robbi unga: ‹Ey Ayyub, Men seni koʻrayotgan narsangdan behojat qilmaganmidim?› deb nido qildi. U: ‹Ha, ey Robbim, lekin men Sening barakatingdan behojat boʻla olmayman›, dedi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Айюб яланғоч ғусл қилаётганида, унга олтин чигирткалар ёғила бошлади. Айюб уларни кийимига ҳовучлаб йиға бошлади. Шунда Робби унга: ‹Эй Айюб, Мен сени кўраётган нарсангдан беҳожат қилмаганмидим?› деб нидо қилди. У: ‹Ҳа, эй Роббим, лекин мен Сенинг баракатингдан беҳожат бўла олмайман›, деди», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُفِّفَتْ عَلَى دَاوُدَ عَلَيْهِ السَّلَام الْقِرَاءَةُ وَكَانَ يَأْمُرُ بِدَابَّتِهِ فَتُسْرَجُ وَكَانَ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ قَبْلَ أَنْ تُسْرَجَ دَابَّتُهُ وَكَانَ لَا يَأْكُلُ إِلَّا مِنْ عَمَلِ يَدَيْهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Dovud alayhissalomga qiroat yengil qilingan edi. U ulovini (egarlashga) buyurar, ulovi egarlanmasidan avval Qurʼonni oʻqib bitirar edi. U faqat oʻz qoʻlining mehnatidan yer edi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Довуд алайҳиссаломга қироат енгил қилинган эди. У уловини (эгарлашга) буюрар, улови эгарланмасидан аввал Қуръонни ўқиб битирар эди. У фақат ўз қўлининг меҳнатидан ер эди», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُؤْيَا الرَّجُلِ الصَّالِحِ جُزْءٌ مِنْ سِتَّةٍ وَأَرْبَعِينَ جُزْءًا مِنْ النُّبُوَّةِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Solih kishining tushi paygʻambarlikning qirq oltidan bir boʻlagidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Солиҳ кишининг туши пайғамбарликнинг қирқ олтидан бир бўлагидир», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُسَلِّمْ الصَّغِيرُ عَلَى الْكَبِيرِ وَالْمَارُّ عَلَى الْقَاعِدِ وَالْقَلِيلُ عَلَى الْكَثِيرِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kichik kattaga, oʻtib borayotgan oʻtirganga, ozchilik koʻpchilikka salom bersin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кичик каттага, ўтиб бораётган ўтирганга, озчилик кўпчиликка салом берсин», дедилар.
وَبِإِسْنَادِهِقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا أَزَالُ أُقَاتِلُ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَإِذَا قَالُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَقَدْ عَصَمُوا مِنِّي أَمْوَالَهُمْ وَأَنْفُسَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ
Va shu isnod bilan (rivoyat qilinadi): Rasululloh ﷺ: «Men odamlar ‹La ilaha illalloh› deguncha ular bilan jang qilaveraman. Qachon ular ‹La ilaha illalloh› desalar, mendan mollarini va jonlarini — haqqidan boshqa (holatda) — saqlab qolibdilar, hisoblari esa Alloh azza va jallaning zimmasidadir», dedilar.Ва шу иснод билан (ривоят қилинади): Расулуллоҳ ﷺ: «Мен одамлар ‹Ла илаҳа иллаллоҳ› дегунча улар билан жанг қилавераман. Қачон улар ‹Ла илаҳа иллаллоҳ› десалар, мендан молларини ва жонларини — ҳаққидан бошқа (ҳолатда) — сақлаб қолибдилар, ҳисоблари эса Аллоҳ азза ва жалланинг зиммасидадир», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَحَاجَّتْ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ فَقَالَتْ النَّارُ أُوثِرْتُ بِالْمُتَكَبِّرِينَ وَالْمُتَجَبِّرِينَ وَقَالَتْ الْجَنَّةُ فَمَا لِي لَا يَدْخُلُنِي إِلَّا ضُعَفَاءُ النَّاسِ سَفَلَتُهُمْ وَغِرَّتُهُمْ فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِلْجَنَّةِ إِنَّمَا أَنْتِ رَحْمَةٌ أَرْحَمُ بِكِ مَنْ أَشَاءُ مِنْ عِبَادِي وَقَالَ لِلنَّارِ إِنَّمَا أَنْتِ عَذَابِي أُعَذِّبُ بِكِ مَنْ أَشَاءُ مِنْ عِبَادِي وَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْكُمَا مِلْؤُهَا فَأَمَّا النَّارُ فَلَا تَمْتَلِئُ حَتَّى يَضَعَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ رِجْلَهُ فَتَقُولُ قَطْ قَطْ قَطْ أَيْ حَسْبِي فَهُنَالِكَ تَمْتَلِئُ وَيُزْوَى بَعْضُهَا إِلَى بَعْضٍ وَلَا يَظْلِمُ اللَّهُ مِنْ خَلْقِهِ أَحَدًا وَأَمَّا الْجَنَّةُ فَإِنَّ اللَّهَ يُنْشِئُ لَهَا خَلْقًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jannat va doʻzax bir-biri bilan tortishdilar. Doʻzax: ‹Menga kibrlanuvchilar va zoʻravonlik qiluvchilar (bilan) imtiyoz berildi›, dedi. Jannat esa: ‹Menga nima boʻldiki, ichimga faqat odamlarning ojizlari, pastlari va soddalarigina kiradilar?› dedi. Shunda Alloh azza va jalla jannatga: ‹Sen Mening rahmatimsan, sen orqali bandalarimdan xohlaganimga rahm qilaman›, dedi. Doʻzaxga esa: ‹Sen Mening azobimsan, sen orqali bandalarimdan xohlaganimni azoblayman. Ikkovingizning har biri uchun toʻladigan (miqdor) bordir›, dedi. Doʻzaxga kelsak, u Alloh azza va jalla oyogʻini qoʻymaguncha toʻlmaydi. Shunda u: ‹Boʻldi, boʻldi, boʻldi!› — yaʼni menga yetar, deydi. Mana oʻshanda u toʻladi va uning baʼzi qismi baʼzisiga (siqilib) yigʻiladi. Alloh oʻz xalqidan birortasiga zulm qilmaydi. Jannatga kelsak, Alloh unga (yangi) xalq paydo qiladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннат ва дўзах бир-бири билан тортишдилар. Дўзах: ‹Менга кибрланувчилар ва зўравонлик қилувчилар (билан) имтиёз берилди›, деди. Жаннат эса: ‹Менга нима бўлдики, ичимга фақат одамларнинг ожизлари, пастлари ва соддаларигина кирадилар?› деди. Шунда Аллоҳ азза ва жалла жаннатга: ‹Сен Менинг раҳматимсан, сен орқали бандаларимдан хоҳлаганимга раҳм қиламан›, деди. Дўзахга эса: ‹Сен Менинг азобимсан, сен орқали бандаларимдан хоҳлаганимни азоблайман. Икковингизнинг ҳар бири учун тўладиган (миқдор) бордир›, деди. Дўзахга келсак, у Аллоҳ азза ва жалла оёғини қўймагунча тўлмайди. Шунда у: ‹Бўлди, бўлди, бўлди!› — яъни менга етар, дейди. Мана ўшанда у тўлади ва унинг баъзи қисми баъзисига (сиқилиб) йиғилади. Аллоҳ ўз халқидан бирортасига зулм қилмайди. Жаннатга келсак, Аллоҳ унга (янги) халқ пайдо қилади», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُ إِذَا تَحَدَّثَ عَبْدِي بِأَنْ يَعْمَلَ حَسَنَةً فَأَنَا أَكْتُبُهَا لَهُ حَسَنَةً مَا لَمْ يَفْعَلْ فَإِذَا عَمِلَهَا فَأَنَا أَكْتُبُهَا لَهُ بِعَشْرَةِ أَمْثَالِهَا وَإِذَا تَحَدَّثَ بِأَنْ يَفْعَلَ سَيِّئَةً فَأَنَا أَغْفِرُهَا مَا لَمْ يَفْعَلْهَا فَإِذَا عَمِلَهَا فَأَنَا أَكْتُبُهَا لَهُ بِمِثْلِهَا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh dedi: ‹Bandam bir yaxshilikni qilishni (koʻnglida) gapirsa, uni qilmagan boʻlsa ham, Men uni unga bitta yaxshilik (qilib) yozaman; agar uni qilsa, Men uni unga oʻn barobari bilan yozaman. Bir yomonlikni qilishni gapirsa, uni qilmagan boʻlsa, Men uni magʻfirat qilaman; agar uni qilsa, Men uni unga bittasi barobarida yozaman›», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ деди: ‹Бандам бир яхшиликни қилишни (кўнглида) гапирса, уни қилмаган бўлса ҳам, Мен уни унга битта яхшилик (қилиб) ёзаман; агар уни қилса, Мен уни унга ўн баробари билан ёзаман. Бир ёмонликни қилишни гапирса, уни қилмаган бўлса, Мен уни мағфират қиламан; агар уни қилса, Мен уни унга биттаси баробарида ёзаман›», дедилар.
وَبِإِسْنَادِهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَيْدُ سَوْطِ أَحَدِكُمْ مِنْ الْجَنَّةِ خَيْرٌ مِمَّا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ
Va shu isnod bilan (rivoyat qilinadi): Rasululloh ﷺ: «Jannatdan biringizning qamchisi (joylashadigan) miqdordagi joy osmon bilan yer orasidagi narsalardan yaxshiroqdir», dedilar.Ва шу иснод билан (ривоят қилинади): Расулуллоҳ ﷺ: «Жаннатдан бирингизнинг қамчиси (жойлашадиган) миқдордаги жой осмон билан ер орасидаги нарсалардан яхшироқдир», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَدْنَى مَقْعَدِ أَحَدِكُمْ مِنْ الْجَنَّةِ أَنْ يَقُولَ تَمَنَّ وَيَتَمَنَّى فَيَقُولُ لَهُ هَلْ تَمَنَّيْتَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَقُولُ لَهُ فَإِنَّ لَكَ مَا تَمَنَّيْتَ وَمِثْلَهُ مَعَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, biringizning jannatdagi eng past (quyi) oʻrni shuki, unga: ‹Orzu qil› deyiladi. Bas, u orzu qiladi va (yana) orzu qiladi. Soʻng unga: ‹Orzu qildingmi?› deyiladi. U: ‹Ha›, deydi. Shunda unga: ‹Senga orzu qilganing — va u bilan birga uning oʻxshashi — bordir›, deyiladi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, бирингизнинг жаннатдаги энг паст (қуйи) ўрни шуки, унга: ‹Орзу қил› дейилади. Бас, у орзу қилади ва (яна) орзу қилади. Сўнг унга: ‹Орзу қилдингми?› дейилади. У: ‹Ҳа›, дейди. Шунда унга: ‹Сенга орзу қилганинг — ва у билан бирга унинг ўхшаши — бордир›, дейилади», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا الْهِجْرَةُ لَكُنْتُ امْرَأً مِنْ الْأَنْصَارِ وَلَوْ يَنْدَفِعُ النَّاسُ فِي شُعْبَةٍ أَوْ فِي وَادٍ وَالْأَنْصَارُ فِي شُعْبَةٍ لَانْدَفَعْتُ فِي شِعْبِهِمْ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar hijrat boʻlmaganida edi, men ansorlardan bir kishi boʻlardim. Agar odamlar bir togʻ yoʻlidan yoki bir vodiydan yursa-yu, ansorlar (boshqa) bir togʻ yoʻlidan yursa, men albatta ansorlarning togʻ yoʻlidan yurardim», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар ҳижрат бўлмаганида эди, мен ансорлардан бир киши бўлардим. Агар одамлар бир тоғ йўлидан ёки бир водийдан юрса-ю, ансорлар (бошқа) бир тоғ йўлидан юрса, мен албатта ансорларнинг тоғ йўлидан юрардим», дедилар.
وَبِإِسْنَادِهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا بَنُو إِسْرَائِيلَ لَمْ يَخْنَزْ اللَّحْمُ وَلَوْلَا حَوَّاءُ لَمْ تَخُنْ أُنْثَى زَوْجَهَا الدَّهْرَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ: «Bani Isroil boʻlmaganida, goʻsht buzilmas (chirimas) edi; va Havvo boʻlmaganida, hech bir ayol eriga xiyonat qilmas edi», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ: «Бани Исроил бўлмаганида, гўшт бузилмас (чиримас) эди; ва Ҳавво бўлмаганида, ҳеч бир аёл эрига хиёнат қилмас эди», — деди.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ آدَمَ عَلَى صُورَتِهِ طُولُهُ سِتُّونَ ذِرَاعًا فَلَمَّا خَلَقَهُ قَالَ لَهُ اذْهَبْ فَسَلِّمْ عَلَى أُولَئِكَ النَّفَرِ وَهُمْ نَفَرٌ مِنْ الْمَلَائِكَةِ جُلُوسٌ وَاسْتَمِعْ مَا يُجِيبُونَكَ فَإِنَّهَا تَحِيَّتُكَ وَتَحِيَّةُ ذُرِّيَّتِكَ قَالَ فَذَهَبَ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَيْكُمْ فَقَالُوا السَّلَامُ عَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ فَزَادُوهُ رَحْمَةَ اللَّهِ قَالَ فَكُلُّ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ عَلَى صُورَةِ آدَمَ وَطُولُهُ سِتُّونَ ذِرَاعًا فَلَمْ يَزَلْ يَنْقُصُ الْخَلْقُ بَعْدُ حَتَّى الْآنَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Aziz va jalil Alloh Odamni Oʻz suratida yaratdi, uning boʻyi oltmish ziroʼ edi. Uni yaratgach: ‹Bor, ana u jamoaga salom ber› — dedi, ular oʻtirgan bir guruh farishtalar edi — ‹va ular senga nima deb javob berishlarini eshit, chunki bu sening va naslingning saloming boʻladi› — dedi. (Odam) bordi va: ‹Assalomu alaykum› — dedi. Ular: ‹Assalomu alayka va rahmatulloh› — dedilar va unga ‹va rahmatulloh›ni ziyoda qildilar. Jannatga kiradigan har bir kishi Odamning suratida, boʻyi oltmish ziroʼ boʻladi. Undan keyin xalqning (boʻyi) hozirgacha tinmay kamayib kelmoqda», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Азиз ва жалил Аллоҳ Одамни Ўз суратида яратди, унинг бўйи олтмиш зирў эди. Уни яратгач: ‹Бор, ана у жамоага салом бер› — деди, улар ўтирган бир гуруҳ фаришталар эди — ‹ва улар сенга нима деб жавоб беришларини эшит, чунки бу сенинг ва наслингнинг саломинг бўлади› — деди. (Одам) борди ва: ‹Ассалому алайкум› — деди. Улар: ‹Ассалому алайка ва раҳматуллоҳ› — дедилар ва унга ‹ва раҳматуллоҳ›ни зиёда қилдилар. Жаннатга кирадиган ҳар бир киши Одамнинг суратида, бўйи олтмиш зирў бўлади. Ундан кейин халқнинг (бўйи) ҳозиргача тинмай камайиб келмоқда», — дедилар.
