Abu Juhayfa Vahb ibn Abdulloh

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، جَمِيعًا عَنْ وَكِيعٍ، - قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، - حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَوْنُ بْنُ أَبِي جُحَيْفَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِمَكَّةَ وَهُوَ بِالأَبْطَحِ فِي قُبَّةٍ لَهُ حَمْرَاءَ مِنْ أَدَمٍ - قَالَ - فَخَرَجَ بِلاَلٌ بِوَضُوئِهِ فَمِنْ نَائِلٍ وَنَاضِحٍ - قَالَ - فَخَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَيْهِ حُلَّةٌ حَمْرَاءُ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى بَيَاضِ سَاقَيْهِ - قَالَ - فَتَوَضَّأَ وَأَذَّنَ بِلاَلٌ - قَالَ - فَجَعَلْتُ أَتَتَبَّعُ فَاهُ هَا هُنَا وَهَا هُنَا - يَقُولُ يَمِينًا وَشِمَالاً - يَقُولُ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ حَىَّ عَلَى الْفَلاَحِ - قَالَ - ثُمَّ رُكِزَتْ لَهُ عَنَزَةٌ فَتَقَدَّمَ فَصَلَّى الظُّهْرَ رَكْعَتَيْنِ يَمُرُّ بَيْنْ يَدَيْهِ الْحِمَارُ وَالْكَلْبُ لاَ يُمْنَعُ ثُمَّ صَلَّى الْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ لَمْ يَزَلْ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ حَتَّى رَجَعَ إِلَى الْمَدِينَةِ ‏.‏

Abu Juhayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Makkada Nabiy ﷺ ning huzurlariga keldim, u zot al-Abtahda terisidan tikilgan qizil chodirda edilar. Bilol u zotning tahorat suvini olib chiqdi, kimdir undan oldi, kimdir (qoʻliga) sepdi. Soʻng Nabiy ﷺ egnilarida qizil hulla bilan chiqdilar, goʻyo hozir ham u zotning boldirlarining oqligiga qarab turganday boʻlaman. U zot tahorat qildilar, Bilol esa azon aytdi. Men uning ogʻzini ana u tomonga, mana bu tomonga — yaʼni oʻngga va chapga (burilishini) kuzata boshladim, u: ‹Hayya alas-salah, hayya alal-falah (namozga shoshilinglar, najotga shoshilinglar)›, der edi. Soʻng u zot uchun kichik nayza (yerga) tikildi, u zot oldinga oʻtib, peshinni ikki rakaʼat oʻqidilar, oldlaridan eshak va it oʻtar, (bu) qaytarilmas edi. Soʻng asrni ikki rakaʼat oʻqidilar. Keyin Madinaga qaytguncha (safarda) doim ikki rakaʼatdan oʻqib yurdilar», dedi.Абу Жуҳайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Маккада Набий ﷺ нинг ҳузурларига келдим, у зот ал-Абтаҳда терисидан тикилган қизил чодирда эдилар. Билол у зотнинг таҳорат сувини олиб чиқди, кимдир ундан олди, кимдир (қўлига) сепди. Сўнг Набий ﷺ эгниларида қизил ҳулла билан чиқдилар, гўё ҳозир ҳам у зотнинг болдирларининг оқлигига қараб тургандай бўламан. У зот таҳорат қилдилар, Билол эса азон айтди. Мен унинг оғзини ана у томонга, мана бу томонга — яъни ўнгга ва чапга (бурилишини) кузата бошладим, у: ‹Ҳайя алас-салаҳ, ҳайя алал-фалаҳ (намозга шошилинглар, нажотга шошилинглар)›, дер эди. Сўнг у зот учун кичик найза (ерга) тикилди, у зот олдинга ўтиб, пешинни икки ракаъат ўқидилар, олдларидан эшак ва ит ўтар, (бу) қайтарилмас эди. Сўнг асрни икки ракаъат ўқидилар. Кейин Мадинага қайтгунча (сафарда) доим икки ракаъатдан ўқиб юрдилар», деди.

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ أَبِي زَائِدَةَ، حَدَّثَنَا عَوْنُ بْنُ أَبِي جُحَيْفَةَ، أَنَّ أَبَاهُ، رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي قُبَّةٍ حَمْرَاءَ مِنْ أَدَمٍ وَرَأَيْتُ بِلاَلاً أَخْرَجَ وَضُوءًا فَرَأَيْتُ النَّاسَ يَبْتَدِرُونَ ذَلِكَ الْوَضُوءَ فَمَنْ أَصَابَ مِنْهُ شَيْئًا تَمَسَّحَ بِهِ وَمَنْ لَمْ يُصِبْ مِنْهُ أَخَذَ مِنْ بَلَلِ يَدِ صَاحِبِهِ ثُمَّ رَأَيْتُ بِلاَلاً أَخْرَجَ عَنَزَةً فَرَكَزَهَا وَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حُلَّةٍ حَمْرَاءَ مُشَمِّرًا فَصَلَّى إِلَى الْعَنَزَةِ بِالنَّاسِ رَكْعَتَيْنِ وَرَأَيْتُ النَّاسَ وَالدَّوَابَّ يَمُرُّونَ بَيْنَ يَدَىِ الْعَنَزَةِ ‏.‏

