Anas ibn Molik al-Ansoriy

أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مِنْ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ أَنْ يَتَبَاهَى النَّاسُ فِي الْمَسَاجِدِ ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Odamlarning masjidlar bilan bir-birlariga faxrlanishlari qiyomat alomatlaridandir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Одамларнинг масжидлар билан бир-бирларига фахрланишлари қиёмат аломатларидандир», дедилар.

أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَزَلَ فِي عُرْضِ الْمَدِينَةِ فِي حَىٍّ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ فَأَقَامَ فِيهِمْ أَرْبَعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً ثُمَّ أَرْسَلَ إِلَى مَلإٍ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ فَجَاءُوا مُتَقَلِّدِي سُيُوفِهِمْ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى رَاحِلَتِهِ وَأَبُو بَكْرٍ - رضى الله عنه - رَدِيفُهُ وَمَلأٌ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ حَوْلَهُ حَتَّى أَلْقَى بِفِنَاءِ أَبِي أَيُّوبَ وَكَانَ يُصَلِّي حَيْثُ أَدْرَكَتْهُ الصَّلاَةُ فَيُصَلِّي فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ ثُمَّ أُمِرَ بِالْمَسْجِدِ فَأَرْسَلَ إِلَى مَلإٍ مِنْ بَنِي النَّجَّارِ فَجَاءُوا فَقَالَ ‏"‏ يَا بَنِي النَّجَّارِ ثَامِنُونِي بِحَائِطِكُمْ هَذَا ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا وَاللَّهُ لاَ نَطْلُبُ ثَمَنَهُ إِلاَّ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ ‏.‏ قَالَ أَنَسٌ وَكَانَتْ فِيهِ قُبُورُ الْمُشْرِكِينَ وَكَانَتْ فِيهِ خَرِبٌ وَكَانَ فِيهِ نَخْلٌ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِقُبُورِ الْمُشْرِكِينَ فَنُبِشَتْ وَبِالنَّخْلِ فَقُطِعَتْ وَبِالْخَرِبِ فَسُوِّيَتْ فَصَفُّوا النَّخْلَ قِبْلَةَ الْمَسْجِدِ وَجَعَلُوا عِضَادَتَيْهِ الْحِجَارَةَ وَجَعَلُوا يَنْقُلُونَ الصَّخْرَ وَهُمْ يَرْتَجِزُونَ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَهُمْ وَهُمْ يَقُولُونَ اللَّهُمَّ لاَ خَيْرَ إِلاَّ خَيْرُ الآخِرَةِ فَانْصُرِ الأَنْصَارَ وَالْمُهَاجِرَةَ

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Madinaga kelganlarida, uning chekkasidagi Banu Amr ibn Avf deb ataladigan bir mahallaga tushdilar va ularning oldida oʻn toʻrt kecha turdilar. Soʻng Banu Najjorning kattalariga odam yubordilar, ular qilichlarini osgan holda keldilar. Goʻyo men Rasululloh ﷺni tuyalari ustida, Abu Bakr (roziyallohu anhu) orqalarida, Banu Najjorning kattalari esa atroflarida boʻlgan holda hozir ham koʻrib turgandekman. Nihoyat u zot Abu Ayyubning hovlisiga tushdilar. U zot namoz vaqti kirgan joyda namoz oʻqiyverar, hatto qoʻy qoʻtonlarida ham namoz oʻqirdilar. Soʻng masjid qurishga buyurildi, shunda Banu Najjorning kattalariga odam yubordilar, ular keldilar. U zot: «Ey Banu Najjor, bu bogʻingizni menga baho qoʻyinglar», dedilar. Ular: «Ollohga qasamki, biz uning bahosini faqat Ollohdan (azza va jalla) soʻraymiz», dedilar. Anas aytdi: Unda mushriklarning qabrlari bor edi, unda vayronalar bor edi va unda xurmolar bor edi. Rasululloh ﷺ mushriklarning qabrlariga buyurdilar, ular koʻmilib tekislandi, xurmolarga buyurdilar, ular kesildi, vayronalarga buyurdilar, ular tekislandi. Ular xurmolarni masjidning qiblasi tomon tizib qoʻydilar, uning tomonlarini toshdan qildilar. Ular toshlarni tashib, sheʼr aytar edilar, Rasululloh ﷺ ham ular bilan birga edilar. Ular: «Ey Olloh, oxirat yaxshiligidan boshqa yaxshilik yoʻq, sen ansorlar va muhojirlarga yordam ber», deb aytardilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Мадинага келганларида, унинг чеккасидаги Бану Амр ибн Авф деб аталадиган бир маҳаллага тушдилар ва уларнинг олдида ўн тўрт кеча турдилар. Сўнг Бану Нажжорнинг катталарига одам юбордилар, улар қиличларини осган ҳолда келдилар. Гўё мен Расулуллоҳ ﷺни туялари устида, Абу Бакр (розияллоҳу анҳу) орқаларида, Бану Нажжорнинг катталари эса атрофларида бўлган ҳолда ҳозир ҳам кўриб тургандекман. Ниҳоят у зот Абу Айюбнинг ҳовлисига тушдилар. У зот намоз вақти кирган жойда намоз ўқийверар, ҳатто қўй қўтонларида ҳам намоз ўқирдилар. Сўнг масжид қуришга буюрилди, шунда Бану Нажжорнинг катталарига одам юбордилар, улар келдилар. У зот: «Эй Бану Нажжор, бу боғингизни менга баҳо қўйинглар», дедилар. Улар: «Оллоҳга қасамки, биз унинг баҳосини фақат Оллоҳдан (азза ва жалла) сўраймиз», дедилар. Анас айтди: Унда мушрикларнинг қабрлари бор эди, унда вайроналар бор эди ва унда хурмолар бор эди. Расулуллоҳ ﷺ мушрикларнинг қабрларига буюрдилар, улар кўмилиб текисланди, хурмоларга буюрдилар, улар кесилди, вайроналарга буюрдилар, улар текисланди. Улар хурмоларни масжиднинг қибласи томон тизиб қўйдилар, унинг томонларини тошдан қилдилар. Улар тошларни ташиб, шеър айтар эдилар, Расулуллоҳ ﷺ ҳам улар билан бирга эдилар. Улар: «Эй Оллоҳ, охират яхшилигидан бошқа яхшилик йўқ, сен ансорлар ва муҳожирларга ёрдам бер», деб айтардилар.