وَبِإِسْنَادِهِ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ مَلَكُ الْمَوْتِ إِلَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام فَقَالَ لَهُ أَجِبْ رَبَّكَ قَالَ فَلَطَمَ مُوسَى عَيْنَ مَلَكِ الْمَوْتِ فَفَقَأَهَا قَالَ فَرَجَعَ الْمَلَكُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَقَالَ إِنَّكَ أَرْسَلْتَنِي إِلَى عَبْدٍ لَكَ لَا يُرِيدُ الْمَوْتَ وَقَدْ فَقَأَ عَيْنِي قَالَ فَرَدَّ اللَّهُ عَيْنَهُ وَقَالَ ارْجِعْ إِلَى عَبْدِي فَقُلْ الْحَيَاةَ تُرِيدُ فَإِنْ كُنْتَ تُرِيدُ الْحَيَاةَ فَضَعْ يَدَكَ عَلَى مَتْنِ ثَوْرٍ فَمَا تَوَارَتْ بِيَدِكَ مِنْ شَعْرَةٍ فَإِنَّكَ تَعِيشُ بِهَا سَنَةً قَالَ ثُمَّ مَهْ قَالَ ثُمَّ تَمُوتُ قَالَ فَالْآنَ مِنْ قَرِيبٍ قَالَ رَبِّ أَدْنِنِي مِنْ الْأَرْضِ الْمُقَدَّسَةِ رَمْيَةً بِحَجَرٍ قَالَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاللَّهِ لَوْ أَنِّي عِنْدَهُ لَأَرَيْتُكُمْ قَبْرَهُ إِلَى جَنْبِ الطَّرِيقِ عِنْدَ الْكَثِيبِ الْأَحْمَرِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Oʻlim farishtasi Muso alayhissalomning oldiga kelib, unga: ‹Robbingga javob ber (oʻlimga hozirlan)›, — dedi. Shunda Muso alayhissalom oʻlim farishtasining koʻziga shapaloq urib, uni chiqarib yubordi. Farishta Alloh taoloning oldiga qaytib: ‹Sen meni oʻlimni istamaydigan bandangning oldiga yubording, u esa koʻzimni chiqarib yubordi›, — dedi. Shunda Alloh unga (farishtaga) koʻzini qaytarib berib: ‹Bandamning oldiga qayt va ayt: hayotni istaysanmi? Agar hayotni istasang, qoʻlingni bir hoʻkizning beliga qoʻy. Qoʻling yopgan har bir tuk evaziga sen bir yil yashaysan›, — dedi. (Muso): ‹Soʻng nima boʻladi?› — dedi. (Alloh:) ‹Soʻng oʻlasan›, — dedi. (Muso:) ‹Unday boʻlsa, hozir, yaqinda (oʻlay). Ey Robbim, meni muqaddas yerdan bir tosh otimicha (masofada) joyda jonimni ol›, — dedi». Rasululloh ﷺ: «Allohga qasamki, agar men uning yonida boʻlganimda, sizlarga uning yoʻl chetidagi, qizil tepalik yonidagi qabrini koʻrsatgan boʻlardim», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ўлим фариштаси Мусо алайҳиссаломнинг олдига келиб, унга: ‹Роббингга жавоб бер (ўлимга ҳозирлан)›, — деди. Шунда Мусо алайҳиссалом ўлим фариштасининг кўзига шапалоқ уриб, уни чиқариб юборди. Фаришта Аллоҳ таолонинг олдига қайтиб: ‹Сен мени ўлимни истамайдиган бандангнинг олдига юбординг, у эса кўзимни чиқариб юборди›, — деди. Шунда Аллоҳ унга (фариштага) кўзини қайтариб бериб: ‹Бандамнинг олдига қайт ва айт: ҳаётни истайсанми? Агар ҳаётни истасанг, қўлингни бир ҳўкизнинг белига қўй. Қўлинг ёпган ҳар бир тук эвазига сен бир йил яшайсан›, — деди. (Мусо): ‹Сўнг нима бўлади?› — деди. (Аллоҳ:) ‹Сўнг ўласан›, — деди. (Мусо:) ‹Ундай бўлса, ҳозир, яқинда (ўлай). Эй Роббим, мени муқаддас ердан бир тош отимича (масофада) жойда жонимни ол›, — деди». Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳга қасамки, агар мен унинг ёнида бўлганимда, сизларга унинг йўл четидаги, қизил тепалик ёнидаги қабрини кўрсатган бўлардим», — дедилар.