Abu Juhayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u Rasululloh ﷺ ni terisidan tikilgan qizil chodirda koʻrgan. (U dedi:) «Bilolning tahorat suvini olib chiqqanini koʻrdim. Odamlarning oʻsha tahorat suviga talpinayotganini koʻrdim; kim undan biron narsa olsa, u bilan (badanini) artar, kim ololmasa, sherigining qoʻlidagi nam(lik)dan olar edi. Soʻng Bilolning kichik nayzani olib chiqib, uni (yerga) tikkanini koʻrdim. Rasululloh ﷺ qizil hullada, (etaklarini) shimarib chiqdilar va nayzaga qarab odamlarga ikki rakaʼat (namoz) oʻqib berdilar. Odamlar va hayvonlarning nayzaning narigi tomonidan oʻtib turganini koʻrdim.»Абу Жуҳайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у Расулуллоҳ ﷺ ни терисидан тикилган қизил чодирда кўрган. (У деди:) «Билолнинг таҳорат сувини олиб чиққанини кўрдим. Одамларнинг ўша таҳорат сувига талпинаётганини кўрдим; ким ундан бирон нарса олса, у билан (баданини) артар, ким ололмаса, шеригининг қўлидаги нам(лик)дан олар эди. Сўнг Билолнинг кичик найзани олиб чиқиб, уни (ерга) тикканини кўрдим. Расулуллоҳ ﷺ қизил ҳуллада, (этакларини) шимариб чиқдилар ва найзага қараб одамларга икки ракаъат (намоз) ўқиб бердилар. Одамлар ва ҳайвонларнинг найзанинг нариги томонидан ўтиб турганини кўрдим.»

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جُحَيْفَةَ، قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْهَاجِرَةِ إِلَى الْبَطْحَاءِ فَتَوَضَّأَ فَصَلَّى الظُّهْرَ رَكْعَتَيْنِ وَالْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ وَبَيْنَ يَدَيْهِ عَنَزَةٌ ‏.‏ قَالَ شُعْبَةُ وَزَادَ فِيهِ عَوْنٌ عَنْ أَبِيهِ أَبِي جُحَيْفَةَ وَكَانَ يَمُرُّ مِنْ وَرَائِهَا الْمَرْأَةُ وَالْحِمَارُ ‏.‏

Abu Juhayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ peshin (qizigan) vaqtida Bathoga chiqib, tahorat qildilar va peshinni ikki rakaʼat, asrni ikki rakaʼat oʻqidilar, oldlarida esa kichik nayza bor edi», dedi. Shuʼba: «Avn otasi Abu Juhayfadan (rivoyat qilib) bunga: ‹Uning ortidan ayol va eshak oʻtib turardi›, deb ziyoda qildi», dedi.Абу Жуҳайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ пешин (қизиган) вақтида Батҳога чиқиб, таҳорат қилдилар ва пешинни икки ракаъат, асрни икки ракаъат ўқидилар, олдларида эса кичик найза бор эди», деди. Шуъба: «Авн отаси Абу Жуҳайфадан (ривоят қилиб) бунга: ‹Унинг ортидан аёл ва эшак ўтиб турарди›, деб зиёда қилди», деди.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ، يَحْيَى أَخْبَرَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هَذِهِ مِنْهُ بَيْضَاءَ وَوَضَعَ زُهَيْرٌ بَعْضَ أَصَابِعِهِ عَلَى عَنْفَقَتِهِ قِيلَ لَهُ مِثْلُ مَنْ أَنْتَ يَوْمَئِذٍ قَالَ أَبْرِي النَّبْلَ وَأَرِيشُهَا ‏.‏

Abu Juhayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: men Rasululloh ﷺ ni koʻrdim, u zotning mana shu yeri oq edi — Zuhayr barmoqlaridan baʼzisini (pastki labi ostidagi) soqolchasiga qoʻyib koʻrsatdi. Unga: «Sen oʻsha kunlari qancha yoshda eding?» deyildi. U: «Men oʻq yasab, ularga par taqar edim (yaʼni voyaga yetgan edim)», dedi.Абу Жуҳайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: мен Расулуллоҳ ﷺ ни кўрдим, у зотнинг мана шу ери оқ эди — Зуҳайр бармоқларидан баъзисини (пастки лаби остидаги) соқолчасига қўйиб кўрсатди. Унга: «Сен ўша кунлари қанча ёшда эдинг?» дейилди. У: «Мен ўқ ясаб, уларга пар тақар эдим (яъни вояга етган эдим)», деди.

حَدَّثَنَا وَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَبْيَضَ قَدْ شَابَ كَانَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ يُشْبِهُهُ ‏.‏

Abu Juhayfa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: men Rasululloh ﷺ ni oq tanli, (sochlari) oqargan holda koʻrdim; Hasan ibn Ali u zotga oʻxshar edi.Абу Жуҳайфа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: мен Расулуллоҳ ﷺ ни оқ танли, (сочлари) оқарган ҳолда кўрдим; Ҳасан ибн Али у зотга ўхшар эди.

وَحَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، وَخَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، كُلُّهُمْ عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ، بِهَذَا وَلَمْ يَقُولُوا أَبْيَضَ قَدْ شَابَ ‏.‏

Abu Juhayfa (roziyallohu anhu)dan shuni (yuqoridagidek) rivoyat qilindi, faqat ular «oq tanli, (sochlari) oqargan» demadilar.Абу Жуҳайфа (розияллоҳу анҳу)дан шуни (юқоридагидек) ривоят қилинди, фақат улар «оқ танли, (сочлари) оқарган» демадилар.