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ الْبُصَاقُ فِي الْمَسْجِدِ خَطِيئَةٌ وَكَفَّارَتُهَا دَفْنُهَا ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Masjidga tupurish gunohdir, uning kafforati esa uni koʻmib qoʻyishdir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Масжидга тупуриш гуноҳдир, унинг каффорати эса уни кўмиб қўйишдир», дедилар.

أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَائِذُ بْنُ حَبِيبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ رَأَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نُخَامَةً فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ فَغَضِبَ حَتَّى احْمَرَّ وَجْهُهُ فَقَامَتِ امْرَأَةٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَحَكَّتْهَا وَجَعَلَتْ مَكَانَهَا خَلُوقًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا أَحْسَنَ هَذَا ‏"‏ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ masjidning qiblasida balgʻam koʻrdilar va gʻazablanganlaridan yuzlari qizarib ketdi. Shunda ansorlardan bir ayol turib, uni qirib tashladi va oʻrniga xushboʻy modda surtib qoʻydi. Rasululloh ﷺ: «Bu naqadar yaxshi ish!» dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ масжиднинг қибласида балғам кўрдилар ва ғазабланганларидан юзлари қизариб кетди. Шунда ансорлардан бир аёл туриб, уни қириб ташлади ва ўрнига хушбўй модда суртиб қўйди. Расулуллоҳ ﷺ: «Бу нақадар яхши иш!» дедилар.

أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الأُمَوِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ أُمَّ سُلَيْمٍ، سَأَلَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَأْتِيَهَا فَيُصَلِّيَ فِي بَيْتِهَا فَتَتَّخِذَهُ مُصَلًّى فَأَتَاهَا فَعَمَدَتْ إِلَى حَصِيرٍ فَنَضَحَتْهُ بِمَاءٍ فَصَلَّى عَلَيْهِ وَصَلَّوْا مَعَهُ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umm Sulaym Rasululloh ﷺdan uyiga kelib, uyida namoz oʻqib berishlarini soʻradi, toki oʻsha joyni namozgoh qilib olsin. Bas, u zot uning oldiga keldilar. U bir boʻyra olib, uni suv bilan sepdi. Rasululloh ﷺ oʻsha boʻyra ustida namoz oʻqidilar, ular ham u zot bilan birga oʻqidilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умм Сулайм Расулуллоҳ ﷺдан уйига келиб, уйида намоз ўқиб беришларини сўради, токи ўша жойни намозгоҳ қилиб олсин. Бас, у зот унинг олдига келдилар. У бир бўйра олиб, уни сув билан сепди. Расулуллоҳ ﷺ ўша бўйра устида намоз ўқидилар, улар ҳам у зот билан бирга ўқидилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ قَيْسٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي عَلَى حِمَارٍ وَهُوَ رَاكِبٌ إِلَى خَيْبَرَ وَالْقِبْلَةُ خَلْفَهُ ‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ لاَ نَعْلَمُ أَحَدًا تَابَعَ عَمْرَو بْنَ يَحْيَى عَلَى قَوْلِهِ يُصَلِّي عَلَى حِمَارٍ وَحَدِيثُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَنَسٍ الصَّوَابُ مَوْقُوفٌ وَاللَّهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى أَعْلَمُ ‏.‏

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺni eshakka minib, Xaybar tomon yoʻl olib, qibla orqalarida boʻlgan holda namoz oʻqiyotganlarini koʻrdi. Abu Abdurrahmon aytdi: Biz Amr ibn Yahyoning «eshak ustida namoz oʻqir edilar» degan soʻzida unga muvofiq boʻlgan birontasini bilmaymiz. Yahyo ibn Saidning Anasdan qilgan rivoyati esa toʻgʻrisi mavqufdir. Alloh subhonahu va taolo eng bilguvchidir.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Расулуллоҳ ﷺни эшакка миниб, Хайбар томон йўл олиб, қибла орқаларида бўлган ҳолда намоз ўқиётганларини кўрди. Абу Абдурраҳмон айтди: Биз Амр ибн Яҳёнинг «эшак устида намоз ўқир эдилар» деган сўзида унга мувофиқ бўлган биронтасини билмаймиз. Яҳё ибн Саиднинг Анасдан қилган ривояти эса тўғриси мавқуфдир. Аллоҳ субҳонаҳу ва таоло энг билгувчидир.