وَبِإِسْنَادِهِ قَالَوَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ يَغْتَسِلُونَ عُرَاةً يَنْظُرُ بَعْضُهُمْ إِلَى سَوْأَةِ بَعْضٍ وَكَانَ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام يَغْتَسِلُ وَحْدَهُ فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا يَمْنَعُ مُوسَى أَنْ يَغْتَسِلَ مَعَنَا إِلَّا أَنَّهُ آدَرُ قَالَ فَذَهَبَ مَرَّةً يَغْتَسِلُ فَوَضَعَ ثَوْبَهُ عَلَى حَجَرٍ فَفَرَّ الْحَجَرُ بِثَوْبِ مُوسَى قَالَ فَجَمَحَ مُوسَى يَأْمُرُهُ يَقُولُ ثَوْبِي حَجَرُ ثَوْبِي حَجَرُ حَتَّى نَظَرَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ إِلَى سَوْأَةِ مُوسَى وَقَالُوا وَاللَّهِ مَا بِمُوسَى مِنْ بَأْسٍ فَقَامَ الْحَجَرُ بَعْدُ حَتَّى نَظَرَ إِلَيْهِ فَأَخَذَ ثَوْبَهُ وَطَفِقَ بِالْحَجَرِ ضَرْبًافَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَاللَّهِ إِنَّ بِالْحَجَرِ نَدْبًا سِتَّةً أَوْ سَبْعَةً ضَرْبُ مُوسَى بِالْحَجَرِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bani Isroil yalangʻoch boʻlib choʻmilishar, biri ikkinchisining avratiga qarar edi. Muso alayhissalom esa yolgʻiz oʻzi choʻmilardi. Shunda ular: ‹Allohga qasamki, Musoni biz bilan choʻmilishdan faqat uning moyak yorigʻi (kasali borligi) toʻsmoqda›, — deyishdi. Bir kuni (Muso) choʻmilgani borib, kiyimini bir toshning ustiga qoʻyuvdi, tosh kiyimini (olib) qochib qoldi. Muso uning ortidan: ‹Kiyimim, ey tosh! Kiyimim, ey tosh!› — deb yugurib ketdi. Nihoyat, Bani Isroil Musoning avratiga qaradi va: ‹Allohga qasamki, Musoda hech qanday nuqson yoʻq ekan›, — deyishdi. Soʻng tosh toʻxtadi, toki (Muso)ga qaraldi. (Muso) kiyimini olib, toshni ura boshladi», — dedilar. Abu Hurayra: «Allohga qasamki, toshda Muso alayhissalomning urganidan oltita yo yettita iz bor edi», — dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бани Исроил яланғоч бўлиб чўмилишар, бири иккинчисининг авратига қарар эди. Мусо алайҳиссалом эса ёлғиз ўзи чўмиларди. Шунда улар: ‹Аллоҳга қасамки, Мусони биз билан чўмилишдан фақат унинг мояк ёриғи (касали борлиги) тўсмоқда›, — дейишди. Бир куни (Мусо) чўмилгани бориб, кийимини бир тошнинг устига қўювди, тош кийимини (олиб) қочиб қолди. Мусо унинг ортидан: ‹Кийимим, эй тош! Кийимим, эй тош!› — деб югуриб кетди. Ниҳоят, Бани Исроил Мусонинг авратига қаради ва: ‹Аллоҳга қасамки, Мусода ҳеч қандай нуқсон йўқ экан›, — дейишди. Сўнг тош тўхтади, токи (Мусо)га қаралди. (Мусо) кийимини олиб, тошни ура бошлади», — дедилар. Абу Ҳурайра: «Аллоҳга қасамки, тошда Мусо алайҳиссаломнинг урганидан олтита ё еттита из бор эди», — деди.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ الْغِنَى عَنْ كَثْرَةِ الْعَرَضِ وَلَكِنَّ الْغِنَى غِنَى النَّفْسِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Boylik mol-mulkning koʻpligida emas, balki haqiqiy boylik nafsning (qalbning) boyligidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бойлик мол-мулкнинг кўплигида эмас, балки ҳақиқий бойлик нафснинг (қалбнинг) бойлигидир», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ مِنْ الظُّلْمِ مَطْلَ الْغَنِيِّ وَإِذَا أُتْبِعَ أَحَدُكُمْ عَلَى مَلِيءٍ فَلْيَتْبَعْ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Boyning qarzni toʻlashni choʻzishi zulmdir. Biroringiz boy kishiga havola qilinsa, oʻsha havolani qabul qilsin», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бойнинг қарзни тўлашни чўзиши зулмдир. Бирорингиз бой кишига ҳавола қилинса, ўша ҳаволани қабул қилсин», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَغْيَظُ رَجُلٍ عَلَى اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَأَخْبَثُهُ وَأَغْيَظُهُ عَلَيْهِ رَجُلٌ كَانَ يُسَمَّى مَلِكَ الْأَمْلَاكِ لَا مَلِكَ إِلَّا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qiyomat kunida Alloh huzurida eng gʻazabga uchragan, eng yomon va Unga eng manfur kishi oʻzini Malikul-amlok (podshohlar podshohi) deb atagan kishidir. Allohdan boshqa malik (podshoh) yoʻq», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қиёмат кунида Аллоҳ ҳузурида энг ғазабга учраган, энг ёмон ва Унга энг манфур киши ўзини Маликул-амлок (подшоҳлар подшоҳи) деб атаган кишидир. Аллоҳдан бошқа малик (подшоҳ) йўқ», — дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَمَا رَجُلٌ يَتَبَخْتَرُ فِي بُرْدَيْنِ وَقَدْ أَعْجَبَتْهُ نَفْسُهُ خُسِفَتْ بِهِ الْأَرْضُ فَهُوَ يَتَجَلْجَلُ فِيهَا حَتَّى يَوْمِ الْقِيَامَةِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bir kishi ikki ridosini kiyib, oʻzini yoqtirgan holda kerilib yurar ekan, yer uni yutib yubordi. Endi u Qiyomat kunigacha uning ichida chuqurlashib boraveradi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бир киши икки ридосини кийиб, ўзини ёқтирган ҳолда керилиб юрар экан, ер уни ютиб юборди. Энди у Қиёмат кунигача унинг ичида чуқурлашиб бораверади», — дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Aziz va jalil Alloh aytdi: ‹Men bandamning Men haqimdagi gumonida boʻlaman›».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Азиз ва жалил Аллоҳ айтди: ‹Мен бандамнинг Мен ҳақимдаги гумонида бўламан›».
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مِنْ مَوْلُودٍ يُولَدُ إِلَّا عَلَى هَذِهِ الْفِطْرَةِ فَأَبَوَاهُ يُهَوِّدَانِهِ وَيُنَصِّرَانِهِ كَمَا تُنْتِجُونَ الْإِبِلَ فَهَلْ تَجِدُونَ فِيهَا جَدْعَاءَ حَتَّى تَكُونُوا أَنْتُمْ تَجْدَعُونَهَا قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَرَأَيْتَ مَنْ يَمُوتُ وَهُوَ صَغِيرٌ قَالَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا عَامِلِينَ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ aytdilar: «Tugʻilgan har bir kishi shu fitrat ustida tugʻiladi, soʻng ota-onasi uni yahudiy qiladi, nasroniy qiladi — xuddi siz tuyalarni (sogʻ holida) tugʻdirib olganingizdek; ularning ichida qulogʻi kesilganini topasizmi, toki oʻzingiz uning qulogʻini kesmaguningizcha?» (Sahobalar): «Yo Rasululloh! Kichikligida oʻlib ketadiganlar haqida nima deysiz?» — dedilar. (U zot): «Alloh ularning nima qiluvchi boʻlganlarini yaxshiroq biluvchidir», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ айтдилар: «Туғилган ҳар бир киши шу фитрат устида туғилади, сўнг ота-онаси уни яҳудий қилади, насроний қилади — худди сиз туяларни (соғ ҳолида) туғдириб олганингиздек; уларнинг ичида қулоғи кесилганини топасизми, токи ўзингиз унинг қулоғини кесмагунингизча?» (Саҳобалар): «Ё Расулуллоҳ! Кичиклигида ўлиб кетадиганлар ҳақида нима дейсиз?» — дедилар. (У зот): «Аллоҳ уларнинг нима қилувчи бўлганларини яхшироқ билувчидир», — дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ فِي الْإِنْسَانِ عَظْمًا لَا تَأْكُلُهُ الْأَرْضُ أَبَدًا فِيهِ يُرَكَّبُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالُوا أَيُّ عَظْمٍ هُوَ قَالَ عَجْمُ الذَّنَبِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Darhaqiqat, insonda bir suyak borki, uni yer hech qachon yemaydi. Qiyomat kuni (inson) oʻshanda (qayta) tarkib topadi», dedilar. (Sahobalar): «U qaysi suyak, yo Rasululloh?» — dedilar. U zot: «Dum suyagi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Дарҳақиқат, инсонда бир суяк борки, уни ер ҳеч қачон емайди. Қиёмат куни (инсон) ўшанда (қайта) таркиб топади», дедилар. (Саҳобалар): «У қайси суяк, ё Расулуллоҳ?» — дедилар. У зот: «Дум суяги», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِيَّاكُمْ وَالْوِصَالَ إِيَّاكُمْ وَالْوِصَالَ قَالُوا إِنَّكَ تُوَاصِلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ إِنِّي لَسْتُ فِي ذَاكُمْ مِثْلُكُمْ إِنِّي أَبِيتُ يُطْعِمُنِي رَبِّي وَيَسْقِينِي فَاكْلَفُوا مِنْ الْعَمَلِ مَا لَكُمْ بِهِ طَاقَةٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Visoldan (roʻzani uzluksiz tutishdan) saqlaninglar! Visoldan saqlaninglar!», dedilar. Ular: «Axir siz visol qilasiz-ku, yo Rasululloh», dedilar. U zot: «Men bu ishda sizlarga oʻxshamayman. Men Robbim meni taomlantirib, sugʻorib turgan holda tunni oʻtkazaman. Bas, amaldan oʻzingiz toqat qila oladiganini zimmangizga olinglar», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Висолдан (рўзани узлуксиз тутишдан) сақланинглар! Висолдан сақланинглар!», дедилар. Улар: «Ахир сиз висол қиласиз-ку, ё Расулуллоҳ», дедилар. У зот: «Мен бу ишда сизларга ўхшамайман. Мен Роббим мени таомлантириб, суғориб турган ҳолда тунни ўтказаман. Бас, амалдан ўзингиз тоқат қила оладиганини зиммангизга олинглар», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَيْقَظَ أَحَدُكُمْ مِنْ نَوْمِهِ فَلَا يَضَعْ يَدَهُ فِي الْوَضُوءِ حَتَّى يَغْسِلَهَا إِنَّهُ لَا يَدْرِي أَحَدُكُمْ أَيْنَ بَاتَتْ يَدُهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz uyqusidan uygʻonsa, qoʻlini yuvmaguncha tahorat suviga solmasin. Chunki biringiz qoʻli qayerda tunaganini bilmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз уйқусидан уйғонса, қўлини ювмагунча таҳорат сувига солмасин. Чунки бирингиз қўли қаерда тунаганини билмайди», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلُّ سُلَامَى مِنْ النَّاسِ عَلَيْهِ صَدَقَةٌ كُلَّ يَوْمٍ تَطْلُعُ الشَّمْسُ قَالَ تَعْدِلُ بَيْنَ الِاثْنَيْنِ صَدَقَةٌ وَتُعِينُ الرَّجُلَ عَلَى دَابَّتِهِ تَحْمِلُهُ عَلَيْهَا أَوْ تَرْفَعُ لَهُ مَتَاعَهُ عَلَيْهَا صَدَقَةٌ وَقَالَ الْكَلِمَةُ الطَّيِّبَةُ صَدَقَةٌ وَقَالَ كُلُّ خُطْوَةٍ يَمْشِيهَا إِلَى الصَّلَاةِ صَدَقَةٌ وَتُمِيطُ الْأَذَى عَنْ الطَّرِيقِ صَدَقَةٌ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Quyosh chiqadigan har bir kunda odamning har bir boʻgʻini uchun sadaqa (berishi) lozimdir», dedilar. «Ikki kishi oʻrtasida adolat qilishing sadaqadir, kishiga ulovida yordam berib, uni ustiga mindirishing yoki yukini ustiga ortib berishing sadaqadir», dedilar. «Yaxshi soʻz sadaqadir», dedilar. «Namozga qarab tashlagan har bir qadaming sadaqadir va yoʻldan ozorni (zararli narsani) olib tashlashing sadaqadir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қуёш чиқадиган ҳар бир кунда одамнинг ҳар бир бўғини учун садақа (бериши) лозимдир», дедилар. «Икки киши ўртасида адолат қилишинг садақадир, кишига уловида ёрдам бериб, уни устига миндиришинг ёки юкини устига ортиб беришинг садақадир», дедилар. «Яхши сўз садақадир», дедилар. «Намозга қараб ташлаган ҳар бир қадаминг садақадир ва йўлдан озорни (зарарли нарсани) олиб ташлашинг садақадир», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا مَا رَبُّ النَّعَمِ لَمْ يُعْطِ حَقَّهَا تُسَلَّطُ عَلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تَخْبِطُ وَجْهَهُ بِأَخْفَافِهَا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Qachonki chorva egasi uning haqqini (zakotini) bermasa, Qiyomat kuni (chorva) unga (qarshi) qoʻyiladi va tuyoqlari bilan yuzini (ezib) uradi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Қачонки чорва эгаси унинг ҳаққини (закотини) бермаса, Қиёмат куни (чорва) унга (қарши) қўйилади ва туёқлари билан юзини (эзиб) уради», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَكُونُ كَنْزُ أَحَدِكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ شُجَاعًا أَقْرَعَ قَالَ وَيَفِرُّ مِنْهُ صَاحِبُهُ وَيَطْلُبُهُ وَيَقُولُ أَنَا كَنْزُكَ قَالَ وَاللَّهِ لَنْ يَزَالَ يَطْلُبُهُ حَتَّى يَبْسُطَ يَدَهُ فَيُلْقِمَهَا فَاهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizlardan biringizning (zakoti toʻlanmagan) xazinasi (kanzi) Qiyomat kuni kal (boshli zaharli) ilon boʻlib (keladi); egasi undan qochadi, u esa uni quvib: ‹Men sening xazinangman›, deydi», dedilar. U zot: «Vallohi, u (ilon) uni — toki u qoʻlini choʻzib, (ilon) uni (qoʻlni) ogʻziga (tishlab) olmaguncha — quvaverdi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан бирингизнинг (закоти тўланмаган) хазинаси (канзи) Қиёмат куни кал (бошли заҳарли) илон бўлиб (келади); эгаси ундан қочади, у эса уни қувиб: ‹Мен сенинг хазинангман›, дейди», дедилар. У зот: «Валлоҳи, у (илон) уни — токи у қўлини чўзиб, (илон) уни (қўлни) оғзига (тишлаб) олмагунча — қуваверди», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَبُلْ فِي الْمَاءِ الدَّائِمِ الَّذِي لَا يَجْرِي ثُمَّ تَغْتَسِلْ مِنْهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Turgan, oqmaydigan suvga kichik hojat (bavl) qilib, soʻng undan gʻusl qilma», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Турган, оқмайдиган сувга кичик ҳожат (бавл) қилиб, сўнг ундан ғусл қилма», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْسَ الْمِسْكِينُ هَذَا الطَّوَافَ الَّذِي يَطُوفُ عَلَى النَّاسِ تَرُدُّهُ اللُّقْمَةُ وَاللُّقْمَتَانِ وَالتَّمْرَةُ وَالتَّمْرَتَانِ إِنَّمَا الْمِسْكِينُ الَّذِي لَا يَجِدُ غِنًى يُغْنِيهِ وَيَسْتَحِي أَنْ يَسْأَلَ النَّاسَ وَلَا يُفْطَنُ لَهُ فَيُتَصَدَّقَ عَلَيْهِ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Miskin — odamlarni aylanib yurib soʻraydigan, bir yo ikki luqma, bir yo ikki dona xurmo bilan qaytib ketadigan kishi emas. Miskin — oʻzini boy qiladigan narsani topa olmaydigan, odamlardan soʻrashdan uyaladigan va sadaqa berilishi uchun holidan bilinmaydigan kishidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мискин — одамларни айланиб юриб сўрайдиган, бир ё икки луқма, бир ё икки дона хурмо билан қайтиб кетадиган киши эмас. Мискин — ўзини бой қиладиган нарсани топа олмайдиган, одамлардан сўрашдан уяладиган ва садақа берилиши учун ҳолидан билинмайдиган кишидир», дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَصُومُ الْمَرْأَةُ وَبَعْلُهَا شَاهِدٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ وَلَا تَأْذَنُ فِي بَيْتِهِ وَهُوَ شَاهِدٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ وَمَا أَنْفَقَتْ مِنْ كَسْبِهِ عَنْ غَيْرِ أَمْرِهِ فَإِنَّ نِصْفَ أَجْرِهِ لَهُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ dedilar: «Eri (uyda) hozir boʻla turib, ayol uning ruxsatisiz (nafl) roʻza tutmasin. Eri hozir boʻla turib, uning uyiga (uning) ruxsatisiz (birovni) kiritmasin. Erining kasbidan uning buyrugʻisiz infoq qilgan narsasining ajrining yarmi eriga (tegishli) boʻladi».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ дедилар: «Эри (уйда) ҳозир бўла туриб, аёл унинг рухсатисиз (нафл) рўза тутмасин. Эри ҳозир бўла туриб, унинг уйига (унинг) рухсатисиз (бировни) киритмасин. Эрининг касбидан унинг буйруғисиз инфоқ қилган нарсасининг ажрининг ярми эрига (тегишли) бўлади».
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَتَمَنَّ أَحَدُكُمْ الْمَوْتَ وَلَا يَدْعُ بِهِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَهُ إِنَّهُ إِذَا مَاتَ أَحَدُكُمْ انْقَطَعَ عَمَلُهُ وَإِنَّهُ لَا يَزِيدُ الْمُؤْمِنُ مِنْ عُمْرِهِ إِلَّا خَيْرًا
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sizdan birortangiz oʻlimni orzu qilmasin va u (oʻlim) kelishidan oldin uni (oʻlimni) tilab duo qilmasin. Chunki sizdan biri oʻlsa, amali toʻxtaydi. Moʻminning umri esa unga faqat yaxshilikni ziyoda qiladi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сиздан бирортангиз ўлимни орзу қилмасин ва у (ўлим) келишидан олдин уни (ўлимни) тилаб дуо қилмасин. Чунки сиздан бири ўлса, амали тўхтайди. Мўминнинг умри эса унга фақат яхшиликни зиёда қилади», — дедилар.
وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَقُلْ أَحَدُكُمْ لِلْعِنَبِ الْكَرْمَ إِنَّمَا الْكَرْمُ الرَّجُلُ الْمُسْلِمُ
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Biringiz uzumni ‹karm› (uzumzor) deb atamasin. Karm (sharafli) — faqat musulmon kishidir».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Бирингиз узумни ‹карм› (узумзор) деб атамасин. Карм (шарафли) — фақат мусулмон кишидир».